บทที่ 18 ฝูงบีดูลและบอสตัวที่สอง!

กึก! กึก! กึก! กึก!

มอนสเตอร์บอลตกลงสู่พื้นและสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง

ทว่าหลังจากสั่นไปได้ไม่กี่ครั้ง จู่ๆ มอนสเตอร์บอลก็เปิดออก และโยเทอรีก็ปรากฏตัวออกมาอีกครั้ง

'โธ่เว้ย! มอนสเตอร์บอลพวกนี้มันห่วยแตกชะมัด!'

เซี่ยเทียนสบถพึมพำ ก่อนจะขว้างมอนสเตอร์บอลออกไปอีกลูก

กึก! กึก! กึก!

ติ๊ง!

'ยินดีด้วย ผู้เล่นจับโยเทอรีสำเร็จ!'

เมื่อเห็นดังนั้น เซี่ยเทียนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเดินไปเก็บมอนสเตอร์บอลขึ้นมาและตรวจสอบข้อมูลของโยเทอรี

โยเทอรี

เลเวล: 10

เพศ: หญิง

ธาตุ: ปกติ

ความสามารถ: พลังใจ (Vital Spirit)

ความสามารถซ่อนเร้น: ไม่มี

ขนาด: ปกติ

พรสวรรค์ด้าน HP: แดง

พรสวรรค์ด้านโจมตี: น้ำเงิน

พรสวรรค์ด้านป้องกัน: เขียว

พรสวรรค์ด้านโจมตีพิเศษ: น้ำเงิน

พรสวรรค์ด้านป้องกันพิเศษ: เขียว

พรสวรรค์ด้านความเร็ว: แดง

พลังต่อสู้รวม: 65

ความสนิทสนม: 40

ทักษะ: จ้องตา (Glare) LV3 (300/5000), พุ่งชน (Tackle) LV4 (600/10000), ดมกลิ่นแยกแยะ (Odor Sleuth) LV3 (1200/5000), กัด (Bite) LV4 (7000/10000), ตาใสแป๋ว (Baby-Doll Eyes) LV3 (900/5000)

ไอเทมถือครอง: ไม่มี

'ไม่ใช่ความสามารถเก็บของงั้นเหรอ?'

เซี่ยเทียนรู้สึกมึนงงเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อมูลของโยเทอรี

โยเทอรีมีความสามารถที่เป็นไปได้ 3 อย่าง นอกจากเก็บของและพลังใจแล้ว อีกอย่างคือหนีหัวซุกหัวซุน (Run Away)

ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงต้องจับเพิ่มอีกสักหน่อยเพื่อดูว่าจะได้ตัวที่ต้องการไหม

'ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็เอาเจ้าโยเทอรีตัวนี้ไว้ใช้เพาะพันธุ์ก็แล้วกัน!'

เซี่ยเทียนเรียกพิชูกลับมาและเริ่มค้นหาโยเทอรีอีกครั้ง

หลังจากค้นหาอยู่ครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเซี่ยเทียนก็เจอโยเทอรีเลเวล 9 อีกตัว

แต่หลังจากจับมาได้ มันก็ยังไม่มีความสามารถเก็บของอยู่ดี

เรื่องนี้ทำให้เซี่ยเทียนรู้สึกจนปัญญาขึ้นมาเล็กน้อย

การจับโยเทอรี 2 ตัวนี้ทำให้เขาเสียมอนสเตอร์บอลไปถึง 5 ลูก

'บ้าจริง! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่เจอตัวที่มีความสามารถเก็บของเลยสักตัว!'

จากนั้น เซี่ยเทียนก็เริ่มค้นหาในบริเวณนี้อีกครั้ง

หลังจากผลาญมอนสเตอร์บอลไปอีก 3 ลูกและยาเพิ่มเลือดอีก 1 ขวด ในที่สุดเซี่ยเทียนก็จับโยเทอรีเลเวล 11 มาได้

พรสวรรค์ของโยเทอรีตัวนี้สูงกว่า 2 ตัวก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด เรียกได้ว่าอยู่ในระดับท็อปเทียร์ ซึ่งพอจะมีค่าให้ฝึกฝนอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม การมีโยเทอรีที่มีความสามารถเก็บของเพียงตัวเดียวยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เซี่ยเทียนพอใจ

เป้าหมายของเขาคือต้องมีโปเกมอนที่มีความสามารถเก็บของอยู่ในทีมอย่างน้อย 4 ตัว

ดังนั้น สำหรับโปเกมอนตัวต่อไป เซี่ยเทียนวางแผนว่าจะไปจับโฮลูบี

โฮลูบีมักจะอาศัยอยู่บริเวณชายขอบของป่าเบิร์ชใกล้กับแม่น้ำ แต่ตอนนี้เซี่ยเทียนอยู่ลึกเข้ามาในป่าเบิร์ชพอสมควร เขาจึงต้องเดินย้อนออกไป

