บทที่ 40 - ระดับสร้างรากฐาน และวิชาควบคุมกระบี่

บทที่ 40 - ระดับสร้างรากฐาน และวิชาควบคุมกระบี่

เฉินเจ๋อตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกถึงพลังที่ระเบิดอยู่ภายในร่าง

พลังปราณที่สะสมอยู่ในจุดตันเถียนหมุนวนอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นวังวนและถูกบีบอัดอย่างต่อเนื่อง

ค่อยๆ กลั่นตัวเป็นหยดน้ำราวกับสายฝนโปรยปรายลงสู่ตันเถียน

จากไอหมอกแห่งพลังปราณ กลายเป็นแอ่งน้ำขนาดเล็ก

"นี่คือระดับสร้างรากฐานสินะ?

พลังปราณแบบก๊าซในระดับกลั่นลมปราณ ได้ควบแน่นกลายเป็นของเหลว

ที่เขาว่ากันว่า รวมปราณเป็นน้ำ คือความสำเร็จของการสร้างรากฐาน"

เมื่อเข้าใจกระจ่างแจ้ง เฉินเจ๋อก็ปลดปล่อยจิตสัมผัส สำรวจออกไปนอกห้อง

จิตสัมผัสแผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ ทะลุจวน ออกสู่ถนนหน้าบ้าน จนกระทั่งถึงระยะร้อยเมตร ก็หยุดลง

"จิตสัมผัสระดับสร้างรากฐาน สำรวจได้แค่ระยะ 100 เมตรเองหรือ

แต่ก็ดีกว่าตอนระดับกลั่นลมปราณเยอะเลย"

"ได้เวลาฝึกวิชาควบคุมกระบี่แล้ว"

คิดได้ดังนั้น เฉินเจ๋อก็ส่งจิตเข้าสู่มิติสรรพสิ่ง ไปยังร้านค้าสรรพสิ่ง

สตรีชุดเขียวยืนรออยู่ราวกับรู้ล่วงหน้า

เฉินเจ๋อไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาจำรายการสินค้าได้ขึ้นใจ

"ข้าต้องการแลกวิชาควบคุมกระบี่"

"แลกวิชาควบคุมกระบี่ 1 เล่ม ใช้ 50 แต้มคะแนน ยืนยันการแลกหรือไม่"

"ยืนยัน"

แต้มคะแนนลดลงเหลือ 650

ตำราเล่มหนึ่งปรากฏตรงหน้าเฉินเจ๋อ

เขาหยิบมาเปิดอ่าน "เฮ้ย! ตัวหนังสืออ่านออกหมด แต่ทำไมรวมกันแล้วไม่รู้เรื่องเลย?"

"พรสวรรค์รากปราณระดับต่ำของข้านี่มันห่วยแตกจริงๆ แค่วิชาควบคุมกระบี่เล่มเดียวยังทำความเข้าใจไม่ได้"

เฉินเจ๋อถอนหายใจ "ช่างเถอะ ไปหอฝึกตนอัตโนมัติเลยแล้วกัน"

พริบตาเดียว เขาก็มาโผล่ที่หอฝึกตนอัตโนมัติ

จัดการเปลี่ยนวิชาที่ฝึกเป็นวิชาควบคุมกระบี่ แล้วก็นั่งรอ

"เฮ้อ เมื่อไรข้าจะมีหัวไวๆ กับเขาบ้างนะ ไม่รู้ในร้านค้าจะมีพรสวรรค์ขายไหม

ถ้ามี ข้าจะแลกพรสวรรค์ระดับเทพมาเลย

ตอนนี้กากเกินไป แค่อ่านตำรายังไม่รู้เรื่อง

ขืนใครรู้เข้า อายเขาตายชัก"

ขณะกำลังบ่นกับตัวเอง ข้อมูลบางอย่างก็ไหลเข้ามาในหัว

หน้าจอข้างเงามายาแสดงข้อความ "วิชาควบคุมกระบี่ (ระดับเบื้องต้น 1/100)"

