บทที่ 198  แสงมืดในมหานครซากศพ

บทที่ 198  แสงมืดในมหานครซากศพ

คำสั่งของเจิ้งมู่หนักแน่นราวฟ้าผ่ากลางอก  เสียงนั้นเฉียบขาดเหมือนคมดาบที่ฟันขาดความลังเลทั้งมวล สายตาทุกคู่หันไปตามเขา ก่อนจะเห็น “คลื่นพลังแห่งความว่างเปล่า” ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศ วงแหวนพลังงานขนาดร้อยเมตรหมุนวนราวม่านมิติที่กำลังเปิดออก

ทันใดนั้น ทุกคนต่างคิดถึงสิ่งเดียวกัน... สัตว์ร้ายมหันต์ที่เคยอาละวาดกลางเมืองหลวงของประเทศไทย  “ก็อตซิลล่า!”

ในชั่วพริบตา  ขณะที่ฉงเว่ยซานและเหล่านักรบรีบเปิด “ปีกเหล็กเทวทูต” ทะยานขึ้นสู่ฟ้า หนีออกจากเมืองหลวง  เสียงกรีดร้องแหลมสูงของ “จิ้งจอกเก้าหาง” ก็ปะทุขึ้น!

เพียงอึดใจเดียว พลังงานสีม่วงเข้มก็ระเบิดออกจากตัวมัน พลังนั้นหมุนวนราวพายุปีศาจ แผ่ขยายออกไปกวาดล้างตึกระฟ้าในพริบตาเดียว พลังปีศาจนี้ไหลบ่าจากใจกลางเมืองสู่ชานเมือง ราวกับคลื่นมรณะ

“อะไรวะเนี้ย สัตว์ประหลาด——!!!”

เสียงคำรามประหลาดสะท้อนสะเทือนไปทั่วทั้งเมือง และในพายุมืดนั้น  ชาวญี่ปุ่นจำนวนมากที่ยังไม่ทันอพยพ ร่างของพวกเขาลุกโชติช่วงด้วยพลังสีดำสนิท ก่อนจะสูญเสียสติไปในทันที!

พวกเขากลายเป็นฝูงคนบ้าคลั่ง  ฆ่าฟันกันเองอย่างไร้สำนึก! เสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วเมือง เหนือร่างของผู้ตาย วิญญาณสีขาวขุ่นลอยออกมาจากร่าง ไหลรวมกันไปในทิศทางเดียว  เข้าสู่ปากของ “จิ้งจอกเก้าหาง” ที่ยืนเด่นอยู่กลางพายุ!

ทั่วโลกถึงกับเงียบงัน ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมทาง “ถ่ายทอดสดของพลังเเห่งโลก” หรือเหล่าผู้นำระดับสูงของ “สหรัฐอเมริกา” ต่างพากันขนลุก

“ฟัก... ไอ้แก่บ้านั่น!”

“มันเรียกสัตว์จากมิตินับพันได้ทั้งที ดันเลือกไอ้ปีศาจจิ้งจอกนี่เหรอ!? บ้าไปแล้ว!!”

เสียงสบถดังระงมไปทั่วห้องบัญชาการ พวกเขา  ชนชั้นสูงของโลก ผู้ถือครอง “ไอเท็มฟื้นชีพ”  ยังอดกลัวไม่ได้ เพราะสกิลของจิ้งจอกเก้าหาง ไม่ได้แค่ฆ่า... แต่มัน กลืนกินวิญญาณ! และเมื่อวิญญาณดับสูญ การฟื้นคืนชีพก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป

“บัดซบ! สัตว์นรกแบบนี้ใครมันจะยอมอยู่เฉย!”

“ฆ่ามังกรเหลืองเสร็จ คิวต่อไปก็พวกโชกุนอาชิคางะจากประเทศญี่ปุ่นนี่แหละ!”

“ไอ้พวกบ้า! โลกคงเหลือแต่ซากถ้ามันยังอยู่!”

ในขณะที่ทั่วโลกกำลังเดือดปุด ๆ  ภายในเมืองหลวงประเทศญี่ปุ่นกลับกลายเป็น “นรกบนดิน”

ชาวเมืองเริ่มตระหนัก  โชคชะตาของพวกเขาถูกทรยศโดยคนของตัวเอง!

“ยะ... ยะมะเตะ! ไอ้อาชิคางะทรราช!”

“มันปล่อยปีศาจเข้ามาในเมืองเพื่อแย่งบัลลังก์ของเดะกะวะเท็นโนงั้นเหรอ!?”

