ตอนที่ 589 บททดสอบที่ซ่อนอยู่

ตอนที่ 589 บททดสอบที่ซ่อนอยู่

สวนน้ำหอมค่อนข้างจะเป็นสถานเริงรมย์ที่มีชื่อเสียงมาก ซึ่งนอกเหนือจากหญิงสาวไร้เดียงสาอย่างมู่ฟู่ผิงแล้ว ผู้คนเกือบทุกคนต่างก็ล้วนแล้วแต่รู้จักสถานที่แห่งนี้

เหตุผลที่สถานที่แห่งนี้ถูกเรียกว่าสวนน้ำหอมนั่นก็เพราะว่าทั่วทั้งสวนเต็มไปด้วยกุหลาบพันปี ทำให้มันมีกลิ่นหอมตลบอบอวลฟุ้งไปจนทั่วทั้งบริเวณ

หลังจากเดินผ่านประตูของสวนน้ำหอม เซี่ยเฟยก็ได้พบกับโต๊ะเก้าอี้หลายสิบตัวโดยมีเวทีขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลางแล้วมีสระน้ำล้อมรอบ และเนื่องมาจากว่าในตอนนี้ยังคงเป็นช่วงตอนเย็นมันจึงมีแขกเดินทางเข้ามาภายในสวนน้ำหอมเพียงแค่ไม่กี่คน ซึ่งแขกทุกคนก็มีหญิงสาวมาคอยให้บริการจนมีเสียงหัวเราะดังขึ้นมาทั่วทั้งบริเวณ

เซี่ยเฟยกับรูดี้เลือกที่นั่งในมุมสงบ ก่อนที่ชายหนุ่มเจ้าสำราญจะหยิบคริสตัลต้นกำเนิดระดับ 4 ออกมาวางเอาไว้บนโต๊ะทั้งหมด 10 ก้อน

“ขออาหารอร่อย ๆ มาให้พวกเราหน่อย แล้วหาสาว ๆ มาคอยให้บริการพวกเราด้วย” รูดี้กล่าว

หลังจากนั้นไม่นานอาหารเป็นจำนวนมากก็ถูกยกมาเสิร์ฟเต็มทั้งโต๊ะ ขณะที่มีสาวสวย 2 คนมาคอยนั่งให้บริการเซี่ยเฟยจากทางด้านข้าง

“วันนี้นายมาแปลกนะ ปกติคนอื่นจะไม่ค่อยอยากสังสรรค์ในช่วงเวลาของบททดสอบ แต่วันนี้นายกลับตามฉันมาที่สวนน้ำหอมซะอย่างนั้น” รูดี้กล่าวพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะ

“ผลคะแนนของฉันค่อนข้างจะน่าเกลียดเกินไปหน่อย ฉันเลยอยากจะออกมาพักผ่อนบ้าง” เซี่ยเฟยกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย

รูดี้ยังคงสังสรรค์ด้วยรอยยิ้มและเนื่องมาจากเขามายังสถานที่แห่งนี้อยู่บ่อยครั้ง มันจึงทำให้เขาคิดว่าเหล่าบรรดาสถานที่เริงรมย์เป็นเหมือนกับบ้านหลังที่ 2 ของเขาแล้ว ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างจะมีความสุขเมื่อสหายใหม่อย่างเซี่ยเฟยเลือกที่จะตามเขามายังสวนน้ำหอม

หลังจากนั้นไม่นานรูดี้ก็เริ่มสังเกตเห็นภาพอันแปลกประหลาด เพราะจู่ ๆ ภายในสวนก็เต็มไปด้วยผู้คนและแขกที่เพิ่งเดินทางเข้ามาต่างก็ล้วนแล้วแต่มีใบหน้าที่คุ้นเคย ราวกับว่าเขาเคยเห็นคนพวกนี้ในระหว่างที่เขารอคิวเพื่อลงทะเบียนงานชุมนุม

“แปลกจัง ทำไมวันนี้ถึงมีคนมาเที่ยวสวนน้ำหอมมากกว่าปกติ หรือว่าคนพวกนั้นจะเครียดจากการสอบเหมือนกับเซี่ยเฟย?” รูดี้พึมพำขึ้นมาเบา ๆ

