บทที่ 310 ตีพิมพ์เอง (ฟรี)

โจวอวี่เฉินบีบแก้มลูกสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

"ไม่ต้องห่วงนะลูก พรุ่งนี้พ่อจะพาไปกินร้านอาหารฝรั่งที่อร่อยที่สุดในนิวยอร์กเอง วันนี้มันดึกแล้ว อีกอย่างเราต้องปรับเวลา (Jet lag) กันก่อนด้วยเลยไม่ได้ออกไปไหนไงคะ"

เสี่ยวเยว่เยว่ได้ยินดังนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น หอมแก้มพ่อฟอดใหญ่

"คุณพ่อเป็นพ่อที่ดีที่สุดในโลกเลยค่า!"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นถาม "แล้วแม่ล่ะ"

"ถ้าแม่ไม่ดุหนู... แม่ก็เป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลกเหมือนกันค่า"

"ฮ่าๆๆ!"

โจวอวี่เฉินหัวเราะร่า "เจ้าตัวแสบเอ๊ย ฉลาดเหลือเกินนะเรา"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นส่ายหน้ายิ้มๆ

หลังอาบน้ำเสร็จ เสี่ยวเยว่เยว่รบเร้าจะนอนกับพ่อ

โจวอวี่เฉินจำใจต้องอุ้มลูกสาวเข้าไปกล่อมในห้องนอนเล็ก

ไม่ถึง 10 นาที ยัยตัวเล็กก็หลับปุ๋ย

พอเดินออกมา เห็นเสิ่นจิ้งอวิ๋นกำลังมาร์คหน้าอยู่

ผู้หญิงกับความสวยเป็นของคู่กัน แม้แต่คนสวยระดับนางฟ้าอย่างเธอก็ไม่ละเลยการดูแลตัวเอง

โจวอวี่เฉินเข้าไปอาบน้ำ พอออกมาก็เห็นภรรยาขึ้นเตียงห่มผ้าเรียบร้อยแล้ว

เขาชะงักไปนิดนึง ก่อนจะเข้าใจความหมายโดยนัย... ส่ายหน้ายิ้มๆ

นี่ฉันดูอดอยากปากแห้งขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย?

......

ณ คฤหาสน์ส่วนตัวตระกูลสมิธ

วิล สมิธ ถอดแว่นตาลง คิ้วขมวดมุ่น

คริสเห็นท่าทางพ่อก็ใจไม่ดี

"พ่อครับ... หรือว่านิยายเรื่องนี้ไม่ผ่านมาตรฐานของ Mike Publishing ครับ"

วิลไม่ตอบ แต่ถามกลับ "คริส... ทำไมลูกถึงคิดว่า 'แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับศิลาอาถรรพ์' เรื่องนี้ดีมากล่ะ"

"เพราะการดำเนินเรื่องและคาแรคเตอร์ตัวละครยอดเยี่ยมมากครับ และที่สำคัญคือ ความรู้สึกสมจริง (Immersion) ที่ทำให้คนอ่านอินจนวางไม่ลง"

วิลครุ่นคิด

"คริส... พ่อดันเรื่องนี้เข้าคิวพิจารณาเป็นอันดับแรกให้ได้ แต่พ่อการันตีไม่ได้นะว่าจะผ่าน"

"ทำไมล่ะครับพ่อ"

"ปีที่แล้วสำนักพิมพ์เราโปรโมทนิยายแฟนตาซีไป 3 เรื่อง... เจ๊งยับทั้ง 3 เรื่อง ปีนี้หันมาดันนิยายนักสืบ 2 เรื่องแล้วรุ่ง... ตอนนี้กอง บก. เลยเข็ดขยาดกับแนวแฟนตาซีมาก เน้น 'เพลย์เซฟ' (Play safe) ไว้ก่อน ไม่เน้นผลงานดี เน้นไม่ขาดทุนก็พอ"

(สุภาษิต: โดนงูกัดครั้งเดียว กลัวเชือกเฝือกไปสิบปี ใช้ได้ทั้งจีนและอเมริกา)

คริสขมวดคิ้ว

"แต่พ่อครับ ปีนี้เรื่อง 'Vampire Dynasty' ก็ขายได้ตั้ง 1.8 ล้านเล่มใน 3 เดือนนะ... ผมอ่านเรื่องนั้นแล้ว เทียบกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ไม่ได้เลยสักนิด!"

วิลแปลกใจที่ลูกชายเชียร์ออกนอกหน้าขนาดนี้

"ลูกมีความสัมพันธ์อะไรกับคุณเสิ่น ผู้แต่งเรื่องนี้หรือเปล่า"

คริสรู้ทันพ่อ รีบอธิบาย

"พ่อครับ สามีคุณเสิ่นคือ โจวอวี่เฉิน มหาเศรษฐีจากเมืองจีน... เขาสำคัญกับผมมาก ถ้าผมช่วยตีพิมพ์นิยายเรื่องนี้ได้ เขาจะมอบเงิน 400 ล้านดอลลาร์ ให้ผมบริหาร!"

