บทที่ 350 สงครามน้ำลาย (ฟรี)

ในชีวิตก่อน บริษัทหัวเว่ย (Huawei) ถูก "ไลท์เฮาส์" (Lighthouse Country) กดหัวอย่างไร้ปรานี แต่โชคดีที่ "เฒ่าเริ่น" ผู้ไม่เคยประมาทในยามสงบ ได้เตรียมแผนสำรองไว้ล่วงหน้ากว่าสิบปี

ทว่าน่าเสียดาย แม้หัวเว่ยจะเตรียมพร้อมรับมือไว้ทุกด้าน แต่กลับพลาดจุดตายสำคัญอย่าง "การผลิตชิป" ทำให้ถูกปิดล้อมอยู่นานหลายปี จนเสียโอกาสในการพัฒนาช่วงสำคัญไป

หากไม่เจอวิบากกรรมครั้งนั้น ก่อนที่โจวอวี่เฉินจะข้ามมิติมา หัวเว่ยคงผงาดขึ้นเป็นบริษัทเทคโนโลยีอันดับหนึ่งของโลกไปแล้ว

เมื่อได้มาเกิดใหม่ในโลกคู่ขนานที่คล้ายคลึงกับชีวิตเดิม โจวอวี่เฉินย่อมไม่อยากเห็น "เซี่ยกวง" ซ้ำรอยประวัติศาสตร์อันขมขื่น เขาจึงเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี

เห็นสีหน้าเคร่งขรึมและงุนงงของเริ่นจิ่วโจว โจวอวี่เฉินก็โบกมือยิ้มๆ

"ประธานเริ่นครับ ขอโทษที เมื่อกี้ผมคงกังวลเกินเหตุไปหน่อย"

"ประธานโจว คำเตือนของคุณมีค่ามาก ผมจะจดจำไว้ครับ"

"ผมก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อย คุณอย่าเก็บมาใส่ใจเลยครับ... เอ่อ... จริงสิ ประธานเริ่น ผมมีเรื่องรบกวนหน่อย ไม่ทราบว่าคุณจะอนุญาตไหม?"

"เชิญว่ามาเลยครับ"

"ผมทราบมาว่าบริษัทคุณสร้าง ฐานวิจัยเทคโนโลยีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ไว้ที่นิคมอุตสาหกรรมเผิงเฉิง... ผมขออนุญาตเข้าไปเยี่ยมชมได้ไหมครับ? ไม่ต้องห่วง ผมยินดีเซ็นสัญญาปกปิดความลับ และรับรองว่าจะไม่แพร่งพรายอะไรออกไปแม้แต่คำเดียว"

เริ่นจิ่วโจวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบตกลง

"ประธานโจวว่างเมื่อไหร่ ผมจะพาชมด้วยตัวเองครับ"

"พรุ่งนี้สิบโมงเช้าสะดวกไหมครับ"

"ได้ครับ ผมจะรอต้อนรับคุณอยู่ที่ฐานวิจัยเซี่ยกวงครับ"

"โธ่ ประธานเริ่น เกรงใจแย่เลยครับ ผมไม่บังอาจหรอกครับ"

ทันใดนั้น เสียงดังลั่นก็แทรกเข้ามา

"ประธานเริ่น! ยินดีด้วย ยินดีด้วย!"

เริ่นจิ่วโจวหันไปมอง ผู้มาใหม่ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น หม่าซินเฉิง ประธานใหญ่แห่ง Hello Communication Group นั่นเอง

"ประธานหม่า... ให้เกียรติมาร่วมงานเปิดตัวมือถือของเซี่ยกวงแบบนี้ เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ"

"ประธานเริ่นก็พูดเกินไป"

หลังทักทายพอเป็นพิธี หม่าซินเฉิงก็หันมาสำรวจโจวอวี่เฉินหัวจรดเท้า

"ท่านนี้คงเป็นประธานโจวแห่ง บริษัทเกมเยว่เฉิน สินะครับ?"

