บทที่ 33

บทที่ 33 - การฝึกฝนของเธอ-1 [R-18]

༺༻

ไดอาน่าจ้องมองแท่งร้อนที่ถูกประคองไว้อย่างแผ่วเบาระหว่างฝ่ามืออันบอบบาง เธอเคยได้ยินเรื่องความเป็นชายมาบ้าง—ถึงยังไงพวกผู้หญิงก็มักจับกลุ่มคุยเรื่องพรรค์นี้กัน และด้วยประสาทสัมผัสของเธอ เธอก็มักจะได้ยินเรื่องพวกนี้เข้าหูแม้จะไม่อยากฟังก็ตาม

เจ้าสิ่งนี้ดูใหญ่โตทีเดียว แต่เธอเคยได้ยินมาว่ามันควรจะแข็ง ทว่าตอนนี้มันกลับรู้สึกนิ่มนิดหน่อย มือของเธอสั่นเทาเล็กน้อยขณะกุมแก่นกายของเขา เธอเงยหน้ามองวริตรา คิดจะถามว่าของเขาชำรุดหรือเปล่า

แน่นอน เธออยากจะเหน็บแนมเขา เพราะเธอทำใจไม่ได้ที่จะเริ่มการกระทำถัดไป เทพธิดาจะไปเลียอวัยวะเพศของมนุษย์เดินดินได้อย่างไร?

ศักดิ์ศรีของเธอดิ่งลงเหว

"เธอรู้ใช่ไหมว่าเธอจะล้มเลิกก็ได้ถ้ากลัวจนหัวหด" วริตราพูดขึ้นเมื่อสบตากัน ด้วยสีหน้าดูแคลน

"เหอะ ทำไมข้าต้องกลัว? ข้าแค่สงสัยว่ามันพังหรือเปล่า มันนิ่มมากเลยนะ" ไดอาน่าพูด พยายามซ่อนความเขินอายและความกลัวเล็กๆ ขณะที่ฝ่ามือเผลอบีบแน่นขึ้น

"งั้น นั่นไม่หมายความว่าเธอไม่มีเสน่ห์พอเหรอ? ขนาดเธอจับมันอยู่ ฉันยังไม่รู้สึกอะไรเลย" วริตรา... โกหก ก็เหมือนไดอาน่านั่นแหละ เขาเองก็มือใหม่เหมือนกัน แค่สเกลเล็กกว่า สัมผัสนุ่มนิ่มจากฝ่ามืออุ่นของเธอมันรู้สึกดีจะตาย

แต่เขาก็ยังพยายามยั่วโมโหเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จี้จุดอ่อนของเธอทุกดอก

"เจ้าคิดว่าข้าไม่มีเสน่ห์พอรึ? คอยดูเถอะ เจ้าจะต้องร้องขอให้ข้าหยุด" ไดอาน่าประกาศเสียงดังฟังชัด แววตาเต็มไปด้วยความดูถูก มั่นใจ และท้าทาย

'ฉันก็พูดไปงั้นแหละ แต่จริงๆ แล้วมันต้องทำยังไงกันนะ?'

จากนั้นสายตาของเธอก็กลับมาที่สิ่งที่เธอกำแน่น ความมั่นใจเริ่มสั่นคลอน แต่หลังจากสูดหายใจลึก เธอตัดสินใจจะพิสูจน์ว่าในฐานะเทพธิดา เธอรอบรู้ สรรพัญญู และไร้เทียมทาน

ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงค่อยๆ เผยอออกอย่างลังเล เธอแลบลิ้นสีชมพูนุ่มนิ่มออกมาและเลียที่ส่วนปลายเบาๆ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันกับรสชาติและสัมผัสที่แปลกประหลาดไม่คุ้นเคย

วริตรารู้สึกราวกับกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านร่างทันทีที่ลิ้นนุ่มนิ่มของเธอสัมผัสโดนเนื้ออ่อนไหว เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้รับการกระตุ้นระดับนี้

เขาเอนตัวไปข้างหลังเล็กน้อย มือวางยันพื้นไว้ข้างลำตัวขณะสูดหายใจลึกและก้มมองเทพธิดาที่กำลังงุนงง

"ทำต่อสิ"

วริตราอยากสัมผัสความรู้สึกวิเศษนั่นอีก ขณะพูด เขาอดไม่ได้ที่จะสางนิ้วผ่านเส้นผมสีขาวนุ่มสลวยของเธอ ลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน

ไดอาน่าส่งสายตาโกรธเคืองและท้าทายให้เขาก่อนจะกลับไปทำงานต่อ เธอเริ่มรู้สึกแล้วว่าท่อนเนื้อในมือค่อยๆ แข็งและใหญ่ขึ้น แต่ตอนนี้สมาธิของเธอจดจ่ออยู่กับสิ่งอื่น ลิ้นนุ่มของเธอขยับเข้าไปหาอย่างกล้าๆ กลัวๆ อีกครั้ง คราวนี้การเลียไม่ได้สั้นเหมือนเคย เธอกุมท่อนลำแน่นขึ้นด้วยความประหม่า ลิ้นของเธอวนรอบส่วนหัวและเลียที่ปลายยอด

ไดอาน่าผละหน้าออกมาอีกครั้ง คราวนี้รสชาติชัดเจนยิ่งขึ้นและค่อนข้าง... หวาน?

