บทที่ 38 - ยึดเหมืองสำเร็จ ภารกิจใหม่

บทที่ 38 - ยึดเหมืองสำเร็จ ภารกิจใหม่

เห็นผู้อาวุโสทั้งสามแยกทางกันหนี จ้าวอวิ๋นหยุดปาลูกไฟ กระชับทวนมังกรท่อง พุ่งเข้าใส่ผู้อาวุโสที่อยู่ใกล้ที่สุด

ส่วนร่างแยกอีกหกคน แบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละสามคน แยกย้ายไปสกัดผู้อาวุโสอีกสองคน

ร่างแยกเหล่านั้นไม่มีอาวุธ จึงต้องใช้ลูกไฟกดดันเส้นทางหนีของศัตรูต่อไป

ผู้อาวุโสทั้งสองถูกกดดันจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ตั้งรับอย่างเดียว

แม้จะตั้งรับ แต่พวกเขาก็เหนื่อยล้าเต็มที บาดแผลตามตัวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

พลังปราณหดหาย แต่ก็ยังกัดฟันสู้ต่อ

ทางด้านจ้าวอวิ๋นที่เข้าประชิดตัวผู้อาวุธอีกคนได้แล้ว

"จะหนีไปไหน!"

จ้าวอวิ๋นรุกไล่ด้วยทวนมังกรท่อง เปลี่ยนกระบวนท่าไปมาอย่างต่อเนื่อง

เพลงทวนมังกรคำรามเก้าสวรรค์ทั้งห้ากระบวนท่า ล้วนเล็งจุดตายของศัตรู

แม้ศัตรูจะเป็นระดับสร้างรากฐาน แต่ก็เป็นเพียงช่วงต้นชั้นที่ 2

ประกอบกับถูกตัดกำลังมาอย่างหนัก การรับมือจ้าวอวิ๋นจึงเป็นเรื่องยากลำบาก

จ้าวอวิ๋นมีทั้งทวนและวิชาระดับลึกลับขั้นสูง

ส่วนผู้อาวุโสตระกูลเย่มีเพียงอาวุธและวิชาระดับเหลือง จึงตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด ความตายเป็นเพียงเรื่องของเวลา

จ้าวอวิ๋นคำรามก้อง "ทลายดารา!"

ผสานกับวิชาตัวเบาย่างก้าวนางแอ่นเหิน ความเร็วพุ่งถึงขีดสุด ร่างของจ้าวอวิ๋นไปปรากฏอยู่ตรงหน้าศัตรู

ทวนมังกรท่องร่ายรำดุจมังกรเหิน ปลายทวนวูบไหวราวกับดวงดาวร่วงหล่น

ทลายความว่างเปล่า ปลดปล่อยแรงกระแทกมหาศาล ปลายทวนทะลวงอกผู้อาวุโสตระกูลเย่

"ฉึก!"

จ้าวอวิ๋นดึงทวนกลับ ร่างของผู้อาวุโสร่วงลงกองกับพื้น

ศัตรูหมดสภาพต่อสู้โดยสิ้นเชิง แต่ยังเหลือลมหายใจรวยริน

"จัดการไปหนึ่ง รีบตามมา!"

จ้าวอวิ๋นตะโกนบอกพวกพ้อง แล้วพุ่งไปช่วยกลุ่มที่กำลังรุมผู้อาวุโสอีกคน

ในกลุ่มที่รุมอยู่นั้น ร่างแยกที่มีหน้าตาเหมือนผู้อาวุโสที่เพิ่งถูกจัดการ ถอนตัวออกมา แล้ววิ่งไปหาศพของเจ้าของร่างเดิม

เมื่อจ้าวอวิ๋นไปถึง ร่างแยกที่เหลือก็หยุดมือ แล้วพุ่งไปช่วยอีกกลุ่มทันที

ในถ้ำตอนนี้ ร่างแยกตนหนึ่งกำลังใช้วิชาค้นวิญญาณกับผู้อาวุโสที่ใกล้ตาย

จ้าวอวิ๋นแยกไปจัดการกับผู้อาวุโสอีกคนแบบตัวต่อตัว

ส่วนกลุ่มสุดท้าย ห้าร่างแยกรุมกินโต๊ะผู้อาวุโสคนสุดท้าย

การต่อสู้ใกล้จบลงแล้ว

ทันใดนั้น จ้าวอวิ๋นก็ตะโกนขึ้น "เรียบร้อย! มาทางนี้!"

