บทที่ 320: หลินเฉินไลฟ์สดตอบโต้! (ฟรี)

ณ ชายแดนสยาม-พม่า

รถยนต์สองคันแล่นฝ่าความมืดตามกันมาด้วยความเร็ว

"จอด"

ชายที่นั่งเบาะข้างคนขับของรถคันนำสั่ง

รถทั้งสองคันหยุดนิ่ง

ซันรูฟรถคันนำเปิดออก โดรนลำหนึ่งบินขึ้นสู่ท้องฟ้า โดรนลำนี้ผลิตโดย ซิงเมิ่งเทคโนโลยี แต่ถูกดัดแปลงหลังจากซื้อมา

โดรนรุ่นเดิมไม่มีกล้องอินฟราเรด แต่ลำนี้มี

โดรนบินขึ้นไปที่ความสูงสองร้อยเมตร แล้วมุ่งหน้าไปข้างหน้า พิกัดปัจจุบันของพวกเขาอยู่ใกล้เป้าหมายมากแล้ว

ห้านาทีผ่านไป โดรนลาดตระเวนเสร็จสิ้น ไม่พบความผิดปกติใด ๆ

"ไปข้างหน้าอีกสามสี่ร้อยเมตร"

"จากนั้นเราจะเดินเท้าเข้าไป"

รถสองคันเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอีกเล็กน้อย

คนสองคนลงจากรถ SUV คันหน้า คนขับยังคงรออยู่ในรถ ส่วนรถมินิแวนคันหลังมีคนลงมาสี่คน

ทั้งหกคนจัดขบวนเป็นสองทีมยุทธวิธีอย่างรวดเร็ว

ทีมยุทธวิธีทั้งสองเคลื่อนพลห่างกันหลายสิบเมตร โดยมีคนขับรถทั้งสองคันเตรียมพร้อมสนับสนุนทุกเมื่อ

ไม่นาน ทีมแรกก็เข้าไปในโกดังร้าง

ภายในโกดัังมืดสนิท แต่พวกเขามองเห็นได้ชัดเจนด้วยหมวกมองเห็นกลางคืน (Night Vision)

"เคลียร์"

ทีมแรกรายงานหลังจากตรวจสอบพื้นที่

สมาชิกสามคนของทีมที่สองก็ตามเข้าไปในโกดัง

"ทุกคน ค้นหาให้ละเอียด"

"น่าจะมีห้องลับซ่อนอยู่"

"สัญญาณโทรศัพท์ส่งมาจากที่นี่"

หนึ่งในนั้นกระซิบสั่งการ

พวกเขาค้นหาอย่างละเอียด ห้านาทีต่อมา หนึ่งในนั้นก็พูดขึ้น "หัวหน้าครับ เจอแผ่นเหล็กตรงนี้ครับ"

ทุกคนกรูกันเข้ามา ช่วยกันสี่คนค่อย ๆ ยกแผ่นเหล็กออก เผยให้เห็นทางเดินลงไปข้างล่าง

"ระวังตัวด้วย"

หัวหน้าทีมสั่งเสียงเครียด

พูดจบ เขาก็ค่อย ๆ ไต่ลงไปเป็นคนแรก

ไม่นาน หัวหน้าทีมก็ขมวดคิ้ว ข้างล่างเป็นอุโมงค์ยาว ต่อให้มีดาวเทียมส่องตลอดเวลา ก็ไม่รู้ว่าคนร้ายหนีออกไปทางไหนแล้ว

"เคลียร์"

หัวหน้าทีมส่งสัญญาณ

สมาชิกอีกสามคนตามลงมา ส่วนอีกสองคนเฝ้าปากทางเข้า ป้องกันไม่ให้ศัตรูขังพวกเขาไว้ข้างใน

"หัวหน้าครับ มีห้องอยู่ตรงนี้"

ไม่นาน สมาชิกคนหนึ่งก็เรียก หัวหน้าทีมและคนอื่น ๆ เดินตามไป ในห้องมีกลิ่นเหม็นเน่า หัวหน้าทีมเปิดไฟฉายส่อง เห็นกองอุจจาระอยู่ที่มุมห้อง

