บทที่ 28 - เสียหน้ายับเยิน

บทที่ 28 - เสียหน้ายับเยิน

นายทหารและพลทหารทั้งหมดของฝ่ายฟ้าต่างตกตะลึง!

พวกเขากำลังขยายผลการรบ จัดการกองกำลังที่เหลือของฝ่ายแดงไปทีละขั้นไม่ใช่หรือ? แล้วจะปล่อยให้คนของฝ่ายแดงลอบโจมตีกองบัญชาการใหญ่ได้อย่างไร?

ฝ่ายฟ้าเปิดฉากยิงด้วยกลยุทธ์สายฟ้าแลบ จัดการกองพันที่ 129 ที่แข็งแกร่งที่สุดของฝ่ายแดงไปได้ ไล่ตามตีข้าศึกที่กำลังแตกพ่าย ขยายผลการรบอย่างต่อเนื่อง เอาชนะกองพันที่ 126 และ 125 ได้ติดต่อกัน

แม้จะไม่ได้กวาดล้างทั้งหมด แต่ก็ทำลายกองกำลังหลักของพวกเขาไปส่วนใหญ่ จากนั้นก็สร้างวงล้อมพวกเขาไว้ ขั้นตอนต่อไปคือการใช้กลยุทธ์กลืนกิน กวาดล้างฝ่ายแดงให้สิ้นซาก

อาจกล่าวได้ว่า กองกำลังของพวกเขาได้ล้อมฝ่ายแดงไว้จนแน่นหนาแล้ว ชัยชนะเป็นเพียงเรื่องของเวลา

"เป็นไปไม่ได้! ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ!"

"กองบัญชาการใหญ่ป้องกันแน่นหนาขนาดนี้ ต่อให้กองพันหนึ่งบุกโจมตีอย่างหนักก็ยังบุกเข้าไปไม่ได้ ปลาเค็มที่เหลืออยู่ของฝ่ายแดงจะมีความสามารถแบบนี้ได้อย่างไร?"

...

"บ้าจริง! ผู้บังคับบัญชาเกิดเรื่องแล้ว ยังจะยืนนิ่งอยู่ทำไม!"

ทหารในกองบัญชาการได้ยินข่าวนี้ แต่ละคนก็ร้อนรนเหมือนมดบนกระทะร้อน พากันวิ่งไปยังเต็นท์ของกองบัญชาการ

ในขณะนั้น เฉินหยวนที่อยู่ในเต็นท์ของกองบัญชาการฝ่ายฟ้าไม่รู้เลยว่าฝ่ายฟ้าได้ถูกจุดชนวนแล้ว เขายังคงยืนอยู่ตรงหน้าผู้บัญชาการเกา ยืนนิ่งไม่ไหวติง

ทั้งสองคนจ้องตากันนานถึง 30 วินาที ไม่มีใครเอ่ยปาก

แม้ภายนอกเฉินหยวนจะดูสงบนิ่ง แต่ในใจกลับตื่นเต้น หากไม่มีอะไรผิดพลาด หัวหน้าหน่วยต้องได้อยู่ต่อแน่นอน!

เพราะเฉินหยวน ฉู่กั๋วไม่ได้ย้ายไปอยู่กองพันทหารราบยานเกราะ เท่ากับว่าทำให้หัวหน้าหน่วยพลาดโอกาสเลื่อนยศที่หาได้ยากครั้งหนึ่ง จากนั้นก็เพราะตัวเองทำผลงานได้แย่เกินไป ทำให้หมู่สามได้อันดับสุดท้ายในการประเมินผลติดต่อกัน หัวหน้าหน่วยก็โดนร่างแหไปด้วย

ครั้งนี้ถ้าหมู่สามทำผลงานไม่ดี หัวหน้าหน่วยก็จะต้องปลดประจำการก่อนกำหนด!

ตอนนี้ เฉินหยวนเด็ดหัวมาตลอดทาง สร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ นี่คือเกียรติยศของหมู่สาม หัวหน้าหน่วยก็ไม่มียกเว้น

และสิ่งที่ทำให้เฉินหยวนตื่นเต้นที่สุดคือ ในที่สุดเขาก็สามารถพิสูจน์ให้หัวหน้าหน่วยเห็นได้แล้ว ตราบใดที่การซ้อมรบจบลง ตอนที่ประกาศผลการรบ จะต้องมีการเอ่ยถึงหมู่ 3 เอ่ยถึงหัวหน้าหน่วยอย่างแน่นอน!

