บทที่ 530: หุ่นยนต์พ่อบ้านวางจำหน่าย! (ฟรี)

ณ จักรวรรดิอังกฤษ

"ฝรั่งเศสซื้อเสือดาวจักรกลจากหลินเฉินไปห้าหมื่นตัวเลยเหรอ?"

"แถมได้ราคาพิเศษตัวละหนึ่งแสนดอลลาร์ด้วยงั้นรึ?"

เฮอร์มันน์และคณะต่างตกตะลึงไปตามๆ กัน

พวกเขาก็คืนโบราณวัตถุให้จีนเหมือนกัน แต่เป็นการคืนแบบไร้เงื่อนไข แถมยังต้องแบกรับความเสียหายทางเศรษฐกิจทั้งทางตรงและทางอ้อมเกือบสองแสนล้านดอลลาร์ ในขณะที่ฝรั่งเศสกลับได้รับผลประโยชน์มหาศาลขนาดนี้

"ไอ้พวกฝรั่งเศสนี่ยอมแพ้ไวจริงๆ"

"ได้เสือดาวจักรกลไปตั้งห้าหมื่นตัว เดี๋ยวพอมีปัญหาพวกมันก็คงจะว่าง่ายขึ้นเองแหละ"

แลมเบิร์ตและคนอื่นๆ กล่าวด้วยความอิจฉาริษยา

ราคาตัวละหนึ่งแสนดอลลาร์สำหรับเสือดาวจักรกล ถ้าพวกเขามีสิทธิ์ซื้อ พวกเขาก็ยอมจ่าย เพราะเสือดาวจักรกลของหลินเฉินนั้นทรงพลังมากในแง่การรบ

การฝึกทหารที่มีคุณภาพสักคน รวมค่าอุปกรณ์ ค่าจ้าง และสวัสดิการต่างๆ ค่าใช้จ่ายก็ทะลุแสนดอลลาร์ไปไกลโขแล้ว ยังไม่นับค่าใช้จ่ายจิปาถะกรณีเจ็บป่วย บาดเจ็บ หรือเสียชีวิต

ยิ่งไปกว่านั้น ทหารไม่กี่คนยังเอาชนะเสือดาวจักรกลตัวเดียวไม่ได้ด้วยซ้ำ!

"เวอร์จิล ติดต่อหลินเฉินซิ"

"ดูว่าเราพอจะขอซื้อเสือดาวจักรกลจากจีนบ้างได้ไหม?"

เฮอร์มันน์สั่งการเสียงเข้ม

จักรวรรดิอังกฤษกับฝรั่งเศสนั้นเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด การที่ฝรั่งเศสมีเขี้ยวเล็บเพิ่มขึ้นถึงห้าหมื่นตัวนับเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อพวกเขา

แม้จะมีมหาสมุทรคั่นกลาง แต่หากเกิดสงคราม ฝรั่งเศสก็มีความสามารถเพียงพอที่จะส่งกองทัพจักรกลข้ามฝั่งมาได้

"ได้ครับ"

เวอร์จิลรีบกดโทรศัพท์หาหลินเฉินทันที

"คุณหลินครับ เราทราบข่าวว่าจักรวรรดิฝรั่งเศสซื้อเสือดาวจักรกลจากคุณไปห้าหมื่นตัว ในราคาพิเศษตัวละแสนดอลลาร์ ทางเราอยากจะขอซื้อบ้าง จะเป็นไปได้ไหมครับ?"

หลินเฉินปฏิเสธทันควัน "ไม่ครับ"

"พวกเขาเสนอคืนโบราณวัตถุด้วยความสมัครใจ แม้พวกคุณจะตกลงคืนเหมือนกัน แต่มันไม่ใช่ความสมัครใจตั้งแต่แรก"

เวอร์จิลต่อรอง "เราให้ราคาสูงกว่าหน่อยก็ได้นะครับ"

หลินเฉินตอบกลับ "ตอนนี้ผมยังไม่ขายให้พวกคุณครับ แต่ไม่ต้องกังวลไป เสือดาวจักรกลที่ฝรั่งเศสได้ไปนั้นถูกจำกัดให้ใช้ได้แค่ในอาณาเขตของพวกเขาเท่านั้น"

"ผมมีธุระต้องทำ แค่นี้นะครับ"

พูดจบหลินเฉินก็วางสายไป

เวอร์จิลหันไปมองหน้าเฮอร์มันน์ เฮอร์มันน์กล่าวว่า "ถ้าใช้ได้แค่ในประเทศ ภัยคุกคามต่อเราก็น้อยลงมาก ตราบใดที่ไม่เกิดสงครามโลก ก็คงไม่มีปัญหาอะไร"

แต่หากเกิดสงครามโลก แล้วฝรั่งเศสอยู่ข้างเดียวกับจีน กองทัพเสือดาวจักรกลของพวกเขาก็คงข้ามพรมแดนมาได้แน่นอน

...