โจวอวี่เฉินตอบรับอย่างสุภาพ "สวัสดีครับประธานหม่า ผมโจวอวี่เฉินครับ"

หม่าซินเฉิงหัวเราะในลำคอ

"บริษัทเราอยู่เมืองเดียวกันแท้ๆ แต่เพิ่งเคยเจอกันวันนี้เอง... ประธานโจวครับ พนักงานวิจัยกว่า 70 คนที่ย้ายจาก Hello Games ไปอยู่กับคุณ... สบายดีกันไหมครับ?"

หาเรื่องกันชัดๆ!

รอยยิ้มบนหน้าเริ่นจิ่วโจวเลือนหายไปทันที

โจวอวี่เฉินตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"พวกเขาสบายดีครับ... ล้วนเป็นหัวกะทิในวงการเกม ฝีมือยอดเยี่ยมจริงๆ... พูดถึงเรื่องนี้ ผมต้องขอบคุณประธานหม่าด้วยนะครับ ที่กรุณาเห็นใจบริษัทเล็กๆ อย่างเยว่เฉินซึ่งขาดประสบการณ์ทำเกมออนไลน์ เลยยอมปล่อยคนเก่งๆ มาช่วยพวกเราตั้งมากมาย... สมกับเป็นเจ้าสัวใจกว้างจริงๆ ครับ"

เริ่นจิ่วโจวที่ตอนแรกกังวลว่าโจวอวี่เฉินจะเลือดร้อนสวนกลับแรงๆ ถึงกับโล่งอก

ไม่นึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะ "เขี้ยวลากดิน" พอๆ กับหม่าซินเฉิง คำพูดดูเหมือนจะขอบคุณ แต่แฝงนัยเหน็บแนมได้เจ็บแสบ มีทั้งรุกและรับในประโยคเดียว

คนนอกฟังอาจคิดว่าซาบซึ้ง แต่หม่าซินเฉิงรู้ดีว่าโดนหลอกด่าเข้าให้แล้ว

หม่าซินเฉิงยิ้มเย็น

"Hello เติบโตมาท่ามกลางคู่แข่งนับร้อย... เคยเจอวิกฤตทีมงานหลักลาออกยกชุดมาแล้ว แต่เราก็ผ่านมาได้ ครั้งนี้ก็คงไม่ต่างกัน... แต่ประธานโจวครับ ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะครับ"

โจวอวี่เฉินโบกมืออย่างใจกว้าง

"ไม่จำเป็นต้องระวังหรอกครับ... ถ้าพี่น้องของผมไปเจอที่ที่ดีกว่าเยว่เฉิน ผมยินดีด้วยซ้ำ... ประธานหม่าสนใจใครก็ไปคุยได้เลยครับ ถ้าเขาตกลง ผมโจวอวี่เฉินจะจัดงานเลี้ยงส่งให้อย่างสมเกียรติเลยทีเดียว"

"คุณไม่เสียดายแย่เหรอ?"

"ไม่มีอะไรต้องเสียดายครับ ยุคนี้เทคโนโลยีและบุคลากรเติบโตแบบก้าวกระโดด ไม่มีใครแทนที่ใครไม่ได้หรอกครับ รวมถึงพวกเราที่เป็นเจ้าของกิจการด้วย... ฮ่าๆ ถ้าโลกนี้ไม่มีคุนเผิง แบตเตอรี่ความจุสูงก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี หรือถ้าไม่มี Hello ก็ต้องมีแอปแชทอื่นเกิดขึ้นแน่นอน... จริงไหมครับ?"

วิสัยทัศน์ที่กว้างไกลดั่งมหาสมุทรของโจวอวี่เฉิน ทำให้เริ่นจิ่วโจวทึ่งจัด

"มหาสมุทรกว้างใหญ่เพราะรับน้ำจากทุกสายธาร... พูดได้ดี!"

หม่าซินเฉิงเริ่มรู้สึกว่าเด็กคนนี้รับมือยากกว่าที่คิด ม่านตาเขาหดเล็กลง

"ประธานโจว... ได้ข่าวว่าคุณจับมือกับ ประธานอ้าย ก่อตั้ง 'มี่ซิ่น'... พวกคุณมั่นใจกับตลาดมือถือขนาดนั้นเชียวหรือ?"