“ใครจะไปรู้ บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้” เซี่ยเฟยกล่าวอย่างไม่จริงจังมากนัก

สิ่งที่ทำให้รูดี้รู้สึกประหลาดใจมากที่สุดนั่นก็คือแขกส่วนใหญ่ที่มาใหม่ไม่ได้สั่งให้ผู้หญิงมาคอยให้บริการทั้ง ๆ ที่สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่เริงรมย์ ถ้าคนพวกนั้นไม่ให้ผู้หญิงมาบริการแล้วพวกเขาจะเดินทางมาจนถึงสวนน้ำหอมทำไม?

“อ้า! ฉันรู้แล้ว คนพวกนี้จะต้องมารอคุณชิลลี่แน่ ๆ ฉันไม่คิดเลยว่าคู่แข่งของฉันจะเยอะขนาดนี้” รูดี้อุทานพร้อมกับขมวดคิ้ว

“คุณชิลลี่คือใครงั้นเหรอ?” เซี่ยเฟยถามอย่างไม่เข้าใจ

“ในทุก ๆ คืนจะมีสาว ๆ ขึ้นมาแสดงบนเวที และสาวสวยที่โดดเด่นที่สุดภายในสวนจะขึ้นมาแสดงบนเวทีเป็นคนสุดท้าย”

“ในคืนนี้สาวสวยคนสุดท้ายที่จะขึ้นบนเวทีคือคุณชิลลี่ที่ฉันบังเอิญได้เห็นรูปของเธอเมื่อไม่กี่วันก่อนและฉันก็ตกลุมรักเธอในทันที ฉันไม่คิดเลยว่าคู่แข่งของฉันจะมีจำนวนมากขนาดนี้ ดูเหมือนว่าฉันจะต้องพยายามมากกว่าเดิมสินะ” รูดี้บ่นออกมาอย่างรำคาญใจ เพราะคิดว่าทุกคนคือคู่แข่งคนสำคัญของเขา

“เมื่อเพลงสุดท้ายจบลง ตามธรรมเนียมคุณชิลลี่จะเลือกผู้ชายที่เธอชอบกลับไปให้บริการภายในห้อง ฉันอยากจะรู้จริง ๆ ว่าคืนนี้เธอจะเลือกฉันไหม?”

ท่าทางของรูดี้ทำให้เซี่ยเฟยแอบตลกอยู่ภายในใจ แต่เขาก็ยังคงเลือกที่จะไม่พูดอะไรพร้อมกับดื่มชาและเทเมล็ดทานตะวันอย่างมีความสุข

ยิ่งใกล้เวลาที่ชิลลี่จะขึ้นแสดงบนเวที แขกที่เดินทางเข้ามาในสวนน้ำหอมก็ยิ่งเพิ่มจำนวนขึ้นมากกว่าเดิม และแน่นอนว่าแขกส่วนใหญ่ในวันนี้ต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นผู้สมัครในงานชุมนุมมังกรฟ้า

—

ณ โต๊ะนั่งที่ค่อนข้างห่างออกมาจากเซี่ยเฟย

มู่ฟู่ผิง, มู่ฉิงปิงและชายฉกรรจ์สองคนได้ปลอมตัวเข้ามาภายในสวนน้ำหอมอย่างเงียบ ๆ และเนื่องมาจากมู่ฟู่ผิงยืนยันที่จะตามเซี่ยเฟยมา พวกเขาจึงทำได้เพียงแค่ปลอมตัวแอบตามเซี่ยเฟยมาเท่านั้น

เมื่อเวลาได้ผ่านไปมันก็เริ่มมีการร้องรำทำเพลงบนเวที ซึ่งเซี่ยเฟยก็กำลังรับชมการแสดง ขณะที่รูดี้เฝ้ารอชิลลี่อย่างใจจดใจจ่อแล้วเขาก็กำลังรู้สึกเครียดเนื่องมาจากในวันนี้เขามีคู่แข่งมากเกินไป

