ตอนที่ 849 เสาหลักทั้งหกแห่งซีเครดสปริง

ตอนที่ 849 เสาหลักทั้งหกแห่งซีเครดสปริง

“ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดฉันก็เจอคนอื่นแล้ว” เซี่ยเฟยกล่าวออกมาด้วยแววตาอันสดใส ก่อนที่เขาจะพุ่งตัวออกมาราวกับหมาป่าที่พบเหยื่อ

คนอื่นอาจจะกลัวที่ได้พบกับศัตรูจำนวนกว่า 30 คน แต่เซี่ยเฟยกลับรีบวิ่งตรงไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย

หงส์คราม!

ขนอุย!

ชายหนุ่มเริ่มทำการปลดปล่อยการโจมตีออกไปโดยไม่ลังเล ก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งผ่านกลุ่มนักรบไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วมากกว่า 400,000 เมตรต่อวินาที

ด้วยพลังการต่อสู้ของเขาในตอนนี้ แม้ศัตรูจะเป็นจักรพรรดิกฎเขาก็ไม่รู้สึกเกรงกลัว ดังนั้นถึงแม้จำนวนของศัตรูจะมีมากกว่า 30 คน แต่คนพวกนี้ก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของชายหนุ่มเลยแม้แต่นิดเดียว

ใบหญ้าของหงส์ครามพุ่งออกไปรัดร่างของศัตรู 5 คนพร้อม ๆ กัน จากนั้นมันก็ทำการฉีกกระชากร่างของศัตรูออกเป็นชิ้น ๆ

ขนอุยทำหน้าที่เป็นเหมือนกับลูกบอลแสงแห่งความตาย เมื่อไหร่ก็ตามที่มันพุ่งผ่านร่างของศัตรูไป มันก็จะก่อให้เกิดรูโบ๋บนหน้าอกของศัตรูโดยตรง

บลัดบิวเทียสถูกตวัดกวัดแกร่งออกไปราวกับว่ามันกำลังเริงระบำ และไม่ว่าดาบเล่มนี้จะเคลื่อนที่ไปทางไหนพื้นที่บริเวณนั้นก็จะเต็มไปด้วยซากศพอันแห้งเหี่ยว

ภายในเวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาที เซี่ยเฟยก็สามารถจัดการกับศัตรูได้ทั้งหมดรวมถึงหนอนด้วงมิติทุกตัวที่ศัตรูกำลังขี่พวกมันอยู่ด้วย

นี่คือพลังของนักรบความเร็วสูง!

หากพูดถึงการสังหารศัตรูอย่างรวดเร็ว นักรบสายความเร็วย่อมมีความได้เปรียบอย่างแน่นอน โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูระดับต่ำกว่าตัวเอง ข้อได้เปรียบของความเร็วก็จะขยายออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุด

ไม่ว่ายังไงการเผชิญหน้ากับความเร็วก็จำเป็นจะต้องใช้ปฏิกิริยาการตอบสนองที่รวดเร็วไม่แพ้กัน ศัตรูที่มีระดับต่ำกว่านักรบสายความเร็วจึงทำได้เพียงแต่รอคอยความตายโดยไม่มีแม้แต่โอกาสจะตอบโต้ด้วยซ้ำ

ในชั่วพริบตานักรบของทางฝั่งซีเครดสปริงก็ถูกสังหารจนหมด เหลือเพียงแค่ชายร่างผอมและหนอนด้วงมิติที่เขากำลังขี่อยู่เท่านั้น

หงส์คราม, ขนอุยและบลัดบิวเทียสเคลื่อนที่ออกไปล้อมชายร่างผอมเอาไว้อย่างฉับพลัน จนทำให้นักรบคนนั้นอ้าปากค้าง เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เพื่อน ๆ ภายในทีมถึงเสียชีวิตกันจนหมด

“อย่าฆ่าฉันเลย! มีเรื่องอะไรฉันยอมบอกหมดเลย” ก่อนที่เซี่ยเฟยจะเริ่มสอบปากคำชายคนนั้นก็ส่งเสียงร้องตะโกนลั่นขึ้นมาซะก่อน

ผัวะ!