"หัวหน้า ดูนั่นสิครับ"

สมาชิกคนหนึ่งชี้ไปที่กำแพง

มีข้อความสลักอยู่บนนั้น

"จางหยางเคยอยู่ที่นี่"

หัวหน้าทีมกล่าวเสียงเข้ม "ดูเหมือนเราจะมาถูกที่แล้ว นี่คือที่คุมขังจางหยาง ค้นให้ทั่ว ดูว่ามีเบาะแสอื่นไหม"

"รับทราบ!"

พวกเขาเริ่มค้นหาอย่างละเอียด

เก็บหลักฐานที่น่าสงสัยใส่ถุงหลักฐาน

"แยกกันค้น"

ทั้งสี่คนแบ่งเป็นสองกลุ่ม มุ่งหน้าไปทางปลายอุโมงค์ทั้งสองด้าน

อุโมงค์นี้ยาวเป็นกิโลและมีทางออกหลายทาง พวกเขาไม่รู้ว่าคนร้ายหนีออกทางไหน

"ทุกคน ถอนกำลังก่อน"

หัวหน้าทีมสั่งการ

พวกเขาออกจากอุโมงค์ กลับขึ้นมาบนโกดังร้าง

"หัวหน้าครับ ผมรู้สึกว่าอีกฝ่ายจงใจเลือกที่นี่ และจงใจให้เราตามเจอด้วย"

สมาชิกคนหนึ่งวิเคราะห์

หัวหน้าทีมกล่าวเสียงเครียด "ส่งข้อมูลกลับไปก่อน"

ไม่นาน ข้อมูลก็ถูกส่งกลับศูนย์บัญชาการ

...

ตื๊ด ตื๊ด!

โทรศัพท์หลินเฉินดังขึ้น

เขากำลังนั่งตอบอีเมลอยู่ในห้องทำงาน

"เทียนหลาง สถานการณ์เป็นไงบ้าง?"

หลินเฉินรับสายแล้วถาม

เทียนหลางรายงานข้อมูลล่าสุด

หลินเฉินขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณบอกเขาว่าการลักพาตัวจางหยางครั้งนี้ไม่ธรรมดา

"คุณหลินครับ อีกฝ่ายน่าจะจงใจเลือกสถานที่นี้ เพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับจากดาวเทียมของเราครับ"

เทียนหลางกล่าว

"อืม"

หลินเฉินวางสาย สีหน้าเคร่งเครียด

อีกฝ่ายไม่ใช่โจรลักพาตัวธรรมดาแน่

"ไม่ว่าจุดประสงค์คืออะไร เดี๋ยวหางก็โผล่เอง"

ประกายตาคมกริบวูบผ่านดวงตาหลินเฉิน

เขาหันกลับไปสนใจอีเมลต่อ

อีเมลพวกนี้ส่งมาจากผู้หลักผู้ใหญ่ในวงการ โปรเจกต์วิจัยของพวกเขาติดขัดหรือหลงทาง ทำให้งบประมาณแผ่นดินสูญเปล่าไปมหาศาลในแต่ละวัน

...

หนึ่งคืนผ่านไป

ข่าวการหายตัวไปของจางหยางแพร่สะพัดไปทั่วโลกออนไลน์

ถ้าเป็นคนธรรมดาคงไม่เป็นข่าวใหญ่ขนาดนี้ เพราะคนหายทั่วโลกมีเป็นล้านทุกปี

แต่เขาเป็นเพื่อนของหลินเฉิน

หลินเฉินตอนนี้มีชื่อเสียงระดับโลก

ข่าวนี้ไม่ได้ดังแค่ในจีน แต่ดังไปถึงโซเชียลมีเดียต่างประเทศด้วย

"สยามช่วงนี้เป็นอะไรกันไปหมด?"