"หลินตงเหยา พี่สาวไปโรงเรียนก่อนนะ"

หลินเสี่ยวซีหอมแก้มยุ้ยๆ ของหลินตงเหยาแล้วกล่าวลา

โรงเรียนอนุบาลเปิดเทอมแล้ว

หลินเสี่ยวซีกำลังเรียนชั้นอนุบาลปีสุดท้าย เทอมสอง ในเมื่อเธอยังอยากไปโรงเรียน หลินเฉินก็ตามใจลูก

เรื่องเรียนเป็นเรื่องรอง

ที่โรงเรียนมีเพื่อนวัยเดียวกันเยอะแยะ ขอแค่หลินเสี่ยวซีมีความสุขก็พอแล้ว

"พี่สาว..."

หลินตงเหยาส่งเสียงเรียกด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้น่าเอ็นดู

"หลินตงเหยา เดี๋ยวพี่สาวกลับมาเล่นด้วยนะ"

หลินเสี่ยวซีบอกน้อง

หลินเฉินขับรถไปส่งลูกสาวที่หน้าโรงเรียนอนุบาล เมื่อผู้ปกครองคนอื่นเห็นเขาต่างก็เข้ามาทักทาย เด็กๆ หลายคนก็ทักทายหลินเสี่ยวซีอย่างกระตือรือร้น

หลินเสี่ยวซีมีเพื่อนเยอะมากที่โรงเรียน

"เสี่ยวเฉียน รีบเข้าไปเถอะลูก"

หลินเฉินย่อตัวลงกอดลูกสาวแล้วบอกอย่างอ่อนโยน

หลินเสี่ยวซีพยักหน้า เธอรีบจูงมือเพื่อนสาวตัวน้อย แล้วพากันเดินเข้าโรงเรียนไปอย่างร่าเริง

"ปรมาจารย์หลินครับ หุ่นยนต์พ่อบ้านของคุณจะวางขายเมื่อไหร่ครับ? ผมอยากจะซื้อสักสองสามตัว"

คุณพ่อของเพื่อนร่วมชั้นหลินเสี่ยวซีเดินเข้ามาถาม

พวกเขาเจอกันบ่อยตอนมารับส่งลูกและได้คุยกันบ้าง จนเริ่มคุ้นเคยกันในระดับหนึ่ง

หลินเฉินถามกลับ "ผู้จัดการหวง จ้างพี่เลี้ยงไม่ดีกว่าเหรอครับ?"

ผู้จัดการหวงตอบ "พี่เลี้ยงเราก็ยังจ้างอยู่ครับ แต่ถ้ามีหุ่นยนต์พ่อบ้านด้วยก็จะปลอดภัยกว่า เมื่อไม่นานมานี้หุ้นส่วนธุรกิจของผมเพิ่งเจอเรื่องร้ายๆ มาครับ"

"แม่ของเขาถูกพี่เลี้ยงที่จ้างมาฆาตกรรมครับ"

ผู้ปกครองคนอื่นๆ ที่อยู่บริเวณนั้นเริ่มขยับเข้ามามุง

"ผู้จัดการหวง พูดถึงเรื่องบ้านผู้จัดการเจิงใช่ไหมครับ? ได้ยินว่าพี่เลี้ยงคนนั้นทำงานมาตั้งหลายปีแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้"

"ฉันก็ได้ยินข่าวนี้เหมือนกัน น่ากลัวมาก"

ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส

พวกเขาล้วนเป็นเศรษฐี มีพี่เลี้ยงที่บ้านกันทุกคน จึงรู้สึกหวาดระแวงไปตามๆ กัน

ผู้จัดการหวงเล่าต่อ "ใช่ครับ บ้านผู้จัดการเจิงนั่นแหละ จริงๆ เขาดีกับพี่เลี้ยงมากนะ แต่พี่เลี้ยงคนนั้นขโมยเงินแล้วแม่ของผู้จัดการเจิงไปเจอเข้า ผลก็เลย..."

ผู้จัดการหวงถอนหายใจ

"ผมเลยคิดว่า ถ้าที่บ้านมีหุ่นยนต์พ่อบ้าน เกิดเหตุร้ายอะไรขึ้น แม่ของผู้จัดการเจิงก็น่าจะร้องขอความช่วยเหลือได้ทัน"

"ปรมาจารย์หลินครับ พอจะวางขายหุ่นยนต์พ่อบ้านให้คนทั่วไปได้ไหมครับ?"

หลินเฉินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ "ขายได้ครับ แต่คงขายถูกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคนจำนวนมากจะตกงาน ราคาขายหุ่นยนต์พ่อบ้านจะอยู่ที่ตัวละสองล้านกว่าครับ"

"ดอลลาร์เหรอครับ?"

