บทที่ 250 ผู้หญิงที่จงใจเข้ามาตีสนิท! (ฟรี)

วู้ว—

หลังจากเก็บเสบียงเรียบร้อย หลินเฉินก็หยิบโดรนออกมาจำนวนมาก แล้วเริ่มทดสอบอีกครั้ง

หลังจากการทดสอบหลายชุด เขามีโดรนเพิ่มในมิติระบบอีกกว่าสามสิบลำ แต่โดรนพวกนี้ยังไม่ได้บรรจุยาพิษหรือยาสลบ

"วัตถุดิบทำยาสลบกับยาพิษบางตัวเป็นสารควบคุมนี่นะ"

หลินเฉินพึมพำ

ตื๊ด ตื๊ด!

หลินเฉินกดโทรหาเทียนหลาง

พอปลายสายรับ เสียงของเทียนหลางก็ดังขึ้น "คุณหลิน หายากนะเนี่ยที่คุณเป็นฝ่ายโทรหาผม มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"

"เทียนหลาง ผมต้องการวัตถุดิบในการทดลองบางอย่างครับ บางตัวเป็นสารควบคุม คุณช่วยหาให้หน่อยได้ไหม?"

หลินเฉินถาม

"คุณหลิน ไม่มีปัญหาครับ"

"ระดับความสำคัญของคุณคือระดับ SS คุณมีสิทธิพิเศษมากมาย ของหลายอย่างที่คนทั่วไปครอบครองไม่ได้ คุณสามารถใช้ได้ครับ ว่าแต่วัตถุดิบอะไรบ้างครับ?"

เทียนหลางหัวเราะร่าตอบกลับมา

หลินเฉิน: "เดี๋ยวผมส่งรายการไปให้นะครับ รบกวนเตรียมของตามรายการให้ด้วย เดี๋ยวผมโอนเงินให้"

เทียนหลาง: "คุณหลิน คุณอาจจะยังไม่รู้ ในฐานะบุคลากรด้านการวิจัยระดับ SS ต่อให้คุณไม่ได้สังกัดสถาบันวิจัยไหน คุณก็ได้รับทุนวิจัยปีละร้อยล้านหยวนนะครับ"

"ถ้าค่าใช้จ่ายไม่เกินร้อยล้าน คุณไม่ต้องจ่ายเองสักบาทครับ"

หลินเฉินตาโตด้วยความประหลาดใจ สวัสดิการดีขนาดนี้เชียว?

"เทียนหลาง ระดับ SS มีสิทธิพิเศษอะไรอีกบ้างครับ?"

หลินเฉินถามต่อ

เทียนหลางหัวเราะ "ถ้าคุณต้องการ รัฐจะดูแลเรื่องปัจจัยสี่ให้หมดครับ ทั้งบ้าน รถ และยังมีเบี้ยเลี้ยงชีพเดือนละแสนหยวนด้วย"

"คนในครอบครัวของคุณ รัฐก็สามารถจัดหาตำแหน่งงานและโรงเรียนให้ได้"

"รัฐให้ความคุ้มครองคุณและสมาชิกครอบครัวคนสำคัญ ถ้าคุณเจอปัญหา จะมีเจ้าหน้าที่พิเศษของรัฐมาช่วยแก้ไขให้ทันที"

หลินเฉินแอบเดาะลิ้น สวัสดิการนี้มันสุดยอดจริง ๆ

"เทียนหลาง แล้วนักวิชาการทั่วไปอยู่ระดับไหนครับ?"

เทียนหลางตอบ "นักวิชาการทั่วไปส่วนใหญ่จะอยู่ระดับ A ครับ ถ้าเป็นนักวิชาการที่รับผิดชอบโครงการสำคัญมาก ๆ อาจจะถึงระดับ S มีน้อยคนมากที่จะไปถึงระดับ SS"

"ระดับ SS คือบุคลากรระดับสมบัติของชาติครับ"

"รัฐจึงต้องดูแลเป็นพิเศษ ยังมีสิทธิพิเศษบางอย่างที่คุณอาจจะยังไม่ได้ใช้ ผมเลยไม่ได้พูดถึง"

"คุณหลิน ต้องการของเมื่อไหร่ครับ?"

หลินเฉิน: "เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ครับ"

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น หลิวเฟิงยืนรออยู่หน้าประตูพร้อมยื่นกระเป๋าเอกสารให้หลินเฉิน

"คุณหลิน ของที่คุณต้องการอยู่ในนี้หมดแล้วครับ"

"ขอบคุณครับ!"

