บทที่ 370 อิชิฮาระ ทาโนะ ฆ่าตัวตาย! (ฟรี)

"จบกัน!"

อิชิฮาระ ทาโนะ ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ทำงานอย่างหมดอาลัยตายอยาก

การถูกบังคับขายหุ้นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาล้มละลาย แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นอาจสูงถึงหลายหมื่นล้านดอลลาร์

และนั่นคือในกรณีที่พวกเขาผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้

ถ้าศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ยังโจมตีต่อไป จนบริษัทดำเนินกิจการไม่ได้ ความเสียหายก็จะขยายวงกว้างจนบริษัทล้มละลายในที่สุด

ถึงตอนนั้น ความเสียหายจะยิ่งมหาศาลกว่านี้มาก

ตระกูลพวกเขามีหนี้สินไม่น้อย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป คงหนีไม่พ้นภาวะล้มละลาย

ตื๊ด ตื๊ด!

โทรศัพท์ของอิชิฮาระ ทาโนะ ดังขึ้น

อิชิฮาระ ทาโร่ พ่อของเขาโทรมา

"ท่านพ่อ"

อิชิฮาระ ทาโนะ รับสายเสียงแหบพร่า

ปลายสาย อิชิฮาระ ทาโร่ กล่าวเสียงเข้ม "ลูกชาย เรื่องนี้ต้องมีคนรับผิดชอบ ไม่อย่างนั้นตระกูลเราจะพังพินาศ เข้าใจไหม?"

สีหน้าอิชิฮาระ ทาโนะ เปลี่ยนไปเล็กน้อย

"ท่านพ่อ ท่านหมายถึง—"

อิชิฮาระ ทาโร่ กล่าว "ไม่ว่าเราไปล่วงเกินใครมา แต่เราต้องไปล่วงเกินคนที่มีอำนาจมากแน่ ๆ เราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อระงับความโกรธของพวกเขา"

"ท่านพ่อครับ อีกฝ่ายบีบให้เราถูกบังคับขายหุ้นไปแล้ว เราเสียหายไปเกือบหมื่นล้านดอลลาร์แล้วนะครับ"

"พวกเขายังไม่หายโกรธอีกเหรอครับ?"

อิชิฮาระ ทาโนะ ถามเสียงสั่น

อิชิฮาระ ทาโร่ เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ "เขาอาจจะหายโกรธแล้ว หรืออาจจะยังไม่หาย แต่เราเสี่ยงไม่ได้ ถ้าเราโดนโจมตีอีกครั้ง เราจบเห่แน่"

"พ่อคิดว่าน่าจะเป็นฝีมือหลินเฉิน ความเสียหายทางการเงินแค่นี้อาจจะไม่เพียงพอสำหรับเขา"

"เข้าใจหรือยัง?"

หน้าอิชิฮาระ ทาโนะ ซีดเผือด

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงตอบ "ท่านพ่อ ผมเข้าใจแล้วครับ ฝากดูแลลูกเมียผมด้วยนะครับ"

"อืม"

อิชิฮาระ ทาโร่ วางสาย

แม้ทาโนะจะเป็นลูกชายคนโต แต่ทาโร่เป็นผู้นำตระกูล เขาต้องเห็นแก่ความอยู่รอดของตระกูลเป็นสำคัญ

วางสายแล้ว อิชิฮาระ ทาโนะ โทรศัพท์สั่งเสียจัดการธุระต่าง ๆ

เขาหยิบมีดสั้นออกมา

พร้อมกับสั่งให้คนตั้งกล้องบันทึกวิดีโอ

"ผมชื่อ อิชิฮาระ ทาโนะ ในอดีตผมเคยทำผิดพลาดไว้ ตอนนี้ผมขอชดใช้ด้วยชีวิต ขอให้พวกท่านอภัยให้ผมด้วย"

พูดจบ อิชิฮาระ ทาโนะ ก็แทงมีดเข้าที่หัวใจตัวเอง

เลือดสด ๆ ทะลักออกจากปาก

หน้าอกชุ่มโชกไปด้วยเลือด

เขาล้มลงจมกองเลือด ดวงตาเบิกโพลง

ไม่กี่นาทีต่อมา คลิปวิดีโอก็ถูกส่งเข้ามือถือของอิชิฮาระ ทาโร่

อิชิฮาระ ทาโร่ ดูคลิปด้วยความเงียบงัน

ดวงตาของเขาแดงก่ำ

"โพสต์ลงเน็ตซะ"

