บทที่ 03 - ปราณแท้คลั่ง

༺༻

"คัมภีร์ดาราบรรพกาล บทกังหยวน เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร!"

"ระดับพื้นฐานที่สุดของยอดเคล็ดวิชาเทวะ!"

เมื่อมองดูตัวอักษรที่แท้จริงของคาถาในใจ เย่เฉินก็รู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ

เขากังวลว่าจะไม่สามารถปลดล็อกเคล็ดวิชาขั้นแรกได้ภายในสามวัน แต่กลับกลายเป็นว่าในชั่วพริบตา เคล็ดวิชาเทวะขั้นแรกก็ตกเป็นของเขา!

ในทันทีที่เย่เฉินได้รับ "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร" พลังขับไล่อันมหาศาลก็แผ่ออกมาจากทั่วทั้งหอดารา พลังนี้ผลักดันจิตและวิญญาณของเย่เฉินออกจากหอดารา กลับคืนสู่ทะเลปราณ

เมื่อเหลือบมองเจดีย์เจ็ดชั้นที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ภายในทะเลปราณ เย่เฉินก็รวบรวมจิตและวิญญาณทั้งหมดกลับคืนสู่ร่างกาย

ภายในกระท่อม เย่เฉินลืมตาขึ้น

บัดนี้ "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร" ได้ถูกจารึกไว้อย่างชัดเจนในใจของเย่เฉิน ทำให้เขามั่นใจว่าทุกสิ่งที่เขาได้ประสบมานั้นไม่ใช่ความฝัน!

"ดูเหมือนข้าจะได้รับเคล็ดวิชาขั้นแรกแล้ว แต่ตอนนี้ข้าไม่สามารถเข้าสู่หอดาราได้อีก" เขานึกในใจ

"ตามจารึกภายในหอ ข้าจะสามารถปลดล็อกเคล็ดวิชาขั้นต่อไปได้ก็ต่อเมื่อฝึกฝนขั้นแรกนี้จนสมบูรณ์แล้วเท่านั้น"

"ถ้าอย่างนั้น ข้าจะเริ่มฝึกฝน 'เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร' นี้เดี๋ยวนี้เลย!"

คัมภีร์ดาราบรรพกาลนั้นน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก เย่เฉินผู้ซึ่งต้องการเสริมสร้างพลังของตนอย่างเร่งด่วนจึงไม่รอช้าที่จะฉวยโอกาสฝึกฝนมัน

ครั้งนี้ เขาไม่ได้นั่งขัดสมาธิบนเตียง แต่ลุกขึ้นจากเตียง ล้างหน้าล้างตาอย่างรวดเร็ว แล้วนั่งลงกลางห้องเพื่อครุ่นคิดเกี่ยวกับ "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร"

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

นอกกระท่อม ท้องฟ้ามืดมิด และฝนก็ตกหนัก

เย่เฉินนั่งอยู่ข้างใน จิตใจของเขาสงบและปลอดโปร่ง

ขณะที่เคล็ดวิชาของ "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร" แล่นผ่านเข้ามาในใจ เย่เฉินก็รู้สึกว่าเคล็ดวิชานั้นลึกซึ้งและลึกลับอย่างไม่น่าเชื่อ

"ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง!"

"เคล็ดวิชานี้ฉีกกฎวิธีการฝึกฝนของทวีปแดนเถื่อนบรรพกาลโดยสิ้นเชิง มันเป็นวิธีการฝึกฝนแบบใหม่!"

ในทวีปแดนเถื่อนบรรพกาล ผู้ฝึกยุทธ์จะขัดเกลาปราณแท้อย่างไม่สิ้นสุด ปล่อยให้มันเข้าสู่จุดทะเลปราณ เพื่อเสริมสร้างพลังของตนเองผ่านปราณแท้

แต่ขั้นแรกของคัมภีร์ดาราบรรพกาล "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร" กลับเป็นการฝึกฝนเส้นชีพจรของร่างกายโดยตรงผ่านปราณแท้!

"เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจรประกอบด้วยการฝึกฝนเส้นลมปราณของร่างกายในสามขั้นตอนหลัก ขั้นตอนแรกคือการฝึกฝน 'เส้นลมปราณ' ขั้นตอนที่สองคือ 'แปดเส้นชีพจรพิเศษ' และขั้นตอนที่สามคือ 'สามสิบสามวงล้อชีพจร'"

"หลังจากฝึกฝนวงล้อชีพจรทั้งสามสิบสามวงจนสมบูรณ์แล้วเท่านั้น ข้าจึงจะสามารถปลดล็อกระดับต่อไปของบทกังหยวนได้"

เมื่อพิจารณาคำอธิบายของเคล็ดวิชาเกี่ยวกับเส้นชีพจรของร่างกาย ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจของเย่เฉิน

การฝึกฝน "เส้นลมปราณ" ที่กล่าวถึงในขั้นตอนแรกของเคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจรนั้น เป็นสิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ในทวีปแดนเถื่อนบรรพกาลฝึกฝนเช่นกัน พวกเขาใช้ "เส้นลมปราณ" นี้เพื่อส่งผ่านปราณแท้เข้าสู่ทะเลปราณ

อย่างไรก็ตาม สำหรับ "แปดเส้นชีพจรพิเศษ" และ "สามสิบสามวงล้อชีพจร" นั้น แนวคิดเช่นนี้ไม่มีอยู่ในทวีปแดนเถื่อนบรรพกาล หรืออย่างน้อยเย่เฉินก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน

เย่เฉินเริ่มนำทางปราณแท้จากภายในทะเลปราณของเขา ฝึกฝน "เส้นลมปราณ" โดยปฏิบัติตามเคล็ดวิชาของ "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร"

ฟู่! ฟู่!

กระแสปราณแท้ไหลออกจากทะเลปราณ โคจรอย่างรวดเร็วผ่านเส้นลมปราณ ในชั่วพริบตา ปราณแท้ก็โคจรครบรอบภายในเส้นชีพจร

เส้นลมปราณเปิดอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่มีความยากลำบากในการฝึกฝนขั้นแรกนี้

โดยไม่ลังเล เย่เฉินนำทางปราณแท้ไปยัง "แปดเส้นชีพจรพิเศษ"

จากนั้น เขาก็หมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝน "แปดเส้นชีพจรพิเศษ" อย่างเต็มที่

เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งทันใดนั้น เย่เฉินรู้สึกสั่นสะเทือนไปทั่วร่างกาย ขณะที่ปราณแท้เริ่มไหลกลับเข้าสู่ทะเลปราณอย่างช้าๆ ทำให้เขารู้สึกตื่นตัวอย่างเต็มที่

เมื่อมองดูแปดเส้นชีพจรพิเศษ เส้นชีพจร "เริ่น" "ตู" "ชง" และ "ไต้" ได้ถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์ในการฝึกฝนครั้งแรกนี้

ไม่ว่าจะเป็นเพราะวิญญาณที่เกิดใหม่หรือลักษณะเฉพาะของร่างกายของเขา ซึ่งไม่สามารถทะลวงผ่านไปยังขอบเขตยุทธะต่อไปได้ บัดนี้ดูเหมือนว่าจะเข้ากันได้ดีกับ "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร" อย่างสมบูรณ์แบบ—บรรลุการฝึกฝน "แปดเส้นชีพจรพิเศษ" ได้ครึ่งหนึ่งในการพยายามครั้งแรก

ขณะที่เย่เฉินกำลังจะสัมผัสถึงความแตกต่างในร่างกายของเขาหลังจากการฝึกฝนแปดเส้นชีพจรพิเศษ สิ่งที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่านั้นก็เกิดขึ้น

ตูม! ตูม! ตูม!

ภายในกระท่อม โดยมีร่างกายของเย่เฉินเป็นศูนย์กลาง กระแสปราณแท้แห่งฟ้าดินนับไม่ถ้วนเริ่มไหลมาที่เขาราวกับแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเล พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ปราณแท้แห่งฟ้าดินนี้ ส่วนน้อยเข้าทางเส้นลมปราณ และส่วนใหญ่เข้าทางเส้นชีพจรที่เปิดออกทั้งสี่เส้น ห่อหุ้มเย่เฉินไว้ในรังไหมแห่งปราณแท้

ปริมาณของปราณแท้นี้มีมากกว่าที่เย่เฉินสามารถดึงมาใช้ได้ในการฝึกฝนปกติอย่างน้อยหนึ่งพันเท่า!