มู่ฟู่ผิงยังคงเฝ้าดูเซี่ยเฟยเป็นเวลานานและเมื่อเธอได้เห็นว่าเซี่ยเฟยเดินทางมาที่นี่เพื่อแค่รับชมการร้องการแสดงเพียงอย่างเดียว ความตึงเครียดภายในใจของเธอก็ค่อย ๆ ลดน้อยลง

‘ฉันคิดเอาไว้แล้วว่าเซี่ยเฟยจะต้องไม่ใช่คนแบบนั้น’ มู่ฟู่ผิงแอบคิดภายในใจ

เมื่อเวลาผ่านไปในที่สุดชิลลี่ก็ปรากฏตัวขึ้นบนเวที รูดี้ที่กำลังเฝ้ารอเวลานี้อยู่ถึงกับรีบยืนขึ้นและตบมืออย่างฉับพลัน

ทันใดนั้นสายตานับร้อยคู่ก็หันไปมองทางรูดี้เป็นสายตาเดียว เพราะในเวลานี้มันไม่มีใครปรบมือแม้แต่คนเดียวนอกเหนือจากคุณชายเจ้าสำราญ

เซี่ยเฟยพยายามกลั้นขำเล็กน้อยก่อนที่เขาจะดึงรูดี้ให้นั่งลงมา เพราะทุกคนต่างก็กำลังจ้องมองมาที่พวกเขาด้วยแววตาที่ไม่เป็นมิตร

“ฉันทำอะไรผิด? ไม่ใช่ว่าทุกคนมาสถานเริงรมย์เพื่อความบันเทิงงั้นเหรอ?” รูดี้กล่าวถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ไม่ต้องห่วง มันไม่มีใครอยากแย่งคุณชิลลี่ไปจากนายหรอก” เซี่ยเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ครู่ต่อมามันก็มีหญิงวัยประมาณ 30 เดินขึ้นมาบนเวทีด้วยใบหน้าที่เย็นชา ซึ่งรูดี้ก็กำลังจะยืนขึ้นเพื่อตะโกนชื่อของชิลลี่แต่เซี่ยเฟยได้ยื่นมือออกมาหยุดเขาเอาไว้อีกครั้ง

“ถ้ายังอยากทำให้ตัวเองอับอายอีกครั้ง ฉันจะไม่ช่วยหยุดนายเอาไว้แล้วนะ” เซี่ยเฟยกล่าวด้วยท่าทางแปลก ๆ

ชิลลี่ยืนบนเวทีด้วยท่าทางอันเย่อหยิ่งก่อนที่เธอจะกวาดสายตามองทุกคนอย่างเย็นชา

“พวกคุณบางคนอาจจะเดาได้แล้วว่าฉันคือหัวหน้ากรรมการสำหรับงานชุมนุมมังกรฟ้า พวกคุณทุกคนคงจะสังเกตเห็นบททดสอบลับที่พวกเราได้ซ่อนเอาไว้ ฉันจึงเดินทางมาที่นี่เพื่อขอแสดงความยินดีกับทุกคน”

หลังจากชิลลี่พูดจบลงรูดี้ก็รู้สึกตกใจจนอ้าปากค้าง

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมคืนนี้ถึงมีผู้สมัครจากงานชุมนุมมังกรฟ้าเดินทางมาที่สวนน้ำหอมมากนัก ที่แท้สถานที่แห่งนี้ก็เป็นจุดหมายปลายทางของบททดสอบลับนี่เอง

“คนที่ฉันชอบคือหัวหน้ากรรมการในงานชุมนุมครั้งนี้เนี่ยนะ?!”

“เมื่อกี้ฉันกำลังจินตนาการที่จะนอนร่วมเตียงกับหัวหน้ากรรมการทั้งคืน?”

