บทที่ 1180 - เกมเดิมพัน

บทที่ 1180 - เกมเดิมพัน

ในขณะที่เฉินหยวนกำลังเจรจากับอีฟ ณ ศูนย์บัญชาการฐานลับแห่งหนึ่ง ชายผิวขาวคนหนึ่งกำลังจ้องมองแผนที่ด้วยความโกรธเกรี้ยว

"บ้าเอ๊ย! พวกจีนมันคิดจะทำอะไรกันแน่? จะเข้ามาแทรกแซงเรื่องที่นี่เต็มตัวงั้นเหรอ? ก่อนหน้านี้เพื่อช่วยคน เปิดฉากยิง ส่งหน่วยจู่โจมมา ก็ยังพอเข้าใจได้ แต่ตอนนี้นี่มันอะไร? เข้าไปถึงศูนย์บัญชาการกองทัพรัฐบาลแล้ว ชัดเจนว่าตั้งใจไปเจรจา!"

ชายผิวขาวเดินไปที่หน้าจอมอนิเตอร์ บนจอกำลังฉายภาพเฉินหยวนพาคนเดินเข้าศูนย์บัญชาการกองทัพเวีย เขาหยุดภาพ ขยายภาพ จนหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเฉินหยวน

จากนั้น เขาก็พูดต่อ "คนนำทีมคนนี้ คือคนที่มีรหัสลับว่า 'ภูตพงไพร'"

ตอนที่คลิปนี้ส่งมาถึงที่นี่ พวกเขาก็ส่งต่อให้หน่วยงานเบื้องหลังช่วยตรวจสอบตัวตนคนเหล่านี้

ทางนั้นตอบกลับมาเร็วมาก ข้อมูลของทุกคนถูกส่งมาอย่างละเอียด และข้อมูลของหัวหน้าทีม "ภูตพงไพร" ก็ถูกเน้นย้ำเป็นพิเศษ

ในข้อมูล ไม่เพียงมีผลงานอันน่าทึ่งของเฉินหยวนในค่ายนรก แต่ยังมีประวัติการรบทั้งหมดในช่วงที่ผ่านมา แม้จะไม่มีรายละเอียดการรบมากนัก แต่แค่ดูกระบวนการรบ ก็ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดหวั่น

ช่วยไม่ได้ ผลงานการรบมันน่ากลัวเกินไป โดยเฉพาะปฏิบัติการที่เขต 3 ของจีน บุกเดี่ยวเข้าไปหลังแนวข้าศึก กวาดล้างหน่วยรบพิเศษระดับแนวหน้า ทำลายฐานทัพ ระเบิดคลังน้ำมันขนาดใหญ่ ถูกคนนับแสนปิดเขาล้อมจับ สุดท้ายยังหนีออกมาได้อย่างสบายๆ

ขีดความสามารถในการรบระดับนี้ ต่อให้เป็นหน่วยรบพิเศษที่เก่งที่สุดของประเทศอินทรี (อเมริกา) ก็คงไม่กล้าเลียนแบบง่ายๆ

คนอื่นๆ ในศูนย์บัญชาการก็มีสีหน้าจนปัญญา ต้องเผชิญหน้ากับทหารรบพิเศษที่น่ากลัวขนาดนี้ ในใจพวกเขาก็เริ่มหวั่นๆ

ตอนนั้นเอง หัวหน้าอีกคนก็พูดขึ้น "กองเรือของจีนไม่ได้มาที่นี่ ยังจอดอยู่ที่จิบูตี ไม่มีการเตรียมออกเรือด้วยซ้ำ พวกมันมีแค่เรือฟริเกตลำเดียวจอดที่ท่าเรือ ขีปนาวุธก็น่าจะเหลือไม่เท่าไหร่ ที่พอจะมีพิษสงจริงๆ ก็แค่นาวิกโยธินบนเรือ คนแค่นั้น คงไม่มีปัญญาเข้ามายุ่งเรื่องที่นี่หรอก"

คนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย

สงครามต้องใช้คนรบ แค่หน่วยจู่โจมหน่วยเดียว ยากที่จะสร้างจุดเปลี่ยนอะไรในสงครามขนาดใหญ่

ชายผิวขาวมองคนอื่นในศูนย์บัญชาการ แววตาฉายแววสังหารที่เย็นชา พูดเรียบๆ ว่า "ก็อาจจะจริง อีกฝ่ายอาจจะคำนวณผิด คิดว่าส่งยอดฝีมือมาไม่กี่คนจะพลิกเกมได้ ฝันไปเถอะ!"

