บทที่ 218 จักรวรรดิร่วมรุ่งเรืองมังกรตะวันออก
บทที่ 218 จักรวรรดิร่วมรุ่งเรืองมังกรตะวันออก
บทที่ 218 จักรวรรดิร่วมรุ่งเรืองมังกรตะวันออก
ต่อให้จะเรียกว่า “อาชีพบรรณาธิการ” ก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนสายอาชีพได้ตามใจจริงๆ เพราะแท้จริงแล้ว มันเป็นเพียง “ชื่อใหม่” ที่เจ้าตัวตั้งขึ้น และให้ระบบพลังเเห่งโลกรับรองเท่านั้น พูดง่ายๆ... ก็แค่เครื่องบังหน้าให้กับ “ร่างจักรกล” ของผู้เล่นเท่านั่นเอง
แต่แค่นั้น... ก็ทรงพลังเกินพอแล้ว
“เฮ้อ... ชักอยากลองเร็วๆ แล้วสิ” เจิ้งมู่ยิ้มพลางพึมพำกับตัวเอง
ทว่าภาพนั้น เมื่อปรากฏบนจอถ่ายทอดสดของระบบพลังโลก กลับดูราวกับเขากำลังมอง “ซากเมืองอันลอ” ที่ถูกทำลายยับเยิน แล้วเผยรอยยิ้มปีศาจออกมา
“เร็วเข้า! คิดทางออกสิ! คิดเร็วๆ เข้า!!”
ในพระราชวังของประเทศยูเครน กษัตริย์แทบสิ้นสติ ความหวาดกลัวต่อการตายและการล่มสลายบดขยี้ความฝันเรื่อง “การขยายอาณาจักร” ที่เพิ่งก่อตัวขึ้นจนแหลกละเอียด
เขาไม่สนศักดิ์ศรีอีกต่อไป ตะโกนเสียงแตกใส่เหล่าข้าราชการและแม่ทัพด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
เรื่องน้องชายของเขา โบห์ดัน ฮอร์ดีเยนโก ที่ตายไปในสนามรบ เรื่องกองทัพที่สูญสิ้น ตอนนี้... มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
เพราะ “ภัยล่มชาติ” กำลังยืนอยู่ตรงหน้า!
“ฝ่าบาท! มันชัดแล้ว นี่เป็นแผนของพวกอเมริกา! เราถูกหลอกใช้!”
“ใช่! ไอ้เจิ้งมู่นั่นมันคลั่ง ฆ่าล้างเมืองได้โดยไม่กระพริบตา ถ้ามันจะฆ่าล้างบ้านเมืองของเราทั้งประเทศ ก็ไม่แปลก!”
“ฝ่าบาท เจรจาสงบศึกเถิดพะยะค่ะ! ติดต่อผู้นำแผ่นดินมังกรเร็วเข้า!”
“ไอ้พวกผิวขาวหน้าโง่นั่นมันไม่เคยหวังดี พวกมันบอกว่าเจิ้งมู่ล้มเหลวกับกองทัพจักรกล แล้วนี่มันอะไร!?”
เสียงของข้าราชการระดับสูงดังสับสนปนสิ้นหวัง จนในดวงตากษัตริย์แวบประกายขึ้นมา เหมือนเจอเส้นฟางกลางแม่น้ำเชี่ยว
“จริง! เราถูกหลอก! ถ้าเจรจาตอนนี้ ประเทศมังกรคงไม่อยากรบสองด้านหรอกใช่ไหม!?”
คิดได้เเบบนั้น เขาก็รีบเชื่อมสายติดต่อ “ท่านหลี” ทันที
แต่ท่าทีเย็นเยียบของท่านหลี ก็ทำเอาทั้งราชสำนักประเทศยูเครนชาวหน้าซีดเป็นผี
“ในสายตาพวกท่าน... คิดว่าประเทศมังกรเป็นของเล่นงั้นหรือ?” เสียงของท่านหลีนิ่งแต่เฉียบขาด
“ท่านก็ไม่ใช่เด็กโง่ สงครามมีแค่สองอย่าง ชนะหรือแพ้ เจรจาสงบศึกงั้นหรือ... หึ”
กษัตริย์ประเทศยูเครนหน้าซีดเผือด รีบร้องเสียงสั่น “ท่านหลี! เราถูกหลอกจริงๆ! เราไม่ได้มีเจตนา”
แต่ยังไม่ทันจบ เสียงหัวเราะเย็นๆ ของท่านหลีก็ดังขัดขึ้น “ถูกอเมริกาหลอกงั้นหรือ? ฮึ สาเหตุแท้จริงก็เพราะพวกท่านโลภ อยากได้ดินแดนและทรัพย์สินของเราแต่แรกนี่นา จะเอาข้ออ้างเด็กๆ แบบนี้มาพูดตอนนี้?”
“ตอนพวกท่านดูหมิ่นเรา ก็อย่าลืมว่า... พวกท่านทำให้ราชวงศ์ของประเทศยูเครนขายหน้าทั้งโลก!”
กษัตริย์นิ่งไปนาน ก่อนหัวเราะฝืดแห้งเหมือนคนใกล้ตาย “แล้ว... เราต้องทำอย่างไร เพื่อให้ประเทศมังกรยอมถอนทัพ?”
ท่านหลีหัวเราะเบาๆ “ขออภัย ฉันต้องหารือกับเจิ้งมู่ก่อน ตอนนี้เขาโกรธมาก ก่อนออกเดินทาง เขายังสั่งให้เตรียมเจ้าหน้าที่ที่จะเข้าไป ‘ปกครองเขตยูเครน’ ไว้เรียบร้อยแล้วด้วย”
เสียงนั้นเหมือนค้อนปอนด์กระแทกหัวทุกคนในห้องประชุม
“เขต... ยูเครน!?”
