ตอนที่ 205: ทางเลือกของฉินหมาง

ตอนที่ 205: ทางเลือกของฉินหมาง

อาคารพิเศษหมายเลข 1 ของโรงพยาบาลแคปปิตอล

เซี่ยเฟยรีบลงจากรถก่อนที่เขาจะได้พบทูรามที่กำลังยืนรออยู่นอกประตู

“อาการของฉินหมางกำลังทรุดหนัก ฉันเกรงว่าเขาคงจะผ่านคืนนี้ไปไม่ได้” ทูรามกล่าวขณะที่สายตาแอบมองไปยังขวดน้ำยาสีใสภายในมือขวาของชายหนุ่ม

ทูรามรู้ดีว่าน้ำยาขวดนี้มีพิษของเซราฟิมเป็นส่วนผสม แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่าเซี่ยเฟยกำลังพยายามจะทำอะไร

“ผมต้องการเข้าพบคุณตาเดี๋ยวนี้ครับ” เซี่ยเฟยกล่าวอย่างจริงจัง

ทูรามพยักหน้ารับก่อนที่จะพาเขาเข้าไปในอาคาร

ภายในอาคารได้มีคนจำนวนมากมายืนอยู่ก่อนแล้ว โดยคนพวกนี้ถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มซึ่งกลุ่มหนึ่งนำโดยน่าเหลียนศิษย์คนโตของฉินหมาง ซึ่งเย่จิ่งชานก็อยู่ในกลุ่มคนกลุ่มแรกนี้ด้วย

ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มชายชราเช่นเดียวกับมาร์ตา ซึ่งกลุ่มนี้ก็น่าจะเป็นกลุ่มเพื่อนเก่าของฉินหมาง

กลุ่มคนทั้งสองเหมือนจะมาต่อสู้แย่งชิงมรดกของฉินหมางอย่างชัดเจน ซึ่งสถานการณ์ของกลุ่มที่ 2 ก็ด้อยกว่ากลุ่มแรกทั้งในด้านของอำนาจและจำนวน

ทูรามนำเซี่ยเฟยเดินไปหาฉินหมางโดยไม่พูดอะไรกับใครสักคำ แต่ในทันใดนั้นมาร์ตาก็ยื่นมือมาหยุดพวกเขาเอาไว้ก่อน

“หมอบอกห้ามไม่ให้ใครเข้าไปรบกวน ให้ทุกคนรอฟังข่าวอยู่ที่นี่”

“ใช่แล้ว ตอนนี้อาการของ ‘อาจารย์’ ไม่ค่อยดีนัก พวกเราควรจะปฏิบัติตามคำสั่งหมออย่างเข้มงวด” น่าเหลียนจงใจเน้นคำว่าอาจารย์เพื่อเป็นการเตือนทุกคนว่าพวกเขาคือกลุ่มลูกศิษย์ที่ใกล้ชิดกับฉินหมางมากกว่าทุกคน

สงครามประสาทของคนพวกนี้ทำให้เซี่ยเฟยรู้สึกโกรธอยู่ภายในใจ เพราะฉินหมางกำลังตกอยู่ในอันตรายแต่คนพวกนี้กลับต่อสู้เพื่อแย่งชิงผลประโยชน์ของตัวเอง

ชายหนุ่มตัดสินใจไม่สนใจคนพวกนี้ก่อนที่เขาจะเริ่มก้าวเดินออกไปอีกครั้ง แต่ในทันใดนั้นมันก็มีมือของชายร่างใหญ่ยื่นมาจับเสื้อผ้าของเขาเอาไว้

ฟุบ!

ชายร่างใหญ่ตั้งใจจะสั่งสอนเซี่ยเฟย แต่วินาทีต่อมาเขาก็ต้องเสียใจกับการกระทำของตัวเอง

เซี่ยเฟยเผยรอยยิ้มอันชั่วร้ายขึ้นมาบนใบหน้า ก่อนที่เขาจะขยับมือแยกใบมีดของเซเลสเชียลมูนทั้ง 18 เล่มออกไปพร้อมกัน

ฉัวะ!

