บทที่ 1300 - วิเคราะห์สนามรบ

บทที่ 1300 - วิเคราะห์สนามรบ

พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า ถังหลินและพวกรวม 4 คนจะถูกกวาดล้างง่ายดายขนาดนี้ โดยไม่มีทางสู้เลย

ตั้งแต่พวกเธอถูกคนของมังกรวิญญาณจับตาดู จนถึงตอนลอบโจมตี ตลอดกระบวนการ พวกเธอไม่รู้ตัวเลยสักนิด

และจากภาพกล้องวงจรปิดบางส่วนก่อนหน้านี้ ถังหลินและพวกในระหว่างการแทรกซึม ก็แสดงทักษะที่ยอดเยี่ยม ไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ

แต่ต่อให้เป็นแบบนี้ ก็ยังถูกคนของมังกรวิญญาณพบเจอได้ง่ายๆ และวางแผนดักซุ่ม แล้วจัดการรวบยอด

จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจว่า คนของมังกรวิญญาณระบุตำแหน่งของพวกถังหลินได้อย่างไร

จ้าวจี้ยนกั๋วและผู้ใหญ่คนอื่นๆ สีหน้าก็ดูไม่ได้เช่นกัน แต่พูดไม่ออก

จะให้พูดอะไร? หรือจะต้องชมเชยคนของมังกรวิญญาณสักหน่อย?

หน้าแตกยับเยินจริงๆ!

การนัดประลองทางเขี้ยวมังกรเป็นคนเสนอ เดิมทีคิดว่าจะกู้หน้าคืนได้บ้าง หาหน้าตากลับมาหน่อย ผลคือ มังกรวิญญาณสุ่มมากลุ่มเดียว จัดการคนที่พวกเขาฟูมฟักมาอย่างดีร่วงไปในยกเดียว

หน้านี้โดนตบจนชา!

ก่อนหน้านี้เหอจื้อกั๋วรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะต่อหน้าเขา ว่าครั้งนี้ต้องกู้หน้าคืนได้แน่ แล้วจะไปท้าพวกเจียงอวี๋สู้สักตา เอาหน้าที่เสียไปคืนมา

แล้วผลเป็นไง? มังกรวิญญาณเปิดเกมมาแบบส่งๆ ก็ซัดไปหลายคนจนไม่มีทางสู้

หน้านี้ยังเหลือไหม?

ถ้าไม่ใช่เพราะจ้าวจี้ยนกั๋วทำใจไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ป่านนี้คงตบโต๊ะด่าคนไปแล้ว!

พลตรีท่านหนึ่งทนไม่ไหว หันไปมองเฉินหยวนแล้วถามว่า "เฉิน ช่วยบอกเราหน่อยได้ไหม ว่าพวกเขาระบุตำแหน่งได้ยังไง? ถ้าไม่ใช่เพราะรู้ตำแหน่งล่วงหน้า ตามปกติแล้ว ไม่น่าจะแพ้เละขนาดนี้"

นี่คือจุดสำคัญจริงๆ เพราะรู้ตำแหน่งล่วงหน้า วางวงล้อม แล้วลอบโจมตีฉับพลัน

อย่าว่าแต่พวกนี้เลย ต่อให้เป็นหน่วยจู่โจมเกล็ดมังกรเจอการลอบโจมตีแบบนี้ ก็ต้องยอมจำนน

พรึ่บ!

