ตอนที่ 698 ควินซี่ปรากฏตัว

ตอนที่ 698 ควินซี่ปรากฏตัว

คำพูดของเจ้าโอสถทำลายความน่าเชื่อถือของเซี่ยเฟยลงในทันที แต่เนื่องมาจากเรื่องแบบนี้มันไม่ใช่ครั้งแรก ชายหนุ่มจึงยังคงเผยรอยยิ้มออกมาอย่างสบาย ๆ ราวกับว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเขาเลย

“เขาเริ่มหาเรื่องนายก่อน แล้วคราวนี้นายจะจัดการกับเขายังไง?” โอโร่ถาม

“ผมกำลังคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีของเรา”

“โอกาสงั้นเหรอ? นี่นายกำลังคิดจะเอาชนะลาคูสอยู่ด้วยหรือยังไง?” โอโร่กล่าวพร้อมกับส่ายหัวเล็กน้อย

“เอาเป็นว่ารอดูไปอีกสักพักก็แล้วกันครับ” เซี่ยเฟยกล่าวตอบพร้อมกับเผยรอยยิ้มขึ้นมาที่มุมปาก

แม้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งจะเป็นเจ้าโอสถแต่คนพวกนี้ก็ไม่ใช่เป้าหมายที่ดึงดูดความสนใจของเซี่ยเฟยเลย เพราะทั่วทั้งดินแดนแห่งนี้สิ่งที่ชายหนุ่มให้ความสนใจจริง ๆ มีเพียงการเอาชนะใจจีเวนต์กับโจอี้เพียงแค่สองคนเท่านั้น

จีเวนต์กับโจอี้ย่อมมีช่องทางการติดต่อไปยังควินซี่อย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นถ้าหากว่าเขาต้องการที่จะหลอกล่อควินซี่ออกมา สิ่งแรกที่เขาจะต้องทำก็คือการเอาชนะใจจีเวนต์กับโจอี้ให้ได้เสียก่อน

“อดทนเอาไว้” เซี่ยเฟยพยายามเตือนตัวเองไม่ให้ลงมือทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า และไม่ว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้นแต่แผนการทุกอย่างมันก็ยังจะต้องดำเนินไปทีละขั้นตอน

การเลื่อนระดับเป็นราชากฎไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถผ่านพ้นกันไปได้ง่าย ๆ เซี่ยเฟยจึงต้องการคริสตัลกลืนโลหิตที่อยู่กับควินซี่เพื่อใช้ทางลัดก้าวขึ้นไปเป็นราชากฎอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้เขายังรู้สึกสนใจศิลาหางฟินิกซ์ซึ่งเป็นอาวุธมายาที่อยู่กับควินซี่อีกด้วย

ข่าวการปรากฏตัวของลาคูสแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งในเวลาเพียงแค่ไม่กี่นาทีจีเวนต์กับโจอี้ก็รีบวิ่งมายังสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว

เมื่อตัวละครหลักทั้งสองคนเดินทางมาถึงแล้ว เซี่ยเฟยก็จับจ้องมองไปยังลาคูสและตอบกลับออกไปว่า

“คุณหมอลาคูสครั้งนี้คุณคิดผิดแล้ว”

ฮือฮา!

คำพูดของชายหนุ่มทำให้ทุกคนตกใจในทันที เพราะการตอบกลับในลักษณะนี้หมายความว่าเซี่ยเฟยต้องการที่จะท้าทายลาคูสโดยตรง

ไม่ว่าจะเป็นอายุหรือประสบการณ์เซี่ยเฟยก็ดูด้อยกว่าลาคูสมาก แต่ถึงขนาดนั้นนักปรุงยารุ่นเยาว์คนนี้ก็ยังเลือกที่จะท้าทายนักปรุงยาอาวุโสอย่างมั่นใจ

