บทที่ 250 - ปีศาจ เขาต้องเป็นปีศาจแน่ๆ

บทที่ 250 - ปีศาจ เขาต้องเป็นปีศาจแน่ๆ

ปัง ปัง!

กระสุนสองนัดที่พุ่งออกมาด้วยความเร็วสูงล็อกเป้าไปที่ศีรษะของเฉินหยวนอย่างแม่นยำ

การยิงในระยะประชิดขนาดนี้ การยิงให้โดนเป้าหมาย สำหรับทหารรับจ้างระดับเขาแล้วเป็นเรื่องง่ายดาย

"มันต้องตาย!"

แต่ในวินาทีต่อมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อเห็นอีกฝ่ายคว้าศพของเพื่อนร่วมทีมมาดึงบังไว้ตรงหน้าตัวเอง

ฉึก ฉึก!

กระสุนเจาะเข้าที่ร่างอย่างจัง เลือดสาดกระเซ็นออกมาสองสาย

เพราะเป็นปืนพกขนาดเล็ก กระสุนที่ยิงออกมาจึงไม่สามารถทะลุศพได้

ทหารรับจ้างไม่คิดเลยว่าการโจมตีที่หมายจะปลิดชีพของเขา จะถูกอีกฝ่ายคลี่คลายได้อย่างง่ายดาย

"บ้าเอ่ย!"

ทหารรับจ้างรีบหลบไปทางขวา เพื่อหาที่กำบัง ป้องกันการตอบโต้ของอีกฝ่าย

แต่การเคลื่อนไหวของเขาก็ยังช้าไป ในชั่วขณะที่เฉินหยวนใช้ศพป้องกันกระสุน เขาก็ยื่นปากกระบอกปืนออกมาทันที ล็อกเป้าไปที่อีกฝ่าย แล้วเหนี่ยวไก

ปัง ปัง ปัง

กระสุนสามนัดติดต่อกันเจาะเข้าที่บริเวณหัวใจของทหารรับจ้าง เลือดสาดกระเซ็นออกมาสามสาย

ในแววตาของทหารรับจ้างฉายแววตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะตอบสนองได้รวดเร็วขนาดนี้ ฝีมือการยิงปืนก็แม่นยำอย่างเหลือเชื่อ แค่ยกปืนขึ้นมายิงก็โดนเลย? แถมยังยิงโดนอีก!

อีกฝ่ายไม่ใช่แพทย์ทหารหรอกเหรอ? ไม่ได้ใช้มีดผ่าตัด รักษาคนไข้หรอกเหรอ? ทำไมถึงยิงปืนเก่งขนาดนี้? มือของเขาไม่เหมือนมือของทหารที่จับปืนบ่อยๆ เลย

ในหัวของทหารรับจ้างมีคำถามมากมายผุดขึ้นมา เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าแพทย์ทหารที่ดูไม่มีพิษมีภัยที่สุด จะเป็นทหารที่น่ากลัวที่สุด

แต่ถึงแกจะเก่งแล้วยังไง? ก็ต้องตายเหมือนกัน!

ทหารรับจ้างจ้องมองเฉินหยวน ร่างกายล้มลงกับพื้นอย่างหมดแรง

เฉินหยวนก็จ้องมองสายตาของอีกฝ่ายเช่นกัน ในใจพลันสั่นสะท้าน ความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรงผุดขึ้นมาในใจ

"มีบางอย่างผิดปกติ!"

ดังนั้น ในชั่วขณะที่อีกฝ่ายล้มลง เฉินหยวนเห็นได้อย่างชัดเจนว่าบนใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มเยาะเย้ย ในแววตามีความสะใจ ราวกับความสุขที่ได้ตายไปพร้อมกัน

สีหน้าและแววตาแบบนี้ไม่ควรจะปรากฏในสายตาของอีกฝ่าย เพราะคนของพวกเขาถูกฆ่าหมดแล้ว ซึ่งหมายความว่าภารกิจของพวกเขาล้มเหลว หรือว่าพวกเขายังมีคนอื่นอีก?

จู่ๆ พวกเขาก็มาปรากฏตัวที่นี่ จะไม่มีคนประสานงานได้ยังไง?