การเคลื่อนไหวของเซี่ยเฟยรวดเร็วมาก ซึ่งก่อนที่คนทั้งหมดจะตั้งสติได้ทันมือของชายร่างใหญ่คนนั้นก็ถูกตัดขาดออกไปแล้ว

“ถ้าใครมาขวาง ‘ตาย’” เซี่ยเฟยพูดออกมาเบา ๆ แต่กลับสร้างแรงกดดันได้อย่างท่วมท้น

ขณะเดียวกันชายร่างใหญ่ก็กำลังกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและใช้มืออีกข้างพยายามหยุดเลือดที่ไหลออกมาจากบาดแผล

“พูดได้ดีนี่ ถ้าไม่อยากตายก็อยู่เฉย ๆ หากใครกล้าก้าวเท้าเข้ามา ฉันเนี่ยแหละที่จะเป็นคนลงมือ” ทูรามหัวเราะออกมาเสียงดังก่อนที่จะใช้นิ้วชี้กวาดผ่านจมูกของมาร์ตาไป

ตูม!

การเหวี่ยงแขนของทูรามก่อให้เกิดรอยยุบบนผนังพร้อมกับนิ้วชี้ของเขาที่ฝังลงไปในผนังของโรงพยาบาล

ผนังของโรงพยาบาลนี้คือผนังคอนกรีตอัลลอยที่มีความแข็งพอ ๆ กับเหล็ก แต่ทูรามกลับใช้นิ้วจิ้มผนังเป็นรูราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่กระดาษแผ่นบาง ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ใช่ผู้ใช้พลังสายความแข็งแกร่ง

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนรู้สึกตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ เพราะเซี่ยเฟยกับทูรามต่างก็ทำตัวเหมือนกับพวกเขาเป็นคนบ้า และถ้าหากว่าใครมีสติดีมากพอพวกเขาก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งกับคนบ้าทั้งสองคนนี้

ฟิ้ว! ตุบ!

ร่างของชายร่างใหญ่ที่ถูกตัดแขนถูกทูรามโยนออกไปในสนามหญ้า ก่อนที่เขาจะส่งเสียงร้องคร่ำครวญขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด

สถานการณ์ในปัจจุบันทำให้มาร์ตาแสดงสีหน้าออกมาอย่างเคร่งเครียด ถ้าหากเซี่ยเฟยเป็นคนบ้าเพียงคนเดียวเขาย่อมสามารถจัดการกับสถานการณ์นี้ได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อทูรามเลือกที่จะสนับสนุนเซี่ยเฟยเขาก็จำเป็นจะต้องพิจารณาสถานการณ์ทั้งหมดใหม่อีกครั้ง

ทั้งทูรามและมาร์ตาต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นหัวหน้าแผนกของสมาพันธ์จัสทิสสาขาใหญ่ ซึ่งถ้าหากว่าพวกเขาเกิดความบาดหมางกัน มันย่อมก่อให้เกิดปัญหาภายในของสมาพันธ์อย่างแน่นอน

“เฮ้ไอ้หนุ่ม! จะยืนงงทำไม? อยากจะทำอะไรก็รีบไปทำซะ ถ้าใครกล้ามาหยุดนายฉันจะจัดการคนพวกนั้นให้เอง” ทูรามนั่งลงตรงบันไดพร้อมกับหันไปพูดกับเซี่ยเฟยเบา ๆ

เซี่ยเฟยพยักหน้ารับด้วยความขอบคุณก่อนที่เขาจะรีบเดินขึ้นไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกันพวกลูกศิษย์ของฉินหมางก็กำลังรอคอยให้ทูรามกับมาร์ตาแตกหักกัน เพราะมันก็จะช่วยให้สถานการณ์ของพวกเขามีความได้เปรียบมากยิ่งขึ้น

ส่วนแผนของมาร์ตาคือหลังจากที่ฉินหมางเสียชีวิต เขาจะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเปลี่ยนแปลงพินัยกรรม หากว่าเขาไม่สามารถใช้วิธีการแรกได้สำเร็จเขาก็จะเริ่มใช้กำลังเพื่อบังคับให้เขาได้รับในสิ่งที่เขาต้องการ แต่ของสิ่งนั้นต้องไม่ใช่ของที่อยู่ในมือของทูราม เพราะชายชราคนนี้เป็นคนที่ยากจะจัดการมากที่สุด

แต่จู่ ๆ ทูรามกลับเปิดฉากเริ่มใช้ความรุนแรงโดยไม่คาดคิด ทำให้แผนการทั้งหมดที่มาร์ตาวางเอาไว้กลายเป็นเพียงแค่แผนที่ไร้ประโยชน์

“ทำไมจะต้องเริ่มใช้กำลังด้วย แค่พูดคุยกันดี ๆ แค่นี้ก็ได้” มาร์ตาตัดสินใจที่จะประนีประนอมเอาไว้ก่อนเพื่อคอยสังเกตสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

