บทที่ 788 ดินเเดนลึกลับ

บทที่ 788 ดินเเดนลึกลับ

ทั่วทั้งร่างของเขา เต็มไปด้วยบาดแผล แผลเก่าซ้อนแผลใหม่ เลือดไหลไม่หยุด

แต่ทั้งหมดนี้ คุ้มค่า เพราะในเวลานี้เขาอยู่ห่างจากโลกภายนอกเขตลับ เพียงก้าวเดียวเท่านั้น

อีกนิดเดียว แค่ยื่นมือออกไป ก็จะเป็นอิสระ

ทว่า โชคชะตาชอบเล่นตลกร้ายเสมอ

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ร่างหลายร่างพุ่งทะยานเข้ามา คือเหล่านักควบคุมเกราะกลระดับ SSS

ผู้ที่นำหน้า มองเจิ้งมู่ในสภาพสะบักสะบอม มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา

“เก่งไม่เลว ยืนหยัดมาได้ถึงขนาดนี้ แต่สุดท้าย… ก็ยังไม่พอ มากับฉันซะเถอะ”

น้ำเสียงเยียบเย็น ราวน้ำแข็งเฉือนกระดูก

“ไสหัวไป ไม่งั้นฆ่าไม่เลี้ยง”

เจิ้งมู่คำรามกลับ แม้ร่างกายจะใกล้พังแต่แววตายังดุร้ายราวอสูร

สิ้นเสียงนั้น

“ฮ่าๆๆ! สภาพแบบนี้ ยังกล้าขู่ฉันอีกหรือ วันนี้คือวันตายของแกแน่นอน!”

ยังไม่ทันจบประโยค ฝ่ามือหนึ่งก็ฟาดออกมา

เร็ว รุนแรง ไร้ปรานี

วูบ!

แรงลมคำราม

กร๊อบ!

แขนทั้งสองของเจิ้งมู่ แตกหักในฝ่ามือเดียว

และมืออีกข้าง ก็ยื่นคว้าเข้ามาอีกครั้ง

“โฮก——!”

เจิ้งมู่คำราม สัญชาตญาณดิบถูกปลุกขึ้นจนสุด ร่างทั้งร่าง ราวสัตว์ร้ายคลั่ง พุ่งเข้าใส่โดยไม่คิดชีวิต

แต่ เขาจะสู้ SSS ได้อย่างไร

ทันทีที่ปะทะ ร่างเขาก็ถูกซัดปลิว

หน้าอกฉีกเป็นรอยยาว เลือดแดงสดไหลอาบ

ภาพตรงหน้า ทำให้เขาหนาวไปถึงหัวใจ

พลังของเขา ยังไม่ฟื้นคืน การเผชิญหน้ากับระดับนี้ ไม่มีคำว่า ชนะ

ในวินาทีนั้น เขารู้ดี ความตาย… อยู่ใกล้กว่าที่เคย

“ดื้อดึงจริงๆ ถ้าอย่างนั้น ก็ฝังอยู่ที่นี่ตลอดไปแล้วกัน”

นักควบคุมเกราะกลระดับ SSS หัวเราะเสียงต่ำอย่างโหดเหี้ยม

ปัง! ปัง!

หมัดหนักหน่วง กระหน่ำใส่ศีรษะของเจิ้งมู่

ความเจ็บปวดระเบิดในสมอง โลกทั้งใบสั่นไหว

แต่เขา ไม่ยอมล้ม

ในเสี้ยววินาทีแห่งความสิ้นหวัง หัวใจของเขาแข็งกระด้างขึ้น

เจิ้งมู่ตัดสินใจ

เขาฟาด แกนพลังงาน ใส่เกราะกลของตนเองอย่างแรง!

ทันใดนั้น

พลังงานในเกราะ ไหลบ่าอย่างบ้าคลั่ง

เกราะกลรุ่นสอง เริ่มเปล่งประกายโลหะ สายฟ้าแลบวาบตามรอยเส้นพลัง ดูน่ากลัวราวปีศาจเหล็ก

และแล้ว แรงดูดมหาศาลก็เกิดขึ้น

เหล่านักควบคุมเกราะกล ยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกดึงเข้าไปอย่างจัง

ซู่— ซู่—!

พลังงานนับไม่ถ้วน ไหลไปตามลวดลายบนเกราะ ก่อนจะถูกแกนพลังงาน ดูดกลืนจนหมดสิ้น

แต่เจิ้งมู่ ยังไม่หยุด

ดวงตาของเขา ส่องประกายเจิดจ้า

ร่างกายยืนตระหง่าน ดั่งเทพสงคราม

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

หมัดถาโถมออกไปทุกทิศ แต่ละหมัด หนักราวฟ้าผ่า

นักควบคุมเกราะกลระดับ SSS ถูกซัดกระเด็นราวใบไม้ปลิว

สนามรบ กลายเป็นความโกลาหล

“บัดซบ! มันเพิ่มพลังได้ยังไงขนาดนี้!”

เสียงคำรามเต็มไปด้วยความหวาดผวา

เหล่า SS และ SSS หน้าซีดดวงตาแทบถลน

ไม่มีใครคาดคิด ว่าสถานการณ์จะพลิกเช่นนี้

“หนีเร็ว! มันขึ้นถึงระดับ SSS แล้ว!”

เสียงตะโกนแตกตื่น ดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย

และในเปลวพลังนั้น เจิ้งมู่ยืนอยู่ เลือดอาบกาย แต่ยิ้มเย็น

เหมือนจะบอกว่า

ตอนนี้… ถึงตาฉันแล้ว