อิชิฮาระ ทาโร่ สั่งเสียงแหบแห้ง

ไม่นาน คลิปวิดีโอก็ถูกอัปโหลดลงอินเทอร์เน็ต ด้วยอิทธิพลของตระกูลอิชิฮาระ และสถานการณ์ที่กำลังเป็นที่จับตามอง คลิปนี้จึงกลายเป็นไวรัลในทันที

"อิชิฮาระ ทาโนะ ฆ่าตัวตาย"

"ไม่รู้ว่าตระกูลอิชิฮาระไปล่วงเกินใครมา อีกฝ่ายโหดเหี้ยมมาก บีบจนตระกูลอิชิฮาระถูกบังคับขายหุ้น แถมอิชิฮาระ ทาโนะ ยังต้องฆ่าตัวตายเพื่อขอขมา"

"สงสัยตระกูลอิชิฮาระจะไปเหยียบตาปลาใครเข้าอย่างจัง ครั้งนี้แค่เสียหายทางการเงินยังไม่พอ ต้องเอาชีวิตเข้าแลกถึงจะจบ"

ชาวเน็ตญี่ปุ่นวิจารณ์กันเซ็งแซ่

ตื๊ด ตื๊ด!

โทรศัพท์หลินเฉินดังขึ้น

เสี่ยวเชี่ยนตื่นแล้ว หลินเฉินกำลังสอนคณิตศาสตร์ลูกสาว ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนเรียนเนื้อหาม.ต้นใกล้จบแล้ว

"เทียนหลาง (Heavenly Wolf) มีอะไรหรือเปล่า?"

หลินเฉินถาม

ปลายสาย เทียนหลางรายงาน "คุณหลินครับ เกิดเรื่องที่ญี่ปุ่นครับ อิชิฮาระ ทาโนะ ฆ่าตัวตายแล้วครับ"

หลินเฉินแกล้งทำเป็นงง "อิชิฮาระ ทาโนะ คือใครครับ?"

เทียนหลาง: "เขาเป็นลูกชายคนโตของอิชิฮาระ ทาโร่ ผู้นำตระกูลอิชิฮาระครับ เป็นคนดูแลกิจการส่วนใหญ่ของตระกูล"

"แล้วทำไมเขาถึงฆ่าตัวตายล่ะครับ?"

หลินเฉินถามต่อ

เทียนหลางบ่นอุบในใจ 'ทำไมถึงฆ่าตัวตาย คุณยังจะไม่รู้อีกเหรอ'

"ตระกูลอิชิฮาระถูกโจมตีจนเสียหายยับเยิน เขาทำแบบนี้เพื่อระงับความโกรธของอีกฝ่ายครับ"

เทียนหลางตอบ

หลินเฉิน: "ไม่นึกเลยว่าเรายังไม่ทันลงมือจัดการตระกูลอิชิฮาระ พวกเขาก็เจอเรื่องแบบนี้ซะก่อน"

"แบบนี้เราจะไปเล่นงานเขาก็ลำบากใจแย่สิครับ"

เทียนหลางกล่าว "คุณหลินครับ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เราคงไปซ้ำเติมเขาไม่ได้แล้วล่ะครับ ไม่อย่างนั้นเขาอาจเข้าใจผิดว่าเราเป็นคนทำ"

"เดี๋ยวเขาจะแก้แค้นแบบหมาจนตรอก"

หลินเฉิน: "มีเหตุผลครับ งั้นพักเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้วกัน"

วางสายแล้ว เทียนหลางรายงานสวีเซียงหยาง

สวีเซียงหยางยิ้ม "ก็อย่างนี้แหละ รู้กันอยู่แก่ใจ หลินเฉินไม่มีทางยอมรับหรอกว่าเขาทำ"

การโจมตีทางไซเบอร์ไม่ใช่เรื่องที่ควรยอมรับอย่างเปิดเผย

ต่อให้เป็นคนกันเอง หลินเฉินก็ไม่ยอมรับหรอก

"ผอ.สวีครับ คุณหลินคงไม่ทำต่อแล้วใช่ไหมครับ?"

