บทที่ 360 จดทะเบียนก่อน แต่งทีหลัง (ฟรี)

หลังจากหวงฉีซานจากไป โทรศัพท์ของฉินคุนก็ดังขึ้น

ชื่อหน้าจอโชว์ว่า "ฉินโยวโยว" ลูกสาวสุดที่รัก

"พ่อคะ ยุ่งอยู่หรือเปล่า"

"ไม่ยุ่งจ้ะ... ว่าไงตัวแสบ เงินขาดมือหรือมีเรื่องอะไร"

"พ่อ... พ่อไปหาสือเหยียนมาเหรอคะ"

"ใช่... พ่อว่าเขาไม่คู่ควรกับลูกหรอก วันก่อนไอ้หนุ่มนี่เทรดหุ้นขาดทุนยับเยิน ถ้าไม่ได้โจวอวี่เฉินช่วยไว้ คงไม่มีโอกาสได้ลืมตาอ้าปากแล้ว"

"หนูรู้ค่ะว่าสือเหยียนขาดทุน... เขาแค่ใจร้อนไปหน่อยเอง"

"ความใจร้อนแสดงว่า วุฒิภาวะทางอารมณ์ต่ำ (Unstable Emotions) และ Mindset ไม่ผ่าน... โยวโยว ถ้าลูกอยากให้เสิ่นสือเหยียนมาเป็นลูกเขยพ่อ พ่อบอกเลยว่า ไม่มีทาง... เขาไม่ผ่านบททดสอบของพ่อ"

"พ่อจะไม่ให้โอกาสเขาเลยเหรอคะ"

"พ่อไม่มีมาตรฐานตายตัวหรอก... ขึ้นอยู่กับผลงานของเขาเอง"

"พ่อนี่น่ารำคาญจริงๆ! ไม่คุยด้วยแล้ว!"

วางสายไป ฉินคุนถอนหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้ากลัดกลุ้ม

ไอ้หนุ่มสือเหยียนมันมีดีอะไรนักหนา ลูกสาวข้าถึงได้หลงหัวปักหัวปำขนาดนี้

...

การผลิตและจำหน่าย แบตเตอรี่คุนเผิง เริ่มเข้าที่เข้าทาง

รายงานการเงินระบุว่า หักต้นทุนและภาษีแล้ว คุนเผิงกำไรต่อก้อนประมาณ 15 หยวน

ยอดจอง 6 เดือนข้างหน้าทะลุ 500 ล้านก้อน... กำไรเหนาะๆ 7,500 ล้านหยวน!

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ยิ่งสมาร์ตโฟนออกรุ่นใหม่ ยอดจองจะยิ่งเพิ่มทวีคูณ

ตราบใดที่ไร้คู่แข่ง... รายได้ปีละ 1.5 - 2 หมื่นล้านหยวน ก็อยู่แค่เอื้อม

นี่มัน โรงพิมพ์แบงก์ ชัดๆ!

...

หลังจากตรวจงานที่โรงงานแบตเตอรี่เสร็จ โจวอวี่เฉินขับรถไปที่หมู่บ้านเฟิงซ่ง

วิลล่าหลังที่ 15 ตกแต่งเสร็จเมื่อครึ่งเดือนก่อน

พ่อแม่และเสิ่นจิ้งอวิ๋นเดินชมบ้านด้วยความตื่นเต้น

สองผัวเมียที่อยู่แต่ในอำเภอเล็กๆ มาทั้งชีวิต พอมาเจอวิลล่าหรูหราขนาดนี้ก็อดทึ่งไม่ได้

ซูซิ่วหว่านถาม

"จิ้งอวิ๋น... จะย้ายเข้ามาอยู่เมื่อไหร่จ๊ะ"

"ถึงจะใช้วัสดุเกรดดีที่สุด แต่กลิ่นสีและสารเคมียังตกค้างอยู่ค่ะป้า... คงต้องรอระบายอากาศอีกสัก 3-4 เดือนถึงจะปลอดภัยค่ะ"

ซูซิ่วหว่านขมวดคิ้ว

"หนูบอกว่าจะจัดงานแต่งที่สนามหญ้านี่... แสดงว่าต้องรออีก 3-4 เดือนถึงจะได้แต่งเหรอ"

"แค่ 3-4 เดือนเองค่ะ รอได้"

"ป้ารอไม่ไหวหรอกจ้ะ! เกิดหนูหนีไป ป้าจะไปหาลูกสะใภ้ดีๆ แบบนี้ได้ที่ไหนอีกล่ะ"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นกอดแขนแม่สามีอย่างออดอ้อน

"มีแม่สามีดีขนาดนี้ หนูไม่หนีไปไหนหรอกค่า"

โจวชิงเจี้ยนเสนอไอเดีย

"พ่อว่า... ไปจดทะเบียนสมรสกันก่อน ดีไหม แล้วค่อยจัดงานแต่งทีหลัง"

ซูซิ่วหว่านตาเป็นประกาย

"ใช่ๆ! ตาแก่ วันนี้แกพูดจาเข้าหูที่สุดก็เรื่องนี้แหละ... จิ้งอวิ๋น ไปจดทะเบียนให้ถูกต้องตามกฎหมายก่อน แล้วอีก 3 เดือนค่อยย้ายเข้าบ้านพร้อมจัดงานแต่ง หนูว่าไงจ๊ะ"