ผู้จัดการหวงตาโต

หลินเฉินส่ายหน้าขำๆ "ผู้จัดการหวงล้อเล่นแล้ว เราอยู่เมืองจีนก็ต้องเป็นเงินหยวนสิครับ"

ผู้จัดการหวงยิ้มออก "โธ่ ผมก็นึกว่าจะแพงหูฉี่ สองล้านกว่าหยวน ราคาซูเปอร์คาร์คันเดียวซื้อได้ตั้งหลายตัว ปรมาจารย์หลินรีบวางขายเถอะครับ"

"ผมจองสิบตัวเลย"

"น้องหญิงบ้านผมเคยไปเล่นที่บ้านคุณ เธอบอกว่าหุ่นยนต์พ่อบ้านของคุณเท่มาก ทำได้ทุกอย่างเลย"

ผู้ปกครองอีกคนถามแทรก "ปรมาจารย์หลินครับ หุ่นยนต์พ่อบ้านเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ใช่ไหม? แล้วเรื่องความเป็นส่วนตัวกับความปลอดภัยล่ะครับ?"

หลินเฉินอธิบาย "ที่ตัวหุ่นยนต์มีสวิตช์ตัดระบบครับ เปิดคือโหมดออนไลน์ ปิดคือโหมดออฟไลน์"

"ถ้าพวกคุณเดินทางไกล ไม่มีคนอยู่บ้านนานๆ ก็เปิดโหมดออนไลน์เพื่อเช็กความเรียบร้อยผ่านมือถือได้"

"แต่เวลาปกติ ก็ใช้โหมดออฟไลน์ครับ ปลอดภัยหายห่วง"

ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ

ผู้จัดการหวงถามต่อ "ปรมาจารย์หลินครับ ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบบ้านผู้จัดการเจิง หุ่นยนต์พ่อบ้านจะช่วยปกป้องเจ้าของบ้านได้ไหมครับ?"

หลินเฉินตอบ "ถ้าหุ่นยนต์เห็นเหตุการณ์ ย่อมช่วยได้แน่นอนครับ พวกมันไม่มีโปรแกรมโจมตี แต่มีฟังก์ชันปกป้องเจ้าของ หรือถ้าไม่เห็นแต่ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ พวกมันก็จะรีบไปดูทันที"

"แต่ถ้าไม่เห็นและไม่ได้ยิน ก็คงช่วยอะไรไม่ได้ครับ"

"พวกมันไม่ใช่ผู้วิเศษที่ทำได้ทุกอย่าง"

ผู้จัดการหวงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "แค่นั้นก็เยี่ยมแล้วครับ มีหุ่นยนต์พ่อบ้านสักสองสามตัว โอกาสที่พี่เลี้ยงจะคิดไม่ซื่อก็น้อยลงเยอะ"

"ปรมาจารย์หลินครับ จะวางขายได้เมื่อไหร่ครับ?"

หลินเฉินกล่าว "สายการผลิตพร้อมนานแล้วครับ ผลิตล็อตทดสอบออกมาส่วนหนึ่งแล้ว และทดสอบมานานพอสมควร ถ้าจะขายก็ขายได้ทันทีครับ"

"ราคาตลาดอาจจะตั้งไว้ที่สองล้านหนึ่งแสนแปดหมื่นหยวน แต่สำหรับพวกคุณ ผมให้ราคาพิเศษตัวละหนึ่งล้านหกแสนแปดหมื่นหยวนครับ"

"ลองเอาไปใช้แล้วช่วยฟีดแบ็กกลับมาให้ผมหน่อยนะครับ"

ผู้จัดการหวงและคนอื่นๆ ต่างพยักหน้าตอบรับทันที

ราคาล้านกว่าหยวนไม่ใช่ถูกๆ แต่สำหรับคนที่อาศัยอยู่ในย่านนี้ ใครบ้างจะไม่มีสินทรัพย์ระดับพันล้าน? การซื้อหุ่นยนต์พ่อบ้านไม่กี่ตัวเป็นเรื่องเล็กน้อยมากสำหรับพวกเขา

บางคนซื้อสิบตัวแปดตัว บางคนซื้อสามตัวห้าตัว เพียงครู่เดียว ผู้จัดการหวงและกลุ่มผู้ปกครองก็มียอดจองรวมกันเกือบสองร้อยตัว

"ผู้จัดการหวงครับ เดี๋ยวผมจะให้คนรีบจัดส่งไปให้ น้องหญิงกับเพื่อนๆ กลับจากโรงเรียนไปก็น่าจะได้เห็นหุ่นยนต์รออยู่ที่บ้านแล้วครับ"

หลินเฉินยิ้มบางๆ

ผู้จัดการหวงดีใจมาก "เยี่ยมไปเลยครับ น้องหญิงบ่นอยากได้บ่อยๆ ตัวผมเองก็อยากลองใช้มานานแล้วเหมือนกัน"