บทที่ 330 เซอร์ไพรส์วันเกิด (ฟรี)

วันเกิดของเสิ่นจิ้งอวิ๋นปีนี้ตรงกับวันเสาร์

6 โมงเย็น โจวอวี่เฉินขับรถพาภรรยามาที่ โรงแรมสตาร์รี่ สกาย ในอวิ๋นไห่

ลงจากรถ เสิ่นจิ้งอวิ๋นบ่นอุบ

"สามีคะ... แค่วันเกิดกินข้าวที่บ้านก็ได้ ไม่เห็นต้องมาโรงแรมหรูขนาดนี้... เอ๊ะ! ซินซิน? เธอมาทำอะไรที่นี่"

หลัวซินซิน เพื่อนสนิท ยืนยิ้มแฉ่งอยู่ไม่ไกล

"ก็มาฉลองวันเกิดเธอไงจ๊ะ! ไม่ใช่แค่ฉันนะ เพื่อนๆ ในแผนกก็มากันหมด!"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นหันขวับไปมองสามี "ฝีมือคุณใช่ไหม"

โจวอวี่เฉินพยักหน้า "ใช่ครับ"

หลัวซินซินเดินมาควงแขนเพื่อน "สามีเธออยากทำเซอร์ไพรส์น่ะ... ไปกันเถอะ ทุกคนรออยู่"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นค้อนขวับ "ตอนนี้ฉันรู้สึก 'ช็อก' มากกว่าเซอร์ไพรส์อีกย่ะ"

ขึ้นลิฟต์ไปชั้น 9

หลัวซินซินผลักประตูห้องจัดเลี้ยง

"แฮปปี้เบิร์ธเดย์!!!"

เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ดังกระหึ่ม

ห้องจัดเลี้ยงถูกตกแต่งอย่างอบอุ่นโรแมนติกด้วยลูกโป่งหลากสีและแสงไฟละมุน

เสิ่นจิ้งอวิ๋นกวาดตามองไปรอบๆ

พ่อแม่เธอ (เสิ่นเฉิงกัง-ไต้เจวียน), พ่อแม่สามี (โจวชิงเจี้ยน-ซูซิ่วหว่าน), เสิ่นสือเหยียน, โจวชิง, เพื่อนร่วมงาน และเพื่อนสนิทสมัยเรียน รวมๆ แล้วกว่า 30 ชีวิต

ทุกคนปรบมือต้อนรับด้วยรอยยิ้ม

เสิ่นจิ้งอวิ๋นยกมือปิดปากด้วยความตื้นตัน

"คุณแม่ขา!!"

เสี่ยวเยว่เยว่วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหา

เสิ่นจิ้งอวิ๋นอุ้มลูกขึ้น "อ้าว... ไหนบอกอยู่บ้านคุณปู่คุณย่าไงคะ"

"คุณอาบอกว่าจะพามาฉลองวันเกิดคุณแม่ค่ะ... สุขสันต์วันเกิดนะค้า!"

จุ๊บ!

เสี่ยวเยว่เยว่หอมแก้มแม่ แล้วหยิบภาพวาดออกมาอวด

เป็นรูปครอบครัว 3 คน พ่อแม่ลูก วิ่งเล่นกันบนสนามหญ้า

"ขอบคุณนะจ๊ะลูกรัก"

โจวอวี่เฉินเดินเข้ามารับลูก "ส่งลูกมาให้ผมครับ คุณไปทักทายแขกเถอะ"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นกัดฟันกระซิบ "กลับบ้านไปน่าดูแน่!"

โจวอวี่เฉินยักไหล่ "เดี๋ยวค่อยว่ากันครับ"

ทักทายทุกคนเสร็จ เสิ่นจิ้งอวิ๋นเดินไปหาแม่สามี

"คุณน้าคะ... (เรียกแม่สามีว่าน้า) แค่วันเกิดหนูเฉยๆ ต้องลำบากบินกลับมาจากอีสานเลยเหรอคะ"

ซูซิ่วหว่านยิ้ม "วันนี้วันสำคัญ น้าต้องมาเป็นสักขีพยานสิจ๊ะ"

"วันสำคัญอะไรคะ"

"เดี๋ยวก็รู้จ้ะ"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นเริ่มระแวง หันไปหาแม่ตัวเอง "แม่คะ... วันนี้มีแผนอะไรกันแน่คะเนี่ย"

ไต้เจวียนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ "แผนอะไร ก็แค่วันเกิดลูกนั่นแหละ"

"แล้วทำไมแม่ไล่พวกหนูออกจากบ้านล่ะคะ"

"ก็เพื่อเซอร์ไพรส์นี้ไง"

...

