- หน้าแรก
- มีมิติสรรพสิ่งทั้งที ข้าขอฝึกตนแบบอัตโนมัติแล้วกัน
- บทที่ 36 - ได้เวลาลงมือ
บทที่ 36 - ได้เวลาลงมือ
บทที่ 36 - ได้เวลาลงมือ
บทที่ 36 - ได้เวลาลงมือ
แม้เฉินเจ๋อจะดูเหมือนเอาแต่นอนไปวันๆ แต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า
นอกจากการฝึกฝนวันละ 2 ชั่วโมงแล้ว เวลาว่างเขาก็มักจะส่งจิตเข้าไปในมิติสรรพสิ่ง
สินค้าในร้านค้าสรรพสิ่งนั้นมีมากมายมหาศาล ส่วนใหญ่เป็นสิ่งที่เฉินเจ๋อไม่เคยพบเห็นมาก่อน
สำหรับเฉินเจ๋อที่มีความรู้เกี่ยวกับโลกผู้บำเพ็ญเพียรน้อยนิด การได้เห็นของวิเศษเหล่านี้ย่อมเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ตอนนี้เขามีเวลาว่าง จึงใช้เวลาอ่านคำอธิบายสินค้าเหล่านี้ เผื่อวันหน้าจำเป็นต้องใช้ จะได้แลกได้ทันทีโดยไม่ต้องมาเสียเวลาค้นหา
ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่มิติสรรพสิ่งอัปเกรดเป็นระดับ 2 ร้านค้าสรรพสิ่งก็มีสินค้าสำหรับระดับสร้างรากฐานเพิ่มเข้ามา ยิ่งเป็นของแปลกใหม่สำหรับเฉินเจ๋อ
การอ่านคำอธิบายสินค้าเหล่านี้ไม่น่าเบื่อเลยสำหรับเขา มันเหมือนกับการเรียนรู้เกี่ยวกับโลกใบนี้
ยิ่งดูมาก เฉินเจ๋อก็ยิ่งเปิดหูเปิดตา
ยกตัวอย่างเช่น ยาฟื้นฟูพลังปราณ แม้จะเป็นยาชนิดเดียวกัน แต่ราคาและสรรพคุณในการฟื้นฟูก็แตกต่างกันไป
การรู้ข้อมูลพวกนี้ทำให้เฉินเจ๋อรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ ในตอนนี้
นอกจากนี้ เฉินเจ๋อยังเล็งเคล็ดวิชาไว้หลายเล่ม รอให้ฝึกวิชาที่มีอยู่จนครบถ้วน แล้วค่อยแลกมาฝึกต่อ
หลังจากดูของในร้านค้าสรรพสิ่งอยู่นาน เฉินเจ๋อก็รู้สึกว่าได้รับความรู้เพียงพอสำหรับวันนี้แล้ว จึงถอนจิตออกจากมิติสรรพสิ่ง
"อืม ไม่เลว วันนี้ได้ความรู้มาเพียบ"
เฉินเจ๋อบิดขี้เกียจ แล้วเหลือบมองหน้าต่างสถานะของตัวเอง
ชื่อ: เฉินเจ๋อ ระดับพลัง: กลั่นลมปราณชั้นที่ 8 (60/100) พรสวรรค์: รากปราณธาตุปฐพีระดับต่ำ เคล็ดวิชา: บันทึกเร้นสวรรค์ (ความสำเร็จขั้นสูง 20/800) คาถา/วิชา:
วิชาแทงทะลวงใจ (ระดับชำนาญ 1/200)
วิชาค้นวิญญาณ (ระดับชำนาญ 2/200)
เพลงกระบี่เคลื่อนดารา 13 กระบวน (ระดับชำนาญ 185/200)
เพลงทวนมังกรคำรามเก้าสวรรค์ (ระดับตำนาน)
ย่างก้าวนางแอ่นเหิน (ระดับเบื้องต้น 1/100)
วิชาจุดไฟ (ระดับตำนาน)
วิชาซ่อนเร้น (ระดับตำนาน)
วิชาโล่ปฐพี (ระดับตำนาน) มิติสรรพสิ่ง: ระดับ 2
"กลั่นลมปราณชั้นที่ 8 แล้วหรือ ตั้งแต่บันทึกเร้นสวรรค์ถึงขั้นความสำเร็จขั้นสูง ฝึกรอบนึงก็ได้ค่าความก้าวหน้าถึง 3 แต้ม
