บทที่ 33 - กระบวนการเด็ดหัวอันน่าสะพรึงกลัว

บทที่ 33 - กระบวนการเด็ดหัวอันน่าสะพรึงกลัว

พรึบ!

สายตาของคนจำนวนไม่น้อยก็หันไปจับจ้องที่เฉินหยวน ในแววตามีความหมายบางอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้กองเหอจื้อกั๋ว

ในตอนนั้น เหอจื้อกั๋วได้รับแจ้งว่าหลงจ้านและพวกเขากำลังตกอยู่ในอันตราย ผลลัพธ์คือด้วยความรีบร้อน ยังไม่ทันจะเดินออกจากเต็นท์ ก็ถูกเฉินหยวนที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าซุ่มยิงเสียแล้ว ที่แท้นี่ล้วนเป็นสิ่งที่ไอ้หนูคนนี้คำนวณไว้แล้ว

เฉินหยวนใช้แมลงพิษล้อมโจมตีหลงจ้านและคนอื่นๆ ก็เพื่อที่จะดึงดูดความสนใจของเหอจื้อกั๋ว ทำให้เขาสับสน แล้วจึงหาโอกาสซุ่มยิง

กลยุทธ์นี้สวยงามจริงๆ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว แต่ก็เหี้ยมโหดเกินไปหน่อย!

สัตว์มีพิษที่ร้ายแรงขนาดนั้น แค่ชนิดเดียวก็สามารถคร่าชีวิตคนได้ เฉินหยวนกลับไม่สนใจใยดี เกินไปแล้ว!

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่โกรธเกรี้ยวของทุกคน เฉินหยวนกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง ดูเหมือนจะไม่มีความสำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย

ถังเหรินจากหน่วยสารวัตรทหารเห็นว่าบนใบหน้าของเฉินหยวนไม่มีความสำนึกผิดเลยสักนิด ยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็โกรธขึ้นมา "สหายเฉินหยวน นี่คือการทำร้ายเพื่อนร่วมรบ แกรู้ไหม!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สายตาของเฉินหยวนก็กวาดมองอีกฝ่าย เห็นอีกฝ่ายสวมหมวกขาว ถุงมือขาว ก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

หน่วยหมาป่าเทา ทันทีที่โดนสังเกตเห็น ก็จะถูกเกาะติดไม่ปล่อย ไม่ถลกหนังอีกฝ่ายออกมาสักชั้นหนึ่ง ก็จะไม่ยอมราวี

ท้ายที่สุดแล้ว งานของพวกเขาก็คือการหาเรื่องคน ไม่ว่าใครก็ตาม ตราบใดที่ละเมิดกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง ก็จะถูกตั้งเรื่องทันที ทำการแก้ไข ลงโทษต่างๆ นานา ดังนั้น ในกองทัพเมื่อได้ยินชื่อหน่วยสารวัตรทหาร ก็เหมือนกับพูดถึงเสือแล้วหน้าซีด แต่ละคนเห็นก็รีบหลบให้ไกล

เฉินหยวนนั่งนิ่งดุจภูเขาไท่ซาน สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย

หางตาของหลงเสี่ยวอวิ้นก็ฉายแววประหลาดใจอีกครั้ง เจ้านี่ไม่เข้าใจ หรือว่าแกล้งโง่? คนที่ตั้งคำถามกับเขาคือถังเหรินนะ หัวหน้าหน่วยสารวัตรทหาร หนึ่งในบุคคลที่เข้มงวดที่สุดในหน่วยสารวัตรทหาร!

เวลาที่ถังเหรินจัดการเรื่องราว ไม่เคยสนใจว่าอีกฝ่ายจะมีสถานะอะไร ดูแค่ว่าอีกฝ่ายมีปัญหาหรือไม่ มีก็จับ ควรจะลงโทษอย่างไรก็ลงโทษอย่างนั้น ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามจะเป็นผู้นำของหน่วยงานใด ก็จับไม่เว้น แล้วก็ประกาศไปทั่วทั้งกองทัพ

เคยมีผู้พันคนหนึ่งไปชนเขาเข้า แค่เพราะขับรถทหารในค่ายเร็วเกินไป โดนประกาศตำหนิ ถูกโยงไปถึงปัญหาเรื่องพฤติกรรมการใช้ชีวิต พฤติกรรมการทำงาน สุดท้ายก็โดนเขียนรายงานสำนึกผิดหนึ่งหมื่นคำ

ตอนนี้ เฉินหยวนในการซ้อมรบ ใช้สัตว์มีพิษโจมตีเพื่อนร่วมรบโดยตรง สำหรับถังเหรินที่เกลียดชังความชั่วร้ายเป็นชีวิตจิตใจแล้ว นี่มันคืออาชญากรรมที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง ส่งขึ้นศาลทหารโดยตรง!