"ประธานอ้ายถึงกับยอมลาออกมาทำเรื่องนี้ จะไม่ให้มั่นใจได้ไงครับ... แล้วทาง Hello ล่ะครับ ไม่มีแผนจะลงมาเล่นตลาดนี้บ้างเหรอ?"

หม่าซินเฉิงนิ่งไปครู่หนึ่ง

"ตอนนี้ยังไม่มีครับ... แต่พอกลับไป อาจจะมีก็ได้... บางที อนาคตเราอาจจะได้เป็นคู่แข่งกันจริงๆ ก็ได้นะ"

"การแข่งขันก่อให้เกิดการพัฒนาครับ... มี่ซิ่นยินดีต้อนรับคุณและคู่แข่งทุกรายเสมอ"

"แน่นอนครับ"

...

ที่นั่งของโจวอวี่เฉินอยู่แถวหน้าสุดฝั่งขวา ติดกับอ้ายกู่เค่อ

คนที่นั่งแถวหน้าล้วนเป็น "บิ๊กเนม" ในวงการสื่อสารของอาณาจักรเซี่ย

แม้โจวอวี่เฉินจะไม่ถือสาเรื่องลำดับที่นั่ง แต่การได้รับเกียรติจากคนในวงการก็ทำให้เขารู้สึกดีไม่น้อย

ผิดกับอ้ายกู่เค่อที่หน้าบูดบึ้ง

ข้อแรก ฉางอวี้คุน ได้นั่งใกล้ตรงกลางมากกว่าเขา ซึ่งถือเป็นการหักหน้า

ข้อสอง พนักงาน IQ หลายคนที่ยื่นใบลาออกเมื่อบ่าย ดันมา ถอนใบลาออก ซะงั้น ทำเอาเขาหงุดหงิดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

20.00 น. ตรง

งานเปิดตัวสมาร์ตโฟนรุ่นแรกของเซี่ยกวงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

งานกระชับฉับไวเพียงครึ่งชั่วโมง แต่กลับสร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับประธาน Nanming Group, Xingchen Group และแบรนด์มือถืออื่นอีก 4-5 ราย ราวกับเจอศัตรูตัวฉกาจ

สมาร์ตโฟนรุ่นแรกของเซี่ยกวงใช้แบตเตอรี่ หน้าจอ และระบบปฏิบัติการเหมือนค่ายอื่น แต่ดีไซน์ภายนอกหรูหราสง่างามแบบ "Static Beauty"

และไม้ตายเด็ดคือ กล้องถ่ายรูปความละเอียด 12 ล้านพิกเซล!

ชนะขาดทุกรุ่นในตลาด รวมถึง Orange Phone (iPhone ในโลกนี้) ด้วย

นี่คือความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีกล้องที่เซี่ยกวงซุ่มพัฒนาจนสำเร็จ ทำเอาคู่แข่งนอนไม่หลับไปตามๆ กัน

ส่วนราคา... รุ่น 4GB เปิดที่ 2,199 หยวน และรุ่น 8GB ที่ 2,499 หยวน

ถูกกว่า Nanming และ Xingchen ในตลาดราวๆ 100 หยวน

แปะๆๆๆๆ

เสียงปรบมือดังกึกก้องปิดท้ายงาน

เริ่นจิ่วโจวเชิญแขกเหรื่อร่วมรับประทานอาหาร

ทุกคนรู้ดีว่าในงานแบบนี้ อาหารไม่ใช่ประเด็นหลัก "คอนเนคชัน" ต่างหากที่สำคัญ

ดีลธุรกิจพันล้านมักจบลงบนโต๊ะอาหารและแก้วเหล้านี่แหละ

อ้ายกู่เค่อพาโจวอวี่เฉินไปแนะนำตัวกับผู้ใหญ่ในวงการ

พอรู้ว่าเขาคือประธาน เยว่เฉิน และ คุนเผิง ก็ไม่มีใครกล้ามองข้าม

ไม่นาน นามบัตรของผู้ทรงอิทธิพลนับสิบใบก็มาอยู่ในมือของโจวอวี่เฉิน