สายตาทุกคนจับจ้องไปที่เฉินหยวน

เฉินหยวนพูดอย่างจนใจว่า "นั่นเพราะพวกเธอโง่ พวกเธอจะเลียนเสียงนกอะไรก็ได้ แต่ดันไปเลียนเสียงนกคัคคู (นกดุเหว่า) พื้นที่ตรงนั้น ไม่มีนกคัคคู"

หลงจ้าน, ฟ่านเหลย, เหอจื้อกั๋ว และคนอื่นๆ พอได้ยิน สีหน้าก็เปลี่ยนไป

คิดไม่ถึงเลยว่าปัญหาจะอยู่ที่จุดนี้ มิน่าล่ะเมื่อกี้พวกเขาก็สงสัย ตลอดการแทรกซึมไม่มีปัญหาอะไร ทำไมถึงถูกฝ่ายตรงข้ามจับตาดูได้

เฉินหยวนพูดต่อว่า "เสียงนกเป็นวิธีสื่อสารที่ใช้บ่อย จริงอยู่ที่ในป่ามันเหมาะสมมาก แต่ไม่ได้หมายความว่าจะใช้ได้ตลอด บางครั้งอาจถูกฝ่ายตรงข้ามย้อนรอยใช้ประโยชน์ คาดเดาตำแหน่งคร่าวๆ ของพวกเธอจากเสียงนี้ บวกกับคนของผมเลือกพื้นที่หุบเขา หากต้องการกวาดล้าง ก็ทำได้แค่เลือกบุกจะแจ้ง และโอบล้อมสองฝั่ง"

"ย่อมรู้ว่าต้องมา ก็แค่ดักรออยู่ตรงจุดแรกที่ใกล้หุบเขา ไม่ต้องเปลืองแรงอะไรเลย"

พลตรีที่อดถามไม่ได้ถอนหายใจอย่างจนปัญญา พูดว่า "นี่แหละการต่อสู้ แค่เพราะความผิดพลาดเล็กๆ ในการสื่อสาร นำไปสู่การถูกกวาดล้างทั้งทีมย่อย แสดงว่ามังกรวิญญาณมีความตื่นตัวสูง การวางแผนยุทธวิธีสมเหตุสมผล แต่ละคนแข็งแกร่งมาก!"

จ้าวจี้ยนกั๋วพยักหน้า เฉินหยวนวิเคราะห์ได้ดี พูดว่า "ถ้าเป็นพวกคุณเจอสถานการณ์แบบนี้ จะทำยังไง? ถ้าเจอการโจมตีด้วยระเบิดแสง"

เฉินหยวนตอบว่า "ปฏิกิริยาก็พอๆ กัน อันดับแรกหลับตาหมอบลง แต่ในระหว่างที่ซุ่มอยู่ ให้รีบขว้างระเบิดแสงที่พกติดตัวออกไปทันที ทำแบบนี้อาจจะกู้สถานการณ์คืนมาได้บ้าง นี่เป็นวิธีฉุกเฉินในสถานการณ์พิเศษ"

"ยังไงซะ ระเบิดแสงระเบิดไม่แยกมิตรศัตรู ส่งผลกระทบต่อศัตรูเช่นกัน พยายามลดช่องว่างของทั้งสองฝ่ายให้แคบลงที่สุด ไม่ให้เสียเปรียบเกินไป"

จ้าวจี้ยนกั๋วพยักหน้าอีกครั้ง "ดูออกว่า ตัดสินใจเด็ดขาด"

ความได้เปรียบนิดเดียวมักเปลี่ยนสถานการณ์รบได้ หากทำตามที่เฉินหยวนบอกเมื่อครู่ อาจจะไม่ถึงกับกู้สถานการณ์ได้ แต่ก็คงไม่แพ้เละเทะขนาดนี้

ตอนนี้ แม้แต่ความสามารถในการต่อต้านก็ไม่มี ถูกจัดการเรียบ ผิดหวังจริงๆ

หลงจ้าน, ฟ่านเหลย และคนอื่นๆ ไม่พูดอะไรสักคำ ตอนนี้พูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์ ได้แต่หวังว่าพวกเย่ซินจะรับรู้ความเคลื่อนไหวทางนี้ แล้วพยายามกู้หน้าคืนมาบ้าง

อย่างไรก็ตาม หนึ่งชั่วโมงต่อมา ภายใต้การปิดล้อมของมังกรวิญญาณ บวกกับมีหลิวซานและเติ้งกวงสองผู้มากประสบการณ์คอยคุมเกม หลังจากสมาชิกคนสุดท้ายเย่ซินถูกจับ ก็ถือว่ากวาดล้างเกลี้ยงอย่างแท้จริง

ทีมท้าชิงหญิงที่ฝึกมาเกือบสองปี ถูกมังกรวิญญาณกลุ่มเดียวเก็บเรียบ!