“นายพูดว่าอะไรนะ?!” ลาคูสกล่าวถามพร้อมกับเบิกตากว้าง ซึ่งสายตาของเขาเป็นเสมือนกับใบมีดแหลมที่ต้องการจะเฉือนร่างของชายหนุ่มออกเป็นชิ้น ๆ

“ฉันบอกว่าคุณพูดผิด ยาของฉันไม่ใช่ยาพิษ ในทางกลับกันถ้าหากว่าเขาดื่มยาของฉันไปอาการกล้ามเนื้อลีบก็จะหายขาดในเวลาเพียงแค่ไม่กี่วัน” เซี่ยเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

“อย่ามาพูดจามั่วซั่ว! อาจารย์ของฉันคือเจ้าโอสถ ถ้าหากว่าเขาบอกว่าน้ำยาของแกคือยาพิษ มันก็คือยาพิษ!!” คิรัวกล่าวพร้อมกับส่งเสียงร้องคำราม

เหล่าบรรดาผู้ชมต่างก็พยักหน้าอย่างเห็นพ้องต้องกัน เพราะลาคูสมีชื่อเสียงในแดนเนรเทศมาเป็นเวลานานนับร้อยปีแล้ว มันจึงไม่มีใครเชื่อถือคำพูดของอาเฟยที่เพิ่งจะมีชื่อเสียงขึ้นมาได้เพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้น

“อาจารย์ของนายเป็นเจ้าโอสถแล้วยังไงล่ะ? ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นพระเจ้าแต่ผลลัพธ์มันก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงไปอยู่ดี ถ้าหากว่านายฉลาดสักนิดก็อย่าเอาชื่อของอาจารย์ตัวเองมาอ้างเลย เพราะหลังจากวันนี้มันอาจจะไม่มีเจ้าโอสถแห่งแดนเนรเทศเหลืออีกต่อไปแล้ว” เซี่ยเฟยกล่าวอย่างเย็นชา

คำพูดนี้ถึงกับทำให้เหงื่อบนใบหน้าของจีเวนต์ไหลออกมาราวกับสายน้ำ เพราะเขาไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มจะกล้าหาญท้าทายลาคูสตรง ๆ แบบนี้ และแม้แต่เซธที่ชื่นชมเซี่ยเฟยมาโดยตลอดก็แทบที่จะไม่อยากจะเชื่อว่าคำพูดที่หยิ่งยโสแบบนี้ มันจะดังขึ้นมาจะปากของเจ้านายของเขา

ในพริบตาฝูงชนก็เริ่มวิจารณ์เซี่ยเฟยด้วยถ้อยคำต่าง ๆ นานา เพื่อปกป้องหมอเทวดาที่พวกเขาให้ความเชื่อถือมาเป็นเวลานาน

เหตุการณ์นี้ถือว่าเป็นเรื่องที่ตลกจริง ๆ เพราะจู่ ๆ ชาวบัลรอคก็ลืมเหตุการณ์ที่เซี่ยเฟยเคยช่วยผู้ป่วยในเผ่าพันธุ์ของพวกเขาไปแล้วหลายคน

ในทางกลับกันลาคูสที่ไม่เคยให้การช่วยเหลือเผ่าพันธุ์ของพวกเขาเลยกลับได้รับการปกป้อง ซึ่งเรื่องนี้มันแสดงให้เห็นว่าบางครั้งผู้คนก็ตาบอดกับสิ่งที่ตัวเองเคยบูชามานานมากจนเกินไป

“ลองดูสิ พวกเขาเชื่อในตัวฉันมากกว่านายเสียอีก” ลาคูสกล่าวอย่างมีชัย

เซี่ยเฟยลุกยืนขึ้นและยื่นมือออกไปเพื่อส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบ จากนั้นเขาก็เริ่มเขียนสูตรน้ำยาหลายสิบใบและยื่นไปให้กับลาคูส

“คุณหมอเทวดา ฉันขอถามหน่อยว่าสูตรน้ำยาพวกนี้มันมีปัญหาหรือเปล่า?”