วิลตาเป็นประกาย

เขารู้ว่าลูกกำลังจะไปเริ่มงานที่ Gaoyan Group

การพกเงินทุน 400 ล้านเข้าไป จะทำให้คริสยืนหยัดในบริษัทได้อย่างมั่นคงทันที

แต่คริสมองไกลกว่านั้น...

"เงิน 400 ล้านไม่สำคัญเท่าไหร่ครับพ่อ... ที่สำคัญคือ คอนเนคชั่นกับโจวอวี่เฉิน ต่างหาก"

"เขาเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ"

"อัจฉริยะทางธุรกิจตัวจริงครับพ่อ... เชื่อไหมครับว่า คนที่สร้างตัวจากศูนย์จนรวยระดับหมื่นล้านภายในเวลาไม่ถึง 5 เดือน?"

"หา!? 5 เดือนเนี่ยนะ!"

"ใช่ครับ... เขาไม่มีแบ็คกราวด์ ไม่ได้พึ่งพาใคร ใช้ความสามารถล้วนๆ สร้าง Yuechen Game และ Kunpeng Group... อันแรกผลิตเกมฮิต 3 เกมรวด อันหลังผูกขาดตลาดแบตเตอรี่มือถือโลก... และที่น่ากลัวที่สุดคือ เขาอายุแค่ 25 ปี ครับพ่อ! ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าอีก 20 ปีข้างหน้าเขาจะไปไกลแค่ไหน"

วิล สมิธ ฟังแล้วขนลุก

คนระดับวอลล์สตรีทอย่างคริสยังยอมรับขนาดนี้ แสดงว่าโจวอวี่เฉินไม่ใช่คนธรรมดาแน่

วิลปิ๊งไอเดีย

"คริส... ในเมื่อโจวอวี่เฉินรวยขนาดนั้น ทำไมเขาไม่ 'ตีพิมพ์เอง' (Self-Publishing) ล่ะ"

การตีพิมพ์เอง (Self-Publishing) คือผู้เขียนออกค่าใช้จ่ายในการตีพิมพ์ทั้งหมด ส่วนสำนักพิมพ์ทำหน้าที่แค่โปรโมทและจัดจำหน่าย

แบบนี้ผู้เขียนรับความเสี่ยงเอง (กำไร/ขาดทุน) สำนักพิมพ์มีความเสี่ยงเป็นศูนย์ มีแต่ได้กับได้

ถ้าใช้วิธีนี้ วิลในฐานะ บก.บห. สามารถอนุมัติได้ทันทีโดยไม่ต้องผ่านกอง บก. ด้วยซ้ำ

"พ่อครับ... ถ้าตีพิมพ์เอง เขาจะได้ส่วนแบ่งเท่าไหร่"

"ปกติได้ 50% นักเขียนดังได้ 60% ส่วนระดับ Best Seller ได้ 70%... พ่อช่วยดันให้ได้เต็มที่ 60%"

"เซ็นสัญญาได้เร็วที่สุดเมื่อไหร่ครับ"

"อีก 2 วัน"

คริสรีบโทรหาโจวอวี่เฉินทันที

โจวอวี่เฉินที่เพิ่งล้มตัวลงนอน เห็นชื่อคริสก็รีบลุกไปคุยที่ระเบียง

"เพื่อบรรลุข้อตกลง ผมต้องพิมพ์กี่เล่มครับ"

"Mike Publishing เริ่มต้นที่ 30,000 เล่ม ครับ"

"แล้วส่วนแบ่งลิขสิทธิ์ (Royalties) ล่ะ"

"พ่อผมจะพยายามดันให้ได้ระหว่าง 55% - 60% ครับ"

"ต้อง 60% ขึ้นไป เท่านั้นครับ... ถ้าต่ำกว่านี้ผมคงต้องหาที่อื่น"

"ได้ครับ เราจะพยายามเต็มที่... สรุปคุณโจวตกลงตีพิมพ์เองใช่ไหมครับ"

"ขอปรึกษาภรรยาก่อนครับ ยังไงก็งานของเขา... พรุ่งนี้ 8 โมงเช้าผมให้คำตอบ"

"ไม่มีปัญหาครับ"

วางสาย โจวอวี่เฉินยิ้มกว้าง

การตีพิมพ์เอง คือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับ "แฮร์รี่ พอตเตอร์"

เขาศึกษามาแล้ว ถ้าตีพิมพ์แบบปกติ นักเขียนหน้าใหม่อย่างเสิ่นจิ้งอวิ๋นจะได้ส่วนแบ่งแค่ 6% - 8% เท่านั้น (อย่างมากก็ 10-12% สำหรับคนดัง)

แต่ถ้าตีพิมพ์เองได้ถึง 60%... ส่วนต่างมันมหาศาล!

และที่สำคัญที่สุด...

เขาสามารถ จ้างดารา/นักร้องดังมาโปรโมท ได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องง้อสำนักพิมพ์

อย่าลืมสิว่า นอกจากเพลงจีน เขายังมี เพลงสากลระดับตำนาน อยู่ในหัวอีกเพียบ!

แค่เอาเพลงฮิตสัก 2 เพลง ไปแลกกับการให้ซุปตาร์ช่วยโปรโมทหนังสือ...

รับรองว่า ไม่มีใครโง่ปฏิเสธแน่นอน!