ในตอนนั้นเอง พลโทจ้าวก็หันมามองถังเหรินแวบหนึ่ง "หัวหน้าถัง ไม่ต้องรีบ ดูต่อไปก่อน จะจัดการอย่างไร รอดูวิดีโอให้จบแล้วค่อยว่ากัน"

ถังเหรินถึงได้ระงับความโกรธของตนเองลง หันไปมองวิดีโอ

วิดีโอดำเนินต่อไป ภาพมาถึงกองพลขีปนาวุธที่ 198 การเคลื่อนไหวที่ประหลาดของเฉินหยวนได้ย่องไปถึงรถบัญชาการโดยตรง ในเวลาไม่ถึง 10 นาที ก็ขับรถออกจากที่ตั้ง มาถึงริมแม่น้ำหวงเจียง ขึ้นเรือขุดทรายลำหนึ่ง แล้วก็ล่องแก่งไปหลายสิบกิโลเมตร

ในภาพ เฉินหยวนได้ตกลงกับเจ้าของเรือขุดทรายเรียบร้อยแล้ว อีกฝ่ายให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

เจ้าของเรือขุดทรายยังชื่นชมเฉินหยวนเป็นอย่างมาก บอกว่าเขาทำได้ดีมาก คิดถึงเพื่อนร่วมรบ

ด้วยเหตุนี้ รถบัญชาการก็ลอยไปตามแม่น้ำเรื่อยๆ ภาพนั้นมันช่างขัดแย้งกันเกินไปแล้ว โชคดีที่ตอนนั้นเป็นเวลากลางคืน คนที่เห็นไม่มากนัก ไม่อย่างนั้นถ้าถูกคนบนเรือประมงหรือเรือบรรทุกสินค้าที่ผ่านไปมาเห็นเข้า ถ่ายวิดีโอ แล้วส่งขึ้นอินเทอร์เน็ต รับรองได้เลยว่าจะต้องเกิดกระแสฮือฮาครั้งใหญ่

เมื่อเห็นภาพนี้ หลายคนก็อยากจะพ่นออกมา เฉินหยวนเจ้านี่ทำได้โหดจริงๆ นี่มันปฏิบัติต่อผู้บัญชาการกองพลขีปนาวุธที่ 198 เหมือนกับลูกหมูเลยนะ

แต่ว่า คนของกองพลขีปนาวุธที่ 198 ก็ระวังตัวน้อยเกินไปแล้ว รถบัญชาการคันหนึ่งถูกขับออกไป ไม่มีใครรู้ตัวเลยสักนิด สร้างเรื่องตลกครั้งใหญ่ขนาดนี้

หลงเสี่ยวอวิ้นเม้มริมฝีปากเล็กน้อย พูดเสียงเบา "แกนี่มันเหี้ยมจริงๆ"

เฉินหยวนยักไหล่ ไม่มองไปทางอื่น ขยับริมฝีปากเล็กน้อย "นี่เรียกว่าการศึกไม่หน่ายกลอุบาย"

"อย่าหาข้ออ้างให้ตัวเองเลย แกต้องมีวิธีอื่นแน่ แกจงใจใช้วิธีแบบนี้ แกจงใจทำให้กองพลขีปนาวุธที่ 198 เสียหน้าใช่ไหม? เพราะตอนเริ่มต้น พวกเขาทำลายกองพันที่ 129 ของพวกแกไป แกก็เลยเอาพวกเขามาเป็นที่ระบายอารมณ์"

เฉินหยวนประหลาดใจ "ท่านผู้นำวิเคราะห์ได้แม่นยำมาก ผมตั้งใจจะทำให้พวกเขาโกรธ"

หลงเสี่ยวอวิ้นกล่าว: "แกสร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองแล้ว"

"ไม่เป็นไร"

หลงเสี่ยวอวิ้น: "..."

ในขณะนั้น ผู้การหวังเหว่ยหน้าเขียวคล้ำ ตาทั้งสองข้างแทบจะพ่นไฟออกมา

มันน่าอับอายขายขี้หน้าเกินไปแล้ว!

ไม่แปลกใจเลยที่ท่านผู้นำโทรมาด่าเขาว่าเป็นหมู

ให้ตายสิ โดนคนของฝ่ายแดงย่องเข้ามา ขับรถบัญชาการไปลอยอยู่ในแม่น้ำแล้ว พวกเขายังมานั่งประชุมอวดดีว่าจัดการกองพันที่ 129 ไปได้อย่างไร ยังวางแผนว่าจะทำซ้ำความสำเร็จอย่างไร เพื่อให้ได้ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

คนอื่นเขาจัดการกองพันของพวกเขาไปแล้ว ยังมานั่งสนุกสนานกับตัวเอง เพ้อฝันไปวันๆ

น่าอายจริงๆ!