ลาคูสตกใจกับท่าทางของเซี่ยเฟยไปเล็กน้อย แต่หลังจากที่เขาอ่านสูตรน้ำยาแล้วเขาก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

“พวกมันต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นยาพิษที่ฆ่าผู้คนได้ทั้งนั้นเลย”

“นี่น่ะเหรอหมอเทวดา สูตรน้ำยาพวกนั้นคือสูตรน้ำยาที่ฉันเคยใช้รักษาสจ๊วต, คันโตนา, โรเจอร์, บูมเมอร์, …”

ชื่อที่คุ้นเคยหลุดออกมาจากปากของเซี่ยเฟยทีละคน ซึ่งผู้ป่วยเหล่านี้ต่างก็ล้วนแล้วแต่มีอาการป่วยร้ายแรงจนลูคัสไม่สามารถรักษาพวกเขาได้ แต่พวกเขากลับหายดีจากน้ำยาของเซี่ยเฟย

ผู้ชมที่อยู่ที่นี่ต่างก็รู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี พวกเขาจึงเริ่มตั้งคำถามว่าน้ำยาของเซี่ยเฟยคือยาพิษจริง ๆ หรือเปล่า ถ้าหากว่าน้ำยาพวกนั้นเป็นยาพิษเหมือนกับที่ลาคูสได้พูดเอาไว้จริง ๆ แล้วยาพิษพวกนั้นมันสามารถรักษาอาการป่วยของคนอื่นได้ยังไง

เหตุการณ์นี้ทำให้ลาคูสรู้สึกเสียหน้าไปเล็กน้อย ซึ่งเขาก็ยังไม่สามารถหาคำตอบได้จริง ๆ ว่าทำไมยาพิษของเซี่ยเฟยถึงสามารถรักษาอาการต่าง ๆ ของคนไข้ได้ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่เดินทางมายังดินแดนอันห่างไกลและร้อนระอุของชาวบัลรอคในวันนี้

‘ใจเย็น ๆ ตราบใดก็ตามที่ฉันเอาชนะอาเฟยได้ เดี๋ยวเขาก็พูดความจริงออกมาเอง’ ลาคูสพยายามปลอบใจตัวเองภายในใจ

เสียงพึมพำของผู้คนทำให้เซี่ยเฟยเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย และด้วยผลลัพธ์ที่เขาได้สร้างมาในก่อนหน้านี้ มันก็ทำให้แม้แต่คนที่พยายามปกป้องลาคูสสุดขีดก็เริ่มกลับมาคิดว่าคำพูดของใครเป็นฝ่ายถูกกันแน่

“ฉันเชื่อว่าทุกคนคงเคยเห็นมาแล้วว่าฉันสามารถรักษาผู้ป่วยได้หรือเปล่า ส่วนพวกคุณจะเชื่อถือคำพูดของใครเรื่องนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกคุณเอง”

ยิ่งเซี่ยเฟยพูดขึ้นมาอีกครั้งมันก็ยิ่งทำให้ทุกคนรู้สึกลังเลไปกันใหญ่ เพราะพวกเขาเคยเห็นกับตาว่าเซี่ยเฟยสามารถรักษาผู้ป่วยร้ายแรงได้จริง ๆ แต่เจ้าโอสถลาคูสก็มีชื่อเสียงที่โด่งดังมาเป็นเวลานาน จนทำให้พวกเขาเริ่มรู้สึกลำบากใจเพราะไม่รู้ว่าจะเชื่อถือในคำพูดของใครดี

“นักรบที่ดีต้องเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง เพราะประสาทสัมผัสในด้านอื่น ๆ มันสามารถถูกหลอกลวงได้ทั้งหมด” เซี่ยเฟยกล่าวขึ้นมาเบา ๆ

