บทที่ 438  บรรพบุรุษผู้ดื้อรั้น

บทที่ 438  บรรพบุรุษผู้ดื้อรั้น

เงาคนทะลักยอดป้อมปราการพิพากษาสั่นสะเทือน

เพล้งงงง——!!!

เสียงกระแทกของผู้คนและพลังปะทะดังขึ้นพร้อมกัน ที่ยอด “ป้อมปราการพิพากษา” จังหวะที่ทั้งสองกองทัพกำลังใกล้เจาะทะลวงกำแพง ทำลายประตูศูนย์กลางสำเร็จ

กึกกัก…กึกกัก… เสียงฝีเท้าลึกลับดังขึ้นเต็มพื้นที่

บนสนามรบ! ไม่ใช่หนึ่ง ไม่ใช่สอง แต่เป็น “หลายกลุ่ม” วิ่งพรวดออกมา หนาแน่นเป็นผืนคลื่นมนุษย์

แม้ดูเหมือนจะโกลาหลระเนระนาด แต่พลังของแต่ละคนกลับรุนแรงเกินคาด พลังทะลักฟุ้งคล้ายภูเขาถล่ม ทะเลลึกแผ่ขยาย

แม้จะยังห่างจากระดับชิงฟ้าอยู่บ้าง แต่พอเปิดสถานะขึ้นมาดู ทุกคนล้วนเป็น เลเวล 297–300 เต็มขั้น ระดับสูงสุดของผู้ปลุกอาชีพของสหรัฐ

แค่มีเลือดเทพหรือหินแก่นมาเพิ่มอีกนิด ก็กลายเป็น “ว่าที่ระดับชิงฟ้า” ได้เลย!

และในอเมริกาแห่งนี้… ผู้ปลุกอาชีพเต็มระดับ ไม่ได้เกลื่อนเหมือนกะหล่ำปลีในตลาด แต่ละคนมีสถานะสูง ส่งผลต่อการเมืองในภาพรวมด้วย

ดังนั้น ที่โผล่มาเป็นสิบๆ พร้อมกันแบบนี้ ทำเอา อีวานก้า ถึงกับหน้าถอดสี ใจเต้นระส่ำโดยไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเรื่องใหญ่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น

แม้พวกเขาต่างเป็นผู้แข็งแกร่ง แต่ พลังและกลิ่นอายกลับไม่เป็นเอกภาพแต่ละคนแฝงความระแวงต่อกันอย่างชัดเจน เหมือนอยู่คนละก๊ก คนละพวก!

นี่มัน… ไม่ใช่กลุ่มเดียวแน่นอน

ดูยังไงก็เหมือน

หลายกลุ่มทุนใหญ่ ที่ “จำใจ” ร่วมมือกันเฉพาะกิจเท่านั้น

“มาแล้ว คนของพวกกลุ่มทุนอื่น!”

อีวานก้าหน้าเครียด ความรู้สึกแย่แล่นวาบขึ้นมาทั้งตัว

ใช่ เธอไม่ได้โง่ ได้รับการศึกษาชั้นสูงของราชวงศ์ ย่อมรู้ดีถึงความสัมพันธ์อันซับซ้อนของสี่กลุ่มทุนระดับสูงสุดร่วมมือก็จริง แต่ต่างคนต่างระวังหลัง!

นี่คือภาพสะท้อนของสหรัฐอเมริกาทั้งสี่กลุ่มทุนชัดเจนที่สุด พึ่งพา แต่ก็เขม่นร่วมกันยามจำเป็น แต่พร้อมกัดกันได้ทุกเมื่อ

และเหตุผลที่พวกเขายัง “ไม่รุมกินโต๊ะ” ก็เพราะครั้งนี้ผู้ลงมือ คือ อีวานก้า ในนาม ราชวงศ์

หากเป็นศัตรูภายนอก แม้เป็นกลุ่มทุนกลางๆ สี่กลุ่มนี้จะรวมพลังกวาดล้างในพริบตา

แม้แต่ราชวงศ์เอง ตอนนี้ก็ทำให้พวกมันระแวงจนวิ่งตามกลิ่นมาถึงที่นี่

“จอห์น…” อีวานก้าหันมามองชายข้างตัว ดวงตาคู่ใหญ่สั่นระริกเหมือนมีหมอกบางคลออยู่

ตั้งแต่ชิม “รสชาติของการยอมอ่อนข้อ” เธอก็เหมือนติดรสหวานนั้นไปแล้ว พึ่งพาเขามากขึ้นทุกที

แต่ครั้งนี้ ไม่ใช่เพื่อให้เขาออกไปเสี่ยงแทน แต่เพราะ…

เธอไม่อยากให้เขาบุกออกไปสุ่มสี่สุ่มห้า

คู่ต่อสู้คือกลุ่มทุนระดับแนวหน้า แถมหลายกลุ่มรวมตัวไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

“ไม่ต้องกังวล” จอห์นเหลือบตามองเธอ แค่แววตาเดียวก็ทำให้เธอรู้สึกเหมือนพื้นโลกกลับมาแน่นมั่นอีกครั้ง

เขามีแผนของเขาเอง แบบนั้น

แต่ยังไม่ทันที่อีวานก้าจะถอนใจโล่ง

ฟึ่บ!!

จอห์นก็ “เหยียบปลายเท้า” พุ่งพรวดออกไปทันที ราวสายฟ้าผ่าท่ามกลางสนามรบ

อีวานก้าตาเบิกโพลง เขาคิดแบบเดียวกับเธอที่ไหนกันล่ะ!!

อีกฟากหนึ่ง เหล่าผู้แข็งแกร่งเต็มระดับที่เพิ่งโผล่มา ถึงกับชะงักงันไปทั้งกลุ่ม

“แก—!”

“นี่แกจะทำอะไร!?”

ชายที่จำใจต้องออกหน้าฐานะ “เจ้าบ้าน”  โทคัส เมลอน  กัดฟันพูดออกมา แม้จะกลัวแต่ก็ต้องยืน

หัวหน้าเครือเมลอนถูกฆ่า ผู้แข็งแกร่งระดับชิงฟ้าก็อยู่ที่อื่น เหลือแค่เขาที่เป็นสายเลือดตรง ถึงไม่อยากยืนขวางก็หนีไม่ได้

เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ดี เขาเป็นคนไปเรียกคนของกลุ่มทุนอื่นๆ ให้มารวมตัว เพื่อ “สร้างภาพว่ามีจำนวนมาก” หวังใช้แรงกดดันให้ฝ่ายอีวานก้าถอยกลับ

ผลคือ ได้ผลมาก อีวานก้าเริ่มถอยจริง!

เขาโล่งใจ คิดว่าปัญหานี้จะปิดได้แล้ว ค่อยให้ผู้ใหญ่กลับมาไล่เช็คบิลทีหลัง

แต่ไม่คิดเลยว่า จะเจอจอห์นคนที่ “หัวแข็ง ไร้กฎ หวดก่อนคุยทีหลัง” แบบนี้

ไม่แยแส ไม่สนเบื้องหลัง ไม่สนบทบาท ไม่สนแม้แต่ “เกมการเมือง”

เขาเดินออกมาด้วยท่าทีเดียว

จะสู้ก็เข้ามา