"คดีของหวังโหมวยังไม่ทันจาง จางหยางไปเที่ยวสยามแล้วหายตัวไปอีก รัฐมนตรีท่องเที่ยวสยามตื่นมาคงหน้ามืดแน่"

"มีเพื่อนระดับท่านปรมาจารย์หลิน คาดว่าจางหยางคงได้กลับบ้านเร็ว ๆ นี้แหละ"

ชาวเน็ตวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างดุเดือด

"สามีคะ ในเน็ตพูดถึงคุณกันเยอะเลย คุณจะไม่ออกมาพูดอะไรหน่อยเหรอคะเรื่องจางหยาง?"

สวีเมิ่งเหยาตื่นนอนแล้วเดินถือโทรศัพท์เข้ามาในห้องทำงาน

"เป็นข่าวแล้วเหรอ?"

หลินเฉินถามอย่างแปลกใจ

สวีเมิ่งเหยาทัก "สามีคะ เมื่อคืนไม่ได้นอนเหรอคะ? ทำงานตลอดเลยเหรอ?"

ปกติหลินเฉินนอนดึกและจะเช็กข่าวก่อนนอน ถ้าเขานอน เขาต้องรู้เรื่องนี้แล้ว

หลินเฉินลุกขึ้น

เขากอดสวีเมิ่งเหยาแล้วหอมแก้มเธอ "เมื่อคืนไม่ได้นอนจริง ๆ ครับ แต่นาน ๆ ทีไม่เป็นไรหรอก"

"เกิดอะไรขึ้นบ้างครับ?"

สวีเมิ่งเหยาเล่า "ข่าวจางหยางหายตัวไปดังไปทั่วเน็ตแล้วค่ะ ต่างประเทศก็รู้กันหมด"

"ในคอมเมนต์ Douyin ของคุณก็มีคนถามเรื่องนี้เพียบเลย"

หลินเฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

จริงด้วย คนพูดถึงเรื่องนี้กันเยอะมาก

กระแสจากคดีหวังโหมวยังไม่ทันซา จางหยางก็มาเกิดเรื่องที่สยามอีก

"สามีคะ คุณจะออกมาตอบโต้ไหมคะ?"

หลินเฉินพยักหน้าเบา ๆ "ต้องตอบโต้สิครับ เขาเป็นเพื่อนผม ถ้าผมเฉยเมย คนอื่นจะมองผมยังไง?"

หลินเฉินคิดครู่หนึ่งแล้วประกาศ

เขาจะไลฟ์สดตอนเที่ยง เพื่อชี้แจงกรณีจางหยางถูกจับตัวไป

"ว้าว ท่านปรมาจารย์หลินจะไลฟ์สด"

"จางหยางโดนจับก็มีข้อดีเหมือนกันนะเนี่ย"

"อยากรู้จังว่าท่านปรมาจารย์หลินจะพูดอะไรบ้าง"

ชาวเน็ตตื่นเต้นกันยกใหญ่

เทียนหลางทราบข่าวก็รีบโทรมา "คุณหลินครับ ไลฟ์สดครั้งนี้ต้องระวังคำพูดนะครับ"

"จางหยางเป็นเพื่อนคุณ คุณจะเฉยเมยไม่ได้ แต่ก็แสดงความห่วงใยจนเกินงามไม่ได้เหมือนกัน ไม่งั้นเพื่อนคนอื่นของคุณจะตกอยู่ในความเสี่ยงมากขึ้น"

"รวมถึงคุณสวีและเสี่ยวเชี่ยนด้วยครับ"

หลินเฉินรับคำ "เทียนหลาง ผมเข้าใจครับ"

เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงวัน

เสี่ยวเชี่ยนหลับกลางวันไปแล้ว

หลินเฉินเปิดไลฟ์สด ทันทีที่เริ่ม ผู้คนจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาจนห้องแล็ก

โชคดีที่ Douyin เตรียมรับมือไว้แล้ว ห้องไลฟ์เลยไม่ล่ม

"สวัสดีครับทุกคน"

หลินเฉินทักทายผู้ชม