ความคิดเหล่านี้แวบผ่านไปอย่างรวดเร็ว เฉินหยวนหันขวับกลับมาทันที สายตาคมกริบกวาดมองไปในฝูงชน

วินาทีต่อมา เขาเห็นชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนคนงานก่อสร้างกำลังถือรีโมตกุญแจรถอยู่ในมือขวา เห็นได้ชัดว่ากำลังจะจุดชนวนระเบิด!

ชายวัยกลางคนคนนี้คือคนประสานงานของคนกลุ่มนี้จริงๆ

สายตาของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง พังทลายลงอย่างสมบูรณ์แล้ว

เขาไม่อยากตาย แต่ถ้าเขายอมจำนนตอนนี้ ก็คงไม่รอดอยู่ดี และตอนตายก็คงจะทรมานมาก

เพราะนายจ้างที่นี่ตายแล้ว!

นายจ้างคือลูกชายของเจ้าพ่อยาเสพติดตระกูลหลิว

ชายวัยกลางคนรู้ดีถึงความโหดเหี้ยมของเจ้าพ่อยาเสพติดตระกูลหลิว ถ้าเขารู้ว่าลูกชายตายไปแล้ว แต่ตัวเองยังมีชีวิตอยู่ เขาต้องไม่ปล่อยตัวเองไปแน่

ไม่เพียงแต่ตัวเองจะไม่รอด ครอบครัวของเขาก็จะไม่รอดเช่นกัน นี่คือหลักการทำงานของเจ้าพ่อหลิว

ห้ามทรยศเด็ดขาด แม้จะต้องตาย!

ดังนั้นชายวัยกลางคนจึงเลือกที่จะลากคนทั้งหมดที่นี่ไปตายด้วยกัน ครอบครัวของเขาไม่เพียงแต่จะไม่เป็นอะไร แต่ยังจะได้รับเงินก้อนโต พอให้พวกเขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปตลอดชีวิตที่เหลือ

น่าเสียดายที่ชายวัยกลางคนไม่รู้ว่าเจ้าพ่อยาเสพติดตระกูลหลิวถูกเฉินหยวนฆ่าไปแล้ว ยังคงคิดว่าเจ้าพ่อยาเสพติดตระกูลหลิวถูกหมายหัว พวกที่เหลือรอดจึงดิ้นรนครั้งสุดท้าย ก็เพื่อที่จะให้ลูกชายคนนี้หนีออกไปได้ จึงเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้น

ใบหน้าของชายวัยกลางคนบิดเบี้ยว ดูเหมือนคนบ้าไปแล้ว

ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เขาไม่อาจทนเห็นครอบครัวของตัวเองถูกคนของเจ้าพ่อยาเสพติดตระกูลหลิวทำร้ายอย่างโหดเหี้ยมได้

"ตาย ไปตายพร้อมกับคนพวกนี้ซะ!"

ชายวัยกลางคนหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

สีหน้าของเฉินหยวนเคร่งขรึม ยิงไม่ทันแล้ว

"บ้าเอ๊ย! โดนไอ้สวีเทียนหลอกจนได้! รับประกันว่ามี 5 คน ไหงโผล่มาเป็น 6 คนได้วะ!"

เฉินหยวนสบถในใจ!

ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย ทันใดนั้นเฉินหยวนก็ตะโกนใส่ชายวัยกลางคน "ดูจากโหงวเฮ้งของแกแล้ว ต้องเป็นขันทีแน่ๆ สนองความต้องการของผู้หญิงไม่ได้"

ชายวัยกลางคนที่อยู่ในสภาวะจิตใจพังทลายกำลังจะกดรีโมต ทันใดนั้นได้ยินเฉินหยวนด่าตัวเอง ก็อดชะงักไปครู่หนึ่ง

"อะไรนะ กูเป็นขันที? สนองความต้องการของผู้หญิงไม่ได้? เชี่ย แม่งพูดอะไรของมึงวะ!"

เขาไม่คาดคิดเลยว่าในสถานการณ์แบบนี้ อีกฝ่ายจะโพล่งประโยคแบบนี้ออกมา เวลานี้มันเหมาะที่จะพูดเรื่องแบบนี้เหรอ?

เขาเป็นผู้ชายนะ!

