บทที่ 570: ผมต้องการซื้อที่ดินจากคุณ! (ฟรี)

"ท่านผู้เฒ่าหลี่ครับ ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศของเรา การส่งเสือดาวจักรกลหนึ่งแสนตัวไปทดสอบที่ชายแดน มันเหมาะสมจริงๆ หรือครับ?"

เมคาฟถามผู้เฒ่าหลี่พร้อมขมวดคิ้ว

เสือดาวจักรกลหนึ่งแสนตัวมุ่งหน้าสู่ชายแดน สร้างแรงกดดันให้พวกเขาอย่างมหาศาล

ศึกทางตะวันตกยังไม่จบสิ้น หากเกิดเรื่องทางตะวันออกอีก ประเทศหมีขาวคงถูกกระหนาบตีจากสองด้าน

ผู้เฒ่าหลี่ยิ้มตอบ "คุณเมคาฟ ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศของเรา คุณไม่ต้องกังวลหรอกครับ"

เมคาฟแย้ง "ระดับผู้นำอาจไม่กังวล แต่ประชาชนล่ะครับ? ประชาชนอาจจะไม่พอใจ และส่งผลกระทบต่อมิตรภาพระหว่างสองประเทศได้นะครับ"

หลินเฉินแทรกขึ้น "คุณเมคาฟ เรื่องนั้นจัดการง่ายมากครับ เราแค่หากลั้นพื้นที่สักแห่งแล้วปิดล้อมไว้ ห้ามคนทั่วไปเข้าใกล้ก็พอ"

"แค่นี้ประชาชนก็ไม่รู้แล้ว ต่อให้มีข่าวรั่วไหลออกไป พวกเขาก็ไม่รู้จำนวนที่แน่นอนหรอกครับ"

เมคาฟรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

คราวก่อนตอนเจรจา พวกเขาแพ้เกมดื่มเหล้า แล้วทำไมถึงไม่รีบสรุปเรื่องทางออกสู่ทะเลให้จบๆ ไป?

พวกเขาคิดว่าจะตักตวงผลประโยชน์จากจีนได้เรื่อยๆ แต่ใครจะนึกล่ะว่าจีนจะพัฒนาไปอย่างรวดเร็วขนาดนี้ภายในเวลาแค่ปีสองปี

โดรนเสือดาวจักรกลทรงอานุภาพเหลือร้าย แถมเรือดำน้ำเขี้ยวมังกร รุ่น B ยังไล่ตะเพิดเรือรบและเรือดำน้ำอเมริกันกระเจิง มิหนำซ้ำยังส่งเรือดำน้ำเขี้ยวมังกรยี่สิบลำไปจ่อคอหอยถึงหน้าบ้านสหรัฐฯ

และเมื่อไม่กี่วันก่อน จีนยังทดสอบระเบิดดอกเห็ด (นิวเคลียร์) ชนิดใหม่สำเร็จอีกด้วย

"ท่านผู้เฒ่าหลี่ คุณหลินครับ เราพักเรื่องพวกนี้ไว้ก่อนเถอะครับ"

"ทานข้าวกันดีกว่า"

เมคาฟสูดหายใจลึกแล้วตัดบท

ผู้เฒ่าหลี่ยิ้มรับ "ทานข้าวๆ ทานเสร็จแล้วค่อยจิบชาหารือเรื่องที่สนใจร่วมกันครับ"

หลินเฉินพยักหน้าเบาๆ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา งานเลี้ยงสิ้นสุดลง

เมคาฟและคณะแยกไปหารือกันอีกห้องหนึ่ง เมคาฟกล่าวเสียงเครียด "พวกคุณช่วยกันออกความเห็นหน่อย หลินเฉินคงไม่พอใจแค่การแก้ปัญหาเรื่องทางออกสู่ทะเลแน่"

วอลแตร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ กล่าว "เมคาฟ ถ้าหลินเฉินไม่พอใจก็เรื่องของเขาสิ เราจำเป็นต้องทำให้เขาพอใจด้วยเหรอ?"

เมคาฟสวนกลับ "คุณเห็นเขาเป็นคนธรรมดาหรือไง? ตามสัญญา ซากุระตะวันออกจะมีเสือดาวจักรกลถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นตัวในอนาคต เขาจะมีอิทธิพลอย่างมหาศาลในซากุระตะวันออก"

"ออสเตรเลียก็มีเสือดาวจักรกลสามหมื่นตัว ฝรั่งเศส อียิปต์ และประเทศอูฐ ก็ซื้อเสือดาวจักรกลไปแล้ว"

"เขาจะมีอิทธิพลอย่างมากในประเทศเหล่านี้"

