บทที่ 720 - หลินเซียวข้ามผ่านเคราะห์เลื่อนขั้น

บทที่ 720 - หลินเซียวข้ามผ่านเคราะห์เลื่อนขั้น

แต่ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังดีใจ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

เมฆทัณฑ์บนท้องฟ้าพลันม้วนตัวอย่างรุนแรง สายฟ้าขนาดใหญ่สองสายฟาดลงมาจากฟากฟ้า ผ่าตรงใส่หลินเซียวและราชาอสูรเผ่าหมาป่า

"หลินเซียวเสี่ยงเกินไปแล้ว!"

ยินอี้เจินเหรินเห็นดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไป อานุภาพของทัณฑ์สวรรค์นั้นมหาศาล ไม่อาจดูแคลน แม้แต่เขาเอง เมื่อเผชิญกับทัณฑ์สวรรค์ก็ยังไม่กล้าประมาท

หลินเซียวเผชิญหน้ากับสายฟ้าที่ฟาดลงมากะทันหันด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาคาดการณ์ไว้แล้ว ทัณฑ์สวรรค์ก่อตัวอยู่นาน การฟาดลงมาเป็นเรื่องของเวลา

พลังวิญญาณในกายเขาเดือดพล่านดุจลาวา กระบี่ยักษ์สีทองด้านหลังระเบิดแสงเจิดจ้าอีกครั้ง ปลายกระบี่ชี้ตรงไปที่สายฟ้า

"วัชระคงกระพัน กระบี่สะเทือนเวหา!" หลินเซียวขยับจิต กระบี่ยักษ์สีทองปรากฏในมือ จากนั้นฟาดฟันออกไป แสงกระบี่สีทองพุ่งขึ้นฟ้า ปะทะกับสายฟ้าที่ฟาดลงมา

"เปรี้ยง!"

วินาทีที่แสงกระบี่สีทองปะทะกับสายฟ้า ท้องฟ้าดูเหมือนจะถูกฉีกขาด แสงสายฟ้านับไม่ถ้วนวิ่งวนในแสงกระบี่ของหลินเซียว ส่งเสียงดังแสบแก้วหู

แสงกระบี่ของหลินเซียวเปรียบดั่งใบมีดคมกริบ ผ่าสายฟ้าออกเป็นสองส่วน แยกออกไปสองข้าง ส่วนตัวเขาเองถูกแรงกระแทกจากสายฟ้าจนเซไปเล็กน้อย แต่ก็ทรงตัวได้ในทันที

ยินอี้เจินเหรินเห็นดังนั้นก็ลอบถอนหายใจโล่งอก แต่แล้วก็กลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เพราะอานุภาพของทัณฑ์สวรรค์ยังไม่จบแค่นี้

เขารู้ดีว่าแม้หลินเซียวจะต้านทานสายฟ้าระลอกแรกได้สำเร็จ แต่เคราะห์กรรมระลอกต่อไปจะรุนแรงยิ่งกว่า ระลอกแล้วระลอกเล่า

เป็นไปตามคาด เมฆทัณฑ์บนท้องฟ้าม้วนตัวอีกครั้ง คราวนี้สายฟ้าหลายสายฟาดลงมาแทบจะพร้อมกัน แต่ละสายใหญ่กว่าและบ้าคลั่งกว่าระลอกก่อน

หลินเซียวเห็นดังนั้น แววตาก็เคร่งขรึมขึ้น เมื่อเผชิญบททดสอบแห่งทัณฑ์สวรรค์ แม้แข็งแกร่งอย่างหลินเซียว ก็ต้องระมัดระวัง

"หนักแน่นดั่งขุนเขา ใจข้าไร้ความกลัว!" หลินเซียวตะโกนก้อง พลังวิญญาณทั่วร่างถูกเร่งเร้าถึงขีดสุด กระบี่ยักษ์สีทองในมือราวกับรับรู้ถึงความมุ่งมั่นของผู้เป็นนาย ตัวกระบี่แผ่กลิ่นอายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

หลินเซียวตวัดกระบี่ฟันใส่สายฟ้า แสงกระบี่สีทองพัวพันกับสายฟ้า ก่อให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

