บทที่ 466 โลหะที่เเปดเปื้อนด้วยความศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 466 โลหะที่เเปดเปื้อนด้วยความศักดิ์สิทธิ์

“ระดับชิงฟ้า? นักมายากลเชิงกลงั้นเหรอ?”

เสียงทุ้มหนักของใครบางคนดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยความเหลือเชื่อปนดีใจอย่างแรง อารมณ์ถูกกดทับจนซับซ้อนวุ่นวาย เหมือนภูเขาไฟที่กำลังเดือดดาลอยู่ใต้ดิน!

นี่เขากำลัง… คิดหาฉายาให้เจิ้งมู่อยู่เหรอ? ฉายาในฐานะ “ผู้บุกเบิกจักรกล” แบบเท่ ๆ สักอันน่ะ?

…

ในเขตนอกของ “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์”  ภายในฐานทัพลอยฟ้า

ห่างจากพื้นที่ที่กองกำลังพันธมิตรประจำการ ในแกนกลางของฐานทัพลอยฟ้า มีห้องโถงใหญ่ที่เป็นทั้งห้องประชุม ศูนย์ควบคุม และกองอำนวยการยุทธศาสตร์

ที่นี่ มีเพียงแกนหลักของประเทสมังกรเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา ระดับความเชื่อใจ “เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์”

สถานที่ที่ควรเต็มไปด้วยบรรยากาศจริงจังและเคร่งขรึม กลับมีเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นมาก่อน

แล้วทันใดนั้น เสียงของเจิ้งมู่ก็ดังตามมา ราวกับฟ้าผ่าใส่พื้น แถมยังฟังดูขำ ๆ เสียด้วย

“อะไรนะ?ระดับชิงฟ้า?”

“พวกคุณนี่คิดกันไปไกลจริง เลเวลอาชีพของผมยังไม่เต็มเลย จะไปข้ามชั้นทะลวงระดับได้ยังไงกันล่ะ?”

เจิ้งมู่หัวเราะพร้อมส่ายหน้า ปฏิเสธแบบไม่ต้องคิด

ข้ามขั้นขึ้นระดับชิงฟ้า? เป็นไปได้ที่ไหนกัน!

ระดับอาชีพของเขายังไม่ถึง 90 เลยด้วยซ้ำ กว่าจะถึง 100 เลเวลสูงสุด ยังอีกยาวไกล จะให้ข้ามกระโดดขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของมนุษย์งั้นเหรอ?

ต่อให้ “เปิดสูตรโกง” มันก็ยังต้องเคารพกฎพื้นฐานของเกมหน่อยไหม!

อีกอย่าง ด้วยนิสัยของเขา ต่อให้มีโอกาสข้ามขั้นจริง เขาก็ไม่มีวันเลือกทางลัดแบบนั้นแน่นอน

ฐานไม่แน่น จะสร้างตึกหมื่นชั้นได้ยังไง? เจิ้งมู่ไม่ใช่พวกเห็นแก่ได้ระยะสั้นจนลืมคิดถึงผลที่จะตามมา

ดังนั้น…

เขาไม่ได้ทะลวงระดับชิงฟ้าอะไรทั้งนั้น!

ฉายาเท่ ๆ ที่ท่านเจียงกำลังคิดให้ ตอนนี้ก็ต้องขอพักไว้ก่อน

แต่…

มีอยู่อย่างหนึ่งที่พวกเขาคิดถูก

คือในฐานะ “ผู้ควบคุม” ของดันเจี้ยนลับ【โลกด้านใน】 เจิ้งมู่ย่อมมีสิทธิ์เก็บเกี่ยวทรัพยากรในนั้น แถมยังมีพลังพอจะจัดการทุกอย่างในดันเจี้ยนได้ตามใจ

แน่นอนว่า เขาไม่มีทางออกมาจากดันเจี้ยนลับมือเปล่าเด็ดขาด

แต่… สิ่งที่เขาได้มา ไม่ใช่ “หินโลหิตเทพ” อย่างที่ท่านเจียงเข้าใจ

หินโลหิตเทพ คือของล้ำค่าที่ช่วยให้ผู้มีเลเวลเต็ม 100 ทะลุขีดจำกัด ก้าวสู่เส้นทางแห่งเทพ แต่มันยังอยู่ในขั้นเริ่มต้นการขุด มีปริมาณน้อยมาก

เจิ้งมู่จะไปกั๊กไว้สามส่วนได้ยังไงกัน?

เพื่อเร่งให้ประเทศมียอดฝีมือระดับชิงฟ้าเพิ่มเร็วที่สุด เพื่อแก้ปัญหาที่เขาเองก็ไม่อาจมีตัวตนอยู่หลายที่พร้อมกัน

“หินโลหิตเทพ” ทั้งหมด เขาทิ้งไว้ในดันเจี้ยนลับ ไม่ได้แตะต้องแม้แต่นิดเดียว

สิ่งที่เขาเอามา…

คือโลหะพิเศษที่อยู่ในเขต【ทะเลแห่งความตาย】 โลหะที่ถูกพลังงานมหาศาลกลั่นตัวระหว่างการก่อรูปของ “หินโลหิตเทพ” เป็นเหมือน “แร่ประกอบ” ที่ได้มาระหว่างขุดหาแร่หลัก

แร่หลักเขาไม่แตะ แต่เอาเจ้าโลหะประกอบกลับมาหมดทั้งเหมือง

สิ่งที่เขาได้มากที่สุด คือ โลหะที่ถูกพลังของกฎเกณฑ์โลกปนเปื้อน โลหะที่ผ่านการสัมผัส “ความเป็นเทพ” ชั่วขณะหนึ่ง

…

【ชื่อ : โลหะบิดเบี้ยวที่ถูกปนเปื้อน】

【คำอธิบาย: ถูกแสงศักดิ์สิทธิ์ไม่ทราบที่มาแตะต้อง ถูก “กฎแห่งโลก” ปนเปื้อน คุณสมบัติดั้งเดิมถูกทำลายจนหมด เหลือเพียงข้อมูลที่บิดเบี้ยวและไม่แน่นอน แถมยังติด “ลักษณะอัปมงคล” บางอย่าง】

【คุณสมบัติพิเศษ: สูญหาย】

【ระดับ: ไม่มี】

วัสดุที่เคยเป็นอย่างต่ำ “สีม่วง  ระดับหายาก” บางชิ้นเป็นถึง “สีส้ม  ระดับตำนาน”

ตอนนี้… กลายเป็นเหมือนเศษเหล็กที่ไร้ค่าทั้งหมด