บทที่ 16 - ชั่วช้าสามานย์ ถอนรากถอนโคน

บทที่ 16 - ชั่วช้าสามานย์ ถอนรากถอนโคน

ศพของจางไท่กลายเป็นเถ้าถ่านปลิวว่อนไปแล้ว แต่ทรัพย์สินที่จางไท่ทิ้งไว้ เฉินเจ๋อได้เก็บรวบรวมเอาไว้

เฉินเจ๋อหยิบถุงสมบัติของจางไท่มาตรวจสอบ พบว่าในถุงสมบัติของจางไท่มีหินปราณสะสมอยู่ไม่น้อย รวมแล้วมีถึง 200 ก้อน และยังมียาลูกกลอนอีกไม่กี่ขวด

เฉินเจ๋อจัดการข้าวของเหล่านี้เสร็จ จิตก็รีบเข้าสู่มิติสรรพสิ่ง

เมื่อมาถึงร้านค้าสรรพสิ่ง เฉินเจ๋อก็นำยาลูกกลอนและอาวุธวิเศษทั้งหมดที่จางไท่ทิ้งไว้ ให้หญิงสาวชุดเขียวรับซื้อไปจนหมด

แม้แต่ยาลูกกลอนที่อู๋ลี่ทิ้งไว้คราวก่อนก็ขายไปด้วย ในร้านค้าสรรพสิ่งมีของดีกว่ารอให้เขาไปแลกเปลี่ยน

อีกอย่าง ยาลูกกลอนที่อู๋ลี่และจางไท่ทิ้งไว้คือยาอะไร เฉินเจ๋อก็แยกแยะไม่ออก เขาจึงไม่กล้ากินมั่วซั่ว

หลังจากส่งของทั้งหมดให้หญิงสาวชุดเขียวรับซื้อ เฉินเจ๋อได้รับแต้มคะแนนมาทั้งหมด 200 แต้ม

บวกกับหินปราณที่เหลือจากครั้งก่อน และที่ได้มาใหม่ ตอนนี้เฉินเจ๋อมีแต้มคะแนนรวม 200 แต้ม และหินปราณระดับต่ำอีก 223 ก้อน

เฉินเจ๋อมองดูผลกำไรในครั้งนี้ด้วยความยินดีปรีดา "ซื้อของในร้านค้าสรรพสิ่งได้อีกแล้ว คราวนี้จะซื้ออะไรดีนะ!"

พอมีเงินเต็มกระเป๋า เฉินเจ๋อก็เริ่มลังเล ของดีในร้านค้าสรรพสิ่งมีเยอะเกินไป เขาอยากได้ไปเสียทุกอย่าง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉินเจ๋อตัดสินใจว่าจะซื้อร่างแยกก่อนหนึ่งร่าง

เข้าสู่หน้าต่างซื้อทักษะ เฉินเจ๋อเลือกซื้อร่างแยกทันที สิ้นเปลืองไป 100 แต้มคะแนน

หลังจากซื้อเสร็จ เงาร่างเลือนรางร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินเจ๋อ

จากนั้นข้างเงาดำก็มีหน้าต่างข้อความปรากฏขึ้น

"คำแนะนำ: ร่างแยกสามารถสร้างรูปลักษณ์ได้ตามความคิดของโฮสต์"

เห็นคำแนะนำนี้ ในสมองของเฉินเจ๋อก็ผุดภาพบุคคลต่างๆ ขึ้นมามากมายในชั่วพริบตา

บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นตัวละครที่เฉินเจ๋อเคยเห็นในนิยายหรือละครจากชาติปางก่อน และเป็นใบหน้าที่ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ

"ร่างแยกแรกนี้จะสร้างให้หน้าตาเป็นอย่างไรดี"

เฉินเจ๋อลังเล ตัดสินใจไม่ถูก เพราะมีรูปลักษณ์ที่สร้างได้เยอะเหลือเกิน

ครู่ต่อมา เฉินเจ๋อก็ตัดสินใจได้

เงาร่างค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างหน้าตาและสรีระ

คนที่มีหน้าตาเหมือนเฉินเจ๋อทุกระเบียดนิ้วปรากฏขึ้น เพียงแต่แววตาของร่างแยกนี้ดูเหม่อลอยเล็กน้อย

"ร่างแยกนี้คงไม่ได้ไร้สติปัญญาหรอกนะ ทำไมดูทึ่มๆ ชอบกล"

เฉินเจ๋อสบตากับร่างแยกที่หน้าตาเหมือนตนเอง พลางสงสัยในใจ

ทว่า ความกังวลของเฉินเจ๋อนั้นเปล่าประโยชน์

ในชั่วอึดใจต่อมา ข้อมูลเกี่ยวกับร่างแยกก็ปรากฏขึ้นในสมองของเฉินเจ๋อ

พร้อมกันนั้น เขาก็เข้าใจวิธีใช้งานร่างแยก

ร่างแยกไม่ได้โง่ เพียงแต่เพิ่งถูกสร้างขึ้นมา จึงมีความสับสนเล็กน้อย สติปัญญายังไม่เปิด