น่าเหลียนรู้สึกผิดหวังกับการตัดสินใจของมาร์ตามาก เพราะในตอนนี้สถานการณ์ทางฝั่งของพวกเขาเสียเปรียบมากที่สุด และเมื่อมาร์ตากับทูรามไม่ยอมต่อสู้กันเขาจึงไม่มีโอกาสที่จะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ความวุ่นวายครั้งนี้ได้

สถานการณ์กลับมาสงบลงชั่วคราวแต่ทุกคนก็รู้ดีว่ามันกำลังจะมีลมพายุพัดมาในภายหลัง เพราะท้ายที่สุดฉินหมางก็ใกล้จะเสียชีวิตเต็มที เมื่อถึงเวลานั้นทุกคนก็จะเริ่มทำการต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

—

ขณะที่สถานการณ์ด้านล่างกลับมาสงบเซี่ยเฟยก็เดินขึ้นมาจนถึงห้องของฉินหมางแล้ว และเมื่อมันไม่ได้มีคำสั่งมาจากมาร์ตา พวกเจ้าหน้าที่ที่เฝ้าอยู่รอบ ๆ ห้องจึงไม่ได้เข้ามาเพื่อหยุดเขาเอาไว้

หลังจากเข้ามาภายในห้องเซี่ยเฟยก็ทำการล็อกประตู จากนั้นเขาก็ทำการตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ห้องเพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดคิด

“ไม่ต้องเสียเวลามองหาหรอก ในนี้ไม่มีใครมีแต่ระบบเฝ้าระวัง” ฉินหมางพูดอย่างเหนื่อยล้าขณะที่เขานอนอ่อนแรงอยู่บนเตียง

“คุณตาเชื่อใจผมไหมครับ?” เซี่ยเฟยกล่าวด้วยท่าทางที่จริงจัง

“นายกำลังคิดจะทำอะไรล่ะ” ฉินหมางกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ผมกำลังคิดจะใช้วิธีของคนที่สิ้นหวัง” เซี่ยเฟยกล่าว

“ไม่ว่านายคิดจะทำอะไรแต่ดูเหมือนว่านายจะมาช้าไปหน่อยนะ” ฉินหมางกล่าว

เซี่ยเฟยพลิกฝ่ามือขึ้นมาเพื่อโชว์ขวดน้ำยาขนาดเล็กที่อยู่ในมือขวา

“นี่คือยาพิษที่ปรุงขึ้นมาจากพิษของเซราฟิมครับ”

“แล้วยังไง?” ฉินหมางถามอย่างสับสน

“ถ้าคุณตาดื่มยาพิษขวดนี้เข้าไปมันจะมีความเป็นไปได้อยู่ 2 อย่าง ความเป็นไปได้แรกคือคุณตาจะเสียชีวิตในทันที ส่วนความเป็นไปได้ที่ 2 คือคุณตาจะมีชีวิตยืดออกไปอีกหน่อยก่อนที่จะตายเพราะพิษชนิดนี้” เซี่ยเฟยอธิบาย

“ฉันเข้าใจความเป็นไปได้อันแรกนะ แต่ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของความเป็นไปได้อันที่ 2” ฉินหมางพูดขึ้นมาด้วยความสงสัย

“พูดตามตรงว่าผมเคยเรียนวิชาการปรุงยามาก่อน ยาพิษขวดนี้ผมเป็นคนปรุงมันขึ้นมาด้วยตัวเองโดยใช้แนวคิดพิษกำจัดพิษ หรือจะพูดอีกอย่างก็คือพิษชนิดนี้มีโอกาสเข้าไประงับพิษในตัวของคุณตาได้ชั่วคราวครับ” เซี่ยเฟยกล่าว

“นายกำลังบอกว่านายจะใช้พิษชนิดนี้เพื่อระงับพิษในร่างกายของฉันงั้นเหรอ?” ฉินหมางพูดขึ้นมาอย่างลังเล

“ใช่ครับ ผมทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้แล้ว ส่วนคุณตาจะเสี่ยงหรือไม่? มันก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณตาเอง” เซี่ยเฟยกล่าวอย่างจริงจัง

แต่ก่อนที่บทสนทนาของพวกเขาจะจบลง จู่ ๆ ชายฉกรรจ์ก็รีบวิ่งเข้ามาภายในห้องจำนวนหลายคนพร้อมกับล้อมห้องแห่งนี้เอาไว้อย่างสมบูรณ์