ที่เฉินหยวนสามารถยืนหยัดมาจนถึงตอนนี้ได้ หัวหน้าหน่วยมีคุณูปการอย่างใหญ่หลวง หากไม่ใช่เพราะความยืนหยัดของเขา ตัวเองก็คงจะไปเลี้ยงหมูที่หน่วยพลาธิการนานแล้ว ต่อให้จะอยากแสดงฝีมือ ก็ไม่มีโอกาสนี้

"เสี่ยวเฉิน แกทำได้แน่ เชื่อหัวหน้า ตราบใดที่แกยืนหยัด หัวหน้าจะไม่ทอดทิ้งแกเด็ดขาด!"

"เชื่อหัวหน้า เชื่อตัวเอง คนอื่นบอกว่าแกไม่ได้เรื่อง นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่เข้าใจแก ไม่ได้เห็นจุดเด่นของแก!"

"วันนี้ผลงานของแกดีกว่าเมื่อวานอีกแล้ว นี่แหละคือความก้าวหน้า!"

เสียงให้กำลังใจของหัวหน้าหน่วยยังคงดังอยู่ในหูของเฉินหยวน ราวกับเป็นเรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวาน

ทุกคำพูดของเขา ทุกการให้กำลังใจของเขา ล้วนสลักอยู่ในใจของเฉินหยวน เป็นความทรงจำที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเขา

ความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเฉินหยวนในอดีตคือหวังว่าตัวเองจะแข็งแกร่งขึ้น ทำให้หัวหน้าหน่วยดีใจไปกับเขา บอกให้ทุกคนรู้ว่าสายตาของหัวหน้าหน่วยไม่ผิด เขาไม่ใช่ทหารเลว!

ตอนนี้ในที่สุดเขาก็ทำได้แล้ว!

เฉินหยวนกำลังจินตนาการว่าถ้าหัวหน้าหน่วยรู้ว่าเขาเด็ดหัวคนมามากมายขนาดนี้ หรือแม้กระทั่งผู้บัญชาการใหญ่ของฝ่ายฟ้า ใบหน้าของเขาจะเป็นอย่างไร? ประหลาดใจ ตกใจ ดีใจ ตื่นเต้น?

แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน หัวหน้าหน่วยจะต้องภูมิใจในตัวเขาอย่างแน่นอน

เพราะเขาคือทหารที่หัวหน้าหน่วยคาดหวังมากที่สุด!

ส่วนในหัวของผู้บัญชาการเกากำลังวิเคราะห์อย่างต่อเนื่องว่าตัวเองคำนวณผิดพลาดไปตรงไหน ถึงกับปล่อยให้ทหารฝ่ายแดงคนหนึ่งบุกเข้ามาถึงตรงหน้าได้

นี่เป็นแค่การแสดงให้เห็นว่า กลยุทธ์ของเขายังมีช่องโหว่....

ตึกๆ...

ข้างนอกมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นอย่างหนาแน่น ทหารจำนวนมากได้ยินเสียงประกาศ ก็พากันวิ่งมาทางกองบัญชาการ

"คุ้มกันผู้บังคับบัญชา!"

ผู้บังคับกองร้อยรักษาการณ์นำทหารรักษาการณ์สิบกว่านายวิ่งเข้ามา

คลิกๆ...

ปากกระบอกปืนทั้งหมดเล็งไปที่เฉินหยวน

สีหน้าของผู้บัญชาการเกาเคร่งขรึมลง "วางปืนลงให้หมด ออกไป เราแพ้แล้ว!"

ผู้บังคับกองร้อยรักษาการณ์ตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ตะโกนอย่างไม่ยอมแพ้ "ท่านผู้บังคับบัญชา! สัญญาณเลเซอร์บนตัวท่านไม่ได้ทำงาน เขาไม่ถือว่าเด็ดหัว!"

ผู้บัญชาการเกาถลึงตา ด่าว่า "พูดมาก! หลักการของทหารเราคืออะไร?"

ผู้บังคับกองร้อยรักษาการณ์อึ้งไปครู่หนึ่ง รีบยืนตรง ตอบเสียงดัง "รับใช้ประชาชนอย่างสุดหัวใจ!"

ผู้บัญชาการเกาพูดอย่างโกรธเกรี้ยว "แกรู้ไหมว่า ชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอยู่เหนือสิ่งอื่นใด!"

ผู้บังคับกองร้อยรักษาการณ์มองไปที่เด็กหนุ่มข้างๆ เฉินหยวน ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ตะโกนเสียงดังอีกครั้ง "เข้าใจครับ! แต่ ผมไม่ยอมรับ!"