“ฉันเชื่อคุณหมออาเฟย!” จู่ ๆ มันก็ได้มีเสียงเล็ก ๆ ดังขึ้นมาจากฝูงชน

เมื่อทุกคนเงยหน้าขึ้นมามองพวกเขาก็ได้พบว่าคนที่ส่งเสียงตะโกนขึ้นมาคือสจ๊วต ผู้ซึ่งเป็นคนไข้คนแรกของอาเฟย โดยแม่ของเขาก็อยู่ท่ามกลางฝูงชนด้วยเช่นกัน และเธอก็กำลังมองไปทางเซี่ยเฟยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความขอบคุณ

“ฉันก็เชื่อในตัวของคุณหมออาเฟยด้วย”

“คุณหมออาเฟยเป็นคนรักษาฉัน ดังนั้นฉันเชื่อคำพูดของเขาสุดหัวใจ”

“ถ้าหากยาพิษมันรักษาโรคร้ายได้ ฉันก็จะยอมดื่มยาพิษพวกนั้นไปทุก ๆ วัน”

…

เสียงสนับสนุนเซี่ยเฟยดังขึ้นมาทีละคน และผู้ที่พูดประโยคเหล่านี้มาต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นคนไข้ที่เซี่ยเฟยเคยรักษา คำพูดของพวกเขาจึงมีความน่าเชื่อถืออย่างไม่ต้องสงสัย

“ฉันซาบซึ้งในน้ำใจของทุกคนจริง ๆ แต่พวกคุณกลับไปเถอะ หากพวกคุณทำให้คุณหมอเทวดาโกรธเคือง เดี๋ยวมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่” เซี่ยเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่น่าสงสาร

“ผมไม่รู้จักหมอเทวดาอะไรทั้งนั้น ผมรู้อย่างเดียวว่าคุณหมออาเฟยเป็นคนช่วยชีวิตผมเอาไว้ ถ้าหากว่าผมไม่ยืนหยัดต่อสู้เพื่อคุณในวันนี้ พ่อของผมที่เสียชีวิตไปแล้วก็คงจะต้องตามมาหลอกหลอนผมทุกวันแน่ ๆ” สจ๊วตกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

คำพูดของสจ๊วตทั้งดื้อรั้นและจริงใจ มันจึงเป็นเหมือนกับลูกศรที่พุ่งเข้าใส่หัวใจของชาวบัลรอคทุกคน

ทันใดนั้นทุกคนก็เงียบเสียงลงและจับจ้องมองไปยังนักรบร่างผอมเป็นตาเดียว เพราะตราบใดก็ตามที่เขาคนนี้ดื่มน้ำยาขวดนั้นเข้าไป ข้อสงสัยทั้งหมดก็จะถูกคลี่คลายในทันที

“สจ๊วต พ่อของนายคือเพื่อนสนิทของฉันเอง ฉันสามารถพูดแทนเขาได้เลยว่าถ้าหากเขาได้มาเห็นนายในวันนี้ เขาจะต้องรู้สึกภูมิใจในตัวลูกชายของตัวเองมาก” นักรบร่างผอมกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

“หลังจากกินยาแล้วมันทรมานมากไหม?” นักรบร่างผอมถาม

“ยาของคุณหมออาเฟยเจ็บมาก แต่มันก็ช่วยให้อาการเจ็บป่วยหายขาดได้ทันที” สจ๊วตกล่าวพร้อมกับพยักหน้า

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว” ท้ายที่สุดเขาก็ยังคงเป็นนักรบ เมื่อเขาตัดสินใจแล้วเขาจึงไม่ลังเลอีกต่อไป และในพริบตาต่อมาเขาก็ดื่มน้ำยาของเซี่ยเฟยเข้าไปจนหมดขวด

เงียบ!

เงียบกริบ!