เฉินเจ๋อถอดวิชาควบคุมกระบี่ออก แล้วออกจากมิติสรรพสิ่ง

เขากลับมายืนอยู่ที่ลานบ้าน ในมือถือกระบี่เมฆา

ใช้วิธีเดินลมปราณตามวิชาควบคุมกระบี่ บังคับให้กระบี่ลอยตัวขึ้น

เมื่อกระบี่นิ่งแล้ว เฉินเจ๋อก็กระโดดขึ้นไปยืนบนตัวกระบี่

กระบี่ลอยสูงจากพื้นประมาณหนึ่งฟุต เฉินเจ๋อยืนโงนเงน ทรงตัวไม่อยู่

สักพัก เขาก็เริ่มจับจังหวะได้ เริ่มบังคับกระบี่ให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าช้าๆ

ความเร็วต่ำมาก และเขาก็ไม่กล้าบินสูงในการลองครั้งแรก

ค่อยๆ ฝึกไป จนเริ่มชินกับการควบคุมกระบี่

"ยากกว่านั่งเครื่องบินเยอะเลย ดูท่าความชำนาญยังไม่พอ ไม่รู้ว่าความเร็วเป็นยังไงบ้าง?"

ในเมืองวั่นหนาน เฉินเจ๋อไม่เคยเห็นใครขี่กระบี่บินมาก่อน "ไม่รู้ว่าในเมืองเขามีกฎห้ามบินไหม?"

เฉินเจ๋อบังคับกระบี่กลับมาที่เดิม กระโดดลงพื้น กระบี่ยังคงลอยนิ่งอยู่

จ้าวหลิงเอ๋อร์เดินเข้ามา "ยินดีด้วยเจ้าค่ะนายท่านที่ทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐาน นายท่านกำลังฝึกวิชาควบคุมกระบี่อยู่หรือเจ้าคะ?"

"อืม ที่นี่มันแคบไปหน่อย ขยับตัวลำบาก" เฉินเจ๋อแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ไม่ยอมรับว่าตัวเองยังไม่คล่อง

"นายท่านลองไปฝึกนอกเมืองดูสิเจ้าคะ" จ้าวหลิงเอ๋อร์แนะนำ

"ไม่เอาดีกว่า ข้าไม่เคยออกนอกเมือง ไม่ชินทาง" เฉินเจ๋อรีบปฏิเสธ

เขาไม่เคยคิดจะออกไปเสี่ยงนอกเมือง ในเมืองปลอดภัยกว่าเยอะ

"แต่ว่า ข้าลองไม่ได้ ก็มีคนลองแทนได้" เฉินเจ๋อพึมพำ เก็บกระบี่เข้ามิติสรรพสิ่ง

แล้วส่งกระแสจิตหาจ้าวอวิ๋น "จ้าวอวิ๋น ตอนนี้ถึงไหนแล้ว?"

"นายท่าน ข้าเพิ่งเดินมาวันเดียว ห่างจากเมืองวั่นหนานไม่ถึงพันลี้ขอรับ"

"อืม เดินเร็วดีนี่ แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อน

ข้าเพิ่งเรียนวิชาควบคุมกระบี่มา เจ้าก็น่าจะทำได้แล้ว

กระบี่เมฆาอยู่ในมิติสรรพสิ่ง เอาไปใช้เดินทางซะ!"

"รับทราบขอรับ"

จ้าวอวิ๋นงงๆ แต่ก็ทำตาม ดึงกระบี่เมฆาออกมา

เขาไม่ต้องคิดอะไรมาก วิชาควบคุมกระบี่เหมือนฝังอยู่ในหัวแล้ว

บังคับกระบี่ลอยตัว กระโดดขึ้นไปยืนอย่างมั่นคง

ส่งพลังปราณเข้ากระบี่ ท่องคาถา "ขึ้น!"

กระบี่ลอยสูงขึ้นสิบกว่าเมตร

ส่งจิตสั่งการ "ไป!"