ดูจบกระบวนการ หลงจ้านและฟ่านเหลยพูดไม่ออกสักคำ เพราะมันเจ็บปวดเกินไป

ครั้งนี้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ใช้การลอบโจมตีใดๆ สู้กันซึ่งๆ หน้า แล้วใช้ความสามารถที่เหนือกว่าอย่างขาดลอยจัดการจนหมด

ฝ่ายตรงข้ามเก่งจริงๆ!

ไม่ใช่ว่าไม่เก่ง แต่คนของฐานทัพมังกรวิญญาณเก่งจนน่าเหลือเชื่อ ไม่ว่าหลงจ้านหรือฟ่านเหลยลงสนาม เกรงว่าจะไม่ได้เปรียบเลยสักนิด

ตอนนี้ พวกเขาเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงเรียกว่าเทพสงคราม ทำไมถึงมีคุณสมบัติ

เขาคนนั้นมีฝีมือจริงๆ

นายพลท่านหนึ่งอดถอนหายใจไม่ได้ "ฐานทัพมังกรวิญญาณสุ่มดึงคนออกมาสักคนยังเก่งขนาดนี้ จะพูดอะไรได้? ความสามารถในการรบโดยรวมของพวกเขาแข็งแกร่งเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่ทหารทั่วไปจะเทียบได้"

ความจริงก็เป็นเช่นนั้น เหอจื้อกั๋วมาจากสายลาดตระเวน เข้าใจทันทีว่าช่องว่างระหว่างเขี้ยวมังกรกับมังกรวิญญาณ ไม่ใช่แค่นิดเดียวแล้ว

เขี้ยวมังกรตอนนี้มีดีแค่จำนวนคน ในด้านอื่นๆ ถูกมังกรวิญญาณบดขยี้ไปแล้ว

ความสามารถของเฉินหยวนน่ากลัวเกินไป

ตอนนี้พวกเขามีทีมไม่กี่ร้อยคน รอขยายไปถึงจำนวนหนึ่ง ถ้าพวกเขาแต่ละคนยังรักษามาตรฐานเดียวกันได้ จะยังมีหน่วยงานไหนเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาอีก?

ไม่มี!

อย่าว่าแต่หน่วยงานเลย ต่อให้สู้กับหน่วยรบพิเศษ พวกเขาก็มีศักยภาพพอจะสู้ได้

ความเร็วในการเติบโตของเฉินหยวนเหลือเชื่อเกินไป

ใครจะคิดว่าด้วยอายุแค่นี้ กลับสร้างทีมที่แข็งแกร่งขนาดนี้ออกมาได้

ทุกคนในที่นั้นไม่รู้จะพูดถึงเฉินหยวนยังไงดี

เสียดายนะ คนเก่งแบบนี้เดิมทีเป็นของพวกเขา แต่ทว่า...

จ้าวจี้ยนกั๋วมองเฉินหยวนแล้วพูดว่า "เริ่มการฝึกเถอะ ดูว่าจะมีปฏิกิริยาแบบไหน"

เฉินหยวนตอบว่า "ครับ!"

เขารีบแจ้งเติ้งกวงและหลิวซานให้เริ่มปฏิบัติการ

หลงจ้านและฟ่านเหลยสบตากัน ตอนนี้พวกเขาทำได้แค่หวังว่าจะทนการฝึกไหว ไม่งั้น แพ้ราบคาบจริงๆ!