บทที่ 600: จับกุมสมาชิกตระกูลมายา! (ฟรี)

ข่าวแพร่กระจายมาถึง บรรดาเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศปลาหมึกต่างขมวดคิ้วกันเป็นปม

หลินเฉินต้องการกวาดล้างตระกูลมายาทั้งตระกูล

"หลินเฉินฝันกลางวันอยู่หรือไง!"

"ตระกูลมายาเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของประเทศปลาหมึกเรา การที่เราจะกวาดล้างตระกูลมายาเอง มันเสียศักดิ์ศรีเกินไป"

"เรายอมรับข้อเสนอนี้ไม่ได้เด็ดขาด"

เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนพากันคัดค้าน

แต่เจ้าหน้าที่ระดับสูงอีกจำนวนมากกลับเลือกที่จะนิ่งเงียบ

"ทุกคนแสดงความคิดเห็นหน่อย"

ผู้นำระดับสูงกวาดสายตามองไปรอบห้องแล้วกล่าวเสียงเข้ม

คนข้างๆ เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า "ตอนนี้มีเสือดาวจักรกลอยู่ 8,000 ตัวแล้ว และเราคงหยุดเสือดาวจักรกลอีก 30,000 ตัวของหลินเฉินที่กำลังจะมาไม่ได้แน่"

"ถ้าพวกมันมาถึงจริงๆ มันคงไม่ถอยกลับไปง่ายๆ ถึงตอนนั้น ทุกสิ่งที่เรามีคงตกเป็นของหลินเฉินหมด"

มีคนเสนอ "เราฟ้องสหประชาชาติได้นะ!"

อีกคนแย้ง "สหประชาชาติจะทำอะไรได้? เราเองยังไม่กลัวสหประชาชาติเลย แล้วหลินเฉินจะกลัวเหรอ? เขตเยี่ยนหวงมีจีนกับหมีขาวหนุนหลัง ไม่กลัวการคว่ำบาตรหรอก"

"แถมถ้าเราฟ้อง อาจจะยิ่งเรียกแขก เสือดาวจักรกลอาจจะแห่กันมามากกว่าเดิมอีก"

ทุกคนเริ่มถกเถียงกัน

คนส่วนใหญ่ไม่อยากให้ผลประโยชน์ของตัวเองต้องเสียหายเพื่อปกป้องตระกูลมายา

ตระกูลมายาเป็นตระกูลอันดับหนึ่ง ถ้าตระกูลมายาล่มสลาย พวกเขาก็จะได้ส่วนแบ่งผลประโยชน์มหาศาล

ติ๊ด ติ๊ด!

โทรศัพท์ของเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งดังขึ้น

เขารับสาย ปลายสายรายงานว่า "ท่านครับ ข่าวล่าสุดคือเสือดาวจักรกลจำนวนมากจากจีนกำลังถูกลำเลียงขึ้นเรือ คาดว่ามีประมาณ 30,000 ตัวครับ"

"อืม"

เขาวางสาย

แล้วกล่าวเสียงเครียด "ทุกท่านครับ สถานการณ์ฉุกเฉิน เสือดาวจักรกล 30,000 ตัวจากจีนออกจากโกดังท่าเรือและกำลังขึ้นเรือ คาดว่าจะออกจากท่าเรือเร็วๆ นี้"

ทุกคน: "..."

ถ้าออกเดินทางตอนนี้ อีกเดือนหนึ่งต้องมาถึงแน่นอน

แรงกดดันมหาศาลปกคลุมไปทั่วห้องประชุม

"ทุกท่าน ลองตรองดูให้ดี เราจะยอมสละทั้งประเทศเพื่อตระกูลมายาตระกูลเดียวงั้นหรือ? หลินเฉินไม่เหมือนรัฐบาลจีนนะ"

"เขาฆ่าคนได้จริงๆ"

"อย่าลืมสิ คนตายเป็นหมื่นที่ซากุระตะวันออก แล้วก็อีกหลายพันคนที่ตายในเขตเยี่ยนหวงเพราะกลุ่มอิทธิพลบางกลุ่ม"

"ไหนจะออสเตรเลียอีก"

เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งสูดหายใจลึกแล้วเอ่ยขึ้น เขาไม่ถูกกับตระกูลมายาอยู่แล้ว และยินดีอย่างยิ่งที่จะเห็นตระกูลมายาล่มจม

ทุกคนเงียบกริบ

สักพัก มีคนถามขึ้น "แล้วสหรัฐฯ ล่ะ? พวกเขามีความเห็นยังไงกับเรื่องนี้?"