ปัง!

ประตูเปิดออก พนักงานเข็นรถอาหารบุฟเฟต์เข้ามา

ดนตรีบรรเลงขึ้น

บนเวที นักร้องสาวชื่อดัง หยางเล่ย เพื่อนซี้ของเสิ่นจิ้งอวิ๋น ปรากฏตัวขึ้นพร้อมเสียงเพลงอันไพเราะ

จบเพลง หยางเล่ยโบกมือ "เพื่อนรัก สุขสันต์วันเกิด! คาดไม่ถึงล่ะสิว่าฉันจะมา!"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นวิ่งขึ้นเวทีไปกอดเพื่อน "เธอคิวทองขนาดนี้ ปลีกตัวมาได้ไงเนี่ย"

"วันสำคัญของเพื่อนรัก ฉันพลาดได้ไง"

เสิ่นสือเหยียนตะโกนเชียร์

"ทุกท่านครับ! ขอเชิญเจ้าของวันเกิด คุณเสิ่นจิ้งอวิ๋น ร้องเพลงคู่กับคุณหยางเล่ยสักเพลงครับ!"

"เอาเลย! เอาเลย!"

เสียงเชียร์ดังลั่นฮอลล์

เสิ่นจิ้งอวิ๋นรับไมค์ "ร้องได้ค่ะ แต่มีข้อแม้... ร้องจบแล้วต้องสุ่มคนขึ้นมาร้องต่อนะ ไมค์ห้ามว่าง ตกลงไหมคะ!"

"ตกลง!"

หยางเล่ยเสนอ "งั้นเอาเพลงสมัยงานโรงเรียนตอน ม.ปลาย ไหม"

"จัดไป!"

สองสาวงามระดับนางฟ้าประชันเสียงกันบนเวที สะกดคนทั้งงานให้เคลิ้มตาม

ซูซิ่วหว่านชมเปาะ "พี่ไต้... จิ้งอวิ๋นร้องเพลงเพราะมากเลยนะคะ"

ไต้เจวียนยิ้ม "เมื่อก่อนเขาอยากเป็นนักร้องค่ะ แต่พวกเราไม่ยอม"

ร้องจบ เสิ่นจิ้งอวิ๋นชี้เป้าทันที

"สือเหยียน! เมื่อกี้แกเชียร์ดังสุด... ตาแกแล้ว ขึ้นมา!"

สือเหยียนหน้าเหวอ "โหยพี่... แก้แค้นเร็วไปป่าว"

"จะขึ้นไม่ขึ้น!"

สือเหยียนยืดอก "ขึ้นก็ขึ้นวะ!"

เขาเดินขึ้นเวทีอย่างมั่นใจ เลือกเพลงรักซึ้งกินใจ

แต่พออ้าปากร้อง... เพี้ยนกระจาย! หลงคีย์ไปดาวอังคาร

ที่ฮาสุดคือเจ้าตัวดันร้องแบบอินจัด หลับตาพริ้ม ทำหน้าซึ้ง

คนทั้งงานขำกันท้องแข็ง

จานอี้หมิง (ผอ.กรมสรรพากร) แซวเสิ่นเฉิงกัง "เหล่าเสิ่น ลูกชายนายร้องเพลงห่วยได้โล่เลยนะ เหมือนนายเปี๊ยบ!"

เสิ่นเฉิงกังค้อน "เจ้านั่นร้องห่วยกว่าฉันเยอะน่า!"

...

อีกด้านหนึ่ง หยางเล่ยกระซิบถามเสิ่นจิ้งอวิ๋น

"จิ้งอวิ๋น... ถามจริงๆ เถอะ เธอคือนักร้องออนไลน์ที่ชื่อ 'ฮวาอวี่' ใช่ไหม"

เพลง "เป็นไปได้ไหม" ของฮวาอวี่ ดังระเบิดเถิดเทิง ยอดดาวน์โหลดทะลุ 60 ล้านครั้ง

แถมพอกลับจากไลท์เฮาส์ โจวอวี่เฉินก็แต่งให้อีกเพลง คือ "ตำนาน" (เพลงของ เฟย์ หว่อง ในโลกเดิม) ซึ่งดังเปรี้ยงปร้างยิ่งกว่าเดิม ยอดโหลดทะลุ 80 ล้านครั้ง จ่อคอหอยเพลง "ทิวทัศน์ไร้ใจ" ของโจวอวี่เฉิน (100 ล้านครั้ง) เข้าไปทุกที