บทที่ 226 มหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกาล่มสลาย ขอพระเจ้าทรงเมตตา

บทที่ 226 มหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกาล่มสลาย ขอพระเจ้าทรงเมตตา

“โก! โก! โก! เร็วเข้า! รีบเข้าไปในวงเวทเคลื่อนย้าย!”

“แนวหน้าถอนกำลัง! เร็วเข้าอีก!”

“มีคนเจ็บ! หลีกทางด่วน! คนเจ็บจะผ่าน!”

“พระเจ้า... ปืนใหญ่ของประเทศมังกรกำลังจะยิงลงมาแล้ว!”

“อย่าตื่นตระหนก! ตั้งโล่ป้องกัน! ทุกคนตั้งโล่! จอมเวททั้งหมดเปิดสกิลป้องกัน ด่วน!”

เสียงตะโกนสับสนปะปนกันระงมทั่วฐานทัพกลางประเทศญี่ปุ่น กองกำลังชั้นยอดของมหาอำนาจสหรัฐอเมริกาแตกกระเจิง วิ่งกรูกันเข้ามาราวกระแสน้ำเชี่ยวทะลักเข้าสู่ประตูเวทมิติ แม้ลานวาร์ขนาดมหึมาจะกว้างเพียงใด เวลานี้ก็แน่นขนัดจนแทบหายใจไม่ออก

เสียงร้องโอดครวญของผู้บาดเจ็บ

เสียงตะโกนเร่งของนายทหาร

เสียงคำสั่งขาดใจของผู้บังคับบัญชา

ทั้งหมดประสานกันกลายเป็นภาพแห่งหายนะ ที่ทั้งโลกไม่เคยได้เห็นมาก่อน

กองทัพชั้นยอดของสหรัฐอเมริกา... พังทลายย่อยยับโดยสิ้นเชิง

ตลอดทั้งวัน ทั้งคืน แปดแสนชีวิตต่อกรกับประเทศมังกร ผลลัพธ์คือ... ผู้ตายเกินแสน ผู้บาดเจ็บสาหัส แขนขาขาด พิการอีกกว่าสองแสนสามหมื่นชีวิต

เเละคนหลายพันคนถูกทิ้งไว้กลางสนามรบ ปล่อยให้ตายไปตามยถากรรม ส่วนคนพิการนับไม่ถ้วนก็ถูกพยุง แบก ลาก เร่งหนีเข้าสู่ฐานทัพสุดท้าย

“ไม่! ถ้าเป็นแบบนี้... เราไม่มีทางรอกองเรือมาทันแน่!”

มอร์ริสกัดฟันแน่นจนกรามสั่น มองภาพเบื้องล่างด้วยใบหน้าซีดเผือด เสียงร่ำไห้ เสียงโวยวาย เสียงตะโกนด่าท้อดังสะท้อนขึ้นสู่ฟ้า ราวกับโลกกำลังสิ้นสุดลง

ด้านนอกฐานทัพ ยังมีทัพอีกสองถึงสามแสนที่กำลังกรูเข้ามาเหมือนคลื่นน้ำท่วม ไม่มีระเบียบ ไม่มีผู้บังคับบัญชา และไม่มีแม้แต่ "ใจจะสู้"

แนวหลังสุดถูกบดขยี้โดยกองทัพสวรรค์ของประเทศมังกรที่ไล่ล่ามาอย่างไม่หยุดยั้ง  เเละทุกคนต่างรู้ดี... ว่าตรงนั้นไม่ใช่จุดหยุดทัพ แต่คือ “ปากหลุมศพ”

“ไม่นะ! อย่าทิ้งฉันไว้!”

เสียงโลหะกระทบดังสนั่นจากด้านหลัง ชายหนุ่มคนหนึ่งหน้าซีดเผือด ตัวสั่นระริกเพียงได้ยิน ก่อนเสียงกรีดร้องจะขาดห้วง

“อ๊าาาาา!”

ร่างของเขาถูกลิกเกอร์สองตัวกระโจนเข้าขย้ำจากด้านหลัง เสียงเกราะแตก เสียงเนื้อฉีก กลายเป็นบทเพลงแห่งความตายที่ทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ

สหายที่อยู่ใกล้เห็นภาพนั้นเต็มตา แต่ไม่มีใครกล้าช่วย ทุกคนหันหลัง วิ่งหนีสุดชีวิต ราวกับปีศาจกำลังไล่กัดอยู่ตรงหลังคอ

“กร๊อบ!”

ศีรษะหนึ่งลอยขึ้นฟ้า ดวงตาเบิกโพลงไม่หลับ กลิ้งตกลงบนพื้นโคลนเลือด ก่อนถูกเหยียบแตกเละโดย T-1000

“ปล่อยเขา!!!”