กระบี่พุ่งไปข้างหน้า

แต่ทว่า... จ้าวอวิ๋นหน้าบอกบุญไม่รับ "ช้าเกินไปแล้ว! วิ่งเอายังเร็วกว่าอีก"

กระบี่บินได้จริง แต่ช้าเหมือนเต่าคลาน

เฉินเจ๋อมองดูจ้าวอวิ๋นผ่านจิตสัมผัส เห็นภาพทุกอย่างชัดเจน

เขาก็หน้าแตกยับเยิน "ดูท่าความชำนาญจะไม่พอจริงๆ ด้วย"

เฉินเจ๋อกำลังวิเคราะห์สาเหตุ

ส่วนจ้าวอวิ๋นก็ยังคงยืนขี่กระบี่ต้วมเตี้ยมต่อไป

เขาคิดว่าในเมื่อเจ้านายสั่ง ย่อมต้องมีเหตุผลอันลึกซึ้ง

เฉินเจ๋อทนดูไม่ไหว ส่งข้อความแก้เขินไปหา "ลงมาเถอะ รออีกไม่กี่วันให้ชำนาญกว่านี้ค่อยบิน"

"รับทราบ"

จ้าวอวิ๋นกระโดดลงจากกระบี่ เก็บกระบี่เข้ามิติสรรพสิ่ง

"นายท่าน การทดสอบเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ?"

จ้าวหลิงเอ๋อร์มองไม่เห็นร่างแยกอื่น จึงถามด้วยความอยากรู้

"ก็ดี" เฉินเจ๋อตอบหน้านิ่ง

"นายท่าน ปริมาณแร่เหล็กนิลเมื่อวานสรุปยอดแล้ว ได้ทั้งหมด 7500 กิโลกรัมเจ้าค่ะ"

"เป็นไปตามคาด"

"แต่ว่า ในเหมืองมีลูกหลานตระกูลเย่บางคนเริ่มแข็งข้อ ไม่ค่อยเชื่อฟัง"

"ไม่เชื่อฟังก็ฆ่าทิ้งสักคนสองคน

บอกพวกนั้นไม่ต้องคิดมาก คนขุดแร่น้อยลงไม่เป็นไร

ตอนนี้เป็นระดับสร้างรากฐานกันแล้ว ขุดแร่ได้เร็วกว่าเดิมเยอะ"

"เจ้าค่ะ ข้าจะรีบแจ้งให้ทราบ"

จ้าวหลิงเอ๋อร์เข้าไปส่งข่าวในมิติสรรพสิ่ง

"โชคดีที่เมื่อกี้ไม่หน้าแตก วิชาควบคุมกระบี่ต้องรีบอัปเกรดด่วน บินสภาพนี้สู้เดินเอาดีกว่า"

"ระดับสร้างรากฐานแล้ว ค่าความชำนาญก็น่าจะเพิ่มขึ้นด้วย"

หน้าต่างสถานะปรากฏขึ้น

ชื่อ: เฉินเจ๋อ ระดับพลัง: สร้างรากฐานชั้นที่ 1 (1/200) พรสวรรค์: รากปราณธาตุปฐพีระดับต่ำ เคล็ดวิชา: บันทึกเร้นสวรรค์ (ความสำเร็จขั้นสูง 115/800) คาถา/วิชา:

วิชาแทงทะลวงใจ (ระดับชำนาญ 1/200)

วิชาค้นวิญญาณ (ระดับชำนาญ 2/200)

เพลงกระบี่เคลื่อนดารา 13 กระบวน (ระดับปรมาจารย์ 950/5000)

ย่างก้าวนางแอ่นเหิน (ระดับเบื้องต้น 1/100)

วิชาควบคุมกระบี่ (ระดับเบื้องต้น 1/100)

เพลงทวนมังกรคำรามเก้าสวรรค์ (ระดับตำนาน)

วิชาจุดไฟ (ระดับตำนาน)

วิชาซ่อนเร้น (ระดับตำนาน)

วิชาโล่ปฐพี (ระดับตำนาน) มิติสรรพสิ่ง: ระดับ 2

"ต้องการค่าความชำนาญเพิ่มขึ้นเท่าตัวจริงๆ ด้วย"

หลังจากใช้งานมิติสรรพสิ่งมาสักพัก เฉินเจ๋อก็เริ่มจับทางระบบได้แล้ว

ในขณะเดียวกัน ที่ประตูเมืองวั่นหนาน ร่างโซซัดโซเซร่างหนึ่งกำลังเดินเข้าเมืองอย่างทุลักทุเล