ความเร็วในการฝึกฝนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่เกิน 4-5 วัน น่าจะถึงระดับสร้างรากฐานแล้ว
แถมเพลงทวนมังกรคำรามเก้าสวรรค์ก็ถึงระดับตำนานแล้ว ตอนนี้ต่อให้เจอกับระดับสร้างรากฐานช่วงต้น ก็น่าจะจัดการได้ไม่ยาก
รอแค่แต้มคะแนนพอซื้อร่างแยก ก็จะเริ่มลงมือจัดการผู้เฒ่าระดับสร้างรากฐานสามคนในเหมืองได้แล้ว"
จากการสืบข่าวของร่างแยกที่แฝงตัวเป็นยามตระกูลเย่ ทำให้รู้ว่าในเหมืองแร่เหล็กนิลมีผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานถึง 3 คน ดีที่เฉินเจ๋อไม่บุ่มบ่ามลงมือก่อนหน้านี้
การที่ตระกูลเย่ส่งระดับสร้างรากฐานมาเฝ้าถึง 3 คน แสดงให้เห็นว่าเหมืองแร่นี้สำคัญต่อพวกเขามากเพียงใด
แต่โชคดีที่ทั้งสามคนมีระดับพลังแค่สร้างรากฐานช่วงต้นเท่านั้น
"ไม่รู้ว่านอกเมืองยังมีธุรกิจผิดกฎหมายอื่นๆ ของตระกูลเย่อีกไหม"
เฉินเจ๋อกะว่าจะถอนขนแกะตัวนี้ให้เกลี้ยง
มาเจอเฉินเจ๋อเข้า ก็ได้แต่ไว้อาลัยให้ตระกูลเย่ 3 วินาที
มากกว่านี้ถือว่าเสียเวลา พูดได้คำเดียวว่ากรรมตามสนอง
หลายวันต่อมา จ้าวอวิ๋นและร่างแยกอื่นๆ ในเหมืองแร่เลิกส่งแร่ให้กับตระกูลเย่อย่างสิ้นเชิง
แถมร่างแยกที่ปลอมเป็นยามตระกูลเย่ ก็ยังแอบมาช่วยขุดแร่เป็นครั้งคราว
นี่เป็นคำสั่งของเฉินเจ๋อ ตอนนี้ขอแค่มีแร่เหล็กนิลมาแลกแต้มคะแนน อะไรก็ยอม
ส่วนสมุนไพรปราณที่สุกงอม เฉินเจ๋อก็เอาไปขายข้างนอกหมด
ร่างแยก 4 ร่างส่งแร่น้อยลงไม่เท่าไร ตระกูลเย่ยังไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติในระยะสั้น
อีกอย่าง ผู้ดูแลตระกูลเย่ก็รู้ดีว่า แร่หายไปบ้างนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร ถือว่าเป็นสวัสดิการของคนในตระกูล
เรื่องยักยอกเล็กๆ น้อยๆ พวกเขามักจะทำเป็นปิดตาข้างหนึ่ง ขอแค่อย่าให้น่าเกลียดจนเกินไป
การมาเฝ้าเหมืองเป็นงานลำบาก การให้คนในตระกูลได้ประโยชน์บ้าง จะช่วยให้ปกครองง่ายขึ้น
เพียงไม่กี่วัน ด้วยระดับพลังของเฉินเจ๋อที่เพิ่มขึ้น
ปริมาณแร่ที่ร่างแยกขุดได้ก็เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ สร้างรายได้ให้เฉินเจ๋อมากขึ้นเรื่อยๆ
ณ จวนของเฉินเจ๋อ
"นายท่าน เฉินฝานส่งข่าวมาว่าทำภารกิจสำเร็จแล้วเจ้าค่ะ
ผู้ดูแลคนนั้นถูกเขาหาเรื่อง จนโดนไล่ออกจากสำนักเมฆาล่องแล้ว
เฉินฝานถามว่า จะให้พาตัวมาพบนายท่านไหมเจ้าค่ะ"