คราวนี้ แสงกระบี่ของหลินเซียวไม่ได้ผ่าสายฟ้าออกง่ายดายเหมือนก่อน แต่เกิดการต้านยันกัน พลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างดุเดือดกลางอากาศ

ร่างของหลินเซียวโอนเอนไปมาในความว่างเปล่า แต่แววตายังคงแน่วแน่ นี่คือช่วงเวลาสำคัญของการข้ามผ่านเคราะห์ เขาจะหวั่นไหวไม่ได้แม้แต่น้อย

พลังวิญญาณในกายหลั่งไหลเข้าสู่กระบี่ยักษ์สีทองดุจน้ำป่า แสงกระบี่ยิ่งสว่างและร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุด แสงกระบี่ก็ระเบิดเสียงกัมปนาท ทำลายสายฟ้าจนแตกซ่าน

"สำเร็จแล้ว!" ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์ในสนามรบกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น หลินเซียวต้านทานทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จ หากรักษาสภาพนี้ไว้ได้ มีโอกาสสูงที่จะข้ามผ่านเคราะห์และเลื่อนขั้นสำเร็จ

ผู้บำเพ็ญเพียรในระดับหลินเซียว ยามข้ามผ่านเคราะห์เลื่อนขั้น มีโอกาสล้มเหลวสูงมาก ดังนั้นในตอนแรกแทบทุกคนต่างบีบหัวใจแทนหลินเซียว

แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ทัณฑ์สวรรค์สำหรับหลินเซียว แม้จะไม่ใช่ง่ายๆ แต่ก็ไม่ถึงขั้นเก้าตายหนึ่งรอด

ทว่าบททดสอบของทัณฑ์สวรรค์ซับซ้อนและยากลำบากกว่าที่ทุกคนจินตนาการ ขณะที่หลินเซียวเตรียมรับมือสายฟ้าระลอกต่อไป เมฆทัณฑ์บนท้องฟ้ากลับดูมืดมิดลึกล้ำยิ่งขึ้น ราวกับหลุมดำยักษ์ที่กลืนกินแสงสว่างโดยรอบ

ภายในเมฆทัณฑ์ อสรพิษสายฟ้าขนาดเล็กนับไม่ถ้วนเริ่มเลื้อยพันกันอย่างบ้าคลั่ง ค่อยๆ รวมตัวเป็นสายฟ้าที่เล็กลงแต่หนาแน่นยิ่งขึ้น

"นี่คือบททดสอบที่สองของทัณฑ์อัสนี ทัณฑ์ตาข่ายอัสนี!"

ยินอี้เจินเหรินเห็นดังนั้น สีหน้าก็เคร่งเครียดถึงขีดสุด ยินอี้เจินเหรินผู้รอบรู้ เคยเห็นความน่ากลัวของเคราะห์กรรมชนิดนี้มาแล้ว

ทัณฑ์ตาข่ายอัสนีต่างจากสายฟ้าฟาดตรงๆ ก่อนหน้านี้ มันจะก่อตัวเป็นตาข่ายสายฟ้าขนาดมหึมาครอบคลุมพื้นที่กว้าง ไร้ที่หลบ ไร้ที่หนี ต้องรับมือซึ่งหน้าเท่านั้น

หลินเซียวเงยหน้ามองท้องฟ้า เผชิญหน้ากับทัณฑ์ตาข่ายอัสนีที่กำลังจะมาถึง แววตาไร้ซึ่งความกลัว มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะข้ามผ่านเคราะห์

ทันใดนั้น ร่างของหลินเซียวหมุนคว้างกลางอากาศอย่างรุนแรง กระบี่ยักษ์สีทองในมือวาดเป็นวงโค้งตามการหมุน ปลายกระบี่ชี้ไปที่ใด ห้วงมิติก็เริ่มเกิดระลอกคลื่น

เมื่อหลินเซียวหมุนเร็วขึ้น ปลายกระบี่ยักษ์สีทองเริ่มควบแน่นเป็นลูกแก้วแสงเจิดจ้า ภายในลูกแก้วอัดแน่นด้วยพลังวิญญาณมหาศาล ราวกับจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ

"ไป!"