เธองุนงงมาก เทพธิดาเคยคิดว่าของลับของผู้ชายคงเหม็นและรสชาติแย่ แต่ชัดเจนว่าไม่มีกลิ่นเหม็นและรสชาติก็ไม่ได้น่ารังเกียจเลย โดยไม่รู้ตัว เธอเพิ่งเลียน้ำหล่อลื่นของเขาไปนิดหน่อย

เธอแอบชำเลืองมองเขา แต่เห็นหน้าไม่ชัดเพราะเขาแหงนหน้าไปด้านหลัง จากนั้นเธอก้มลงมองและสังเกตเห็นว่าแก่นกายนั้นขยายใหญ่ขึ้นขนาดไหน

'เขาคิดว่าข้ามีเสน่ห์แล้วสินะ? ของ... ของเขามันใหญ่ขึ้นตั้งขนาดนี้ หึ ข้าชนะแล้ว' แววตาของไดอาน่าเต็มไปด้วยความท้าทายและถือดี ในที่สุดเธอก็รู้สึกเหมือนชนะเขาได้ แม้จะเป็นในเรื่องนี้ก็ตาม

เธอเมินมือของเขาที่ยังลูบหัวเธออยู่

"ในเมื่อมันใหญ่แล้ว เราจบกันแค่นี้ใช่ไหม?" ไดอาน่าถาม เทพธิดาผู้น่ารักไม่ประสาเรื่องพวกนี้เลยจริงๆ

"หมายความว่าไง?" วริตราโน้มตัวมาข้างหน้าในที่สุด เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาเข้มข้นและเสริมว่า "เราจะไม่จบจนกว่าฉันจะเสร็จ"

"เอ๊ะ..." ไดอาน่านึกเรื่องนั้นขึ้นมาได้ในที่สุด สูดหายใจลึก เธอยอมจำนนต่อโชคชะตาและขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้น

ลิ้นนุ่มของเธอสัมผัสกับส่วนหัวอีกครั้ง คราวนี้เธอเริ่มเลียส่วนหัวโดยไม่หยุดพัก และได้ลิ้มรสของเหลวรสหวานนั้นมากขึ้น หลังจากสับสนอยู่ไม่กี่วินาที ในที่สุดเธอก็เข้าใจ—ยิ่งเธอเลีย ของเหลวนั้นก็ยิ่งออกมา

ตลอดสองสามนาทีถัดมา เทพธิดาตั้งอกตั้งใจเลียแก่นกายของเขาด้วยความเกลียดชัง ลิ้นนุ่มของเธอโลมเลียไปทั่วส่วนปลายจนชุ่มโชกไปด้วยน้ำลายอุ่น เธอเน้นหนักที่ส่วนหัวและตรงกลางเป็นพิเศษ

เธอสังเกตว่าเมื่อเธอเลียและแยงลิ้นใส่จุดนั้น วริตราจะมีปฏิกิริยารุนแรงขึ้น และน้ำหล่อลื่นก็จะไหลออกมามากขึ้น เธออยากให้เรื่องนี้จบลงเร็วๆ เหลือเกิน

วริตราจ้องมองใบหน้าสวยหวานสีแดงระเรื่อด้วยความอับอายของไดอาน่า ทุกๆ สองสามวินาที เธอไม่ลืมที่จะส่งสายตาเคียดแค้นมาให้เขา เธอดูเย้ายวนและน่ารักจริงๆ

ความเสียวซ่านและตื่นเต้นส่งกระแสสั่นสะท้านไปทั่วร่างวริตรา ลมหายใจของเขาถี่กระชั้น เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าเกือบจะพลาดเรื่องดีๆ แบบนี้ไป มันน่าตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะคนทำคือเทพธิดา

ผ่านไปอีกไม่กี่นาที แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะจบลง

"ทำไมเจ้า—แฮ่ก แฮ่ก—ยังไม่เสร็จอีก? ข้าต้อง—จ๊วบ—ทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน?" ไดอาน่าถามโดยไม่หยุดขยับลิ้น

"มันรู้สึก... ดีมาก แต่อ่า ถ้าเธออยากให้มันจบ ก็อมมันเข้าไปแล้วดูดซะ ไม่งั้นเธอต้องเลียแบบนี้ไปอีกอย่างน้อยชั่วโมงนึง" วริตราโกหกอีกแล้ว เขาอาจจะเสร็จไปแล้วจริงๆ ก็ได้ถ้าไม่กลั้นไว้ ลิ้นเงอะงะของเธอมันรู้สึกดีเป็นบ้า

"อะ-อะไรนะ? ดูดมันเนี่ยนะ!!? เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ? ข้าเป็นถึงเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ นี่มันมากเกินไปแล้ว" ไดอาน่าหยุดชะงักในที่สุด เธอจ้องเขม็งและอยากจะเดินหนีไป แต่...

'เฮ้อ ข้าทำมาขนาดนี้แล้ว ทำเรื่องน่าอายเพิ่มอีกหน่อยคงไม่ต่างกันเท่าไหร่ ข้าต้องทำให้จบๆ ไป' เธอตัดสินใจเด็ดขาดและไม่อยากเถียงกับเขาอย่างไร้ทางสู้

เธอรู้ดีว่าเขาจะพูดว่าอะไร

—ก็เอาสิ เธอจะเลิกก็ได้ แต่บทลงโทษคือเธอต้องคลานสี่ขาไปรอบเมืองหลวง

แม้เธอจะตัดสินใจทำ แต่เธอก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงหลังจากเอาเข้าปากไปแล้ว วริตราอ่านสีหน้าเธอออก จึงตัดสินใจช่วยเทพธิดาผู้น่ารักแต่หัวรั้นคนนี้สักหน่อย

"เอามันเข้าปากไปก่อน แล้วใช้ลิ้นเลียจากข้างใน แล้วก็ อย่าให้ฟันโดนมันนะ จากนั้นก็แค่ขยับหัวเข้าออก" วริตราพูด เขาเองก็มีความรู้เรื่องนี้แค่งูๆ ปลาๆ

'น... น่าอัปยศ น่าละอาย... น่ารังเกียจที่สุด' ไดอาน่าก่นด่าในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

༺༻