เทียนหลางถาม

สวีเซียงหยางตอบ "เขาบอกว่าพักไว้ก่อน ก็แปลว่าคงไม่ทำต่อแล้วล่ะ เขารู้ลิมิตดี ขืนทำต่อตอนนี้ ตระกูลอิชิฮาระคงสู้ตายแบบไม่คิดชีวิต"

"ถึงตอนนั้น พ่อแม่และคนรอบข้างเขาจะอันตราย"

"เรื่องนี้ปล่อยผ่านไปก่อนเถอะ"

เทียนหลาง: "รับทราบครับ ผอ.สวี"

...

ณ หน่วยข่าวกรองแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา

"ท่านผอ. ครับ นี่คือข้อมูลจากญี่ปุ่นครับ"

เจ้าหน้าที่รายงานโรเบิร์ต

โรเบิร์ตอ่านข้อมูลอย่างรวดเร็วแล้วกล่าว "แฮกเกอร์คนนี้ฝีมือระดับท็อปของโลกแน่นอน"

"กล้าลงมือซ้ำทั้งที่รู้ว่ามีแฮกเกอร์ฝีมือดีเฝ้าระวังอยู่ แถมผู้เชี่ยวชาญของตระกูลอิชิฮาระยังตรวจจับอะไรไม่ได้เลย"

เจ้าหน้าที่ตรงหน้าโรเบิร์ตเสริม "ท่านผอ. ครับ ผู้เชี่ยวชาญไซเบอร์ของเราก็ร่วมป้องกันด้วยนะครับ"

"หือ?"

โรเบิร์ตเลิกคิ้ว "สอบถามพวกเขาหรือยัง?"

"ถามแล้วครับ พวกเขาไม่พบอะไรเลย ประเมินกันว่าฝีมือแฮกเกอร์รายนี้ต้องติดท็อป 3 ของโลกแน่ ๆ"

โรเบิร์ต: "จับคู่กับแฮกเกอร์ระดับท็อปในฐานข้อมูลของเราได้ไหม?"

"ไม่ตรงกับใครเลยครับ"

โรเบิร์ตหรี่ตา "ไม่ตรงเหรอ? วิเคราะห์ความเป็นไปได้ว่าเป็นฝีมือหลินเฉินซิ"

"รับทราบครับ"

เจ้าหน้าที่เดินออกไป

โรเบิร์ตขมวดคิ้วแน่น เขาสังหรณ์ใจว่าเป็นหลินเฉิน

"บีบตระกูลอิชิฮาระจนมุมได้ในเวลาอันสั้นขนาดนี้ ถ้าความสามารถระดับนี้หันมาเล่นงานสหรัฐฯ—"

ดวงตาโรเบิร์ตวาวโรจน์

เขารีบรายงานเบื้องบน

"โรเบิร์ต ว่าข้อเสนอของคุณมาซิ"

ผู้ใหญ่เบื้องบนสั่งหลังฟังรายงาน

โรเบิร์ตเสนอ "ท่านครับ จีนเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวง และเรากำลังเผชิญความท้าทายที่ทรงพลังจากจีน"

"ถ้าเราดึงหลินเฉินมาเป็นพวกได้ เขาอาจจะช่วยเราเอาชนะจีนได้อย่างเด็ดขาด"

"แต่ถ้าเขาไม่ยอมมาเป็นพวก ภัยคุกคามจากเขาจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ผมเสนอให้กำจัดเขาด้วยทุกวิถีทางครับ"

ผู้ใหญ่เบื้องบนครุ่นคิดครู่หนึ่ง "โรเบิร์ต ผมต้องการหลักฐานยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือหลินเฉิน"

"ถ้ามีหลักฐาน แล้วเขาไม่อยากขึ้นศาลอาญาระหว่างประเทศ เขาก็ต้องยอมแปรพักตร์มาอยู่กับเราแต่โดยดี"

โรเบิร์ต: "ผมจะพยายามหาหลักฐานให้ได้ครับ"

"แต่อาจจะหาไม่เจอ"

ผู้ใหญ่เบื้องบนกล่าวเสียงเข้ม "ถ้าหาไม่เจอ คุณก็จัดการกันเอง ผมไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น"

"ครับ"

โรเบิร์ตพยักหน้า

ถ้าทำงานพลาด เขาต้องรับผิดชอบเองเต็ม ๆ

แต่เขาก็รู้ดีว่า ถ้าทำงานสำเร็จ ผลตอบแทนในอนาคตย่อมมหาศาล