อีกคนตอบ "พวกเขาไม่กล้าพูดอะไรหรอก เครื่องบินรบบินขึ้นจากฐานทัพอากาศของพวกเขา พวกเขารีบตัดความสัมพันธ์แทบไม่ทัน ไม่อยากยุ่งกับหลินเฉิน"

"คุณคิดว่าหลินเฉินไม่กล้าส่งเสือดาวจักรกลไปสหรัฐฯ งั้นเหรอ?"

คนถามได้แต่ถอนหายใจ

ผ่านไปครู่ใหญ่ ผู้นำระดับสูงก็สรุป "ทุกท่าน การอภิปรายน่าจะพอสมควรแล้ว เรามาโหวตแบบไม่เปิดเผยชื่อกันเถอะ"

"เห็นด้วยให้กาเครื่องหมายถูก ไม่เห็นด้วยให้กากบาท"

ทุกคนพยักหน้า

ไม่นานผลโหวตก็ออกมา 80-90% เห็นด้วย

ตัวเลขนี้เกินความคาดหมายไปบ้าง

เดิมทีคาดว่าจะเห็นด้วยแค่ 60-70% เท่านั้น

สถานการณ์แบบนี้มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว คือบางคนปากบอกสนับสนุนตระกูลมายา แต่ในใจกลับอยากเห็นตระกูลมายาล่มสลายเพื่อแบ่งเค้กก้อนโต

"ทุกท่าน ดูเหมือนผลจะชัดเจนแล้ว"

"ตระกูลมายาลักลอบส่งเครื่องบินรบออกไปและก่อกบฏ สั่งการกองกำลังติดอาวุธเข้าจับกุมสมาชิกแกนหลักของตระกูลมายาทันที"

ผู้นำระดับสูงสั่งการเสียงเข้ม

การทำแบบนี้อาจทำให้เสียหน้า แต่เทียบกับหายนะจากเสือดาวจักรกล 30,000 ตัวแล้ว มันเทียบกันไม่ได้เลย

คำสั่งถูกถ่ายทอดออกไปอย่างรวดเร็ว

ทหารประเทศปลาหมึกจำนวนมากในพื้นที่ต่างๆ เริ่มปฏิบัติการจับกุม สมาชิกแกนหลักของตระกูลมายาถูกรวบตัวทีละคน

"พวกแกทำอะไรกันเนี่ย?"

"พวกแกทำแบบนี้ไม่ได้นะ!"

เคเวดีตวาดลั่น เมื่อทหารจำนวนมากบุกเข้ามาในสำนักงานใหญ่ของตระกูล

"จับตัวมัน!"

นายพลผู้นำการจับกุมสั่งเสียงเฉียบขาด

ขั้วอำนาจที่หนุนหลังเขาไม่ถูกกับตระกูลมายา เขาจึงยินดีอย่างยิ่งที่ได้รับภารกิจนี้

"กล้าดียังไง!"

เคเวดีโกรธจัด

นายพลประกาศ "ทุกคนฟังให้ดี ถ้าใครในตระกูลมายาขัดขืน อนุญาตให้ยิงได้ทันที"

"รับทราบ!"

ทหารรอบข้างขานรับเสียงดัง

คนในสำนักงานใหญ่ตระกูลมายาถูกจับกุมทีละคน นายพลตบหน้าเคเวดีฉาดใหญ่ "พ่อแกอยู่ไหน? อย่าบอกนะว่าคุณทาสฟูไม่อยู่บ้าน"

เคเวดีกัดฟันกรอด "พ่อฉันไม่อยู่จริงๆ"

"เคเวดี แกน่าจะรู้วิธีการของพวกเรา จะบอกดีๆ หรือจะให้ฉันลากแกไป 'ต้อนรับ' ก่อน แล้วค่อยมาบอกทีหลัง?"