เย่เฉินไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเส้นชีพจรที่เปิดโดย "เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร" จะทำให้ร่างกายของเขามีแรงดึงดูดปราณแท้ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

ขณะที่เย่เฉินกำลังตกตะลึง ปราณแท้แห่งฟ้าดินจำนวนมหาศาลก็ไหลผ่านเส้นชีพจร "เริ่น" "ตู" "ชง" "ไต้" และ "ลมปราณ" ของเขา ก่อนที่จะพุ่งเข้าสู่ทะเลปราณของเขา

ปราณแท้อันกว้างใหญ่ไพศาลรวมตัวเข้ากับทะเลปราณของเย่เฉิน ทำให้วังวนปราณแท้เล็กๆ ภายในขยายตัวอย่างรวดเร็ว

ในชั่วพริบตา มันก็ใหญ่ขึ้นกว่าสิบเท่า!

เมื่อมองดูเช่นนี้ วังวนปราณแท้แรกก็ไม่สามารถบรรจุปราณแท้จำนวนมากเช่นนี้ได้อีกต่อไป

นี่คือสัญญาณของการทะลวงสู่ "ปราณแท้ขั้นที่สอง" อย่างชัดเจน!

เย่เฉินรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง

ตลอดสองปีครึ่งในสำนักเมฆาคราม เขาไม่เคยไปถึงขั้นนี้มาก่อน และตอนนี้ เพียงแค่ฝึกฝน "คัมภีร์ดาราบรรพกาล" เขาก็ได้พบกับความประหลาดใจที่น่ายินดีนี้

เย่เฉินพยายามสงบใจที่เต้นรัว แล้วใช้เคล็ดวิชาปราณแท้ กดปราณแท้อันมหาศาลเข้าไปในวังวน

พร้อมกับการกดของเคล็ดวิชาปราณแท้ วังวนปราณแท้ทั้งหมดก็เดือดพล่านราวกับน้ำเดือด และเส้นใยปราณแท้นับไม่ถ้วนก็เริ่มกระโดดโลดเต้นอย่างบ้าคลั่ง

ปัง!

ท่ามกลางความโกลาหลนี้ วังวนปราณแท้ทั้งหมดก็แยกออกเป็นสองส่วน ก่อตัวเป็นสองวังวนโดยตรง

วังวนปราณแท้ที่สองนั้นใหญ่กว่าวังวนแรกอย่างเห็นได้ชัด และปราณแท้ภายในยังคงกระโดดโลดเต้นอย่างบ้าคลั่งราวกับว่ามันไม่สามารถทรงตัวได้เลย

ดูเหมือนว่า "ปราณแท้ขั้นที่สอง" ยังไม่ใช่ขีดจำกัด

หัวใจของเย่เฉินแทบจะกระดอนออกมา

"เป็นไปได้ไหมที่จะท้าทายปราณแท้ขั้นที่สาม?" เขาแทบไม่อยากจะเชื่อ

ในสำนักเมฆาคราม แม้แต่ในหมู่ยอดอัจฉริยะ เย่เฉินก็ไม่เคยได้ยินว่ามีใครสามารถทะลวงจากปราณแท้ขั้นที่หนึ่งไปยังขั้นที่สามได้ในทันที

การเลื่อนระดับได้สองขั้นในหนึ่งปีก็ถือเป็นอัจฉริยะของสำนักแล้ว และการเลื่อนระดับสองขั้นในหนึ่งวันนั้นเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน!

ขณะที่เย่เฉินแทบไม่อยากจะเชื่อ วังวนปราณแท้ที่สองในร่างกายของเขาก็แยกออกอีกครั้ง แบ่งออกเป็นสองส่วน

หึ่ง! หึ่ง! หึ่ง!

พร้อมกับวังวนปราณแท้แรก วังวนปราณแท้ขนาดมหึมาสามวังวนก็หมุนวนในทะเลปราณของเขา ในที่สุดก็ทำให้ปราณแท้จำนวนมหาศาลที่ไหลเข้ามามีเสถียรภาพ

วังวนปราณแท้ขนาดมหึมาสามวังวน ปราณแท้ขั้นที่สาม!

เย่เฉินได้ฝึกฝนจนถึงปราณแท้ขั้นที่สามแล้วจริงๆ!

ในขณะนี้ ปริมาณปราณแท้ในร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่าจากเดิม และเพียงแค่คิด ปราณแท้ก็ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย เติมเต็มเขาด้วยพลังชีวิตอันไร้ขีดจำกัด

เย่เฉินรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังของเขาเพิ่มขึ้น

"ปราณแท้ขั้นที่สาม ข้าเข้าสู่ปราณแท้ขั้นที่สามแล้ว!"