ชายวัยกลางคนจ้องมองเฉินหยวนเขม็ง ตะคอกกลับไปโดยไม่รู้ตัว "มึงสิเป็นขันที ทั้งบ้านมึงนั่นแหละเป็นขันที... แย่แล้ว!"

ทันทีที่เขาตะโกนออกมา เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ นิ้วโป้งขวากดลงไปอย่างแรง เพื่อที่จะจุดชนวนระเบิด แต่ก็สายไปแล้ว

เฉินหยวนพุ่งเข้ามาเหมือนเงา พริบตาเดียวก็ถึงตัว ในชั่วพริบตา ก็ใช้ปืนพกฟาดไปที่จุดจงเฉวียนบนหลังมือของชายวัยกลางคน

เพราะในตอนนี้เขาใช้เข็มเงินไม่ทันแล้ว

อ๊าก!

ชายวัยกลางคนร้องโหยหวนออกมาทันที หัวใจเจ็บแปลบขึ้นมา พลังทั้งหมดในร่างกายก็สลายไปในทันที

รีโมตที่อยู่ในมือขวาของเขาก็ตกลงบนพื้น

"แย่แล้ว!"

ชายวัยกลางคนหน้าเปลี่ยนสี วิญญาณแทบจะออกจากร่าง

นี่คือสิ่งที่สามารถช่วยชีวิตเขาได้ กลับหลุดมือไป

เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น อีกฝ่ายด่าเขาว่าเป็นขันที เขาแค่ชะงักไปครู่เดียว ก็ถูกอีกฝ่ายใช้ปืนฟาดรีโมตหลุดมือไปแล้ว

ที่บ้าที่สุดคือ ปืนของอีกฝ่ายฟาดมาที่มือของเขา ทำไมหัวใจถึงเจ็บกว่าหลังมืออีก?

ใบหน้าของชายวัยกลางคนบิดเบี้ยว คำรามเสียงต่ำ ยกเท้าขวาขึ้นมาทันที หมายจะเหยียบรีโมตอย่างแรง

ซวบ!

เข็มเงินเล่มหนึ่งพุ่งผ่านไป ทะลุกางเกงของเขา แทงเข้าไปในจุดจู๋ซานหลี่

"อ๊าก!"

ชายวัยกลางคนร้องโหยหวนออกมาอีกครั้ง

ความเจ็บปวดแล่นปราดมาจากฝ่าเท้า ในทันทีทั้งขาก็เหมือนกับสูญเสียการควบคุมไป ไม่มีแรงแม้แต่น้อย ร่างกายเสียสมดุล ล้มลงกับพื้น

ชายวัยกลางคนรีบยื่นมือขวาออกไปเพื่อจะคว้ารีโมต

ซวบ!

เข็มเงินอีกเล่มพุ่งผ่านไป แทงเข้าที่แขนขวาของเขา วินาทีต่อมา แขนขวาก็ชาไปหมด ใช้แรงไม่ได้เลย

นิ้วที่ยื่นออกไปอยู่ห่างจากรีโมตไม่ถึง 1 เซนติเมตร แต่เขาก็ขยับไม่ได้

ชายวัยกลางคนยังไม่ยอมแพ้ พยายามยื่นมือซ้ายออกไปอีกนิดเดียว เกือบจะคว้ารีโมตได้แล้ว

ขอแค่คว้ารีโมตมากด ปัญหาก็จะหมดไป!

ฉึก!

เข็มเงินอีกเล่มพุ่งผ่านไปอีกครั้ง แทงเข้าที่แขนซ้ายของเขา วินาทีต่อมา มือซ้ายของเขาก็สูญเสียความรู้สึกไปเช่นกัน อีกนิดเดียว เขาก็จะคว้ารีโมตได้แล้ว

จนถึงตอนนี้ มือทั้งสองข้างและขาขวาของชายวัยกลางคนก็เหมือนกับแข็งทื่อไปแล้ว ใช้แรงไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ชายวัยกลางคนสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์!

เขาหันไปมองเฉินหยวน ความกลัวที่ไม่เคยมีมาก่อนถาโถมเข้าสู่หัวใจ

"ปีศาจ เขาต้องเป็นปีศาจแน่ๆ!"