จ้าวอวิ๋นมองไปทางกลุ่มสุดท้าย กำลังจะพุ่งเข้าไปช่วย แต่ก็หยุดเท้าลง

ผู้อาวุโสคนสุดท้ายพลังปราณหมดเกลี้ยง นั่งหมดสภาพอยู่กับพื้น กำลังถูกร่างแยกหน้าเหมือนใช้วิชาค้นวิญญาณ

ข้างกายจ้าวอวิ๋นก็มีร่างแยกอีกตนกำลังค้นวิญญาณศัตรูอยู่เช่นกัน

"พวกเจ้าค้นวิญญาณต่อ พวกข้าจะออกไปจัดการพวกยามข้างนอก"

"รับทราบ"

จ้าวอวิ๋นพาเย่เจิ้งผิง เย่เจียง และเย่ถง วิ่งออกไปทางปากถ้ำ

ตลอดทางไม่เจอยามตระกูลเย่เลย "ดูเหมือนพวกยามจะไปรวมตัวกันที่ปากถ้ำ เร่งฝีเท้าหน่อย"

เมื่อมาถึงปากถ้ำ ก็ไม่พบการต่อสู้ดุเดือดอย่างที่คิด

ยามตระกูลเย่ส่วนใหญ่ถูกจัดการไปแล้ว เหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังดิ้นรน

แต่พอจ้าวอวิ๋นและพวกมาสมทบ การต่อสู้ก็จบลงอย่างรวดเร็ว

"จับพวกตระกูลเย่มัดไว้ให้หมด เก็บไว้ยังมีประโยชน์"

"รับทราบ"

จ้าวอวิ๋นสั่งการเสร็จ ก็ให้ร่างแยกไปจัดการมัดคน

"พวกเจ้าสามคนเฝ้าปากถ้ำไว้ เรื่องที่นี่จบแล้ว ข้าจะไปรายงานนายท่าน

ส่วนพวกคนงานเหมือง อย่าเพิ่งไปยุ่งกับเขา แยกขังไว้ต่างหาก"

จ้าวอวิ๋นสั่งการเย่เจิ้งผิงและพวก แล้วเดินกลับเข้าไปในถ้ำ

"ค้นวิญญาณเสร็จหรือยัง?"

ร่างแยกทั้งสามพยักหน้า "จะเอายังไงกับสามคนนี้ดี?"

"พวกเขาหมดประโยชน์แล้ว รอให้ฟื้น ถ้ายังมีสติขุดแร่ได้ก็เก็บไว้ ถ้ากลายเป็นคนบ้าก็ฆ่าทิ้ง"

"ตกลง"

พูดจบ ร่างของจ้าวอวิ๋นก็หายวับไป

ณ จวนของเฉินเจ๋อ

เฉินเจ๋อสัมผัสได้ถึงการเรียกหาของจ้าวอวิ๋นในมิติสรรพสิ่ง "จัดการเสร็จเร็วจริงแฮะ"

"หลิงเอ๋อร์ ให้เขาออกมา"

"เจ้าค่ะ นายท่าน"

พริบตาเดียว จ้าวอวิ๋นก็มายืนอยู่ข้างเฉินเจ๋อ

จ้าวอวิ๋นโค้งคำนับ "นายท่าน ยึดเหมืองแร่เหล็กนิลได้ทั้งหมดแล้วขอรับ"

"อืม ทำได้ดี"

จ้าวอวิ๋นรายงานต่อ "คนตระกูลเย่ถูกจับกุมหมดแล้ว พร้อมเริ่มงานขุดแร่ได้ทุกเมื่อ แต่จะทำอย่างไรกับคนงานชุดเก่าดีขอรับ?"