นี่คือช่วงเวลาที่จะชี้ชะตาว่าใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ระหว่างอาเฟย ผู้ซึ่งเพิ่งจะมีชื่อเสียงขึ้นมาเพียงแค่ไม่กี่วัน หรือหมอเทวดาลาคูสที่มีชื่อเสียงโด่งดังมานานนับร้อยปี

นักรบร่างผอมส่งเสียงหอบออกมาอย่างหนักพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งกุมหัวใจของเขาเอาไว้

แม้ว่าเขาจะเป็นอดีตนักรบแต่เขาก็ต้องยอมรับว่าความทรมานนี้เป็นสิ่งที่โหดร้ายมาก จนมันทำให้มีหยดเหงื่อเป็นจำนวนมากผุดขึ้นมาทั่วทั้งร่างของเขา

ไม่กี่นาทีต่อมาภาพที่น่าประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของทุกคน เพราะร่างกายที่เคยซีดขาวกลับค่อย ๆ กลายเป็นสีชมพู ผิวหนังของชายคนนี้ที่เคยเหี่ยวแห้งก็ค่อย ๆ เต่งตึงกลับมามีชีวิตชีวา

สำเร็จ!

น้ำยาของอาเฟยประสบความสำเร็จ!!

น้ำยาขวดนั้นสามารถรักษาอาการกล้ามเนื้อลีบได้อย่างสมบูรณ์!!!

นักรบร่างผอมคุกเข่าลงตรงหน้าเซี่ยเฟยในทันที โดยมีน้ำตาที่อาบไหลไปทั่วทั้งใบหน้า

“ขอบคุณ… ขอบคุณคุณหมอมาก ๆ”

“ท่านหมออาเฟยจงเจริญ”

“ท่านหมออาเฟยคือหมอเทวดาตัวจริง”

…

คำพูดสรรเสริญเซี่ยเฟยดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งในระหว่างนั้นมันก็ไม่มีใครทันสังเกตว่าลาคูสกับลูกศิษย์ของเขาได้หายตัวไปตอนไหน

ในเวลาเดียวกันจีเวนต์กับโจอี้ก็กำลังวิ่งกลับไปที่กระโจมของตัวเอง เพราะชัยชนะของเซี่ยเฟยในครั้งนี้ทำให้พวกเขารู้สึกตื่นเต้นมากกว่าผู้ชนะอย่างเซี่ยเฟยเสียอีก

“ท่านผู้นำเรื่องนี้มันเป็นข่าวดีมาก การที่อาเฟยสามารถเอาชนะลาคูสได้ มันก็หมายความว่าเขามีความสามารถเหนือกว่าลาคูสโดยไม่ต้องสงสัย ถ้าหากว่าเรารายงานเรื่องนี้ไปให้ผู้อาวุโส เขาจะต้องตื่นเต้นมาก ๆ แน่นอน” โจอี้กล่าว

“ลาคูสไม่สามารถรักษาผู้อาวุโสของพวกเราได้ แต่ไม่แน่อาเฟยอาจจะสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของผู้อาวุโสได้ก็ได้ พวกเราจะต้องรีบรายงานเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นคนจากเผ่าพันธุ์อื่นอาจจะรายงานเรื่องนี้ตัดหน้าพวกเราไป” จีเวนต์กล่าวพร้อมกับพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

จากนั้นเขาก็รีบเปิดห้องใต้ดินและกดเครื่องสื่อสารโทรไปหาควินซี่ด้วยความตื่นเต้น

เมื่อทราบข่าวควินซี่ก็รู้สึกตกตะลึงไปเป็นเวลาหลายนาที และเมื่อพิจารณาจากลมหายใจของเขาที่หายใจเร็วขึ้นเรื่อย ๆ มันก็สามารถพิสูจน์ได้เป็นอย่างดีว่าเขารู้สึกตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากเพียงใด

อาการเจ็บป่วยในพื้นที่สมองส่วนที่ 7 ของเขาได้รบกวนจิตใจของเขามานานมากแล้ว เมื่อมันมีความเป็นไปได้ที่อาการป่วยของเขาจะหายขาด มันจึงทำให้เขาไม่สามารถที่จะระงับความตื่นเต้นเอาไว้ได้จริง ๆ

“พาอาเฟยมาหาฉันเดี๋ยวนี้!”

***************

ปลากินเหยื่อแล้ว