เซี่ยเฟยรู้มานานแล้วว่าภายในห้องมีระบบตรวจสอบคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายในห้องอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นบทสนทนาระหว่างพวกเขาจึงได้ไปถึงหูของมาร์ตาเรียบร้อยแล้ว ชายฉกรรจ์พวกนี้จึงบุกเข้ามาเพื่อพยายามหยุดเขาเอาไว้

เซี่ยเฟยยัดขวดยาพิษใส่มือฉินหมางโดยไม่พูดอะไร ก่อนที่เขาจะกวาดแววตาอันเยือกเย็นไปทั่วทั้งห้อง

ต่อมามันก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากทางเดิน ก่อนที่มาร์ตา, ทูราม, เย่จิ่งชานและน่าเหลียนจะรีบวิ่งเข้ามาภายในห้อง

ทูรามกำลังรู้สึกลังเลอยู่เล็กน้อย เพราะเขาได้ยินว่าเซี่ยเฟยต้องการให้ฉินหมางกินยาพิษ อย่างไรก็ตามแนวคิดการใช้พิษสู้กับพิษก็เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดจนเกินไป และมันก็ไม่ใช่เรื่องที่คนโดยทั่วไปจะยอมรับแนวคิดแบบนี้กันง่าย ๆ

“เซี่ยเฟยนายเอายาพิษให้ฉินหมางไปทำไม?” ทูรามกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

“นี่แกคิดจะฆ่าอาจารย์งั้นเหรอ?!” เย่จิ่งชานส่งเสียงคำรามพร้อมกับใช้นิ้วชี้ไปที่หน้าของชายหนุ่ม

แต่ถึงแม้ว่าใครจะพูดอะไรเซี่ยเฟยก็ยังคงยืนนิ่งอยู่เฉย ๆ พร้อมกับใช้นิ้วสัมผัสแหวนมิติเพื่อเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด

“ผมได้อธิบายเรื่องทุกอย่างให้คุณตาฟังหมดแล้ว ถึงคุณตาจะไม่ดื่มยาพิษนี้เข้าไปคุณตาก็ยังต้องตายอยู่ดี แต่ถ้าหากคุณตาลองเสี่ยงดูคุณตาก็อาจจะมีโอกาสรอดชีวิตไปอีกสักพักก็ได้” เซี่ยเฟยกล่าวอย่างจริงจัง

“ไร้สาระ! มันจะมีใครรอดชีวิตจากการกินยาพิษเข้าไปได้ยังไง! แกกำลังพยายามฆ่าฉินหมางชัด ๆ” มาร์ตาตะโกนออกไปเสียงดังโดยในแววตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาของการสังหาร

“คุณตาควรเป็นคนเลือกชะตากรรมของตัวเอง พวกคุณจะมายุ่งกับการตัดสินใจของเขาทำไม?” เซี่ยเฟยกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย

ทันใดนั้นฉินหมางก็ลุกขึ้นมานั่ง ก่อนที่เขาจะส่งเสียงหัวเราะออกไปอย่างอ่อนแรง

“เซี่ยเฟยพูดถูกแล้ว นี่คือการตัดสินใจของฉันเอง ทุกคนไม่จำเป็นจะต้องมากังวล”

ป๊อก!

ต่อมาฉินหมางก็ดันนิ้วเปิดฝาขวด ก่อนที่จะดื่มยาพิษเข้าไปในปากโดยไม่ยอมเสียเวลาอีกต่อไป

ในเวลาเดียวกันนั้นคนหลาย ๆ คนก็พยายามพุ่งตัวออกมาจากทุกทิศทางเพื่อต้องการหยุดการกระทำของชายชราเอาไว้

แต่จู่ ๆ ใบมีดทั้ง 18 เล่มของเซเลสเชียลมูนก็บินออกไปปิดเส้นทางการเคลื่อนไหวของทุกคนเอาไว้อย่างสมบูรณ์

“นี่คือทางที่คุณตาเลือก! หากใครเข้ามาขวางอย่าหาว่าผมเป็นคนใจร้าย!!” เซี่ยเฟยส่งเสียงร้องคำรามพร้อมกับใช้ร่างเคลื่อนที่มาบังเตียงของฉินหมางเอาไว้

อึก! อึก!

ฉินหมางดื่มยาพิษทั้งขวดเข้าไปโดยไม่ลังเล และในตอนนี้มันก็ไม่มีใครสามารถเข้ามาหยุดการกระทำของเขาได้แล้ว

***************

จะได้ผลไหมเนี่ย? ทุกคนคิดว่าไงบ้าง?