"ด้วยความเร็วขนาดนี้ ในอีกครึ่งปี การเข้าสู่ปราณแท้ขั้นที่ห้าและบรรลุความฝันในการเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการของสำนักนอกแห่งสำนักเมฆาครามอาจจะเป็นไปได้จริงๆ!"

เมื่อกำหมัดแน่นและรู้สึกถึงพลังอันแข็งแกร่งภายในร่างกาย เย่เฉินก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ

"ทั้งหมดนี้มาจาก 'เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร' คัมภีร์ดาราบรรพกาลเป็นยอดเคล็ดวิชาเทวะอย่างแท้จริง แค่ขั้นแรกก็ทรงพลังถึงเพียงนี้แล้ว"

"ดูเหมือนว่าดังที่จื่อจี ซิงจวินกล่าวไว้ การฝึกฝนจนถึงบทที่สี่ การครอบครองทวีปแดนเถื่อนบรรพกาลทั้งหมด อาจจะเป็นไปได้จริงๆ!"

เมื่อมองดูวังวนปราณแท้ทั้งสามในทะเลปราณของเขา แล้วมองไปยังหอดาราที่ตั้งตระหง่านอยู่ภายใน เย่เฉินก็เต็มไปด้วยความมั่นใจในอนาคตของตน!

"ลองฝึกอีกครั้ง ดูซิว่าจะดูดซับปราณแท้ได้มากเท่าเดิมหรือไม่"

เย่เฉินเคยได้ยินมาว่าเคล็ดวิชาฝึกฝนหลายอย่างให้ผลดีที่สุดในครั้งแรกที่ฝึก และการฝึกครั้งต่อๆ ไปจะกลับสู่ภาวะปกติ ดังนั้นเขาจึงไม่คิดว่าการทะลวงสองขั้นในหนึ่งวันจะกลายเป็นเรื่องปกติ

เย่เฉินนั่งขัดสมาธิในบ้านอีกครั้ง ใช้เคล็ดวิชาปราณแท้และเริ่มฝึกฝนปราณแท้แห่งฟ้าดิน

ครั้งนี้ เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ปราณแท้ไม่ได้เข้าสู่ร่างกายของเขามากนัก อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับปกติ ปริมาณปราณแท้ที่ถูกดึงดูดโดยเส้นชีพจรทั้งห้าก็เพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่าเช่นกัน

"เมื่อเทียบกับปริมาณปราณแท้ปกติที่มากกว่าสิบเท่า นี่ก็น่าประทับใจมากแล้ว!"

"ไม่ต้องพูดถึงศิษย์นอกนามของสำนักเมฆาคราม แม้แต่เมื่อเทียบกับศิษย์อย่างเป็นทางการ ความเร็วในการฝึกฝนของข้าก็ไม่ช้าเลย"

"และนี่เป็นเพียงผลจากการปลดล็อกเส้นชีพจรพิเศษสี่ในแปดเส้นเท่านั้น หากข้าพัฒนา 'เคล็ดวิชาหลอมเส้นชีพจร' ต่อไป ข้าเกรงว่าความเร็วในการฝึกฝนปราณแท้จะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!"

หลังจากฝึกฝนไปอีกสักพัก รู้สึกเหนื่อยล้าที่เส้นชีพจร เย่เฉินจึงหยุดฝึก

เขาลุกขึ้นยืน รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง

เมื่อผลักประตูบ้านออกไป ข้างนอกก็สว่างแล้ว ฝนที่ตกหนักได้หยุดลง และอากาศหลังฝนก็สดชื่นเป็นพิเศษ

เขาสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอดและมองไปยังโลกภายนอกลานเรือนเล็กๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับโลกใบใหม่นอกบ้าน โลกแห่งทวีปแดนเถื่อนบรรพกาล

ขณะที่เขากำลังสังเกตการณ์ ก็มีเสียงด่าทอมาจากนอกลานเรือน ตามมาด้วยเสียง "ปัง" ดังลั่นเมื่อประตูถูกเตะเปิดออก

คนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาจากนอกลานเรือน

เมื่อมองดูคนสองคนที่นำหน้า เย่เฉินก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย

ข้ากำลังจะไปหาพวกเจ้าอยู่พอดี

มาได้จังหวะจริงๆ!

༺༻