นายพลยิ้มเย็น

"พ่อฉันไม่อยู่บ้านจริงๆ"

เคเวดียืนยัน

นายพลยิ้ม "ฉันชอบที่แกเป็นแบบนี้แหละ"

"ลากตัวมันไป 'ต้อนรับ' ให้หนักๆ"

เคเวดีถูกลากไปห้องข้างๆ

"อ๊าก!"

ไม่นานเสียงกรีดร้องก็ดังออกมา

ไม่กี่นาทีต่อมา เคเวดีก็ทนไม่ไหว ยอมสารภาพ นายพลพาคนไปที่ทางเข้าบังเกอร์ลับ ซึ่งซ่อนอยู่อย่างมิดชิด ยากจะหาเจอถ้าไม่มีคนบอก

"คุณทาสฟู คุณน่าจะเห็นข้างนอกนะ จะออกมาเอง หรือจะให้พวกเราระเบิดเข้าไป?"

นายพลตะโกนบอก

เมื่อรู้ตำแหน่งทางเข้า การระเบิดเข้าไปก็ไม่ใช่เรื่องยาก

แกรก!

ไม่นาน ทาสฟูก็เดินออกมา

นายพลกล่าวเรียบๆ "คุณทาสฟู ตระกูลมายาของคุณก่อกบฏ เราได้รับคำสั่งให้จับกุมพวกคุณทั้งหมด"

ทาสฟูขมวดคิ้ว "กบฏ?"

"เราไปก่อกบฏตอนไหน?"

นายพลตอบ "พวกคุณลักลอบส่งเครื่องบินรบออกไป ทำให้ประเทศสูญเสียเครื่องบินขับไล่สเตลธ์ไปสี่ลำ และนักบินก็เสียชีวิต นี่ไม่ใช่กบฏเหรอ?"

"ใส่กุญแจมือ แล้วพาตัวไป!"

ผ่านไปหนึ่งคืน

คนของตระกูลมายาในประเทศปลาหมึกถูกจับกุมจนหมดสิ้น

คาร์เนสกลับมาหาหลินเฉินอีกครั้ง

หลินเฉินกำลังเพลิดเพลินกับมื้อเช้าแสนอร่อยริมทะเล

"คุณหลินครับ คนของตระกูลมายาถูกจับกุมหมดแล้ว คุณมีปัญญาประดิษฐ์ น่าจะรู้รายละเอียดดี"

คาร์เนสรายงาน

หลินเฉินส่ายหน้า "ยังไม่หมดจดพอ ตระกูลมายายังมีสมาชิกกระจายอยู่ทั่วโลก หน่วยข่าวกรองของพวกคุณเก่งกาจ น่าจะตามตัวได้ไม่ยาก"

"ผมเชื่อว่าพวกคุณจัดการได้"

หน่วยข่าวกรองของประเทศปลาหมึกมีชื่อเสียงระดับโลก

"คุณหลินครับ หลังจากเราจัดการพวกเขาเสร็จ คุณต้องถอนเสือดาวจักรกลกลับไปทั้งหมด ห้ามเหลือไว้แม้แต่ตัวเดียวนะครับ"

คาร์เนสยื่นเงื่อนไข

หลินเฉินพยักหน้า "ไม่มีปัญหาครับ"

"ผมรับปากแล้ว ผมเป็นคนรักษาคำพูด"

คาร์เนสถามต่อ "เสือดาวจักรกล 30,000 ตัวจากจีนถูกขนขึ้นเรือและเรือออกเดินทางแล้ว คุณช่วยสั่งให้เรือลำนั้นกลับไปก่อนได้ไหมครับ?"

หลินเฉินส่ายหน้า

"ไม่จำเป็นหรอกครับ"

"30,000 ตัวนั้นเป็นแค่รุ่นที่ 2 ถ้าพวกคุณจัดการทุกอย่างเรียบร้อย พวกมันก็จะไปอียิปต์กับประเทศอูฐครับ"

รุ่นที่ 2 มีพลังรบน้อยกว่ามาก แต่ถึงอย่างนั้น 30,000 ตัวรุ่นที่ 2 บวกกับ 8,000 ตัวรุ่นที่ 3 ก็เพียงพอที่จะทำลายประเทศพวกเขาได้สบายๆ

"คุณหลินครับ อยากเปลี่ยนบรรยากาศไหมครับ?"

"คุณไปชมการไต่สวนลับสมาชิกตระกูลมายาได้นะครับ"

คาร์เนสเสนอ