ช่วงเช้า หลินเฉินผสมยาสลบจำนวนมาก เขาบรรจุยาสลบลงในหลอดแก้ว ถ้าโดรนพุ่งชน หลอดแก้วจะแตกทันที

การสูดดมยาสลบนี้จะทำให้หมดสติอย่างรวดเร็ว

—ปกติหลอดแก้วในโดรนจะไม่แตกง่าย ๆ โดรนที่หลินเฉินออกแบบมีช่องเก็บระเบิดขนาดเล็กอยู่

ยาสลบถูกบรรจุอยู่ในช่องเก็บระเบิดนั้น

ช่วงบ่าย หลินเฉินผสมยาพิษ ฤทธิ์ของยาพิษรุนแรงกว่ายาสลบมาก

หลินเฉินจะไม่ใส่ยาพิษนี้ในโดรนที่จะให้สวีเมิ่งเหยา พ่อแม่ของเขา หรือสวีกั๋วเฟิง

ถ้ายาสลบแตกโดยอุบัติเหตุ อย่างมากก็แค่สลบไปครึ่งชั่วโมง แต่ถ้าสูดดมยาพิษเข้าไป มีแต่ตายสถานเดียว

"เก็บ!"

หลินเฉินเก็บโดรนบรรจุยาพิษเข้ามิติระบบ

มีอยู่ประมาณยี่สิบลำ ขอแค่ศัตรูไม่มากันมืดฟ้ามัวดิน แค่นี้ก็น่าจะพอรับมือไหว

"หวังว่าจะไม่ต้องใช้ของพวกนี้นะ"

หลินเฉินพึมพำ

เขามีเจ้าหน้าที่ความมั่นคงกว่าสิบคนคอยคุ้มกัน ในสถานการณ์ปกติคงไม่ต้องงัดของพวกนี้ออกมาใช้

หลินเฉินเตรียมไว้เผื่อเหตุฉุกเฉินเท่านั้น

"ปะป๊า เสร็จงานหรือยังคะ?" หลินเสี่ยวเชี่ยนเงยหน้าถามเมื่อเห็นหลินเฉินเดินออกมา

หลินเฉินยิ้ม "เสร็จแล้วครับ เสี่ยวเชี่ยน เดี๋ยวปะป๊าจะตรวจคำตอบให้ ถ้าถูกหมด ปะป๊าจะพาไปว่ายน้ำนะ"

"อื้อ" หลินเสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า

หลินเฉินตรวจคำตอบอย่างรวดเร็ว

หลินเสี่ยวเชี่ยนกำลังทำโจทย์คณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับ ป.6 ซึ่งยากมาก แต่หลินเฉินตรวจดูแล้วไม่พบที่ผิดเลย

การทำโจทย์ชุดนี้ถูกหมด แสดงว่าหลินเสี่ยวเชี่ยนแตกฉานความรู้คณิตศาสตร์ระดับประถมโดยสมบูรณ์แล้ว

"เสี่ยวเชี่ยน ยินดีด้วยครับ ถูกหมดเลย!"

"จากนี้ไป ปะป๊าจะสอนเลขมัธยมต้นให้หนูนะ" หลินเฉินหอมแก้มลูกสาวแล้วยิ้ม

"อิอิ ปะป๊า หนูตรวจทานแล้วค่ะ ตอนแรกผิดไปที่นึง แต่หนูตรวจเจอแล้วแก้ใหม่" หลินเสี่ยวเชี่ยนบอกอย่างภูมิใจ

หลินเฉิน: "การตรวจทานเป็นนิสัยที่ดีมากครับ ต่อให้คนเก่งแค่ไหนก็พลาดเรื่องง่าย ๆ ได้เหมือนกัน"

"ไปกันเถอะ ไปว่ายน้ำกัน!"

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หลินเฉินและลูกสาวก็มาถึงโรงแรมหรู สระว่ายน้ำที่นี่คุณภาพน้ำดีมาก พวกเขาเคยมาว่ายที่นี่หลายครั้งแล้ว

ไม่นาน หลินเสี่ยวเชี่ยนก็เริ่มเรียนว่ายน้ำ

เธอพอจะว่ายเป็นแล้ว แต่ยังว่ายได้ไม่ไกลนัก

ประมาณสิบนาทีต่อมา มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาที่ริมสระ เธอสวยและหุ่นดีมาก

หลินเฉินกำลังตั้งใจสอนลูกสาว แต่ทั้งสระมีคนอยู่ไม่กี่คน เขาจึงสังเกตเห็นผู้หญิงคนนั้น

หน้าตาเธออาจจะเป็นรองสวีเมิ่งเหยานิดหน่อย แต่หุ่นดีกว่าสวีเมิ่งเหยาเล็กน้อย

"สุดหล่อคะ ลูกสาวคุณเหรอคะ?"