ผู้การหวังเหว่ยถึงกับอยากจะหาเต้าหู้มาโขกหัวตัวเองให้ตายไปเลย

ภาพก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง คราวนี้มาถึงที่ตั้งของกองพันยานเกราะ ซึ่งก็คือกองพันที่หวังซิงอยู่

เฉินหยวนซุ่มตัวอยู่ในป่าสังเกตการณ์ สุดท้ายไม่น่าเชื่อเลยว่าจะวิ่งไปยังยอดเขาอีกลูกหนึ่งอย่างประหลาด แล้วก็ทำการวางแผน

ในภูเขาที่ลาดชัน ขุดหลุม แล้วก็ขุดร่องน้ำ...

ทุกคนเห็นภาพนี้ก็รู้สึกงงงวย เขาต้องการจะทำอะไรกันแน่?

จนกระทั่งภาพต่อไป ท้องฟ้าก็เปลี่ยนไปอย่างมาก ฝนตกหนักเหมือนฟ้ารั่ว ในที่ที่เฉินหยวนได้วางแผนไว้ก็เกิดดินโคลนถล่มขึ้นมา ทุกคนถึงได้เข้าใจ

ไอ้หนูคนนี้เป็นอัจฉริยะ!

คนที่อยู่ในที่นี้หลายคนก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวางแผน อย่างเช่นเฉินหยวนที่อาศัยภูมิประเทศเตรียมการสำหรับดินโคลนถล่ม พวกเขาก็สามารถทำได้ แต่จะคาดการณ์ได้อย่างไรว่าวันนี้จะต้องมีฝนตกหนักแน่ๆ นั่นพวกเขาทำไม่ได้แล้ว

เฉินหยวนใช้ดินโคลนถล่มส่งผลกระทบต่อกองพัน แอบแฝงตัวเข้าไปในกองทัพ จัดการผู้พันจางหงอย่างเงียบเชียบ สุดท้ายก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

การกระทำครั้งนี้มันสุดยอดจริงๆ!

ผู้พันจางหงก่อนหน้านี้ยังนึกว่านี่เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ ไม่นึกเลยว่าไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นละครฉากใหญ่ที่อีกฝ่ายเตรียมการมาอย่างดี ยิ้มขื่นๆ แล้วส่ายหน้า "ไอ้หนูคนนี้ อะไรก็กล้าทำจริงๆ เจอกับคนแบบนี้ ผมยอมแพ้"

ถ้าหากอยู่ในสนามรบจริง ถ้าอีกฝ่ายทำให้ขนาดของดินโคลนถล่มใหญ่กว่านี้อีกหน่อย ก็ไม่ต้องเสียทหารแม้แต่คนเดียว ทั้งกองพันของพวกเขาก็จะต้องถูกกวาดล้าง!

และเมื่อเห็นภาพที่เฉินหยวนสร้างดินโคลนถล่มเทียมขึ้นมา หัวหน้าถังเหรินก็หยิบสมุดเล่มเล็กออกมาอีกครั้ง แล้วก็เพิ่มข้อหาของเฉินหยวนไปอีกหนึ่งกระทง

วิดีโอฉายมาถึงภาพสุดท้ายคือเฉินหยวนเข้าไปในเมืองหล่างเต๋อซึ่งเป็นพื้นที่หมายเลข 3 หลังจากที่เขาช่วยเด็กหนุ่มคนหนึ่งไว้ ก็ใช้เด็กหนุ่มคนนั้นแฝงตัวเข้าไปในกองบัญชาการของเกาซื่อหงได้สำเร็จ ทำการเด็ดหัวครั้งสุดท้าย

ทุกคนเริ่มนิ่งเงียบ ทบทวนกระบวนการรบทั้งหมดของเฉินหยวนอย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็นวิธีการเด็ดหัวแบบไหนก็ล้วนน่าตกใจ เป็นวิธีการที่พวกเขาคาดไม่ถึงอย่างแน่นอน

ไอ้หนูคนนี้เป็นอัจฉริยะทางการทหารอย่างแน่นอน!

หัวหน้าถังเหรินปิดสมุดลง มองไปที่พลโทหวังแวบหนึ่ง แล้วก็ลุกขึ้นยืน "ทุกท่าน ท่านก็ได้เห็นแล้ว ผมจะพาเขาไปที่หน่วยสารวัตรทหารก่อน"