เฉินเจ๋อตอบเรียบๆ "ปล่อยพวกเขากลับไปเถอะ เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร แถมพวกเขาก็ถูกบังคับมา"

จ้าวหลิงเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยแย้งขึ้น "นายท่านมีเมตตา แต่ถ้าปล่อยคนงานพวกนี้ไปทีเดียวพร้อมกัน ความลับเรื่องเรายึดเหมืองตระกูลเย่จะแตกทันที ซึ่งจะเป็นผลเสียต่อเรานะเจ้าคะ"

เฉินเจ๋อคิดตาม "เจ้าพูดมีเหตุผล แล้วเจ้ามีวิธีดีๆ ไหม?"

"นายท่าน วิธีง่ายมากเจ้าค่ะ แค่ส่งพวกเขาไปให้ไกลหน่อย"

"ส่งไปไกลๆ?" เฉินเจ๋อสงสัย

"ใช่เจ้าค่ะ ส่งไปไกลๆ ให้พวกเขากลับเมืองวั่นหนานไม่ได้ และไม่ได้เจอกับคนตระกูลเย่

เรื่องที่เรายึดเหมืองก็จะไม่รั่วไหล"

"วิธีนี้ไม่เลว แต่จะส่งพวกเขาไปอย่างไร? คนตั้งร้อยกว่าคน จะไม่ให้เป็นที่สนใจคงยาก" เฉินเจ๋อจนปัญญา

"นายท่าน ส่งพวกเขาไปง่ายนิดเดียวเจ้าค่ะ แค่ต้องเสียแต้มคะแนนหน่อย"

ได้ยินดังนั้น เฉินเจ๋อก็เข้าใจทันที "ก็คงต้องทำอย่างนั้น แต่ตอนนี้แต้มคะแนนไม่พอ คงต้องให้พวกเขารอไปก่อน"

"นายท่าน ให้พวกเขาขุดแร่ต่อสิเจ้าคะ"

"หมายความว่าอย่างไร?"

"ให้พวกเขาขุดแร่ต่ออีกหนึ่งเดือน ไม่ต้องกดขี่พวกเขา ให้ทำงานตามปกติ พักผ่อนตามสมควร

หนึ่งเดือนให้หลัง แร่ที่พวกเขาขุดได้ ก็คือค่าเดินทางของพวกเขา

ในเวลาหนึ่งเดือนนี้ ให้ร่างแยกหนึ่งร่างเดินทางออกไปให้ไกลจากที่นี่ ไปยังที่ที่เราไม่เคยไป

ร่างแยกนั้นจะได้สำรวจพื้นที่ใหม่ๆ ระหว่างทางอาจเจอวาสนาดีๆ ด้วย

พอร่างแยกหาที่ที่ไกลและปลอดภัยได้แล้ว ก็ค่อยส่งคนงานพวกนั้นไปที่นั่นเจ้าค่ะ"

เฉินเจ๋อไตร่ตรองคำพูดของจ้าวหลิงเอ๋อร์ "อืม หลิงเอ๋อร์ ความคิดเจ้าดีมาก ยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว"

คำชมของเฉินเจ๋อทำเอาซาบซึ้งใจ จ้าวหลิงเอ๋อร์ยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้รับการยอมรับ

จ้าวอวิ๋นที่ยืนฟังอยู่มองจ้าวหลิงเอ๋อร์ด้วยความทึ่ง "ข้าพลาดอะไรไปหรือเปล่า? เป็นร่างแยกเหมือนกัน ทำไมความคิดนางถึงล้ำลึกขนาดนี้?"

เฉินเจ๋อกล่าวต่อ "จ้าวอวิ๋น ไหนๆ เจ้าก็อยู่ที่นี่แล้ว ได้ยินที่หลิงเอ๋อร์พูดแล้วใช่ไหม ภารกิจท่องโลกนี้ข้ามอบให้เจ้า"

"รับทราบขอรับ" จ้าวอวิ๋นประสานมือรับคำสั่ง

"เอาล่ะ ไปได้เลย ส่วนทางเหมืองแร่ ให้พวกที่ปลอมเป็นคนตระกูลเย่ดูแลไปก่อน"