เซี่ยเทียนเหลือบมองแผนที่ ตำแหน่งปัจจุบันของเขาอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของป่าเบิร์ช และทางทิศเหนือคือบริเวณชายป่า ซึ่งบังเอิญมีแม่น้ำสายเล็กๆ ไหลผ่านอยู่พอดี

เซี่ยเทียนกำหนดทิศทางแล้วมุ่งหน้าไปทางเหนือพร้อมกับค้นหาโปเกมอนไปด้วย

ป่าเบิร์ชมีใบไม้หนาทึบ การเดินผ่านป่าแห่งนี้ให้ความรู้สึกวังเวงชอบกล

อาศัยแสงแดดที่ลอดผ่านกิ่งก้านและใบไม้ที่เบาบางลง เซี่ยเทียนเดินข้ามภูเขาและสันเขาไปเรื่อยๆ

ขณะที่เขาแหวกพุ่มไม้พุ่มหนึ่ง ต้นเบิร์ชสูงตระหง่านก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ต้นเบิร์ชต้นนี้สูงและใหญ่กว่าต้นเบิร์ชทั่วไปมาก

บนต้นไม้นั้น มีเงาดำทะมึนห้อยเกาะอยู่เต็มไปหมด

เซี่ยเทียนถึงกับชะงักเมื่อได้เห็นภาพนั้น

เมื่อเขามองเห็นรูปร่างของเงาเหล่านั้นอย่างชัดเจน ความตกตะลึงก็ฉายชัดบนใบหน้าทันที

'เชี่ยเอ๊ย! นี่มันฝูงโคคูนนี่หว่า!'

เซี่ยเทียนรู้สึกขนลุกซู่และรีบเบือนหน้าหนี

โดยทั่วไปแล้ว ที่ไหนมีโคคูน ที่นั่นย่อมมีบีดูลปรากฏตัว

พวกมันมักจะมีเลเวล 10 หรือสูงกว่านั้น

แต่สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่เรื่องเลเวล แต่เป็นเพราะพวกบีดูลมักจะเคลื่อนไหวกันเป็นฝูง

โปเกมอนสามารถสร้างความเสียหายให้ผู้เล่นได้ และเซี่ยเทียนก็ไม่อยากถูกเหล็กในของบีดูลส่งไปสวรรค์คาที่ตรงนี้

ยิ่งไปกว่านั้น การตายหนึ่งครั้งจะทำให้เลเวลตัวละครลดลง 1 เลเวล

เลเวลตัวละครนั้นอัปยากแสนยาก แม้แต่ตอนนี้เลเวลของเซี่ยเทียนก็เพิ่งจะแตะเลเวล 8 เท่านั้น

ยังอีกไกลกว่าจะถึงเลเวล 9

ดังนั้น เซี่ยเทียนจะไม่มีทางไปตอแยฝูงโคคูนพวกนี้เด็ดขาด

เซี่ยเทียนปล่อยมือจากพุ่มไม้ที่แหวกไว้ ตั้งใจจะเดินอ้อมพื้นที่ตรงนี้ไป

ทว่า แม้เซี่ยเทียนจะระมัดระวังตัวมากแค่ไหน แต่เสียงสวบสาบก็ยังไปรบกวนพวกโคคูนที่ห้อยอยู่บนต้นไม้เข้าจนได้

โคคูนทุกตัวบนต้นไม้ใหญ่ลืมตาขึ้น สายตาแหลมคมกวาดมองมายังทิศทางของเซี่ยเทียน

เมื่อถูกจ้องมองด้วยดวงตานับไม่ถ้วน เซี่ยเทียนรู้สึกเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลัง อุณหภูมิรอบตัวดูเหมือนจะลดฮวบลงไปหลายองศา

'เวรแล้ว!'

เซี่ยเทียนไม่สนใจอะไรอีกต่อไป เขาไม่อยากถูกฝูงบีดูลรุมล้อม จึงรีบเปิดโหมดวิ่งเต็มฝีเท้าและโกยแน่บหนีไปทันที

แค่คิดถึงสภาพตอนโดนรุมก็สยองแล้ว

จนกระทั่งวิ่งมาได้หลายร้อยเมตรและคาดว่าน่าจะพ้นอาณาเขตของบีดูลแล้ว

เซี่ยเทียนหันกลับไปมองทางป่าเบิร์ช ก็เห็นว่ามีความวุ่นวายผิดปกติเกิดขึ้นที่นั่น

มีเสียงหึ่งๆ ดังระงมต่อเนื่อง ชัดเจนว่าฝูงบีดูลถูกรบกวนเข้าแล้ว

'ดีนะที่ฉันไหวตัวทัน ไม่งั้นคงได้ตั๋วกลับหมู่บ้านมือใหม่ฟรีแน่!'