หลินเซียวหยุดหมุนกะทันหัน ขว้างลูกแก้วแสงใส่ทัณฑ์ตาข่ายอัสนีบนท้องฟ้า ลูกแก้วดูดซับพลังวิญญาณรอบข้างระหว่างพุ่งขึ้นไป จนขยายใหญ่ขึ้นและสว่างขึ้น จนกลายเป็นดวงตะวันสีทองส่องสว่างทั่วฟ้า

"ตูม!" วินาทีที่ดวงตะวันสีทองปะทะกับทัณฑ์ตาข่ายอัสนี เกิดเสียงระเบิดหูดับตับไหม้ สายฟ้านับไม่ถ้วนถูกลูกแก้วทำลาย สลายไปในฟ้าดิน

ตาข่ายสายฟ้าเริ่มเกิดรอยร้าวภายใต้แรงกระแทกของดวงตะวันสีทอง และแตกสลายในที่สุด กลายเป็นประกายไฟเล็กๆ หายไปในอากาศ

"สำเร็จ!" ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์โห่ร้องดีใจ หลินเซียวไม่เพียงต้านทานทัณฑ์ตาข่ายอัสนีได้ แต่ยังไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

แต่ทัณฑ์สวรรค์ยังไม่จบลง เมฆทัณฑ์บนท้องฟ้าม้วนตัวอีกครั้ง คราวนี้รวมตัวกันเป็นวังวนขนาดใหญ่ ใจกลางวังวนมีสายฟ้าหมุนวนดุจพายุทอร์นาโด ก่อตัวเป็นวังวนอัสนี ชี้ตรงมาที่หลินเซียว

"นี่คือบททดสอบที่สามของทัณฑ์สวรรค์ วังวนอัสนี!" สีหน้าของยินอี้เจินเหรินเคร่งเครียดอย่างยิ่ง เขารู้ถึงความน่ากลัวของเคราะห์กรรมนี้

วังวนอัสนีจะสร้างแรงดูดมหาศาล ดูดผู้ข้ามผ่านเคราะห์เข้าไปในใจกลางวังวน หากถูกดูดเข้าไป ต่อให้เป็นหลินเซียว ผลลัพธ์ก็ยากจะคาดเดา

หลินเซียวเงยหน้ามองท้องฟ้า เผชิญหน้ากับวังวนอัสนีที่กำลังก่อตัว แววตาของเขาเฉยชา ราวกับไม่เกรงกลัวต่อเคราะห์กรรมที่กำลังจะมาถึง

ครู่ต่อมา เมื่อวังวนก่อตัวสมบูรณ์ ก็ไม่มีปาฏิหาริย์ใดๆ หลินเซียวถูกดูดเข้าไปในวังวน สายฟ้ารอบด้านเปรียบเสมือนงูเงินคลุ้มคลั่งนับไม่ถ้วนรุมล้อมหลินเซียว ส่งแสงจ้าและเสียงระเบิดดังเปรี้ยะๆ

ร่างของหลินเซียวดูเล็กจ้อยท่ามกลางวงล้อมของสายฟ้า แต่จิตใจของเขายังคงหนักแน่นดั่งหินผา ไม่สั่นคลอน

ในเสี้ยววินาทีความเป็นความตายนั้น โอสถหลายเม็ดปรากฏขึ้นกลางอากาศและพุ่งเข้าปากหลินเซียว กระแสความร้อนไหลเวียนในกาย พลังของหลินเซียวถูกกระตุ้นออกมาจนหมดสิ้นในชั่วพริบตา

สายฟ้านับไม่ถ้วนฟาดใส่ร่างหลินเซียว แม้จะมีกายากระบี่วัชระ แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บจากสายฟ้าในทันที เสื้อผ้าฉีกขาด ผิวหนังมีกระแสไฟวิ่งพล่าน เต็มไปด้วยรอยไหม้

ยังดีที่เป็นเพียงอาการบาดเจ็บภายนอก สำหรับหลินเซียวแล้วถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา ไม่นับเป็นอะไรได้