บทที่ 381 - ความวุ่นวายในฮูโต๋

บทที่ 381 - ความวุ่นวายในฮูโต๋

เมื่อได้รับข่าวนี้ ตระกูลใหญ่หลายตระกูลต่างก็เริ่มกระสับกระส่าย แต่ในฐานะลูกหลานตระกูลขุนนาง โดยเฉพาะพวกผู้นำตระกูล ย่อมไม่ใช่คนโง่ หากตอบรับข้อเสนอของคนผู้นี้ ก็เท่ากับว่าพวกเขาได้เลือกข้างในศึกชิงอำนาจระหว่างราชวงศ์กับตระกูลโจแล้ว ซึ่งเป็นสิ่งที่ตระกูลขุนนางยอมรับไม่ได้

โจโฉในตอนนี้มีอำนาจล้นฟ้า ผลของการเป็นศัตรูกับเขานั้นยากจะคาดเดา หากล้มเหลว สิ่งที่ต้องเผชิญคือการแก้แค้นและการกวาดล้างอย่างไร้ความปรานีของโจโฉ ต้องรู้ไว้ว่าโจโฉไม่ใช่พ่อพระ และในเขตกุนจิ๋ว คำพูดของเขาคือประกาศิต

แม้ทุกตระกูลจะมีกองกำลังส่วนตัวจำนวนไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับทหารที่ดุร้ายดั่งเสือของโจโฉแล้ว กองกำลังเหล่านั้นก็เป็นได้แค่กลุ่มคนไร้ระเบียบ ไม่คู่ควรจะขึ้นเวทีประลอง นี่คือสิ่งที่ทุกตระกูลกังวลที่สุด เพราะหากก่อการจริง ก็ต้องเตรียมใจที่จะสู้จนตัวตาย

แต่ตระกูลใหญ่เหล่านี้ถูกนโยบายเอื้อการค้าของโจโฉบีบคั้นจนจนตรอก นโยบายนี้ทำให้พวกเขาทำอะไรพ่อค้าที่แห่กันเข้ามาไม่ได้เลย การไหลบ่าของพ่อค้าทำให้ตลาดฮูโต๋คึกคักจนพวกเขาปรับตัวไม่ทัน ยิ่งไปกว่านั้นเจตนารมณ์ของนโยบายคือการคุ้มครองพ่อค้า ทำให้พวกเขาไม่มีหนทางขัดขวาง หากใช้กำลังเข้าแทรกแซง ก็เท่ากับท้าทายกฎหมายใหม่

และตระกูลใหญ่ก็ไม่มีความกล้าพอที่จะท้าทายนโยบายเอื้อการค้า เพราะพวกเขารู้ดีว่าเพื่อผลักดันนโยบายนี้ โจโฉได้สั่งประหารขุนนางที่คัดค้านกลางราชสำนักไปแล้ว หากพวกเขากระโดดออกมาคัดค้านในตอนนี้ จุดจบก็คงไม่ต่างจากขุนนางที่ถูกตัดหัวไปเท่าไหร่ ไม่ว่าจะทางไหนก็ตายเหมือนกัน ต่างกันแค่ตายเร็วหรือตายช้า

เมื่อต้องเผชิญกับทางเลือกที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เหล่าผู้นำตระกูลต่างก็ตกอยู่ในที่นั่งลำบาก การตัดสินใจของพวกเขามีผลต่อความอยู่รอดของตระกูล จึงต้องคิดให้รอบคอบว่าจะเดินหมากตานี้อย่างไร เพื่อยุติปัญหานี้ให้เด็ดขาด ผู้นำตระกูลใหญ่จึงมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อหารือ แต่ในขณะที่พวกเขากำลังประชุมกันอยู่นั้น บุคคลลึกลับที่อ้างตัวว่าเป็นคนสนิทของฮ่องเต้ก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

การปรากฏตัวของเขาทำให้ผู้นำตระกูลทุกคนตกใจและประหลาดใจมาก เพราะการรวมตัวครั้งนี้เป็นความลับสุดยอด แต่คนผู้นี้กลับยังสืบรู้ได้ ทำให้ผู้นำตระกูลเริ่มเกิดความยำเกรงต่อบุคคลลึกลับผู้นี้ ข้อมูลในมือเขากว้างขวางเหลือเกิน แสดงให้เห็นว่าแม้อำนาจราชวงศ์จะตกต่ำ แต่บารมีก็ยังคงอยู่