เซี่ยเทียนถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเข้ารังบีดูลแบบนี้

'แต่ว่า ระบบนิเวศแบบนี้มันเหมือนในอนิเมะเป๊ะเลยแฮะ'

เซี่ยเทียนเปิดแผนที่ขึ้นมาดู พบว่าเขาเบี่ยงเบนออกจากเส้นทางที่วางแผนไว้เล็กน้อย

หลังจากปรับทิศทางใหม่ เซี่ยเทียนก็มุ่งหน้าต่อไป

ระหว่างทาง เซี่ยเทียนยังได้เก็บเกี่ยผลไม้ชนิดใหม่ 2 ชนิด คือ ผลออราน และผลโมมอน

สรรพคุณของผลออรานคือเมื่อให้โปเกมอนถือหรือกดใช้ จะสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 1 ใน 10 ส่วน

ในขณะที่ผลโมมอนสามารถรักษาอาการติดพิษของโปเกมอนได้

ผลไม้ 2 ชนิดนี้ถือเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสำรวจป่าจริงๆ

เซี่ยเทียนจัดการติดตั้งผลออรานให้กับโปเกมอนทุกตัวในทีม ส่วนที่เหลือเขาวางแผนจะนำกลับไปปลูกที่ฐาน

เขาจะสร้างสวนผลไม้รวมกับต้นบอนกุริในภายหลัง

ทว่าต้นผลไม้พวกนี้ต้องใช้เวลาในการเจริญเติบโต แต่บัวรดน้ำเวลโกะสามารถเร่งการเติบโตของพืชได้

แต่บัวรดน้ำเวลโกะก็ทำยากพอสมควร สูตรของมันคือ ผงกระดูก + ถังน้ำ + แท่งเหล็ก

ซึ่งตอนนี้เซี่ยเทียนยังไม่มีวัตถุดิบเหล่านี้ จึงทำอะไรไม่ได้

ในขณะที่เซี่ยเทียนกำลังสำรวจป่าเบิร์ช บอสตัวที่สองก็ถือกำเนิดขึ้น

'ติ๊ง! โปเกมอนบอสปรากฏตัวขึ้นแล้วในพื้นที่บึง!'

เมื่อเห็นประกาศนี้ ผู้เล่นหลายคนต่างประหลาดใจ

'แม่เจ้า! บอสโผล่มาอีกแล้ว!'

'บอสตัวแรกเพิ่งจะออกมาเมื่อกี้นี้เองไม่ใช่เหรอ?'

'ใช่ๆ อยากรู้จังว่าคราวนี้จะเป็นบอสตัวไหน!'

'...'

ช่องแชตเต็มไปด้วยบทสนทนาเกี่ยวกับบอสตัวที่สอง

หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 237

ที่นี่คือหมู่บ้านมือใหม่ที่อยู่ใกล้กับภูมิประเทศแบบบึง

ในขณะนั้น ผู้เล่นชื่อ [จันทร์กระจ่าง] เพิ่งจะจัดการคงปังได้ตัวหนึ่ง จู่ๆ แสงสีแดงก็วาบขึ้นใกล้ๆ และบอสตัวสีแดงสูงใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

มันคืออาร์บ็อกสีแดง

วินาทีนั้นเอง เสียงประกาศแจ้งเตือนก็ดังขึ้นพอดี

เมื่อเห็นโปเกมอนบอสตัวนี้ [จันทร์กระจ่าง] ถึงกับตะลึงงัน เขาไม่คิดไม่ฝันว่าจะเดินมาจ๊ะเอ๋กับบอสเข้าจังๆ

'เฮ้ย ดูนั่นสิ! บอสเกิดตรงนี้!'

'ไหน? ขอดูหน่อย!'

'เชี่ยเอ๊ย มาจริงด้วย! ทุกคน รีบมาช่วยกันตีบอสเร็ว!'

ผู้เล่นโดยรอบต่างสังเกตเห็นโปเกมอนที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหันพร้อมแสงสีแดงเรืองรอง

เมื่อได้ยินเสียงตะโกน ผู้เล่นแถวนั้นก็กรูกันเข้ามาทันที

ทว่า เมื่อพวกเขาเห็นเลเวลของโปเกมอนบอส ทุกคนต่างเบิกตากว้างและร้องอุทานด้วยความตกใจไปตามๆ กัน

'คุณพระ!'

'ฉิบหาย!'

'ไอ้บ้าเอ๊ย นี่มันโปเกมอนบอสเลเวล 23 อาร์บ็อกนี่หว่า!'