"ตอนนี้ พวกมันเสียพื้นที่ไปสองในสามแล้ว พื้นที่อื่นก็กำลังถอยร่น ต่อให้ไอ้หมอนั่นเป็นภูตพงไพรที่เก่งที่สุดจากค่ายนรก เป็นเจ้าของเหรียญกล้าหาญที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ แล้วจะทำไม? จะต้านทานกองทัพนับหมื่นได้จริงๆ เหรอ?"

หัวหน้าคนที่พูดเมื่อกี้เผยรอยยิ้ม ขยับแว่นแล้วพูดว่า "ความจริง นี่ก็เป็นโอกาสดีนะ ภูตพงไพรคนนั้นดูท่าจะมีตำแหน่งไม่ต่ำในกองทัพจีน รู้ความลับเยอะแน่ ถ้าจับตัวมันได้ ผลตอบแทนต้องมหาศาล"

"เมื่อไม่กี่วันก่อน ไอ้หมอนี่นำทีมไปวิทยาลัยการทหารหลวง เล่นงานพวกผู้ดีอังกฤษจนหน้าแตก ยัดเยียดความพ่ายแพ้ให้สองรอบติด ตอนนี้วิทยาลัยหลวงแทบจะกลายเป็นตัวตลกของโรงเรียนนายร้อยทั่วโลก ส่วนสถานะของจีนก็สูงขึ้นเพราะเรื่องนี้ ถ้าเราจับตัวภูตพงไพรได้ ต่อให้รีดความลับไม่ได้ ก็ยังใช้ตบหน้าจีนได้"

สองคนที่กำลังคุยกันอยู่นี้ แท้จริงแล้วคือเจ้าหน้าที่ CIA ของประเทศอินทรี ซึ่งก็คือคนที่ซ่อนอยู่หลังฉากพวกกบฏ และทำหน้าที่บัญชาการรบให้พวกกบฏ

ไม่อย่างนั้น ลำพังแค่ความสามารถทางการทหารของพวกหัวหน้ากบฏ ไม่มีทางได้รับชัยชนะที่น่าตกใจขนาดนี้หรอก

เรื่องนี้ อีฟเดาไว้นานแล้ว เขารู้ไส้รู้พุงพวกกบฏดี ต่อให้มีอาวุธทันสมัย ก็ยังเป็นแค่กลุ่มคนไร้ระเบียบ ฝึกมาห่วยแตก บัญชาการก็งั้นๆ ความสามารถในการรบธรรมดามาก

แต่ตอนนี้กลับระเบิดพลังรบออกมาได้ขนาดนี้ ชัดเจนว่ามีคนช่วย

ส่วนว่าเป็นใคร อีฟก็เดาได้ คนของ CIA เข้ามาแทรกซึมที่นี่นานแล้ว ติดต่อกับเขาหลายครั้ง แต่เพราะเขาไม่ยอมรับข้อเสนอของฝ่ายนั้น พวกนั้นเลยหันไปสนับสนุนกบฏ ก็เป็นเรื่องปกติ

ชายผิวขาวมองรูปเฉินหยวน ในสมองเริ่มวิเคราะห์ผลดีผลเสีย ความจริงพวกเขาไม่กลัวที่จะฆ่าเฉินหยวน และไม่กลัวว่าจีนจะมาเอาเรื่อง พวกเขาสามารถโยนความผิดให้พวกก่อการร้ายท้องถิ่นได้ จีนก็ได้แต่จำยอม เพราะที่นี่เป็นเขตสงคราม หาหลักฐานไม่ได้หรอก