นี่มันไม่ใช่แค่การล้างแค้น แต่คิดจะ “ลบชื่อประเทศ” ทิ้งจากแผนที่โลกเลยหรือ!?
“ไม่! ท่านหลี! ประเทศมังกรคือพี่ใหญ่ของเราเสมอ! ทุกอย่างเป็นความเข้าใจผิด! เราจะชดใช้ ทุกสิ่งที่ต้องการ เราพร้อม!”
แต่คำตอบของท่านหลี ก็ยังคงเยือกเย็นดั่งเหล็กแช่ไนโตรเจน
“เรื่องนี้จะรายงานท่านเจิ้งมู่ให้... แล้วพรุ่งนี้วันทำงานจะตอบ เเค่นี้ก่อน ไปทำงานก่อนล่ะ”
จากนั้นสัญญาณก็ดับวูบ
ทั้งราชสำนักนิ่งงัน
พูดเรื่อง “เลิกงาน” ต่อหน้าผู้นำประเทศอื่นแบบนี้... ชัดเจนว่า ประเทศมังกร “ไม่คิดจะยอม” แล้ว
สถานการณ์เดียวกันเกิดขึ้นกับ “อาณาจักรไทย” ทั้งสองชาติหวาดกลัวสุดขีด
ในขณะที่พวกเขาพยายามเจรจา เจิ้งมู่กลับขับ “ป้อปราการลอยฟ้า” เดินหน้าฆ่าล้างเมืองต่อเนื่อง สามเมืองแล้ว!
กลางลานเมือง เเท่นเคลื่อนย้ายได้แตกสลาย ภูเขาศพสูงเป็นสิบชั้น เลือดกระเซ็นทั่วถนน ซากแขนขากองระเกะระกะ แววตาศพแต่ละร่างยังแข็งค้างราวไม่ยอมเชื่อว่าตัวเองตาย
โลกทั้งใบสั่นสะเทือน โดยเฉพาะผู้ปลุกอาชีพรุ่นใหม่ หลายคนเริ่มมีอาการวิตกกังวลกันแล้ว
แต่เจิ้งมู่... ยังไม่คิดจะหยุดเเต่เพียงเท่านั้น
เมื่อเห็น “กรงเล็บทมิฬ” นำฝูง “ลิคเกอร์” นับหมื่น สร้างกองศพเป็นรูปเจดีย์ในเมืองที่สี่ “เรดควีน” ก็สั่งเปิดระบบอีกครั้ง
ฐานทัพเหล็กลอยฟ้า บินตรงไปยังเมืองที่ห้า
เจิ้งมู่ยิ้มบาง มองแผงข้อมูลตัวเองด้วยความพอใจ หลังภารกิจ “โอ๊ต” สำเร็จ เลเวลก็พุ่งขึ้นถึง 60 สเตตัสยาวเหยียดจนไม่อยากคัดซ้ำ สกิลเปิดเพิ่มอีกเป็นสิบ
ไม่นาน ท่านหลีก็ติดต่อกลับมาอีกครั้ง ใบหน้าของชายชราดูสดชื่นเหมือนเพิ่งกลืนโสมราคาเป็นแสนลงท้องอย่างไรอย่างนั้น
“ฮ่าๆๆ เจ้าหนุ่ม! ทำเอาฉันตกใจแทบหัวใจวาย!” ท่านหลีหัวเราะเสียงดัง “ตอนแรกนึกว่าต้องถอนกำลังจากเขตมิติลับมาทั้งกองเพื่อป้องกันประเทศแล้วเสียอีก ฮ่าๆ ตอนนี้สบายใจละ!”
เจิ้งมู่เพียงยิ้ม
ท่านหลีพูดต่อ น้ำตาคลอเบ้า “มีนายกับกองทัพจักรกลแบบนี้ บวกกับกองทัพเทียนอายและโรงงานอุตสาหกรรมการทหารแห่งนครเสิ่นตู... ประเทศมังกรของเรา จะต้องยืนอยู่เหนือทุกชาติแน่นอน!”
ครู่หนึ่ง เขาก็ได้ถามออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ยูเครนกับไทยอยากหยุดรบ นายคิดว่าไง? จะล้างทั้งชาติเลยไหม?”
เจิ้งมู่มองภาพเมืองที่อาบเลือดตรงหน้า ก่อนจะหัวเราะแผ่วเบา
“จะล้างหรือไม่ล้างก็ได้ครับ... แต่ต่อไป พวกเขาต้องยอมอยู่ใต้การปกครองของแผ่นดินมังกร”
เขายิ้มบางๆ “ท่านหลี... แผ่นดินมังกรพร้อมจะกลับมาเป็นประเทศครองโลกเหมือนร้อยปีก่อนหรือยังครับ?”
ท่านหลีอึ้งนิ่งไปครู่ใหญ่
เจิ้งมู่จึงยิ้มยั่ว ก่อนพูดช้าๆ “ผมตั้งชื่อยุคใหม่ไว้แล้วนะ...”
“วรจักรตะวันออกอันยิ่งใหญ่แห่งการร่วมเจริญ”
หรือเรียกสั้นๆ “จักรวรรดิร่วมรุ่งเรืองมังกรตะวันออก”
ยุคที่หมื่นประเทศต้องก้มกราบ... ได้เริ่มขึ้นแล้ว