บทที่ 180 เซ็นสัญญากับพี่เขย (ฟรี)

โจวอวี่เฉินเดินไปหยิบนาฬิกาปลุกมาตั้งเวลา วางไว้บนเคาน์เตอร์ครัว

"เดี๋ยวฉันจะไปพิมพ์สัญญา นายช่วยเฝ้าไฟให้หน่อย พอเสียงนาฬิกาปลุกดังก็ปิดแก๊ส... เข้าใจไหม"

สือเหยียนหน้าบอกบุญไม่รับ "เออ รู้แล้วน่า"

โจวอวี่เฉินหัวเราะในใจ เดินเข้าห้องทำงาน

10 นาทีต่อมา เขาก็พิมพ์ สัญญาเงินกู้ ออกมา 2 ชุด เซ็นชื่อและปั๊มลายนิ้วมือเรียบร้อย

เขายื่นปากกา แท่นประทับ และสัญญาให้สือเหยียน

"อ่านให้ละเอียด ถ้าไม่มีปัญหาก็เซ็นชื่อแล้วปั๊มลายนิ้วมือซะ"

สือเหยียนรับสัญญาไปก้มหน้าก้มตาอ่าน

จังหวะนั้นเอง เสิ่นจิ้งอวิ๋นก็อุ้มเสี่ยวเยว่เยว่เดินออกมาจากห้องนอน

"สือเหยียน ดูอะไรอยู่น่ะ"

"สัญญาเงินกู้" สือเหยียนตอบโดยไม่เงยหน้า

เสิ่นจิ้งอวิ๋นตกใจ เดินเข้าไปหยิบสัญญาอีกชุดขึ้นมาอ่าน

"50 ล้าน!? แกจะยืมเงินพี่เขยแกตั้ง 50 ล้านไปเล่นหุ้นเนี่ยนะ! บ้าไปแล้วเหรอ!"

เธอไม่รู้ว่าโจวอวี่เฉินเองก็ทุ่มเงิน 1,400 ล้านไปเล่นหุ้นเหมือนกัน ไม่งั้นคงไม่ว่าน้องชายแบบนี้

"เจ๊... ผมมีสติน่า"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นบอกให้ลูกไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วเดินเข้าไปหาโจวอวี่เฉินในครัว

"สามีคะ ทำไมคุณถึงให้เขายืมเงินล่ะ"

โจวอวี่เฉินยักไหล่ "ผมเองก็มองว่าตลาดหุ้นระยะสั้นน่าจะขึ้น ในเมื่อสือเหยียนอยากจะเก็งกำไร ก็ปล่อยเขาทำเถอะครับ"

"แล้วถ้าเขาขาดทุนล่ะคะ"

"ก็ให้เขาเขียนสัญญาใช้หนี้ แล้วหาทางผ่อนใช้ผมทีหลังไงครับ!"

โจวอวี่เฉินยิ้ม "ที่รัก ผมว่าคุณอย่าไปขัดเขาเรื่องนี้เลย ลองคิดดูสิครับ ถ้าตลาดหุ้นมันขึ้นจริงๆ แล้วสือเหยียนตกรถเพราะคุณ เขาจะโทษคุณไปตลอดชีวิตเลยนะ"

"เอ่อ..." เสิ่นจิ้งอวิ๋นพูดไม่ออก

"นี่มันอะไรกัน! ข้อ 6 เนี่ย!"

สือเหยียนตะโกนถามโจวอวี่เฉิน

โจวอวี่เฉินตอบหน้าตาย "ข้อ 6 สำคัญที่สุด ถ้าไม่ยอมรับ ข้อตกลงทั้งหมดถือเป็นโมฆะ"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นเขย่งเท้าชะโงกดูสัญญา แล้วก็ต้องยิ้มขื่นๆ

ข้อ 6 เขียนไว้สั้นๆ ว่า: "นับจากนี้เป็นต้นไป ฝ่าย ข. (เสิ่นสือเหยียน) ต้องเรียก ฝ่าย ก. (โจวอวี่เฉิน) ว่า 'พี่เขย'"