ร่างแยกมีสติปัญญาปกติ เท่าเทียมกับเฉินเจ๋อ

ความแข็งแกร่งของร่างแยกเท่ากับเฉินเจ๋อ เพียงแต่ร่างแยกก็บาดเจ็บได้ เลือดออกได้ แต่ร่างแยกจะไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด

หากร่างแยกถูกทำลาย อีก 24 ชั่วโมงให้หลัง สามารถใช้ 10 แต้มคะแนนเพื่อชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ได้

ที่สำคัญที่สุดคือ ร่างแยกยังสามารถใช้มิติสรรพสิ่งร่วมกับเฉินเจ๋อได้

และร่างแยกสามารถเข้าสู่มิติสรรพสิ่งได้โดยไม่ต้องสิ้นเปลืองหินปราณ

เฉินเจ๋อยังสามารถแชร์มุมมองของร่างแยกได้ ขอแค่เขาต้องการจะดู มุมมองของร่างแยกและความทรงจำในสมอง เขาล้วนเลือกดูได้ทั้งสิ้น

เฉินเจ๋อเพิ่งทำความเข้าใจข้อมูลของร่างแยกจบ กำลังพิจารณาอย่างละเอียด

เวลานั้น แววตาของร่างแยกก็กลับมาแจ่มใส "นายท่าน"

น้ำเสียงและท่วงทำนอง เหมือนกับเฉินเจ๋อเปี๊ยบ

เฉินเจ๋อพินิจดูร่างแยก พลางครุ่นคิด "วันหน้าก็ให้ร่างนี้เป็นตัวแทนข้า ออกไปเดินเหินข้างนอก"

"ต่อไปนี้เจ้าชื่อ เฉินฝาน"

"ขอรับ นายท่าน"

เฉินเจ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เปิดหน้าต่างทักษะขึ้นมาอีกครั้ง "ร่างแยกร่างเดียวยังน้อยไป"

เฉินเจ๋ออยากจะซื้อร่างแยกอีกหนึ่งร่าง แต่พอเข้าสู่หน้าต่างทักษะ เห็นรูปร่างแยก เขาก็ต้องตกตะลึง

ราคาร่างแยกขึ้นราคาเสียแล้ว ตอนนี้ราคาร่างแยกหนึ่งร่างกลายเป็น 200 แต้มคะแนน

"ทำไมจู่ๆ ถึงขึ้นราคา" เฉินเจ๋อถามหญิงสาวชุดเขียว

น่าเสียดายที่หญิงสาวชุดเขียวไม่ตอบเขา

"ดูท่าทักษะร่างแยกนี้จะโกงเกินไป แม้จะซื้อได้ไม่จำกัด แต่ราคาในการซื้อแต่ละครั้งน่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ"

พอเดาสาเหตุการขึ้นราคาได้ เฉินเจ๋อก็ปล่อยวาง อย่างไรเสียการมีร่างแยกเพิ่มหนึ่งร่าง ก็เท่ากับมีชีวิตเพิ่มอีกหนึ่งชีวิต

หลายเรื่องมอบหมายให้ร่างแยกไปทำได้ ไม่ต้องให้เขาลงมือเอง

"หินปราณไม่พอใช้อีกแล้ว ดูท่าต้องเร่งสะสมหินปราณต่อไป"

ล้มเลิกความคิดที่จะซื้อร่างแยกเพิ่ม เฉินเจ๋อซื้อยาเม็ดรวบรวมปราณมาสิบเม็ด สิ้นเปลืองไป 50 แต้มคะแนน

แล้วพาร่างแยกเฉินฝานออกจากมิติสรรพสิ่งพร้อมกัน

ตอนออกจากมิติสรรพสิ่ง เฉินเจ๋อมองไปที่หญิงสาวชุดเขียวแวบหนึ่ง "นางจะเป็นร่างแยกด้วยหรือไม่นะ"

แม้เฉินเจ๋อจะมีความคิดนี้แวบเข้ามา แต่ก็ไม่ได้คิดต่อ

หลังจากออกจากมิติสรรพสิ่ง เฉินเจ๋อมองดูร่างแยกเฉินฝานที่ออกมาพร้อมกัน ก็ยังรู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง

เฉินเจ๋อเอ่ยถาม "เคล็ดวิชาที่ข้าเป็น เจ้าก็เป็นหมดใช่ไหม"