"ไม่ต้องหรอก ถูกไล่ออกจากสำนักแล้ว เขาคงไม่มีที่ไป เดี๋ยวเราก็คงได้เจอเขาในเมืองวั่นหนานนี่แหละ"
"เจ้าค่ะ"
"รอมาหลายวัน หินปราณกับแต้มคะแนนน่าจะพอแล้ว ให้ทางจ้าวอวิ๋นเตรียมลงมือได้เลย"
"เจ้าค่ะ"
"เฮ้อ! เงินเก็บที่จะเอาไว้เปิดร้าน ต้องเริ่มเก็บใหม่เสียแล้ว"
ตอนนี้เฉินเจ๋อมีหินปราณเหลืออยู่ 2600 ก้อน และแต้มคะแนน 1500 แต้ม
หินปราณเหล่านี้ได้มาจากการขายสมบัติของยามตระกูลเย่ที่ถูกสังหาร และทรัพยากรที่เฉินฝานส่งมาจากสำนักเมฆาล่อง
ส่วนที่จ้าวอวิ๋นขุดได้ในแต่ละวันก็มีจำกัด สะสมไม่ได้มากนัก
แต่วันนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป เฉินเจ๋อจะยึดครองเหมืองแร่เหล็กนิลทั้งหมด และกลายเป็นเจ้าของที่แท้จริง
คิดแล้วเฉินเจ๋อก็หัวเราะ "ฮึๆ กลั่นลมปราณชั้นที่ 10 ถึงเจ็ดคน จะสยบทั้งเหมืองไม่ได้เชียวหรือ"
ที่เหมืองแร่เหล็กนิล
ร่างแยกเย่เจิ้งผิงนำทีม ประกอบด้วยร่างแยกเย่เจียง เย่ถง และจ้าวอวิ๋น เดินตรงเข้าไปยังส่วนลึกของเหมือง ที่ซึ่งผู้เฒ่าระดับสร้างรากฐานทั้งสามพำนักอยู่
ขณะเดียวกัน ร่างแยกอีกสามร่างก็เตรียมพร้อมลงมือ
ภารกิจของพวกเขาคือ ทันทีที่จ้าวอวิ๋นเริ่มลงมือ พวกเขาต้องบุกไปที่ปากถ้ำ และขวางไม่ให้คนตระกูลเย่คนไหนรอดชีวิตออกไปได้
"พวกเจ้าจะทำอะไร?"
ระหว่างทาง ชายชราหัวหน้ายามขวางทางกลุ่มของเย่เจิ้งผิงไว้
เย่เจิ้งผิงยิ้มเจ้าเล่ห์ "พวกเรามีธุระจะหารือกับท่านผู้อาวุโสขอรับ"
"มีเรื่องอะไรก็บอกข้า ไม่ต้องเข้าไปข้างใน รบกวนเวลาฝึกฝนของท่านผู้อาวุโส พวกเจ้ารับผิดชอบไม่ไหวหรอก"
พูดจบ ชายชราก็มองไปที่จ้าวอวิ๋นที่เดินตามหลังมา
"แล้วเจ้านั่นมาทำอะไร?"
ทันใดนั้น จ้าวอวิ๋นก็เอ่ยขึ้น "พูดมากจริง"
พริบตาเดียว ทวนมังกรท่องปรากฏในมือจ้าวอวิ๋น พลังปราณระเบิดออก เขาแทงทวนใส่ชายชราทันที
ลำคอของชายชราถูกทะลวงจนทะลุ
"พวกเจ้า... กบ..."
ยังพูดไม่จบประโยค ชายชราก็ล้มลงสิ้นใจ
จ้าวอวิ๋นที่มีระดับกลั่นลมปราณชั้นที่ 10 บวกกับทวนระดับลึกลับขั้นสูง ชายชราไม่มีโอกาสได้ต่อต้านเลยแม้แต่น้อย
เมื่อจ้าวอวิ๋นลงมือ ร่างแยกอีกสามร่างที่ซุ่มอยู่ก็ระเบิดพลังพุ่งไปยังปากถ้ำทันที
ระหว่างทางเจอยามตระกูลเย่ขวางทาง ก็ซัดลูกไฟใส่จนกระเจิง
ในเวลาเดียวกัน ที่ส่วนลึกของเหมือง พลังปราณอันแข็งแกร่งสามสายก็ระเบิดออกมา
"ใครบังอาจบุกรุกเหมืองตระกูลเย่!"
"หือ? คนในตระกูลหรือ?"
"พวกเจ้าจะก่อกบฏหรือไร!"
เสียงตวาดเกรี้ยวกราดดังสะท้อนก้องทั่วถ้ำ แฝงไปด้วยโทสะอันรุนแรง