ชายหนุ่มเตะนักรบคนนั้นออกจากหนอนด้วงมิติ ทำให้เขาทำได้เพียงแต่เผยรอยยิ้มออกมาอย่างเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะส่งเสียงร้องออกมาเสียงดัง

ในเวลาเดียวกันเซี่ยเฟยก็คว้าขนอุยเอาไว้ในอ้อมแขน เพราะเจ้าตัวน้อยเกลียดชังหนอนด้วงมิติยิ่งกว่าอะไร เขาจึงกลัวว่าขนอุยจะทำให้หนอนด้วงมิติหวาดกลัวจนตายคล้ายกับเหตุการณ์ที่มันเคยทำในอดีต

หงส์ครามใช้ใบหญ้าสองใบพันธนาการร่างของนักรบและหนอนด้วงมิติเอาไว้ ทำให้ทั้งคู่ต่างก็ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

“นายรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นคนขี้ขลาดขนาดนี้?” โอโร่กล่าวขึ้นมาอย่างเหยียดหยาม

“ผมสังเกตเห็นเขาอยู่ตรงกลางกองกำลังด้วยท่าทางระมัดระวัง แสดงว่าเขาไม่ได้เพียงแต่ขี้ขลาดเท่านั้น แต่เขายังเป็นพวกรักชีวิตตัวเองอย่างถึงที่สุดด้วย การสอบปากคำกับคนแบบนี้ให้ผลดีกับเรามากที่สุดแล้ว” เซี่ยเฟยกล่าว

โอโร่พยักหน้ารับและถึงแม้ว่าเซี่ยเฟยจะอายุยังไม่มาก แต่ชายหนุ่มคนนี้ก็มองลักษณะท่าทางของคนอื่นได้เป็นอย่างดี และการที่เซี่ยเฟยสามารถมองหาคนขี้ขลาดท่ามกลางกลุ่มนักรบทั้ง 30 คนได้ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ มันก็ต้องบอกเลยว่าการสังเกตของชายหนุ่มจัดอยู่ในระดับที่น่ากลัวมาก

“แกรู้จักคนชื่อแซมสันไหม?” เซี่ยเฟยเริ่มสอบปากคำ

—

การอ่านท่าทางของเซี่ยเฟยมีความแม่นยำอย่างแท้จริง เพราะเมื่อชายร่างผอมได้ยินว่าเซี่ยเฟยต้องการที่จะตามหาแซมสัน เขาก็รีบอาสานำทางในทันที ยิ่งไปกว่านั้นเขายังบอกเรื่องทุกเรื่องที่เขารู้ตราบใดก็ตามที่เซี่ยเฟยเริ่มถามคำถามใด ๆ ออกมา

ความขี้ขลาดของชายคนนี้ช่วยให้เขาประหยัดเวลาได้เยอะมาก เพราะเขาไม่จำเป็นจะต้องเริ่มต้นทรมานเพื่อให้ได้คำตอบตามที่เขาต้องการ

“แม้แต่ภายในซีเครดสปริงก็ใช้หนอนด้วงมิติในการนำทางงั้นเหรอ?” เซี่ยเฟยพึมพำขึ้นมาเบา ๆ

การหลงทางในช่องว่างมิติถือว่าเป็นเรื่องปกติ แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเขาทำการฝึกฝนหนอนด้วงมิติ เมื่อนั้นสัตว์ประหลาดชนิดนี้ก็จะสามารถนำทางให้ผู้คนได้เป็นอย่างดี แม้แต่ในพื้นที่ที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาอย่างซีเครดสปริงก็ตาม

หนอนด้วงมิติตัวใหญ่มีความสามารถในการบรรทุกกองทัพภายในช่องว่างมิติได้ ขณะที่หนอนด้วงมิติตัวเล็กก็สามารถใช้เป็นยานพาหนะภายในพื้นที่เล็ก ๆ อย่างซีเครดสปริงได้ด้วยเช่นเดียวกัน คล้ายกับว่าการใช้ชีวิตในช่องว่างมิติมันจะขาดหนอนด้วงมิติไปไม่ได้เลย