เสียงคำรามสะเทือนฟ้าดังขึ้น เปลวเพลิงปะทุทั่วร่างชายร่างใหญ่ เขาทะยานขึ้นสู่ฟ้า ดุจเทพเพลิงถืออาวุธมาแก้แค้น

ร่างอีกด้านแทบไร้ลมหายใจ ถูกพาหมุนวนขึ้นสู่ป้อมปราการลอยฟ้า ซึ่งนั่นคือ “เทพผู้พิทักษ์ของสหรัฐอเมริกา” หนึ่งในสุดยอดนักรบระดับ SSS

Lv92 สายฟ้าพญามังกร — เคลย์ตัน

เขาถูกจับ ถูกพันธนาการ เเละมีเลือดอาบกาย

ภาพนี้ถูกถ่ายทอดสดไปทั่วทั้งโลก

เทพผู้พิทักษ์... ถูกจับ!

เทพผู้พิทักษ์... ล้มแล้ว!

…..

อีกด้านหนึ่ง เปลวไฟได้ระเบิดทะยานขึ้นฟ้า อาโทสไตน์  อีกหนึ่งเทพผู้พิทักษ์สายไฟมังกรคำรามโกรธจัด พุ่งเข้าปะทะอย่างบ้าคลั่ง

แต่แล้ว….เสียงคำรามต่ำก็ดังก้องขึ้นมาราวกับภูเขาไฟปะทุ แขนที่เปล่งแสงได้เข้ามาจับขาของเขาเอาไว้แน่น

“หุบปากไปซะ เจ้าหมูขาวกวนใจ!”

ซาคาสึกิ·หมาแดงเหวี่ยงร่างของอาโทสไตน์กระแทกพื้น ก่อนจะซัด【หมาสวรรค์กลืนเพลิงแดง】ลงตามซ้ำ เสียงระเบิดกระหน่ำไม่ขาดสาย

เหล่าเทพผู้พิทักของสหรัฐอเมริกาพยายามจะพุ่งเข้าช่วย แต่เครื่องจักรกลของประเทศมังกรก็บล็อกไว้ทุกทาง อาโทสไตน์เงยหน้าขึ้นทันเห็นเงาดำปกคลุมเหนือหัว ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกยกฟาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนผืนดินสะเทือนเลื่อนลั่นเหมือนภูเขาถล่ม

สิบกว่าครั้งผ่านไป... ร่างของเขาก็แตกยับ เหมือนตุ๊กตาผ้าถูกฉีกขาด แล้วถูกพลังจิตของเด็กสาวผมเขียว ทัตสึมากิ หรือที่โลกเรียกว่า “พลังจิตลมหมุน” ลากขึ้นฟ้า

เธอยื่นร่างนั้นส่งให้ชายผู้ยืนเหนือป้อมปราการลอยฟ้า  เจิ่งมู่ ยืนอยู่ตรงนั้น สง่างามเย็นเยียบ ราวเทพเจ้าที่มองลงมายังโลกมนุษย์

เขาจับคอของเคลย์ตันไว้ด้วยมือเดียว ดั่งจับหมาที่หมดแรง

“ฉันขอถามไว้ตามธรรมเนียม... ว่าแกจะยอมไหม?”

ริมฝีปากของเคลย์ตันขยับเป็นคำว่า “ฟ…”

“น่าเสียดายจริง”

กล่าวจบ แสงสีทองแดงระยิบวาบ สกิล【บังคับฝ่ามือทองคำ】ได้ระเบิดออกมา จากนั้นไม่นานร่างของเทพผู้พิทักษ์ก็ปลิวร่วงจากฟ้าเหมือนเศษฝุ่นไร้ค่า

เสียงร้องไห้ของประชาชนสหรัฐดังสะเทือนโลก อาโทสไตน์คำรามทั้งน้ำตา

“ปีศาจ! ฉันจะฆ่าแก!”

แต่ทัตสึมากิไม่สน เธอยกมือขึ้น ผนังฐานทัพของสหรัฐอเมริกาทั้งแถบก็ถูกยกขึ้นจากพื้น ราวกับเด็กเล่นของเล่น

อาโทสไตน์ถูกฟาดซ้ำจนสลบ เหลือเพียงหนังหุ้มเลือด ก่อนจะถูกจับคอเช่นเดียวกับเคลย์ตัน

ในตอนนั้น เรดควีนก็เข้ามารายงานเสียงเรียบ “เจ้านาย เรด้าทำนายว่าภายในยี่สิบนาที กองเรือของสหรัฐอเมริกาจะมาถึงเเล้วค่ะ”

เจิ้งมู่มองทัพสหรัฐอเมริกาที่คุกเข่าขอชีวิต น้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวัง มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

“งั้น... จบเรื่องนี้ให้ไวเถอะ”

ทันใดนั้น พลัง【ยุคจักรกล】ก็ได้ระเบิดออกไปทั่วทั้งสนามรบ  เครื่องจักรทุกตัวเปล่งแสงขึ้นมาพร้อมกัน จากนั้น ความเร็ว พลังโจมตี พลังชีวิต  ก็ได้เพิ่มขึ้นมาสามเท่าในพริบตา

ทั่วทั้งกองทัพสหรัฐอเมริกาชะงักไป หัวใจดิ่งวูบ แปดแสนชีวิต... จะเหลือกี่คนที่รอด?

พวกเขาได้แต่ภาวนาให้สวรรค์มีเมตตา...