“โอ้แม่เจ้า! ฉันมีความคิดแบบนั้นไปได้ยังไง”

“นายรู้อยู่แล้วเหรอ?” รูดี้หันไปถามเซี่ยเฟยด้วยแววตาที่คลอไปด้วยน้ำตา

เซี่ยเฟยพยักหน้ารับอย่างเงียบ ๆ

รูดี้ทำได้เพียงแอบขอบคุณเซี่ยเฟยอยู่ภายในใจ และโชคดีที่เขายังไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดไปมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นเขาก็คงจะตายโดยไร้หลุมฝังศพ

ในเวลาเดียวกันมู่ฟู่ผิงกับมู่ฉิงปิงก็กำลังรู้สึกตกใจมากเช่นเดียวกัน เพราะตอนแรกพวกเธอคิดว่าเซี่ยเฟยมาเที่ยวผู้หญิงตามปกติ แต่แท้ที่จริงแล้วสถานที่แห่งนี้กลับเป็นจุดนัดพบของการทดสอบลับ

“เอาล่ะเพื่อเป็นของรางวัลสำหรับทุกคนที่ตีความบททดสอบลับได้สำเร็จ พวกคุณทุกคนในสวนน้ำหอมจะได้รับคะแนนพิเศษทั้งสิ้น 30 คะแนน” ชิลลี่กล่าวก่อนที่เธอจะหันศีรษะไปทางมู่ฟู่ผิง

“คนจากตระกูลวิทเทอร์สามารถผ่านการทดสอบรอบแรกเข้าไปได้โดยตรง แต่คุณหนูมู่ฉิงปิงก็ยังคงใส่ใจบททดสอบนี้และค้นหาบททดสอบลับได้พบอย่างฉลาดหลักแหลม ฉันจะจดจำเรื่องนี้เอาไว้แล้วค่อยหาของรางวัลที่เหมาะสมมามอบให้กับคุณทีหลัง”

คำพูดจากหัวหน้ากรรมการทำให้มู่ฟู่ผิงหน้าแดงในทันที เพราะเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบททดสอบลับอะไรนั่นมันคืออะไร เธอเพียงแค่เดินทางมายังสถานที่แห่งนี้เพื่อแอบตามเซี่ยเฟยมาเท่านั้น

ในเวลาเดียวกันนั้นเองเซี่ยเฟยก็หันหน้ามาพยักหน้าให้กับมู่ฟู่ผิง ซึ่งมันก็หมายความว่าเขารู้อยู่แล้วว่าเธออยู่ที่นี่เพียงแต่เขาแค่แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นเธอ

“อย่างไรก็ตามมันก็มีผู้สมัครบางคนที่โง่เง่าทำตัวไร้สาระ ถ้าหากว่าฉันยังเห็นใครกล้าทำตัวรุ่มร่ามแบบนี้อีกในอนาคต ฉันจะจับขาของมันมาหักแล้วกระทืบซ้ำ ๆ ก่อนที่จะตัดมันออกไปโยนให้เป็ดกิน” ชิลลี่ตะโกนขึ้นมาอย่างดุเดือดขณะจ้องมองไปทางรูดี้ด้วยแววตาอันอาฆาต

ทุกคนต่างก็หัวเราะขึ้นมาเสียงดัง เพราะพวกเขารู้ดีว่าคำพูดเหล่านี้มีเอาไว้ให้กับรูดี้โดยเฉพาะ

แม้ว่ารูดี้จะอับอายขายขี้หน้าไปบ้าง แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการมาเที่ยวของเขาในคราวนี้มันก็ทำให้เขาได้รับคะแนนพิเศษกลับไปด้วยเช่นกัน

—

ระหว่างที่ทุกคนแยกย้ายกันกลับไป เซี่ยเฟย, รูดี้, มู่ฟู่ผิง, มู่ฉิงปิงและบอดี้การ์ดอีกสองคนก็เดินทางกลับออกมาจากสวนน้ำหอมพร้อม ๆ กัน

“ถ้านายรู้อยู่แล้วทำไมถึงไม่บอกฉันก่อน! นี่ฉันเกือบจะเสียขาของฉันไปแล้วนะเนี่ย” รูดี้กล่าวขณะที่ขาทั้งสองข้างของเขายังคงสั่นอย่างต่อเนื่อง