เมื่อนึกถึงหนอนด้วงมิติชายหนุ่มก็ล้วงมือเข้าไปในหน้าอกเพื่อหยิบหนอนด้วงมิติตัวน้อยออกมา และเขาก็ได้เห็นว่ามันกำลังพยายามดิ้นรนต่อสู้กับความเจ็บปวด เพราะยาที่เขาให้ไปยังไม่สามารถที่จะรักษาอาการของมันได้ทำได้เพียงแต่ช่วยยืดอายุของมันออกไปเท่านั้น

“โยนมันทิ้งไปเถอะ ถึงยังไงมันก็จะตายอยู่แล้ว” โอโร่กล่าว

เซี่ยเฟยเลือกที่จะไม่สนใจ ก่อนที่เขาจะหยิบขวดน้ำยาออกมาหยดลงไปบนหนอนด้วงมิติเพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 2 เท่า

หลังจากให้ยาหนอนด้วงตัวน้อยจนเสร็จ เขาก็เก็บมันไว้ในหน้าอกพร้อมกับมุ่งหน้าตามหนอนด้วงมิติของชายร่างผอมตรงหน้าไป

อย่างไรก็ตามจู่ ๆ หนอนด้วงมิติก็หยุดอยู่ตรงบริเวณกลางสามแยก และมันก็ปฏิเสธที่จะเคลื่อนที่ออกไปข้างหน้า

“นี่มันหมายความว่ายังไง?” เซี่ยเฟยถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“พวกเราไม่สามารถไปต่อได้ เส้นทางทั้งสามเส้นนี้ผิดหมดเลย พวกเราจะต้องรอจนกว่ามันจะมีเส้นทางเส้นใหม่ปรากฏออกมา” ชายร่างผอมกล่าวด้วยความกลัว

“รอเส้นทางเส้นใหม่งั้นเหรอ?” เซี่ยเฟยกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

ชายร่างผอมรีบอธิบายออกมาอย่างเร่งรีบว่าพื้นที่ภายในซีเครดสปริงมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และผู้ที่อาศัยอยู่ภายในไม่สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้ตามต้องการ การเดินทางไปยังสถานที่บางแห่งมันก็จำเป็นจะต้องรอเวลาอันเหมาะสม

ชายหนุ่มทำได้เพียงแค่นั่งรออย่างอดทน เพราะไม่ว่าเขาจะมีความเร็วสูงมากแค่ไหน แต่ตราบใดก็ตามที่เส้นทางไม่เปิดออกเขาก็ไม่สามารถที่จะเดินหน้าต่อไปได้

“ในซีเครดสปริงมีใครที่เด่น ๆ บ้าง?” เซี่ยเฟยถาม

“ผู้ที่โดดเด่นทั้งหมดในซีเครดสปริงถูกเรียกว่า 6 เสาหลัก ประกอบไปด้วย 4 จักรพรรดิ, 1 ราชันย์และ 1 นักปราชญ์ แซมสันที่คุณกำลังตามหาอยู่นั้นก็เป็น 1 ใน 6 เสาหลักด้วยเหมือนกัน” ชายร่างผอมตอบ

“4 จักรพรรดิ, 1 ราชันย์!? ในซีเครดสปริงมีราชันย์กฎอยู่ด้วยงั้นเหรอ?” เซี่ยเฟยถามขึ้นมาด้วยความตกใจ

“ใช่ครับ” ชายร่างผอมกล่าวต่ออีกครั้ง

“ตอนนี้ในซีเครดสปริงมีราชันย์ถือกำเนิดขึ้นมาแล้วงั้นเหรอ? ฉันว่าหลังจากนี้พวกเราต้องระมัดระวังตัวมากขึ้นกว่าเดิม เพราะถึงแม้ว่านายจะพอรับมือจักรพรรดิกฎได้ แต่เรื่องมันคงจะยุ่งยากถ้าหากว่านายต้องเผชิญหน้ากับราชันย์กฎ” โอโร่กล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

เซี่ยเฟยพยักหน้ารับอยู่เงียบ ๆ

หลังจากนั้นชายหนุ่มก็เริ่มถามถึงสถานการณ์เพิ่มเติมและได้รู้ว่าทั้งหกเสาหลักต่างก็รู้อยู่ก่อนแล้วว่าเขาบุกเข้ามาในซีเครดสปริง แต่ไม่มีใครมองว่าเขาคือภัยคุกคามเลยแม้แต่คนเดียว เพราะถึงยังไงคนนอกก็ยังคงมองเขาว่าเป็นเพียงแค่ราชากฎ ทีมที่ถูกส่งออกมาจึงเป็นเพียงแค่ทีมที่ถูกนำโดยราชากฎเท่านั้น