คูซอสต์อีกคนเสริม "นี่ยังเป็นแค่จุดเริ่มต้น บริษัทหุ่นยนต์เยี่ยนหวงผลิตได้ปีละล้านตัว อิทธิพลของเขาจะยิ่งแผ่ขยายไปเรื่อยๆ ในอนาคต"

"และ... ผมสงสัยว่าหลินเฉินมีระเบิดดอกเห็ดชนิดใหม่ในครอบครอง"

เมคาฟหันขวับไปมองคูซอสต์

คูซอสต์อธิบาย "จากการพูดคุยเมื่อครู่ หลินเฉินไม่ใช่ลูกแกะที่อ่อนแอ ถ้าเขาพัฒนาระเบิดดอกเห็ดชนิดใหม่ได้ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่เก็บไม้ตายไว้กับตัว"

"บางทีเรือดำน้ำไร้คนขับทั้งสามลำของเขาอาจติดตั้งมันไว้แล้ว!"

เมคาฟและคนอื่นๆ สะดุ้งโหยง

อานุภาพของระเบิดดอกเห็ดชนิดใหม่รุนแรงมหาศาล ถ้าเรือดำน้ำไร้คนขับสามลำนั้นมีติดตั้งไว้ นั่นเท่ากับมีไพ่ตายถึงสามใบอยู่ในมือ

เมคาฟกล่าว "มีความเป็นไปได้สูง เราต้องไม่เป็นศัตรูกับหลินเฉินเด็ดขาด"

"เขาต่างจากรัฐบาลจีน"

"รัฐบาลจีนยังต้องระแวดระวังหลายเรื่อง แต่เขาไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ถ้าไปกระตุกหนวดเขาเข้า เขาอาจลงมือทันที"

การกระทำของประเทศหมีขาวนั้นค่อนข้างหยาบกระด้าง

พวกเขารู้ดีว่าถ้าหลินเฉินลงมือตอบโต้ตรงๆ พวกเขาคงต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม

"เมคาฟ คุณหมายความว่า..."

เมคาฟกล่าว "หลินเฉินมาร่วมงานเลี้ยงด้วย แสดงว่าเขาต้องมีข้อเสนอในใจ เราต้องรู้ให้ได้ว่าเขาต้องการอะไร"

"ไปถามให้รู้เรื่อง แล้วค่อยมาหารือกัน"

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

พวกเขาเดินไปยังห้องประชุมข้างๆ ผู้เฒ่าหลี่และคนอื่นๆ อยู่ในห้องประชุม แต่ไร้เงาหลินเฉิน

"ท่านผู้เฒ่าหลี่ครับ คุณหลินไปไหนแล้วครับ?"

เมคาฟเอ่ยถาม

ผู้เฒ่าหลี่ตอบ "หลินเฉินไปห้องน้ำครับ คุณเมคาฟ เชิญนั่งจิบชาก่อน ชานี้เป็นชาชั้นดีที่ผมนำมาเองเลยนะครับ"

เมคาฟและคณะนั่งลง

"ท่านผู้เฒ่าหลี่ครับ การส่งเสือดาวจักรกลจำนวนมหาศาลไปที่ชายแดนจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศ ทางที่ดีอย่าทำแบบนั้นเลยครับ"

เมคาฟกล่าวเสียงเครียด

ผู้เฒ่าหลี่ตอบ "คุณเมคาฟ ไม่ต้องกังวลหรอกครับ เรื่องนี้คุณคุยกับหลินเฉินได้เลย เขาเป็นผู้พัฒนาและรู้รายละเอียดของเสือดาวจักรกลดีที่สุด"

เมคาฟและคณะลอบขมวดคิ้ว

การคุยกับหลินเฉินไม่ใช่งานง่าย

คำพูดของผู้เฒ่าหลี่แสดงให้เห็นว่ารัฐบาลจีนหนุนหลังหลินเฉินเต็มที่ ถ้าเสือดาวจักรกลไปโผล่ที่ชายแดนจริงๆ คงไม่ใช่เรื่องดีแน่

ห้านาทีต่อมา หลินเฉินเดินเข้ามา

"คุณหลินครับ ที่นี่ไม่มีนักข่าว เราคุยกันแบบเปิดอก เชิญคุณแสดงความคิดเห็นได้เต็มที่ เราจะพิจารณาอย่างจริงจังครับ"

เมคาฟเปิดประเด็น

หลินเฉินทำท่าประหลาดใจ "ผมก็บอกไปแล้วนี่ครับ แค่ส่งเสือดาวจักรกลไปทดสอบที่ชายแดนภาคตะวันออกเฉียงเหนือเท่านั้นเอง"

เมคาฟสูดหายใจลึก "คุณหลินครับ คุณมีข้อเสนออื่นไหม? เรื่องคราวที่แล้วทางเราทำไม่ถูกต้อง และเรายินดีจะชดเชยให้ครับ"

หลินเฉินเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆ

สักพักเขาก็เอ่ยขึ้น "คุณเมคาฟ ความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับหมีขาวดีมาก คุณเข้าใจผมผิดแล้ว ผมแค่จะทำการทดสอบจริงๆ"

เมคาฟพยักหน้า

"คุณหลินครับ ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศ เราสมควรชดเชยสิ่งที่เกิดขึ้นคราวที่แล้วครับ"

"เชิญบอกความต้องการของคุณมาได้เลย"

หลินเฉินหัวเราะเบาๆ "งั้นผมพูดเลยนะ คุณก็รู้ว่าตอนนี้ผมมีท่าเรืออยู่ทั่วโลก แต่ในตะวันออกไกลยังไม่มีเลยสักแห่ง"

"ผมอยากซื้อท่าเรือสักแห่ง 'ไห่ไว่' (Vladivostok - วลาดิวอสต็อก / ไห่เซินไว่ ในภาษาจีน) ทำเลดีมาก ผมจะขอซื้อเมืองไห่ไว่และที่ดินโดยรอบ"

ดวงตาของวอลแตร์เบิกกว้าง

"คุณหลิน เป็นไปไม่ได้!"

"ไห่ไว่เป็นท่าเรือสำคัญที่สุดของเราในตะวันออกไกลนะครับ"

หลินเฉินกล่าวเสียงเรียบ "อะไรที่เป็นไปไม่ได้ครับ? ในอดีตพวกคุณยังขายอลาสก้าให้สหรัฐฯ ได้เลย ผมขอซื้อไห่ไว่กับที่ดินรัศมีสองร้อยกิโลเมตรรอบๆ"

แผนที่บริเวณรอบเมืองไห่ไว่ปรากฏขึ้นในหัวเมคาฟ

ถ้าหลินเฉินซื้อไป จีนจะมีทางออกสู่ทะเลทางฝั่งตะวันออกโดยตรง และจะได้ครอบครองชายฝั่งยาวกว่าสี่ร้อยกิโลเมตร

"คุณหลินครับ เกรงว่าเราคงตกลงตามคำขอของคุณไม่ได้"

เมคาฟปฏิเสธเสียงแข็ง

หลินเฉินกล่าวต่อ "อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิครับ ผมยังพูดไม่จบ ถ้าผมซื้อไป ที่ดินผืนนี้จะไม่ถูกรวมเข้าเป็นดินแดนของจีน แต่จะเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของผมในอนาคต"

"คนจีนเข้าออกได้อย่างอิสระ คนของคุณก็เช่นกัน"

"ถึงจะบอกว่ารัศมีสองร้อยกิโลเมตร แต่พื้นที่ตรงนั้นแคบและยาว พื้นที่รวมแค่ประมาณ 50,000 ตารางกิโลเมตร ผมให้ราคา 100,000 ล้านดอลลาร์ เป็นไงครับ?"

วอลแตร์แย้ง "คุณหลินครับ ไม่ได้หรอกครับ ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง เราก็ไม่ขาย"

หลินเฉินลุกขึ้นยืน

"ถ้าไม่ขาย ก็ไม่เป็นไรครับ"

"ผู้เฒ่าหลี่ครับ พออากาศเย็นลงอีกหน่อย เราค่อยเริ่มทดสอบกัน ผมจะจัดส่งเสือดาวจักรกล 100,000 ตัวไปที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือก่อน"

ผู้เฒ่าหลี่พยักหน้า

ไม่นาน หลินเฉินก็เดินออกจากห้องประชุมไป

ผู้เฒ่าหลี่กล่าวอย่างนุ่มนวล "คุณเมคาฟ เสี่ยวหลินเขายังหนุ่มยังแน่น ใจร้อนไปหน่อย อย่าถือสาเลยนะครับ"

"เดี๋ยวผมจะลองคุยกับเขาดู เสือดาวจักรกล 100,000 ตัวนั่นคงไม่วิ่งข้ามไปฝั่งคุณหรอกมั้งครับ"

เมคาฟขมวดคิ้ว

เชิญเทพเจ้าง่าย แต่ส่งกลับยาก

ถ้าเสือดาวจักรกล 100,000 ตัวไปถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ต่อให้ทดสอบเสร็จ พวกมันอาจจะไม่กลับออกมาก็ได้

สำหรับประเทศหมีขาว นี่คือภัยคุกคามระยะยาว

"ท่านผู้เฒ่าหลี่ครับ การขายขาดคงเป็นไปไม่ได้"

"แต่ถ้าเป็นแค่การเช่าสักสามสิบถึงห้าสิบปี อาจจะพอคุยกันได้ครับ"

เมคาฟยื่นข้อเสนอ