“ถึงแม้ว่านายจะไม่รู้ว่ามันมีบททดสอบลับที่ซ่อนอยู่ แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคืนนี้นายเข้ามาภายในสวนน้ำหอมจริง ๆ ในบางครั้งนักรบก็ต้องการโชคในสนามรบแบบนี้เหมือนกันนะ” เซี่ยเฟยกล่าว

รูดี้แบะฝีปากขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ ซึ่งในความเป็นจริงเขาก็ควรจะต้องรู้สึกขอบคุณเซี่ยเฟยด้วยซ้ำ เพราะถึงแม้ว่าเซี่ยเฟยจะไม่ได้เดินทางมากับเขา แต่ไม่ว่ายังไงคืนนี้เขาก็คงจะเดินทางมาที่นี่อยู่แล้ว

“เซี่ยเฟย นายนี่เก่งจริง ๆ นายรู้ได้ยังไงว่ามันมีบททดสอบลับที่ซ่อนอยู่?” มู่ฟู่ผิงกล่าวด้วยความชื่นชม

“ใช่ มันมีข้อความลับซ่อนอยู่ตรงไหน? ทำไมฉันถึงไม่ทันสังเกตเห็นอะไรพวกนี้เลย” รูดี้ถามด้วยความสงสัยด้วยเหมือนกัน

“คำถามในวันแรกของวิชาคณิตศาสตร์คืออะไร?”

“การคำนวณพื้นที่สวน”

“แล้วอีกวันหนึ่งล่ะ?”

“การทดสอบเล่นดนตรีริมน้ำ”

“แล้วโจทย์ทดสอบวาดภาพในวันที่ 3 คืออะไร?”

“ภาพวิวทิวทัศน์ที่ดอกกุหลาบพันปีกำลังส่งกลิ่นหอม”

“เอาล่ะทีนี้นายก็ลองเอาคำท้ายของบททดสอบทั้งสามวันมารวมเข้าด้วยกัน” เซี่ยเฟยกล่าว

“ฉันรู้แล้วมันคือสวนน้ำหอม! โจทย์คำถามของ 3 วันแรกต่างก็ชี้มาที่สวนน้ำหอมด้วยกันหมดเลย” รูดี้กล่าวอย่างตื่นเต้น

“มันไม่ได้มีเพียงแค่นั้นนะ นายจำกระดาษคู่มือที่เราได้รับในวันลงทะเบียนได้ไหม? ถ้าหากว่าเราเชื่อมโยงคำแรกทั้งหมดของแต่ละบรรทัดเข้าด้วยกัน มันจะบอกผู้สมัครทุกคนว่าพวกเราควรตั้งใจหาบททดสอบลับที่ซ่อนอยู่” เซี่ยเฟยกล่าว

“กระดาษนั่นฉันโยนทิ้งไปตั้งแต่ยังไม่ได้เปิดอ่านด้วยซ้ำ” รูดี้กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

แววตาของมู่ฟู่ผิงเต็มไปด้วยความชื่นชม และเธอก็ไม่คิดว่าเซี่ยเฟยจะเป็นนักรบที่ฉลาดหลักแหลมขนาดนี้ ส่วนทางด้านของมู่ฉิงปิงก็กำลังมุ่ยหน้าด้วยความไม่พอใจ แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าทักษะในการสังเกตและคิดวิเคราะห์ของเซี่ยเฟยเหนือกว่าพวกเธอมากจริง ๆ

“เอาล่ะถ้าพวกเราไม่มีธุระอะไรกันแล้ว ผมก็ขอแยกทางกับคุณหนูตรงนี้เลยก็แล้วกัน อีกอย่างถึงแม้ว่าผมจะมาเที่ยวสถานเริงรมย์แต่ผมก็คิดว่าเรื่องนี้มันก็คงจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกคุณ” เซี่ยเฟยกล่าวลาก่อนที่เขาจะแยกตัวออกมาแล้วมุ่งหน้ากลับไปยังโรงแรม

***************

ชัดเจน! อย่ามายุ่งให้ชีวิตฉันวุ่นวายมากกว่านี้!! 555