บทที่ 320 ปัญญาของเสิ่นสือเหยียน (ฟรี)

โจวอวี่เฉินแววตาเป็นประกาย ถามเสียงเรียบ "ทำไมถึงคิดแบบนั้น"

เสิ่นสือเหยียนอธิบาย

"ถ้าเศรษฐกิจไลท์เฮาส์ (สหรัฐฯ) พัง เศรษฐกิจโลกก็ต้องกระทบหนัก เราก็หนีไม่พ้น... เพื่อแก้ปัญหาให้เร็วที่สุด อสังหาริมทรัพย์ คือทางเลือกที่ดีที่สุดของรัฐบาลจีนแบบไม่มีข้อโต้แย้ง และเป็นไปได้สูงมากที่วิลล่าที่พี่ซื้อไว้จะราคาพุ่งกระฉูดในครึ่งปี"

"ชอร์ตหุ้นไลท์เฮาส์ บวกกับตุนอสังหาฯ ในจีน... พี่เขย หมากกระดานนี้พี่วางไว้ใหญ่จริงๆ ถ้าสำเร็จ พี่จะรวยขึ้น 2-3 เท่าตัวสบายๆ"

โจวอวี่เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง "แล้วถ้านายเป็นฉัน นายจะทำยังไง"

เสิ่นสือเหยียนครุ่นคิด

"แผนทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าตลาดหุ้นไลท์เฮาส์ต้องพัง... ถ้าประเมินผิดคือ จบเห่... และถึงประเมินถูก การหา 'จุดกลับตัว' (Turning point) ที่แม่นยำก็ยากมาก"

"แต่... ไม่ว่าหุ้นไลท์เฮาส์จะร่วงหรือไม่ ราคาบ้านในจีนก็มีแนวโน้มจะขึ้นอยู่แล้ว แค่ช้าหรือเร็ว... ดังนั้น ผมจะทำเหมือนพี่ครับ คือทุ่มซื้ออสังหาฯ ไว้ก่อนเพื่อเพลย์เซฟ แล้วค่อยรวบรวมเงินไปเสี่ยงชอร์ตหุ้นไลท์เฮาส์"

โจวอวี่เฉินหันไปยิ้มกับเสิ่นจิ้งอวิ๋น

"ภรรยาครับ ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าสือเหยียนเป็นอัจฉริยะด้านการลงทุน... ตอนนี้เชื่อหรือยังว่าวิสัยทัศน์น้องชายคุณไม่ธรรมดา"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นพยักหน้า "แผนของสือเหยียนเหมือนของคุณเปี๊ยบเลยค่ะ"

สือเหยียนขมวดคิ้ว "แต่แผนนี้มีปัญหาใหญ่ 2 ข้อครับ... 1. เงินทุน 2. การหาจุดกลับตัวที่แม่นยำ"

โจวอวี่เฉินตอบ

"ไลท์เฮาส์ไม่ได้มีแค่ฟองสบู่ไอที แต่มีฟองสบู่อสังหาฯ และหนี้เสียธนาคารมหาศาล... แค่สองอย่างนี้รวมกันก็พอที่จะระเบิดวิกฤตการเงินครั้งใหญ่ที่สุดได้แล้ว... ฉันประเมินว่าจุดกลับตัวจะอยู่ในช่วง 2 เดือน ถึงครึ่งปี"

"ส่วนเรื่องเงินทุน... ฉันแก้ปัญหาแล้ว"

"แก้ยังไงครับ"

"ฉันใช้เงิน 400 ล้าน Long หุ้น Soft Star Group ด้วย Leverage 5 เท่า"

"พี่บ้าไปแล้วเหรอ!"

เสิ่นสือเหยียนอุทานลั่น

"พี่ประเมินว่าหุ้นเทคโนโลยีจะพัง แต่ดันไป Long หุ้นเทคโนโลยีเนี่ยนะ! นี่มันฆ่าตัวตายชัดๆ!"

ถ้าเป็นตัวเขาเอง ให้ตายก็ไม่ทำแบบนี้

โจวอวี่เฉินดุ "เบาๆ หน่อย เดี๋ยวลูกตื่น"

เหตุผลที่บอกความจริง เพื่อพิสูจน์ให้สือเหยียนเห็นว่า 'ฝีมือคนละชั้น'

คนหยิ่งทระนงอย่างสือเหยียน ต้องปราบด้วยความสามารถที่เหนือกว่าเท่านั้นถึงจะยอมสยบ

"แล้วถ้าพี่ประเมินผิดล่ะ" สือเหยียนกระซิบถาม

"นักลงทุนที่เก่งเลือกที่จะไม่ประเมินก็ได้... แต่เมื่อประเมินแล้ว ต้อง เชื่อมั่นในวิจารณญาณของตัวเองอย่างถึงที่สุด"

สือเหยียนกลืนน้ำลาย

"เมื่อก่อนตอนผมซื้อฟิวเจอร์สทองคำ พี่บอกว่าผมบ้า... แต่ตอนนี้ผมว่าพี่บ้ากว่าผมร้อยเท่า... เป็นผม ผมไม่กล้าเสี่ยงขนาดนี้แน่"

โจวอวี่เฉินยิ้ม "ความมั่งคั่งมักมาพร้อมความเสี่ยง (Fortune favors the bold)... สือเหยียน ฉันมีงานให้นายทำ"