คิดครู่หนึ่ง ชายผิวขาวก็พูดขึ้น "ให้หน่วยรบพิเศษพวกนั้นมาที่นี่ ภารกิจของพวกเขาคือ จับเป็นภูตพงไพรให้ได้มากที่สุด ถ้าทำไม่ได้ อนุญาตให้จับตาย"

หน่วยรบพิเศษที่เขาพูดถึง คือหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่ CIA ทุ่มเททรัพยากรปั้นขึ้นมาเพื่อทำภารกิจเสี่ยงตายโดยเฉพาะ

แน่นอนว่าสถานะของพวกเขาตอนนี้คือ ทหารรับจ้าง

เริ่มจากตอนนี้ สงครามที่นี่ได้กลายเป็นการเดิมพันไปแล้ว

หลายขั้วอำนาจต่างจับจ้องมาที่นี่ พวกเขาล้วนคิดว่าพวกเฉินหยวนซวยแน่

อาศัยแค่เรือรบลำเดียว กับคนแค่นั้น จะไปสู้กับประเทศอินทรีที่วางรากฐานที่นี่มาหลายปีได้ยังไง? การแทรกซึมของ CIA ที่นี่ ไม่ใช่แค่หนุนหลังกลุ่มติดอาวุธกลุ่มเดียวหรอกนะ

ในเวลาเดียวกัน ณ ศูนย์บัญชาการชั่วคราวของพวกกบฏ นายพลคนหนึ่งกำลังคำรามด้วยความโกรธ

"เร่งการโจมตี! คนจีนจะเข้ามาแทรกแซงแล้ว! เราต้องหาวิธียึดครองเมืองให้เบ็ดเสร็จก่อนที่พวกมันจะลงมือ!"

เขาไม่ได้กลัวกองทัพรัฐบาลเวีย ความสามารถของพวกนั้นอ่อนกว่าเขาตอนนี้มาก แต่เขามีปมในใจกับจีน

ก่อนหน้านี้ตอนบุกโจมตีท่าเรือ ขีปนาวุธของจีนมันน่ากลัวเกินไป อำนาจการยิงระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะต้านทานได้

ตัวแทน CIA ที่อยู่ข้างๆ ทำหน้าดูถูก แค่นเสียงหึ "กลัวอะไร? พวกมันมีกี่คนเชียว? เรือรบที่ขีปนาวุธหมดเกลี้ยงลำเดียว กับหน่วยรบพิเศษหน่วยเดียว ทำอะไรที่นี่ไม่ได้หรอก"

ประโยคเดียว ทำให้นายพลคนนั้นใจเย็นลง สถานการณ์ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ กำลังทหารของจีนที่นี่มีจำกัด ต่อให้เข้ามาแทรกแซงตรงๆ ก็มีผลจำกัด ความได้เปรียบยังอยู่ที่เขา

ดังนั้น นายพลจึงออกคำสั่งทันที "แจ้งกองพันปืนใหญ่ เร่งความเร็วในการบุก พร้อมทั้งป้องกันไม่ให้ใครมาชิงเยลโลว์เค้กไป ฝ่ายนั้นต้องส่งคนไปแน่"

"รับทราบ!"

"ทางที่ดีจับคนจีนมาเป็นตัวประกันให้ได้ จีนให้ความสำคัญกับพลเมืองมาก ถ้ามีตัวประกันในมือ จะทำให้ฝ่ายนั้นขยับตัวลำบาก ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม"

"รับทราบ!"

พลสื่อสารวิ่งออกไปถ่ายทอดคำสั่ง หัวหน้าคนอื่นๆ รีบเดินเข้ามา ฟังการวิเคราะห์ของตัวแทน CIA

พวกเขาตระหนักถึงความเก่งกาจของชายผิวขาวสองคนนี้ดี ถ้าไม่ใช่เพราะการบัญชาการและการสนับสนุนของสองคนนี้ พวกเขาคงไม่กล้าก่อกบฏจริงๆ หรอก