บทที่ 60 - ศิษย์สายนอกโจวเฉวียน

บทที่ 60 - ศิษย์สายนอกโจวเฉวียน

หลังจากส่งมอบจอบวิญญาณสวรรค์ให้ร่างแยกแล้ว เฉินเจ๋อและจ้าวหลิงเอ๋อร์ก็ออกจากมิติสรรพสิ่ง

ว่างๆ เฉินเจ๋อก็เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู

ชื่อ: เฉินเจ๋อ ระดับพลัง: สร้างรากฐานชั้นที่ 5 (120/200)

"เผลอแป๊บเดียว เลื่อนขึ้นมาอีกขั้นแล้ว การบำเพ็ญเพียรนี่มันง่ายเหมือนปอกกล้วยจริงๆ"

เลื่อนลงมาดูช่องคาถา

ย่างก้าวนางแอ่นเหิน (ความสำเร็จขั้นเล็กน้อย 490/800)

"ย่างก้าวนางแอ่นเหินยังไม่ถึงระดับตำนาน คงไม่ต้องไปหอฝึกตนอัตโนมัติหรอกมั้ง"

"คาถาที่เรียนมาเกือบทั้งหมดถึงระดับตำนานแล้ว เหลือแค่ วิชาแทงทะลวงใจ กับ วิชาค้นวิญญาณ

คงต้องเลือกคาถาใหม่มาเรียนเพิ่มซะแล้ว"

เมื่อก่อนไม่มีทางเลือก เดี๋ยวนี้มีให้เลือกเพียบ

เฉินเจ๋อจึงชอบเข้าไปดูของในร้านค้าสรรพสิ่ง

เรียนไม่เยอะ แต่ต้องเน้นใช้งานจริง

"หลิงเอ๋อร์ ไม่ได้ร้องเพลงมาวันนึงแล้ว ร้องให้ฟังหน่อย"

"ได้เจ้าค่ะ นายท่าน" จ้าวหลิงเอ๋อร์ตอบรับเสียงใส

แม้จะไม่มีหอคณิกา แต่มีจ้าวหลิงเอ๋อร์ก็เกินพอ สาวงามจากหอคณิกาจะมาเทียบความสดใสของนางได้อย่างไร

เฉินเจ๋อไปหอคณิกาไม่ได้ไปหาความสำราญทางเพศ แต่ไปเสพสุนทรียภาพทางดนตรี

"หลิงเอ๋อร์ ร้องเพราะมาก เอาอีกเพลง"

ทางด้านสำนักเมฆาล่อง

เฉินฝานที่เมาหัวราน้ำเมื่อสองวันก่อน เริ่มรู้สึกถึงวิกฤต

เขาเองก็งง ร่างแยกเมาได้ไง

สองวันมานี้เขาไม่ชวนอวี๋ซิงซือดื่มแล้ว เกรงใจเพื่อนที่ต้องฝึกฝน

อีกอย่าง พอเป็นศิษย์สายใน ก็มีภารกิจต้องทำอีกเพียบ

เช่น ไปรับรางวัลเลื่อนขั้น

เรื่องหาอาจารย์ เขาไม่สนใจ จะมีหรือไม่มีก็ค่าเท่ากัน

ระหว่างเดินไปรับรางวัลที่หอแลกเปลี่ยนแต้มผลงาน

เสียงเอะอะโวยวายเรียกความสนใจจากเขา

ศิษย์สายนอกกลุ่มหนึ่งกำลังรุมผลักอกศิษย์สายนอกอีกคน พร้อมด่าทอ

"โจวเฉวียน ศิษย์พี่หญิงโม่เหยาไม่ใช่คนระดับเจ้าจะมาใฝ่สูงได้ ดูสารรูปตัวเองซะบ้าง กล้าดียังไงมาแทะโลมศิษย์พี่หญิง"

"ใช่ ไอ้คางคกอยากกินเนื้อหงส์"

พูดไปผลักไป

"ข้าเปล่านะ เข้าใจผิดกันแล้ว" โจวเฉวียนพยายามเถียง

แต่สู้แรงคนพวกนั้นที่มีระดับพลังสูงกว่าไม่ได้

"โม่เหยา? ไม่รู้จัก" เฉินฝานส่ายหน้า เตรียมเดินหนี

เรื่องแบบนี้มีให้เห็นบ่อยในสำนักเมฆาล่อง ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ตราบใดที่ไม่ถึงตาย หอวินัยก็ไม่ยุ่ง

เฉินฝานเห็นจนชิน และไม่อยากยุ่งเรื่องชาวบ้าน

แต่ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็หยุดฝีเท้าเขาไว้

"สหายเฉินเจ๋อ?"

เฉินฝานชะงัก "ชื่อนายท่าน? หรือมีคนชื่อซ้ำ?"

หันกลับไปมอง กลุ่มคนที่รุมโจวเฉวียนต่างหันมามองเขาเป็นตาเดียว

พอเห็นเฉินฝานหันมา พวกนั้นก็รีบถอยห่างจากโจวเฉวียน

พวกเขาคิดว่าโจวเฉวียนรู้จักศิษย์สายในคนนี้จริงๆ เริ่มใจคอไม่ดี

ศิษย์สายในมีอิทธิพลขนาดไหนพวกเขารู้ดี

ไปตอแยเข้า อาจโดนไล่ออกจากสำนักได้ง่ายๆ

"เจ้าเรียกข้า?" เฉินฝานทำหน้างง มองโจวเฉวียนที่ยืนโดดเดี่ยว

หรือจะเป็นคนรู้จักของนายท่านจริงๆ?

