บทที่ 672 การขโมยผลงานไม่ใช่เรื่องที่ดี
บทที่ 672 การขโมยผลงานไม่ใช่เรื่องที่ดี
บทที่ 672 การขโมยผลงานไม่ใช่เรื่องที่ดี
ว่ากันว่า หลี่อวิ๋นซาน เป็นบุตรหลานของตระกูลใหญ่ ทว่าต่อให้มีฉากหลังสวยหรูเพียงใด สุดท้ายเขาก็ไต่ขึ้นมาด้วยแรงตนเอง และหยุดอยู่ที่ระดับ “นักสู้ขั้นสูง”
ระยะห่างจากพวกผู้แปลงอาชีพขั้นสูงตัวจริง ยังห่างไกลราวฟ้ากับดิน
ถึงกระนั้น ชื่อเสียงด้านความโหดเหี้ยม เลือดเย็น ของหลี่อวิ๋นซาน ซ่งป๋ออี้เคยได้ยินมานานแล้ว
“อ้อ?” หลี่อวิ๋นซานเลิกคิ้ว มองซ่งป๋ออี้ด้วยสายตาเย็นชา “คุณชายซ่ง มาทำอะไรกลางป่ากลางดงแบบนี้ล่ะ?”
สายตาของเขาเหลือบไปยังซากงูยักษ์บนพื้น ทำให้สีหน้าซ่งป๋ออี้เปลี่ยนเล็กน้อย
“ท่านผู้บัญชาการ… งูยักษ์ตัวนี้ ผมเป็นคนล่าเอง” ซ่งป๋ออี้รีบอธิบายเสียงร้อนรน
แต่หลี่อวิ๋นซานกลับโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ฉันไม่สนว่าใครเป็นคนฆ่า”
“ฉันถามแค่ว่า คุณมาทำอะไรแถวนี้?”
“เหตุใดถึงโผล่มาในที่แบบนี้ได้?”
น้ำเสียงเย็นเฉียบ ราวกับใบมีดกดลงบนลำคอ
“……” ซ่งป๋ออี้อ้ำอึ้ง คำพูดติดคอ
ยังไม่ทันได้เอ่ย หลี่อวิ๋นซานก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้
“เมื่อครู่… คุณบอกว่าจะตามล่าพวกบ้านนอกไร้ค่าใช่ไหม?”
“ชื่ออะไรนะ…”
“เหมือนจะชื่อ… เจิ้งมู่?”
“หืม? คุณรู้จักเขา?” คิ้วของหลี่อวิ๋นซานขมวดเข้าหากัน
“ใช่! ก็ไอ้เศษสวะจากชนบทนั่นแหละ!” ซ่งป๋ออี้พยักหน้าแรง ก่อนจะรีบส่ายหัว “ท่านผู้บัญชาการ เขาเป็นแค่ขยะ เป็นเพียงผู้ปลุกอาชีพช่างกลขั้นหนึ่งระดับต่ำ ไม่คู่ควรให้ใส่ใจ!”
“งูยักษ์ตัวนี้ ผมแค่บังเอิญพบเข้า!”
“เดิมทีตั้งใจจะเอาไปมอบให้คุณหนู เป็นของกำนัล!”
พูดจบ เขามองหลี่อวิ๋นซานด้วยแววตาเร่าร้อน หวังจะได้การยอมรับสักนิด
“งั้นหรือ?” หลี่อวิ๋นซานย้อนถามเสียงเรียบ
แต่ในใจ กลับหัวเราะเยาะ
“คุณบอกว่าเขาเป็นขยะ เขาก็เป็นขยะอย่างนั้นหรือ?”
“หึ!”
“เจ้าหมาน้อยเอ๋ย กิน ดื่ม เล่นหญิง พนัน มีเรื่องไหนที่เจ้าทำไม่คล่องบ้าง?”
“โกหกทั้งที ยังไม่คิดให้เนียน!”
หลี่อวิ๋นซานหัวเราะหยัน
ในโลกที่ผู้แปลงอาชีพมีอยู่เกลื่อน ใครบ้างไม่รู้ว่ามี “ช่างกล” คนหนึ่ง ฝีมือไม่ธรรมดาเอาเสียเลย
เขาเอง… ก็อยากไปเจอช่างกลคนนั้นสักครั้ง
…
อีกฟากหนึ่งของโลก เจิ้งมู่จามแรงหนึ่งที
“ใครมันนินทาฉันวะ?” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะก้มดูคะแนนของตัวเอง
ดูเหมือน… ชุดเกราะกลจะอัปเกรดได้อีกแล้ว
“ระบบ ช่วยอัปเกรดให้หน่อย!”
เขาพูดอย่างไม่ลังเล
ตูม!
ในพริบตาเดียว ข้อความระบบก็พุ่งทะลักเข้ามาเหมือนน้ำป่า
ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!
ข้อมูลนับไม่ถ้วนถาโถมใส่สมอง
“อัปเกรดชุดเกราะกลสำเร็จ ใช้แต้มความชำนาญทักษะ 10 แต้ม!”
สิบแต้ม? สำหรับคนอื่น นั่นไม่ใช่น้อย
แต่สำหรับเจิ้งมู่ แทบไม่รู้สึกอะไรเลย
เพราะไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาสะสมแต้มทักษะไปเกือบสามร้อยแล้ว!
“เพิ่มอีกสองแต้ม!”
ตูม!
เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง เจิ้งมู่รู้สึกเหมือนสมองจะระเบิดตามไปด้วย
“ติ๊ง!”
“ขอแสดงความยินดี โฮสต์อัปเกรดชุดเกราะกลสู่ระดับเก้าดาว ได้รับคุณสมบัติพิเศษ 【โหมดต่อสู้】!”
……
【โหมดต่อสู้】: สามารถใช้วิชากลไก วิชาช่างกล และวิชาแปรธาตุ ที่โฮสต์เคยเรียนรู้มา ใช้ในการต่อสู้ได้
คำอธิบายสั้นๆ แต่เจิ้งมู่กลับยืนอึ้งไปชั่วขณะ
เดิมที วิชากลไก วิชาช่างกล และวิชาแปรธาตุของเขา ล้วนเป็นเพียงทักษะพื้นฐานขั้นต้น ไม่มีบัฟ ไม่มีพลังโจมตี แม้แต่สกิลป้องกัน…ก็ไม่มี!
แต่ตอนนี้
มีแล้ว!
【โหมดต่อสู้】: เมื่อเปิดใช้งาน ทักษะเดิมทั้งหมดจะถูกเสริมพลังในรูปแบบการต่อสู้!
“ฮ่าๆๆ! โคตรสะใจ!”
“ต่อไปนี้ วิชากลไก ช่างกล แปรธาตุ ทั้งหมดเอามาใช้สู้ได้แล้ว!”
“แถมยังเพิ่มค่าสถานะอีก!”
เจิ้งมู่หัวเราะลั่น หัวใจเต้นแรงราวกลองศึก
เส้นทางของช่างกล กำลังเริ่มต้น… ในแบบที่โลกทั้งใบไม่ทันตั้งตัว