ตราบใดก็ตามที่เขาสามารถจบการต่อสู้ได้อย่างรวดเร็ว และแอบเข้าหาแซมสันอย่างเงียบ ๆ เขาก็ควรที่จะได้ออกไปจากสถานที่แห่งนี้ได้อย่างปลอดภัย เพราะไม่ว่ายังไงเขาก็ยังคงมีความได้เปรียบทางด้านความเร็ว

ทันใดนั่นเองมันก็มีเสียงดังเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ก่อนที่เส้นทางทางด้านขวาสุดจะจมลงสู่พื้นเผยให้เห็นเส้นทางเส้นใหม่ที่ถูกเปิดออกทางด้านซ้าย

หนอนด้วงมิติเริ่มกลับมานำทางได้อีกครั้ง อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาได้รับรู้ถึงการคงอยู่ของราชันย์กฎ มันก็ทำให้เขาเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังมากขึ้นกว่าเดิม

—

10 ชั่วโมงต่อมา ในที่สุดชายหนุ่มก็เดินทางมาจนถึงที่พักของแซมสัน ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในเสาหลักของซีเครดสปริง

ระหว่างทางเขาคอยเติมยาให้กับหนอนด้วงมิติตัวน้อยทุก ๆ ชั่วโมง น่าเสียดายที่อาการบาดเจ็บของมันยังไม่ดีขึ้นและมันก็อาจจะเสียชีวิตลงได้ทุกเมื่อ

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าเป็นบ้านต้นไม้ขนาดเล็กคล้ายกับว่ามันเป็นบ้านของเด็กมากกว่าผู้ใหญ่

“นี่คือบ้านของแซมสันจริง ๆ เหรอ?” เซี่ยเฟยถามอย่างสงสัย

“ใช่ครับ ท่านนักปราชญ์อาศัยอยู่ที่นี่” ชายร่างผอมพยักหน้าอย่างเร่งรีบ

ทันทีที่ชายร่างผอมพูดจบลง ชายชราที่มีความสูงไม่ถึง 1 เมตรก็เดินออกมาจากบ้านต้นไม้ แล้วถึงแม้ว่าผมเผ้าของเขาจะถูกปกคลุมไปด้วยสีขาวแต่ท่าทางของเขาก็ยังคงแข็งแรง

การปรากฏตัวของชายชราคนนี้ทำให้เซี่ยเฟยขมวดคิ้วขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะเขาไม่คิดเลยว่านักปราชญ์ที่เขากำลังตามหาจะเป็นคนแคระตัวเล็กขนาดนี้

แซมสันยื่นมือออกไปก่อให้เกิดบันไดเถาวัลย์ขึ้นมาอย่างฉับพลัน อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาสร้างบันไดขึ้นมาแล้ว เขากลับส่งเสียงหัวเราะและใช้มือข้างหนึ่งตบหัวตัวเองเบา ๆ

“ฉันลืมไปเลยว่านายคงไม่จำเป็นจะต้องใช้บันได ว่าแต่ไหน ๆ เจ้าหน้าขนก็มาด้วยแล้วทำไมพวกเราถึงไม่ขึ้นมาร่วมสนทนากันบนบ้านของฉันล่ะ?” แซมสันกล่าวขณะจ้องไปยังพุ่มไม้ที่เซี่ยเฟยซ่อนตัวอยู่

ท่าทางของชายชราทำให้เซี่ยเฟยสะดุ้งขึ้นมาในทันที เมื่อได้เห็นว่าแซมสันสัมผัสถึงตัวตนของเขาได้แล้ว

“เจ้านั่นคือแซมสันจริง ๆ พวกเราไปกันเถอะ เขาน่าจะสัมผัสถึงตัวตนของเราได้ตั้งนานแล้ว” โอโร่กล่าวพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะ

***************

เจ้าหน้าขนนี่หมายถึงโอโร่ใช่ไหมหรือว่าขนอุย?