เฉินฝานรู้ว่าตัวเองหน้าตาเหมือนเฉินเจ๋อเปี๊ยบ ถ้าเป็นคนรู้จักจริง เขาจะเสียมารยาทไม่ได้

แต่จะยอมรับตรงๆ ก็ไม่ได้ เพราะตอนนี้เขาคือ เฉินฝาน ศิษย์สายในสำนักเมฆาล่อง

โจวเฉวียนเห็นทางสะดวก รีบวิ่งมาหาเฉินฝาน

"สหายเฉินเจ๋อ ลืมข้าแล้วหรือ เราเคยเจอกันที่เมืองวั่นหนานไง"

เฉินฝานใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ เขาไม่รู้เรื่องราวระหว่างเฉินเจ๋อกับโจวเฉวียนเลย ไม่กล้าพูดมั่ว

เขาหันไปตีหน้าขรึมใส่กลุ่มศิษย์สายนอก "พวกเจ้า..."

พูดแค่นี้ ที่เหลือให้ไปคิดเอาเอง

พวกศิษย์สายนอกเหงื่อแตกพลั่ก นึกว่าโจวเฉวียนมีเส้นใหญ่จริง

"ศิษย์พี่ เข้าใจผิดกันขอรับ พวกเราไปก่อนนะขอรับ"

เฉินฝานโบกมือไล่ ไม่อยากยุ่งด้วย

พวกนั้นรีบเผ่นแน่บเหมือนได้เกิดใหม่

พอพวกนั้นไปแล้ว เฉินฝานหันมาหาโจวเฉวียน ไม่รู้จะเริ่มยังไง

แต่โจวเฉวียนตื่นเต้นจนลืมความซวยเมื่อกี้ "นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอสหายที่สำนักเมฆาล่อง ขอบคุณที่ช่วยข้าไว้"

พูดจบก็นึกได้ "อ๊ะ ไม่สิ ต้องเรียกศิษย์พี่แล้ว สวัสดีขอรับศิษย์พี่"

โจวเฉวียนประสานมือคารวะ

"เรื่องเล็กน้อย ว่าแต่เจ้าไปทำอะไรให้พวกนั้นไม่พอใจ?"

เฉินฝานต้องแกล้งทำเป็นรู้จักโจวเฉวียนไปก่อน

เดี๋ยวค่อยกลับไปถามเฉินเจ๋อ กันพลาด

โจวเฉวียนถอนหายใจ "เฮ้อ เรื่องมันยาว ช่างมันเถอะ เรื่องไร้สาระทั้งนั้น"

"งั้นเอาอย่างนี้ ถ้าพวกนั้นมารังแกเจ้าอีก มาหาข้าได้ที่ยอดเขาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ถ้ำหมายเลข 23

ตอนนี้ข้ามีธุระด่วน ไว้คุยกันวันหลัง"

เฉินฝานอยากรีบไปให้พ้นๆ ไปสืบความจริงก่อน

"ขอบคุณศิษย์พี่ เชิญตามสบายขอรับ"

"อืม" เฉินฝานรับคำแล้วรีบเดินจากไป

โจวเฉวียนมองตามหลังเฉินฝาน รู้สึกแปลกๆ

ดูเหมือนเฉินเจ๋อคนนี้ จะไม่ใช่เฉินเจ๋อคนที่เคยนั่งยองๆ คุยกันข้างถนนคนเดิมแล้ว

"เฮ้อ นึกไม่ถึงว่าสหายเฉินจะกลับมาเข้าสำนักเมฆาล่อง แถมได้เป็นศิษย์สายในแล้วด้วย ไม่รู้เมื่อไรข้าจะสร้างรากฐานได้เป็นศิษย์สายในบ้าง"

โจวเฉวียนถอนหายใจ แล้วเดินไปหาที่ฝึกฝน เขาต้องพยายามให้มากกว่านี้

เฉินฝานรีบจ้ำอ้าวมาถึงหอแลกเปลี่ยนแต้มผลงาน

"ศิษย์พี่ ข้ามารับรางวัลเลื่อนขั้นศิษย์สายใน นี่ป้ายประจำตัวของข้า"

ศิษย์เวรวันนี้หน้าตาไม่คุ้น

เขารับป้ายไปตรวจสอบ ยืนยันตัวตน

"รอสักครู่" เขาหยิบถุงสมบัติออกมา

"ในนี้มียารวบรวมปราณ 20 เม็ด ต่อไปมารับได้เดือนละครั้ง

เคล็ดวิชาและคาถาไปเลือกได้ที่หอคัมภีร์ เลือกได้ครั้งเดียว เปลี่ยนไม่ได้

ถุงสมบัตินี้ก็เป็นรางวัลเช่นกัน รักษาให้ดี"

เฉินฝานรับถุงสมบัติมา "ขอบคุณศิษย์พี่ที่ชี้แนะ"

เฉินฝานประสานมือคารวะ

"อืม"