"ขอรับ นายท่าน" ร่างแยกเฉินฝานพยักหน้า

"เจ้าลองใช้วิชาจุดไฟให้ข้าดูหน่อย"

"ขอรับ"

ร่างแยกเฉินฝานรับคำ บนฝ่ามือก็ควบแน่นลูกไฟขึ้นมาลูกหนึ่ง

เฉินเจ๋อมองดูลูกไฟที่ร่างแยกปล่อยออกมา เหมือนตอนที่เขาใช้วิชาจุดไฟไม่มีผิด ขนาดและอานุภาพของลูกไฟเท่ากันเป๊ะ

เฉินเจ๋อพยักหน้าอย่างพอใจ "อืม ไม่เลว เจ้าลองใช้วิชาซ่อนเร้นดูอีกที"

"ขอรับ"

จากนั้น ร่างแยกเฉินฝานก็ใช้วิชาซ่อนเร้น

ระดับการบำเพ็ญเพียรและกลิ่นอายของร่างแยกเฉินฝานค่อยๆ ถูกเก็บซ่อน จนแม้แต่เฉินเจ๋อก็ยังตรวจสอบไม่ได้

เฉินเจ๋อพยักหน้าพอใจเช่นกัน แต่การให้ร่างแยกใช้เคล็ดวิชา ไม่ใช่จุดประสงค์หลักของเขา

เฉินเจ๋อใช้ความคิด หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"ไม่ได้จริงๆ ด้วย ดูท่าข้าจะคิดมากไปเอง"

จุดประสงค์ที่เฉินเจ๋อให้ร่างแยกใช้เคล็ดวิชา ความจริงแล้วเขาอยากดูว่าร่างแยกจะเหมือนเขาหรือไม่ ที่พอใช้เคล็ดวิชาแล้วจะเพิ่มความเชี่ยวชาญ

แต่หลังจากดูแล้ว พบว่าร่างแยกใช้เคล็ดวิชา ไม่สามารถสะสมความเชี่ยวชาญได้

แต่เฉินเจ๋อก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก ถ้าร่างแยกเพิ่มความเชี่ยวชาญได้ด้วย ความเร็วในการฝึกฝนคงทวีคูณไม่รู้จบ

ถ้าเป็นอย่างนั้น จะต้องฝึกฝนไปทำไม ซื้อร่างแยกมาเยอะๆ ก็พอแล้ว แบบนั้นฝึกวันเดียวคงบรรลุเซียนได้เลยกระมัง

ส่ายหน้ายิ้มขื่นๆ เฉินเจ๋อปัดความคิดเพ้อฝันในหัวทิ้งไป

ความเร็วในการฝึกฝนตอนนี้ก็ถือว่าฝืนลิขิตฟ้ามากแล้ว นอกจากหอฝึกตนอัตโนมัติที่ฝึกฝนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

เฉินเจ๋อเองก็ฝึกฝนได้ ถ้าเขายอมทุ่มเทฝึกหนัก ความเร็วในการฝึกฝนย่อมทวีคูณได้

เพียงแต่หลังจากมีหอฝึกตนอัตโนมัติ เฉินเจ๋อก็ไม่ได้ทุ่มเวลาทั้งหมดไปกับการฝึกฝน

เขายังมีเวลาเหลือเฟือ ไปทำเรื่องอื่นที่มีความหมายมากกว่า

ดึงสติกลับมา มองดูร่างแยกเฉินฝานตรงหน้า "ตอนนี้เจ้าไปซื้อบ้านที่อยู่ใกล้จวนเจ้าเมืองมาสักหลัง"

"ขอรับ"

"ระวังตัวด้วย อย่าพาใครตามมา ตายได้ แต่พยายามอย่าเปิดเผยมิติสรรพสิ่ง"

"ขอรับ" ร่างแยกเฉินฝานรับคำ

เฉินเจ๋อจับเฉินฝานแต่งตัวใหม่ สวมชุดคลุมดำตัวโคร่ง สวมหมวกคลุมศีรษะ

บวกกับมีวิชาซ่อนเร้น การจะจำร่างแยกเฉินฝานได้ง่ายๆ คงไม่ใช่เรื่องง่าย

เพราะร่างแยกเฉินฝานหน้าตาเหมือนเฉินเจ๋อ ข้างนอกยังมีหลงจู๊ถงจ้องจะเล่นงานอยู่

ระวังไว้หน่อย ย่อมดีกว่า

การให้ร่างแยกเฉินฝานไปซื้อบ้านแถวจวนเจ้าเมือง ก็เพื่อความปลอดภัยเช่นกัน

ร่างแยกเฉินฝานจากไปแล้ว เฉินเจ๋อก็ไม่มีอะไรทำ เพื่อเร่งความเร็วในการฝึกฝน เขาจึงฝึกวิชาโล่ปฐพีไปด้วย