สัญญาเงินกู้กลายเป็นสัญญาตลกคาเฟ่ไปซะงั้น

"นี่มันแก้แค้นส่วนตัวชัดๆ" สือเหยียนโวย

"คุณเสิ่นสือเหยียนครับ คุณต้องเข้าใจอย่างหนึ่งนะ ถ้าคุณไม่ใช่น้องชายจิ้งอวิ๋น ผมไม่มีทางให้คุณยืมเงินเด็ดขาด... ผมเชื่อว่าในโลกนี้คงไม่มีใครหน้าไหนให้คุณยืมเงินปากเปล่าตั้ง 50 ล้านโดยไม่มีหลักทรัพย์ค้ำประกันหรอกครับ"

"นายมัน..." สือเหยียนกัดฟันกรอด

"เลิกพูดมาก จะเซ็นหรือไม่เซ็น"

สือเหยียนอยากจะฉีกสัญญาทิ้งใจจะขาด แต่เหตุผล (และความโลภ) ยับยั้งเขาไว้

"เออ! ชนะแล้วนี่! ฉันเซ็นก็ได้วะ!"

สือเหยียนเดินไปที่โต๊ะ เซ็นชื่อและปั๊มลายนิ้วมืออย่างกระแทกกระทั้น

"โอนเงินให้เมื่อไหร่!" ตะโกนถามเข้าไปในครัว

"ส่งเลขบัญชีมา ก่อนเที่ยงเงินเข้าแน่นอน"

"โอเค! เจ๊ ผมไปละนะ"

"พี่เขยแกทำมื้อเช้าเผื่อ กินก่อนค่อยไปสิ"

สือเหยียนถลึงตาใส่โจวอวี่เฉินที่เดินถือชามซุปออกมา "เห็นหน้าเขาก็อิ่มแล้วเจ๊! กินไม่ลงหรอก!"

พูดจบเขาก็คว้าสัญญา 1 ชุด เดินปึงปังออกจากห้องไป

โจวอวี่เฉินวางชามซุปไข่สาหร่ายลงบนโต๊ะ หัวเราะเบาๆ "ไอ้เด็กนี่อารมณ์ร้อนจริงๆ"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นถาม "เงินตั้ง 50 ล้าน ไม่ใช่น้อยๆ ทำไมคุณถึงยอมให้เขาง่ายๆ คะ"

"ต้องยอมรับว่าน้องชายคุณวิเคราะห์ตลาดหุ้นได้เฉียบขาดมาก มุมมองเขาคล้ายกับผมเลย... ตราบใดที่เขายึดมั่นในหลักการ ไม่หน้ามืดตามัวเพราะความโลภ เขาก็น่าจะทำกำไรได้... แต่ถ้าขาดทุนก็ไม่เป็นไรครับ คุณก็แค่ 'ใช้ตัว' ขัดดอกแทนน้องชายไง"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นหน้าแดง "ฉันไม่ได้มีค่าตัวแพงขนาดนั้นสักหน่อย"

"ผิดแล้วครับ สำหรับผม คุณคือสมบัติล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้ ต่อให้เอาเงิน 5 หมื่นล้าน หรือ 5 ล้านล้านมาแลก ผมก็ไม่ขายครับ"

เสิ่นจิ้งอวิ๋นค้อน "ฉันรู้แล้วว่าเสี่ยวเยว่เยว่ได้นิสัยปากหวานมาจากใคร"

"ปากหวานไม่ใช่แค่นิสัยครับ แต่มันคือพรสวรรค์... และเสี่ยวเยว่เยว่เป็นลูกสาวสุดที่รักของผม จะเหมือนผมก็ถูกแล้วครับ"

เสี่ยวเยว่เยว่ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะรีบเสริม "คุณพ่อก็เป็นคุณพ่อสุดที่รักของหนูเหมือนกันค่ะ... หนูทานซาลาเปาได้ยังคะ"

"เชิญเลยจ้ะ!"