ด้วยเหตุนี้ ผู้นำตระกูลใหญ่จึงตัดสินใจเลือกข้างในที่สุด พวกเขาตกลงที่จะร่วมมือกับราชวงศ์เพื่อกำจัดโจโฉ ตอนนี้เหล่าตระกูลใหญ่ลืมความกังวลในใจไปหมดสิ้น และเริ่มวางแผนรายละเอียดการปราบปรามโจโฉ

เมื่อเห็นว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว บุรุษลึกลับผู้นั้นก็จากไปอย่างเงียบเชียบ หลังจากออกจากที่นั่นอย่างลับๆ เขาก็เดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย จนเมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครสะกดรอยตาม ชายลึกลับจึงค่อยๆ เดินมุ่งหน้าไปยังตรอกประตูหลังของจวนไท่เว่ย

เมื่อมาถึงประตูหลังจวนไท่เว่ย ชายลึกลับตรวจสอบความเรียบร้อยอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ผลักประตูเปิดออกแล้วแทรกตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว หลังจากเข้ามาในจวนไท่เว่ยแล้ว เขาก็รีบมุ่งหน้าไปยังห้องพักของจ้าวเฟยทันที เพราะเรื่องนี้สำคัญมาก ต้องรีบรายงานจ้าวเฟยให้เร็วที่สุด เพราะแท้จริงแล้วเขาคือทหารใต้บังคับบัญชาของจ้าวเฟย หาใช่คนของฮ่องเต้แต่อย่างใด

ตระกูลใหญ่เหล่านั้นคงคิดไม่ถึงจนวันตาย ว่าคนที่ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาแท้จริงแล้วคือคนที่จ้าวเฟยจงใจส่งไป ไม่ใช่คนที่ฮ่องเต้ส่งมา

ภายในห้อง จ้าวเฟยหรี่ตาฟังรายงานสถานการณ์จากลูกน้อง แววตาฉายรังสีอำมหิตอันน่าขนลุก จากนั้นจ้าวเฟยก็พยักหน้าแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เหยื่อข้าก็โปรยไปแล้ว จะจับปลาตัวใหญ่ได้กี่ตัว ก็คงต้องแล้วแต่โชคชะตา ข้าหวังว่าแผนการที่ลงแรงไปตั้งนานจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังเกินไปนัก"

พูดถึงตรงนี้ จ้าวเฟยก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย วางแผนมาตั้งนาน ในที่สุดก็ได้เวลาเก็บกวาดเสียที ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ

ไม่กี่วันต่อมา เมืองฮูโต๋ก็ตกอยู่ในความเงียบสงบก่อนพายุจะเข้า ทั่วทั้งเมืองเงียบเชียบผิดปกติ แต่ในเงามืด ตระกูลใหญ่ต่างกำลังระดมกำลังพล เตรียมที่จะเล่นงานโจโฉทีเผลอในช่วงเวลาที่ไม่คาดคิด พวกเขากำลังรอ รอจังหวะเวลาที่เหมาะสม เพราะพวกเขารู้ดีว่าด้วยกำลังของตัวเอง ไม่มีทางต้านทานทหารเดนตายของโจโฉได้ ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้แค่ซุ่มรอจังหวะโจมตีสายฟ้าแลบเพื่อคว้าชัยชนะ

และในขณะที่พวกเขากำลังวางแผนลับ จ้าวเฟยเองก็กำลังคำนวณในใจ เขาคิดว่าจะใช้ "เหยื่อ" อะไรดี ถึงจะล่อปลาตัวใหญ่ออกมาได้อย่างหมดจดโดยไม่ทิ้งพิรุธ จ้าวเฟยคิดจนหัวแทบแตก แต่ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร

ท่ามกลางความชะงักงัน เวลาล่วงเลยไปวันแล้ววันเล่า ผู้นำตระกูลใหญ่เริ่มทนไม่ไหว พวกเขาเลือกที่จะเสี่ยงเพราะหวังให้ตระกูลอยู่รอด แต่ยิ่งเวลาผ่านไป ชีวิตความเป็นอยู่ของตระกูลใหญ่ก็นับวันยิ่งยากลำบาก เรียกได้ว่าแทบจะอยู่ไม่ได้แล้ว เมื่อเจอความกดดันเช่นนี้ ตระกูลใหญ่จึงหมดความอดทน พวกเขาต้องการรีบจบเรื่องนี้เพื่อจะได้กลับไปใช้ชีวิตในอุดมคติ

ประจวบเหมาะกับตอนนั้น มีข่าวที่น่าตื่นเต้นหลุดมาถึงหูของตระกูลใหญ่ โจโฉรู้สึกเบื่อหน่ายในช่วงไม่กี่วันนี้ จึงวางแผนจะนำทหารจำนวนหนึ่งออกไปล่าสัตว์นอกเมืองเพื่อแก้เบื่อ

ได้ยินข่าวนี้ ผู้นำตระกูลทุกคนต่างตาเป็นประกาย นี่ไม่ใช่โอกาสทองพันปีที่พวกเขารอคอยอยู่หรือ ในเมื่อโจโฉจะออกไปล่าสัตว์ ย่อมต้องนำทหารฝีมือดีติดตัวไปด้วยเพื่อความปลอดภัย ซึ่งจะทำให้การป้องกันเมืองฮูโต๋อ่อนแอลง เหมาะแก่การก่อการยิ่งนัก

นอกจากนี้ ไม่ใช่แค่โจโฉที่ไม่อยู่ฮูโต๋ แม้แต่จ้าวเฟย กุนซืออันดับหนึ่งของโจโฉ ก็ดูเหมือนจะติดตามไปด้วย ยิ่งทำให้ผู้นำตระกูลทุกคนโล่งใจ เพราะภัยคุกคามจากจ้าวเฟยนั้นยิ่งใหญ่กว่าโจโฉเสียอีก ฉวยโอกาสที่ทั้งโจโฉและจ้าวเฟยไม่อยู่ ยึดฮูโต๋เพื่อถวายคืนอำนาจให้ฮ่องเต้ แล้วให้ฮ่องเต้ประกาศราชโองการปราบโจโฉไปทั่วหล้า การใหญ่ย่อมสำเร็จ

แม้โจโฉจะมีกำลังมาก แต่หากต้องเผชิญหน้ากับการรุมกินโต๊ะจากขุนศึกทั่วหล้า ก็คงต้องรับมือจนเหนื่อย ถึงตอนนั้นก็เป็นเวลาที่ตระกูลของพวกเขาจะผงาดขึ้นมา ทุกคนต่างมีความเพ้อฝันเช่นนี้จนมองข้ามอันตรายทั้งปวง

เวลาตามนัดมาถึง โจโฉนำขุนพลและกุนซือทำพิธีบูชาธง แล้วเคลื่อนทัพออกจากเมืองฮูโต๋อย่างช้าๆ ในขณะเดียวกัน กองกำลังส่วนตัวเกือบหมื่นนายของตระกูลใหญ่ก็เริ่มเคลื่อนไหว บรรยากาศในฮูโต๋เริ่มแปลกประหลาด

กองทัพโจโฉจากไปได้ไม่กี่วัน เมื่อผู้นำตระกูลแน่ใจแล้วว่าโจโฉและจ้าวเฟยออกจากฮูโต๋ไปแล้วจริงๆ ความกล้าของพวกเขาก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น แม้เมืองฮูโต๋จะไม่ถึงกับแข็งแกร่งดั่งทองแดงกำแพงเหล็ก แต่นับตั้งแต่ผ่านสงครามครั้งก่อน กำแพงเมืองก็ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งจนดูโอ่อ่าสง่างาม มีศักยภาพเป็นป้อมปราการทางทหาร และบัดนี้ ป้อมปราการทางทหารแห่งนี้ เมืองหลวงของแผ่นดิน กำลังจะถูกพลิกคว่ำด้วยน้ำมือของคนไม่กี่คน จะไม่ให้ผู้นำตระกูลเหล่านี้ตื่นเต้นได้อย่างไร