"ลูกสาวน่ารักจังเลยค่ะ" ผู้หญิงคนนั้นมองหลินเฉินแล้วเอ่ยทักหลังจากผ่านไปสิบนาที

"ครับ" หลินเฉินพยักหน้าตอบสั้น ๆ

ผู้หญิงคนนั้นกระซิบ "สุดหล่อคะ ฉันไม่อยากแต่งงาน แต่อยากมีลูกน่ารัก ๆ แบบนี้ ห้องฉันเบอร์ 808 ช่วยสงเคราะห์หน่อยได้ไหมคะ?"

"ฉันจะพักที่นี่อีกอาทิตย์นึง"

"รับรองว่าจะไม่ไปรบกวนครอบครัวคุณแน่นอนค่ะ"

หลินเฉินขมวดคิ้ว "ไปหาคนอื่นเถอะครับ"

พูดจบเขาก็ว่ายน้ำไปหาลูกสาวที่อยู่ข้างหน้า

ผู้หญิงคนนั้นยิ้มมุมปาก เธอมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง คำขอแบบนี้ หลินเฉินจะไม่ใจอ่อนเชียวเหรอ?

หลังจากว่ายน้ำต่ออีกสักพัก หลินเฉินก็พาหลินเสี่ยวเชี่ยนกลับ

บนรถ หลินเฉินโทรหาหลิวเฟิง "หลิวเฟิง เมื่อกี้มีผู้หญิงจงใจเข้ามาตีสนิทผมตอนว่ายน้ำ เธอสวยมาก ช่วยเช็กประวัติให้หน่อย"

"รับทราบครับ" หลิวเฟิงเริ่มตรวจสอบทันที

ทันทีที่กลับถึงคอนโด หลิวเฟิงก็โทรรายงาน "คุณหลินครับ เจอตัวแล้ว เธอชื่อโคอิซึมิ จุนโกะ ชื่อจีนคือหลิวอินอิน โตที่เมืองจีนครับ"

"เธอพักที่โรงแรมนั้นมาอาทิตย์นึงแล้ว"

"ทุกบ่ายเธอจะลงไปว่ายน้ำ ดูเผิน ๆ เหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ แต่น่าจะจงใจไปดักรอเจอคุณแบบ 'บังเอิญ' มากกว่า"

"เธอพูดหรือทำอะไรแปลก ๆ บ้างไหมครับ?"

หลินเฉินเล่า "เธอบอกว่าไม่อยากแต่งงาน แต่อยากมีลูกน่ารัก ๆ แบบเสี่ยวเชี่ยน เลยขอให้ผมช่วย"

หลิวเฟิง: "คุณหลินครับ อีกฝ่ายอาจจะกำลังใช้แผนสาวงามยั่วยวนคุณ แล้วค่อย ๆ ล่อลวงให้คุณออกนอกประเทศ"

"หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าต้องการยีนของคุณ"

หลินเฉินงง "ต้องการยีนของผม?"

หลิวเฟิงอธิบาย "ประเทศซากุระตะวันออกมีโครงการปรับปรุงพันธุกรรมมนุษย์ครับ ถ้าเธอท้องลูกของคุณ เธอก็จะได้ยีนของคุณไป"

"พวกเขาอาจจะดึงตัวบุคลากรระดับท็อปไปไม่ได้ แต่ใช้วิธีลอบกัดแบบนี้ มันป้องกันยากครับ"

หลินเฉิน: "..."

พวกซากุระตะวันออกนี่มันทำได้ทุกอย่างจริง ๆ!

"หลิวเฟิง คุณจับเธอหรือยัง?"

ปลายสายตอบกลับ "คุณหลินครับ เธอเป็นลูกสาวนักธุรกิจร่ำรวย แค่นี้ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าเธอเป็นสายลับครับ"

"เราเลยยังจับเธอไม่ได้"

"แต่เรากำลังขุดคุ้ยประวัติเธอให้ลึกขึ้น อาจจะเจออะไรดี ๆ ก็ได้ครับ"