พ่อแม่ลูกมองหน้ากันแล้วหัวเราะอย่างมีความสุข

...

หลังจากส่งเสี่ยวเยว่เยว่ที่โรงเรียนแล้ว โจวอวี่เฉินสั่งให้ฝ่ายการเงินของ บริษัทเกมเยว่เฉิน โอนเงิน 50 ล้านหยวนเข้าบัญชีส่วนตัวของเขา

ตอนนี้เกม Angry Birds ได้รับความนิยมรองจาก Fruit Ninja ยอดดาวน์โหลดทะลุ 350 ล้านครั้งแล้ว รายได้ไหลมาเทมา

โจวอวี่เฉินเป็นเจ้าของบริษัทคนเดียว เงินบริษัทก็เหมือนเงินกระเป๋าซ้ายกระเป๋าขวา

เขาดึงเงินจากบริษัทมาเล่นหุ้น 250 ล้าน เหลือสำรองไว้ 150 ล้านเผื่อฉุกเฉิน

ที่เขาบอกสือเหยียนว่าจะขายเหรียญเทอร์คอยน์เพื่อเอาเงินมาให้ยืม ก็เพื่อให้สือเหยียนรู้ซึ้งถึงบุญคุณและเห็นว่าเงินก้อนนี้สำคัญแค่ไหน (ไม่ใช่เสกมาง่ายๆ)

แต่ความจริงแล้ว เขาไม่คิดจะขายเทอร์คอยน์เลย

ดูจากแนวโน้มแล้ว เทอร์คอยน์น่าจะสร้างปาฏิหาริย์ทางการเงินได้เหมือน Bitcoin ในโลกเดิม

เว้นแต่จะเข้าตาจนจริงๆ เขาจะไม่มีวันขายเด็ดขาด มีแต่จะซื้อเพิ่ม

2 เดือนที่ผ่านมา จำนวนเหรียญเทอร์คอยน์ในตลาดเพิ่มขึ้นเป็น 2.4 ล้านเหรียญ อัตราการเพิ่มเร็วกว่า Bitcoin

แต่โจวอวี่เฉินรู้สึกว่าเทอร์คอยน์กำลังจะถึงจุดเปลี่ยน

ถ้าราคาร่วงลงมา เขาจะช้อนซื้อเพิ่มอีก 14,000 เหรียญ เพื่อรักษาสัดส่วนการถือครองไว้ที่ 1% ของจำนวนเหรียญทั้งหมดเสมอ

ส่วนทำไมเขาถึงไม่เล่นรอบ (ขายแพงซื้อถูก)?

เพราะเขากลัวว่าถ้าขายหมูไปแล้ว จะซื้อคืนยาก

ตลาดเหรียญดิจิทัลต่างจากตลาดหุ้นและฟิวเจอร์สโดยสิ้นเชิง

ตลาดหุ้นยังมีแพทเทิร์นให้จับทางได้บ้าง แต่ตลาดคริปโตฯ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของ "เจ้ามือ" (Market Maker) ล้วนๆ

ต่อให้เขามีทักษะการลงทุนระดับปรมาจารย์ ก็ยังอ่านจุดกลับตัวของเทอร์คอยน์ไม่ออก

จริงๆ แล้วโจวอวี่เฉินรู้ดีว่าไอ้เหรียญเสมือนจริงพวกนี้ มันก็แค่เครื่องมือที่ ประเทศไลท์เฮาส์ (สหรัฐฯ) สร้างขึ้นเพื่อดูดเงินจากทั่วโลก

เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเก็บเกี่ยว (Harvest)

รอให้ปริมาณและราคาพุ่งไปถึงจุดหนึ่ง มูลค่าตลาดรวมแตะหลักแสนล้านหรือล้านล้านดอลลาร์เมื่อไหร่...

เจ้ามือแค่ทุบตลาดหรือลากราคาขึ้นในจังหวะที่เหมาะสม ก็ฟันกำไรพุงกางแล้ว