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังมีความกังวล ไม่กล้าบุ่มบ่ามลงมือ โบราณว่าดึงเส้นผมสะเทือนถึงร่าง หากใจร้อนเกินไปอาจส่งผลเสีย ดังนั้นท่ามกลางการรอคอยอย่างร้อนรน ผู้นำตระกูลก็รอต่อไปอีกหลายวัน

ในช่วงหลายวันนี้ หน่วยข่าวกรองจำนวนนับไม่ถ้วนจับตาดูทัพล่าสัตว์ของโจโฉที่เดินทางห่างออกไปเรื่อยๆ จนในที่สุด ผู้นำตระกูลก็ระงับความรู้สึกในใจไม่อยู่ เริ่มลงมือก่อการ ทันทีที่ผู้นำตระกูลออกคำสั่ง กองกำลังส่วนตัวที่มีอาวุธครบมือก็พรั่งพรูออกจากบ้านตระกูลต่างๆ มุ่งหน้าไปสังหารตามจุดสำคัญ

แต่ในบ้านชาวบ้านธรรมดาๆ หลังหนึ่งที่ไม่มีอะไรสะดุดตา เมื่อจ้าวเฟยได้รับข่าวนี้ เขาก็แสยะยิ้มเย็นชา โจโฉไปล่าสัตว์จริง แต่จ้าวเฟยเพียงแค่โผล่หน้าไปให้เห็น แล้วก็แอบลอบกลับเข้าฮูโต๋ มานั่งบัญชาการกวาดล้างตระกูลกบฏด้วยตัวเอง

ความหวังของจ้าวเฟยฝากไว้ที่ทหารกองพันเสือพยัคฆ์ การล่าสัตว์ของโจโฉเป็นสิ่งที่จ้าวเฟยจัดฉากขึ้น เป็นแผนลวง จะว่าโจโฉอยากไปล่าสัตว์จริงๆ ก็ได้ เพราะความจริงและความเท็จปะปนกัน จ้าวเฟยต้องการผลลัพธ์เช่นนี้

เพื่อให้ทุกคนเชื่อ ก็ต้องทำให้พวกเขารู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ในวันนั้นยังมีอีกหลายสิ่งที่พวกเขาไม่รู้ เช่นเรื่องกองพันเสือพยัคฆ์ แม้ในค่ายโจโฉจะรู้กันทั่ว แต่ในหมู่ชาวบ้าน แทบไม่มีใครเคยได้ยินชื่อนี้ ดังนั้นหากใช้กองพันเสือพยัคฆ์เป็นหน่วยจู่โจม ย่อมได้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

"สั่งการทหารกองพันเสือพยัคฆ์ทุกคน เตรียมพร้อมรบ" จ้าวเฟยหันไปสั่งองครักษ์ข้างกาย

จะเล่นละครก็ต้องเล่นให้สมจริง เพื่อให้ทุกคนเชื่อว่าเขาออกไปล่าสัตว์กับโจโฉ เตียนอุยจึงต้องเดินทางไปพร้อมกับกองทัพ เพราะเตียนอุยเป็นองครักษ์ข้างกายจ้าวเฟย ทั้งสองตัวติดกันแทบจะเป็นเงาตามตัว ตราบใดที่มีจ้าวเฟย เตียนอุยก็มักจะอยู่ด้วย ดังนั้นเตียนอุยจึงต้องอยู่กับกองทัพเพื่อดึงดูดความสนใจ

องครักษ์ได้รับคำสั่งจ้าวเฟยก็รีบหันหลังกลับไปถ่ายทอดคำสั่ง ทหารกองพันเสือพยัคฆ์นั้นอดรนทนไม่ไหวด้วยความตื่นเต้นมานานแล้ว เพราะนี่คือการรบครั้งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งหน่วย แม้พวกเขาจะดูแคลนคู่ต่อสู้ แต่พวกเขาก็ตั้งใจจะทุ่มสุดตัว เพื่อให้การรบครั้งนี้งดงาม ให้ทุกคนรู้ว่ากองพันเสือพยัคฆ์คู่ควรกับคำว่ายอดฝีมืออย่างแท้จริง

[จบแล้ว]