บทที่ 807 ต่อสู้เพื่อเเผนที่ขุมทรัพย์

บทที่ 807 ต่อสู้เพื่อเเผนที่ขุมทรัพย์

เสียงของเขาแฝงความเย็นเยียบราวน้ำแข็งใต้เงาจันทร์

ไม่รู้เพราะเหตุใด เจิ้งมู่กลับรู้สึกว่า คนผู้นี้…ช่างคุ้นเคยอย่างประหลาด

แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่มีเวลามานั่งไล่เรียงความทรงจำ

ทันใดนั้น เขายกปืนลำแสงโฟตอนขึ้น แล้วยิงใส่อีกฝ่ายทันที

เมื่อเห็นเช่นนั้น ผู้นำพันธมิตรจักรกลก็ไม่กล้าประมาท

“ฉึก ฉึก!”

ลำแสงมหาประลัยพุ่งฉีกอากาศ ไล่ล่าร่างของเขาอย่างไม่ลดละ

ผู้นำพันธมิตรจักรกลพยายามหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง

แต่คราวนี้…

“ฉัวะ!”

เมื่อลำแสงเข้าประชิดตัว แขนซ้ายของเขากลับถูกระเบิดแหลกสลายไปทั้งท่อน!

ภาพนั้นทำให้แววตาของเขา พลันลุกโชนด้วยโทสะ

นี่คือครั้งแรก… ที่เขาถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ

หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เขาคงไม่มีหน้าเงยในวันข้างหน้า

ขณะที่เขากำลังจะพุ่งเข้าไปสังหารเจิ้งมู่อีกครั้ง

ร่างของอีกฝ่ายกลับหายวับไปจากจุดเดิม

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น ก่อนที่เงาร่างนั้นจะหายลับไปในระยะไกล

ผู้นำพันธมิตรจักรกลแทบคลุ้มคลั่ง

ดวงตาแดงก่ำ พลังอำมหิตปะทุทั่วร่าง

เขาคำรามอย่างไม่เกรงใจ

“ไอ้สารเลว!”

ความอัปยศครั้งนี้ กัดกินศักดิ์ศรีของเขาอย่างรุนแรง

และในจังหวะนั้นเอง

“ฉึก!”

เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น

คมมีดเล่มหนึ่งแทงทะลุเข้าสู่ร่างของเขา

“กร๊อบ!”

ขณะเดียวกัน หุ่นจักรกลอีกตัวหนึ่งที่อยู่ด้านข้าง ฟันแขนของเขาขาดออก

ก่อนจะทรุดลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

ภาพตรงหน้าทำให้หุ่นจักรกลที่เหลืออยู่ ถึงกับยืนตะลึงงัน

ผู้นำพันธมิตรจักรกลเองก็ได้สติกลับมา

เขามองไปรอบด้าน

นอกจากซากหุ่นจักรกลที่กระจัดกระจาย กลับไม่มีศัตรูให้เห็นแม้แต่คนเดียว

ทั้งที่เมื่อครู่ เขาเห็นกับตาว่าเจิ้งมู่ถูกตนปราบและจับกุมไว้แล้ว

แล้วเหตุใดทุกอย่างจึงกลายเป็นเช่นนี้?

ขณะที่ความสงสัยกัดกินใจ

เสียงหนึ่งก็ดังมาจากระยะไกล

“ว่าไง…แกลืมอะไรไปหรือเปล่า?”

เสียงนั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

“ใครกัน!” ผู้นำพันธมิตรจักรกลตะโกนลั่น

ทันทีที่คำพูดสิ้นสุด

ไอสังหารเย็นเยียบก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นกลางสนามรบ

ไม่ใช่ใครอื่น  เจิ้งมู่

ใบหน้าของเขานิ่งดั่งผืนน้ำยามไร้ลม ทั่วร่างถูกห่อหุ้มด้วยจิตสังหาร

ผู้นำพันธมิตรจักรกลจำเขาได้ทันที

เครื่องแต่งกายยังเหมือนเดิม แต่ อาวุธในมือ…กลับแตกต่างไปจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง

“แกถูกส่งมาจากพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์!” เขาตะโกนเสียงแข็ง

เจิ้งมู่หัวเราะ

“ฮ่า ๆ ถูกต้อง ฉันนี่แหละ มาจากพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ แล้วแกจะทำไม?”

แม้ปากจะกล่าวเช่นนั้น แต่ในใจของเขากลับพลุ่งพล่านด้วยความยินดี

เดิมที พันธมิตรจักรกล เคยเป็นหนึ่งในกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุด ใต้สังกัดพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์

แต่เพราะแผนผังขุมทรัพย์ที่ขาดวิ่น ทั้งสองฝ่ายต่อสู้แย่งชิงกันนานนับร้อยปี

สุดท้าย พันธมิตรศักดิ์สิทธิ์เป็นฝ่ายชนะ และขับไล่พวกเขาออกไป

และตอนนี้ คนของพันธมิตรจักรกลตามล่าเขา

ก็เพราะแผนที่ขุมทรัพย์นั่นเอง

ในความคิดของเจิ้งมู่ ความโกลาหลครั้งนี้คือโอกาสทองให้เขาหลบหนี

ทว่าใบหน้าของผู้นำพันธมิตรจักรกลกลับซีดเผือด

เขาไม่เข้าใจ เหตุใดพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์จึงเข้ามาช่วยเจิ้งมู่

และในขณะนั้นเอง

เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังขึ้น

ที่แท้ ในระหว่างการต่อสู้เมื่อครู่ กองทหารลาดตระเวนใกล้เคียงตรวจพบความผิดปกติ จึงรีบรุดเข้ามาตรวจสอบ

“ครืน…ครืน…”

เมื่อกองทัพเคลื่อนมาถึง

ชะตากรรมของทุกฝ่าย ก็เริ่มสั่นไหวดุจใบไม้กลางพายุ  และเวทีแห่งอำนาจกำลังจะเปิดฉากบทใหม่ ที่ไม่มีผู้ใดถอยกลับไปเป็นคนเดิมได้อีก