"จริงๆ หนูกับอวี่เฉินก็อยู่กันเหมือนสามีภรรยาแล้วนะคะ"

"มันไม่เหมือนกันจ้ะ! ตราบใดที่ยังไม่มีทะเบียนสมรส ทางกฎหมายก็คือคนอื่นคนไกล... จิ้งอวิ๋น หนูไม่ได้รังเกียจอวี่เฉินใช่ไหมลูก"

"เปล่าค่ะ... เอาเป็นว่า ถ้าอวี่เฉินตกลง หนูไม่มีปัญหาค่ะ"

"เยี่ยมไปเลย!"

โจวอวี่เฉินเดินยิ้มเข้ามา

"แม่ครับ ดีใจอะไรกันครับเนี่ย"

"อวี่เฉิน มะรืนนี้แกไม่ได้ไปต่างจังหวัดใช่ไหม"

"สัปดาห์หน้าผมอยู่บ้านยาวครับ มีอะไรเหรอ"

"มีเรื่องใหญ่ต้องรีบจัดการ... พาจิ้งอวิ๋นไปจดทะเบียนสมรสซะ!"

"หา!?"

โจวอวี่เฉินร้องเสียงหลง

พ่อรีบดุ "จะมาร้องหาอะไร! จิ้งอวิ๋นอุตส่าห์มอบนางฟ้าตัวน้อยให้ แถมอยู่กินกันมาตั้งนาน แกจะไม่ให้สถานะที่ชัดเจนกับน้องหน่อยเหรอ หรือแกเปลี่ยนใจ?"

โจวอวี่เฉินหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

"เปลี่ยนใจอะไรกันครับพ่อ... ผมแค่ไม่คิดว่าจะรีบขนาดนี้... ภรรยา คุณตกลงแล้วเหรอ"

"ฉันตกลงค่ะ"

"งั้นก็ไม่มีปัญหาครับ... พรุ่งนี้เราไปบอกพ่อตาแม่ยายก่อน ถ้าท่านไม่ขัดข้อง วันจันทร์หน้าเราไปจดทะเบียนกันครับ ส่วนงานแต่งรอวิลล่าพร้อมค่อยจัด"

"ตกลงค่ะ"

โจวชิงเจี้ยนทักท้วง

"เดี๋ยวๆ... ลืมเรื่อง สินสอด ไปหรือเปล่า"

ซูซิ่วหว่านตบหน้าผากฉาด

"ตายจริง! ลืมสนิทเลย... งั้นพรุ่งนี้เชิญพี่เฉิงกังกับพี่สะใภ้มาทานข้าว แล้วคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราวดีกว่า"

"ป้าคะ ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะ"

"ไม่ได้จ้ะ! นี่เป็นธรรมเนียม... เดี๋ยวแม่ต้องโทรหาแม่หนูด้วย"

ซูซิ่วหว่านกดโทรหาไต้เจวียน (แม่ยาย) ทันที

"ฮัลโหล... ซูซิ่วหว่านเหรอ มีข่าวดีจะบอกฉันใช่ไหม"

หืม?

ทั้งสามคนหันขวับมองซูซิ่วหว่านเป็นตาเดียว

ซูซิ่วหว่านหน้าเสีย อุ๊ยตาย! ความแตก รีบเอามือป้องโทรศัพท์แล้วเดินหนีออกไปคุยข้างนอก

โจวอวี่เฉินส่ายหน้ายิ้มๆ

"ไม่ต้องเดาเลย... แม่ผมกับแม่คุณคงแอบวางแผนกันไว้นานแล้วแหละ"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นพยักหน้าเห็นด้วย

"งั้นก็อย่าให้พวกผู้ใหญ่ต้องคิดมากเลยค่ะ... มะรืนไปจดทะเบียนกันเลยดีกว่า"

"ได้ครับ"

สักพักซูซิ่วหว่านเดินหน้าบานกลับมา

"จิ้งอวิ๋น... แม่หนูตกลงจ้ะ จดทะเบียนก่อนแต่งทีหลัง ส่วนสินสอดค่อยคุยกันก่อนวันงาน"

"รับทราบค่ะ"

"พอจดทะเบียนแล้ว... หนูต้องเปลี่ยนคำเรียกแม่แล้วนะจ๊ะ" (จาก 'ป้า' เป็น 'แม่')

โจวอวี่เฉินแซว

"แล้วเตรียม 'เงินรับขวัญเปลี่ยนคำเรียก' ไว้หรือยังครับคุณนาย"

"เตรียมไว้นานแล้วย่ะ! ของแบบนี้ขาดไม่ได้"

"แม่ครับ... สารภาพมาซะดีๆ ว่าวางแผนกันมานานแล้วใช่ไหม"

"บ้า! เป็นไปได้ไง... แม่เพิ่งคิดได้สดๆ ร้อนๆ เมื่อกี้เอง"

"แถจนสีข้างถลอกแล้วครับแม่"

...