บทที่ 403 วิกฏตอันน่าสะพรึงกลัวหลังการทะลวงผ่าน (ฟรี)
บทที่ 403 วิกฏตอันน่าสะพรึงกลัวหลังการทะลวงผ่าน (ฟรี)
บทที่ 403 วิกฏตอันน่าสะพรึงกลัวหลังการทะลวงผ่าน (ฟรี)
“ห้าหมื่น… เจ็ดหมื่นห้า…” ท่านหลี่พึมพำอย่างแผ่วเบา ก่อนเข้าใจทันทีว่าหากให้ท่านเจียวทะลวงผ่าน พลังหลังแปรสภาพต้องมากกว่าแน่นอน ย่อมรับศึกใหญ่ที่รอประเทศมังกรอยู่ได้ดีกว่า
พวกเขาจะเอาทุกอย่างไปกองไว้บนไหล่เจิ้งมู่คนเดียวไม่ได้ ต่อให้เจ้าหนูยอม พวกลุงๆ ก็ไม่มีวันทำแบบนั้น
ทั้งคู่สบตากัน คนที่ร่วมเป็นร่วมตายมาครึ่งชีวิต อ่านใจอีกฝ่ายออกในพริบตา คล้ายต่างฝ่ายต่างคิดตรงกันต้องเลือกให้คุ้มค่าที่สุดว่าใครควรทะลวงผ่านก่อน
แต่ก่อนจะทันตัดสิน…
【ติ๊ง——】
【ติ๊ง——】
【ติ๊ง——】
เสียงเตือนสั้นๆ แต่แหลมบาดหูดังขึ้นจากแผงระบบ ไม่ใช่การแจ้งเตือนทั่วไป แต่เป็น ‘รหัสติดต่อฉุกเฉินระดับสูงสุด’ จากฝ่ายบริหารประเทศมังกร!
หนนี้ไม่ใช่เหตุการณ์ธรรมดา เป็นสัญญาณที่ใช้เฉพาะตอนชะตากรรมประเทศถูกคุกคามโดยตรง ระดับ…ผิดพลาดนิดเดียว อาจล้มทั้งชาติ
เมื่อรับสัญญาณนี้ คำสั่งทุกอย่างต้องหยุด ถือเป็น “ลำดับหนึ่ง” ทันที
พูดง่ายๆ นี่คือเหตุระดับ ‘ล่มประเทศ’ รุนแรงเป็นรองแค่ภาวะที่ดินแดนถูกศัตรูเหยียบย่ำจนต้องขู่ใช้ยุทธศาสตร์นิวเคลียร์เท่านั้น
ท่านหลี่ชะงัก หายใจติดขัด หันมองท่านเจียว และเห็นความตื่นตระหนกสะท้อนในดวงตาคู่นั้นเหมือนกันเป๊ะ
เรื่องนี้…เกินคาด นอกเหนือแผนทุกอย่าง แถมเกิดขึ้นในเวลาที่แย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
บรรยากาศที่ยังอบอวลด้วยความยินดีเมื่อครู่ เหมือนถูกใครสาดหมึกดำปกคลุม ความกดดันลอยขึ้นในอากาศจนหายใจก็หนัก
“หืม?” เจิ้งมู่สังเกตความผิดปกติทันที ใบหน้าสงบนิ่ง แต่ดวงตาวาวขึ้นเล็กน้อย ท่านหลี่กับท่านเจียวหน้าซีดวาบราวถูกผีหลอก จนกระทั่งแม้แต่จู่สงก็เกาหัวแทบถลกหนัง ก็ยังนึกไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เจิ้งมู่ไม่ใช่พวกงงง่ายแบบนั้น เขาซัด “การรับรู้จิต–ข้อมูลควอนตัม” ออกไปทันที ให้ ‘เรดควีน’ ลากเอาพลังประมวลผลทั้งหมดเร่งถึงขั้นสุด คำนวณแบบกวาดทั้งจักรวาลความเป็นไปได้ด้วยกำลังเดียวกับซูเปอร์คอมระดับกาแล็กซี
ผลลัพธ์จึงผุดขึ้นในหัวแบบฉับพลัน
“เป็น เขาศรัทธา…งั้นเหรอ”
“ใช่สิ…ต้องเป็นเขาศรัทธาล่มแน่ๆ ใช่ไหม?”
แม้จะเป็นคำถาม แต่เสียงมั่นคงจนเหมือนคำประกาศ มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์
ทุกคนรอบข้างสะดุ้งเฮือก ไม่รู้ว่าต้องตกใจเพราะข้อมูล…หรือเพราะความนิ่งเหนือมนุษย์ของเจิ้งมู่กันแน่
เจิ้งมู่ไม่สนใจสายตาฝูงชน เขาเพียงหันไปมองท่านหลี่กับท่านเจียว แววตาใสสงบ ไร้แรงกดดัน ราวกับถามเรื่องสภาพอากาศเท่านั้นเอง