"งานอะไรครับ"

"หลังจากจัดการเรื่องซื้อบ้านเสร็จ นายช่วยฟอร์มทีมเทรดเดอร์ในจีนสัก 10 คน โดยมีนายเป็นหัวหน้าทีม... ถึงเวลาฉันจะพานายไปไลท์เฮาส์ เพื่อร่วมมือกับอีกทีมที่นั่น ถล่มชอร์ตหุ้นเทคโนโลยี"

เสิ่นสือเหยียนตาเป็นประกาย

"ไม่มีปัญหาครับ! แล้วพี่เตรียมเงินทุนไว้เท่าไหร่"

"เดิมที 1,500 ล้านดอลลาร์... แต่หลังจากคุยกับ Gaoyan Group พวกเขาให้วงเงินกู้เพิ่มอีก 500 ล้าน"

สือเหยียนงง "พี่ไปเอาเงิน 1,500 ล้านมาจากไหน"

"ก็เดี๋ยวขายหุ้น Soft Star ก็ได้แล้วไง"

สือเหยียนพูดไม่ออก

"พี่จะปั้นเงิน 400 ล้าน ให้กลายเป็น 1,500 ล้านเนี่ยนะ... (กำไร 1.1 พันล้าน)... มันจะเป็นไปได้ยังไง!"

โจวอวี่เฉินมั่นใจ

"หุ้นเทคโนโลยีตอนนี้เข้าสู่ช่วง 'บ้าคลั่งก่อนตาย' (Final frenzy) การพุ่งขึ้น 1-2 เท่าเป็นเรื่องปกติมาก... ถ้าไม่เชื่อมาพนันกันไหม? ถ้าฉันทำได้ เงินรางวัล 100 ล้านของนายเป็นโมฆะ แต่ถ้าฉันทำไม่ได้ ฉันยกวิลล่ามูลค่า 100 ล้านให้นาย 2 หลัง"

"ไม่พนันครับ" สือเหยียนตอบทันที

"ทำไมล่ะ"

"ง่ายๆ ครับ... ผมไม่มีความจำเป็นต้องเสี่ยง"

ตามข้อตกลงเดิม ไม่ว่าพี่เขยจะกำไรหรือขาดทุน สือเหยียนก็ได้ 100 ล้านแน่ๆ

ถึงพนันชนะจะได้เพิ่มเป็น 200 ล้าน แต่ถ้าแพ้คือหมดตัว... สถานการณ์ตอนนี้เขาเสี่ยงไม่ได้

แววตาโจวอวี่เฉินฉายแววชื่นชม "ฉลาดเลือกนี่"

"พี่เขย... เมื่อกี้พี่ทดสอบผมเหรอ"

"เปล่านี่" (ยิ้มกวนๆ)

สือเหยียนเบ้ปาก เชื่อก็ควายแล้ว!

...

หลังจากทานมื้อค่ำ ครอบครัวสุขสันต์ก็กลับบ้าน

บ้านสะอาดเอี่ยมอ่อง

"สามีคะ แม่บ้านมาทำความสะอาดให้เหรอคะ"

"เปล่าครับ พ่อกับแม่ผมมาวันนี้ กะจะมารอรับ แต่เห็นดึกแล้วเลยกลับไปก่อน... พรุ่งนี้เที่ยงเราไปกินข้าวบ้านพ่อแม่คุณ ส่วนตอนบ่ายค่อยไปบ้านพ่อแม่ผมนะ"

"ไปบ้านฉันก่อน พ่อแม่คุณจะไม่น้อยใจเหรอคะ"

"คิดมากน่า ท่านไม่คิดเล็กคิดน้อยหรอก... แต่ถ้าคุณไม่สบายใจ งั้นพรุ่งนี้เช้าเราแวะเอาของฝากไปให้ท่านก่อนก็ได้"

"เอาตามนั้นค่ะ"

สองแม่ลูกเพลียจากการเดินทาง อาบน้ำเสร็จก็หลับปุ๋ย

โจวอวี่เฉินนั่งขัดสมาธิบนเตียง เข้าสู่ฌานสมาธิไทเก็กอย่างรวดเร็ว

เช้าวันรุ่งขึ้น

ครอบครัวโจวหอบหิ้วของฝากพะรุงพะรังไปบ้านปู่ย่า (โจวชิงเจี้ยน & ซูซิ่วหว่าน)

พอเห็นหลานสาว ย่าซูซิ่วหว่านก็รีบอุ้มมากอด

"หลานรัก... ไปนิวยอร์กสนุกไหมลูก"

"ซาหนุกมว๊ากค่า! คุณย่ารู้มั้ยคะ ที่นั่นมีรูปปั้นยักษ์ชื่อเทพีเสรีภาพด้วย..."

เสี่ยวเยว่เยว่ดิ้นลงจากตักย่า แล้วเริ่มเล่ามหากาพย์การผจญภัยในนิวยอร์กอย่างออกรส

ท่าทางประกอบแอ็คติ้งจัดเต็ม ทำเอาทุกคนหัวเราะท้องคัดท้องแข็ง

ยัยตัวเล็กโม้ได้น้ำไหลไฟดับถึง 15 นาทีเต็มๆ กว่าจะจบ