"ไม่ยอมรับ ก็ต้องเก็บไว้ในใจ!" ผู้บัญชาการเกากล่าว

"รับทราบ!" ผู้บังคับกองร้อยรักษาการณ์คำรามเสียงดัง พร้อมกับสั่งให้ทุกคนเก็บปืน

ผู้บัญชาการเกามองเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ เฉินหยวน ตัวเองแพ้จริงๆ แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้เปิดฉากยิง ก็แค่เหลือไว้ซึ่งศักดิ์ศรีเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

ในฐานะที่เป็นทหาร ต้องจำไว้เสมอว่าความปลอดภัยในชีวิตของประชาชนต้องมาก่อนเสมอ ไม่สามารถปล่อยให้พวกเขามีความเสี่ยงแม้แต่น้อย

ทหารจากหมู่ 3 กองร้อยลาดตระเวนที่ 6 กองพันที่ 129 คนนี้ ชนะได้อย่างเด็ดขาด ไม่เพียงแต่เด็ดหัวตัวเองได้สำเร็จ ยังสามารถถอยกลับไปได้อย่างปลอดภัย เพราะในมือของเขามีตัวประกัน

ผู้บัญชาการเกาสูดหายใจเข้าลึกๆ สายตาดุจสายฟ้าฟาดจ้องเฉินหยวน "ไอ้หนู แกรู้ไหมว่าแกละเมิดวินัยแล้ว!"

เฉินหยวนยิ้มจางๆ "ท่านผู้บังคับบัญชา ท่านอาจจะเข้าใจผิดแล้ว เด็กหนุ่มคนนี้เจออันตรายระหว่างทาง ผมกลัวว่าเขาจะมีอันตรายถึงชีวิต ก็เลยพาเขามาทำภารกิจเด็ดหัวด้วย ไม่เชื่อท่านจะสอบสวนเขาเองก็ได้ครับ"

"นี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ ต่อให้ไม่มีเขา ผมก็ยังมีวิธีอื่นที่จะทำภารกิจเด็ดหัวได้สำเร็จ ท่านเชื่อไหมครับ?"

ผู้บัญชาการเกาขมวดคิ้วแน่น ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะไม่รู้จะตอบอย่างไร

ไม่ต้องคิดแล้ว ไอ้หนูคนนี้ก่อนที่จะลงมือ ก็ได้คำนวณทุกขั้นตอนไว้หมดแล้ว!

ความสามารถทางสมองของอีกฝ่ายไม่เพียงแต่น่าทึ่ง ปากก็ยังเก่งอีกด้วย เหมือนกับถูกปลุกเสก ทุกคำพูดที่พูดออกมาล้วนทำให้ผู้บัญชาการเการู้สึกอึดอัด

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร การซ้อมรบครั้งนี้สำหรับฝ่ายฟ้าถือว่าเสียหน้ายับเยิน!

สิบนาทีที่แล้ว ฝ่ายฟ้าอยู่ในสถานะที่ได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ ฝ่ายแดงถอยร่นอย่างต่อเนื่อง การถูกกวาดล้างเป็นเพียงเรื่องของเวลา ใครจะไปคิดว่ากลางคันจะมีไอ้หนูเจ้าเล่ห์คนนี้โผล่ออกมา ฆ่าเข้ามาถึงกองบัญชาการแล้วทำการเด็ดหัว

ฝ่ายฟ้าถูกเด็ดหัว ฝูงมังกรไร้หัว ด้วยความสามารถของผู้บัญชาการฝ่ายแดง การพลิกสถานการณ์กลับมาชนะเป็นเรื่องที่ง่ายดาย

"ไอ้หนู มีฝีมือ!" ผู้บัญชาการเกากล่าว

ถ้าผู้บัญชาการเการู้ว่า ผู้กองหน่วยรบพิเศษเทพสงครามเหอจื้อกั๋ว, ผู้กองหลงจ้าน, และผู้การกองพลขีปนาวุธหวังเหว่ย, ผู้พันกองพันยานเกราะจางหง ล้วนถูกเฉินหยวนจัดการทั้งหมด ด้วยพลังของคนคนเดียวสั่นคลอนสถานการณ์การรบของการซ้อมรบทั้งหมด เกรงว่าคงจะไม่สงบนิ่งเหมือนตอนนี้แล้วล่ะ

ไม่มีใครคาดคิดว่า ฝ่ายฟ้าที่แข็งแกร่งในช่วงเริ่มต้น สุดท้ายไม่น่าเชื่อเลยว่าจะถูกพลิกสถานการณ์กลับมาชนะ การซ้อมรบทางทหารที่วางแผนไว้ครึ่งเดือน จบลงล่วงหน้าในเวลาสามวัน นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นในการซ้อมรบที่ผ่านมาเลย

อาจกล่าวได้ว่า เฉินหยวนสร้างชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วสามเหล่าทัพในศึกเดียว แต่ก็สร้างปัญหาใหญ่ให้กับตัวเองด้วยเช่นกัน!