“มันไม่เหลือแม้แต่ความเป็นคนแล้ว!!”

เสียงโกรธแค้นดังสะท้อนทั่วทั้งเมือง และทันใดนั้น “สมาคมมิสึอิ” ก็ประกาศกลางอากาศ

“ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป สมาคมมิสึอิจะไม่ยอมรับอำนาจของโชกุนอาชิคางะอีก! ใครสังกัดโชกุน  เห็นหน้าที่ไหน ฆ่าหน้านั้น!”

บนท้องฟ้า เจิ้งมู่มองภาพนั้นทั้งหมด พายุสีม่วงกลืนเมือง วิญญาณนับพันพุ่งสู่ปากสัตว์อสูร แม้แต่เขาเองยังรู้สึกหนาวในอก

“เฮ้ย... นี่มันอะไรกันวะ!” เขาสบถ

“ตอนเรียนฉันน่ะ อ่านตำราระบบอาชีพมาตั้งเยอะ เคยเห็นแต่สกิลสับสนหรือหลอนประสาท แต่นี่เล่นดูดวิญญาณคนทั้งเป็น?! หลุดโลกเกินไปแล้ว!”

ทันใดนั้น  เสียงคำรามต่ำลึกก็ดังมาจาก “คลังสมบัติแห่งราชา” ด้านหลัง หัวมังกรเหล็กขนาดมหึมาก็ค่อย ๆ โผล่พ้นออกมา

มันคือ... ก็อดซิลล่า  ราชันย์แห่งอสูรจักรกล!

ก่อนที่ร่างจะคลานออกมาสมบูรณ์ มันก็อ้าปาก ปลดปล่อยลำแสงสีน้ำเงินร้อนแรงทะลุอากาศ!

“โฮ่——!!!”

เสียงคำรามสะเทือนทั้งฟ้า “ลมหายใจอะตอม” พุ่งใส่จิ้งจอกเก้าหางตรง ๆ แรงระเบิดรุนแรงจนอากาศแตกเหมือนระเบิดปรมาณูย่อส่วน

“ก๊าซซซซซซ!!!”

เสียงร้องโหยหวนดังลั่น ร่างจิ้งจอกเก้าหางถูกเป่ากระเด็นออกนอกเมือง ตึกระฟ้าถล่มเป็นโดมิโน เสียงกึกก้องไปทั่ว พื้นดินสั่นสะเทือนราวโลกจะปริแตก

แม้ผู้คนจะบาดเจ็บระเนระนาด แต่พลัง “มนตราหลงวิญญาณ” ถูกทำลายสิ้น! ผู้รอดชีวิตเริ่มฟื้นสติกลับมา

ในอากาศ เสียงหวานของหญิงสาวดังผ่านเครื่องสื่อสาร “ท่านแม่ทัพ! ได้โปรด... ช่วยชาวญี่ปุ่นด้วยเถอะ! พวกเขาในอนาคต ก็จะเป็นประชาชนของท่านเหมือนกัน!”

เสียงของ เจ้าหญิงเดะกะวะ ฮิรุยะ สั่นเครือ ทำให้เจิ้งมู่ชะงัก คิ้วขมวดแน่น เขาไม่อยากยุ่ง... แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ทั้งเพราะคำพูดของเธอ และเพราะแผนของ “ท่านหลี”

“ช่างเถอะ...” เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนออกคำสั่งผ่านระบบสื่อสาร

“ผมจะถ่วงเวลาให้! พวกคุณทั้งหมด รีบช่วยชีวิตคนให้ได้มากที่สุด!”

ก็อดซิลล่าก้าวแต่ละก้าวราวกับภูเขาเคลื่อนที่ มันคำราม แล้วพุ่งเข้าหาจิ้งจอกเก้าหางอีกครั้ง เกล็ดหลังเรืองแสงสีน้ำเงินเข้ม ลำแสงอะตอมเริ่มก่อตัว...

ขณะเดียวกัน จิ้งจอกเก้าหางที่ถูกโจมตีเมื่อครู่ก็เดือดดาลสุดขีด พลังเวทสีแดงเข้มรวมตัวที่ปาก มันเตรียมยิง “ลูกไฟปีศาจ” ที่แรงพอจะลบเมืองได้ทั้งเมือง!

“ไม่ดีแล้ว!” เสียงของท่านหลีจากศูนย์บัญชาการดังขึ้น “สัตว์ร้ายนี่เกินขอบเขตของเจิ้งมู่แล้ว! ส่งคำสั่งถึงกองกำลังสำรอง  บุกไปยังประเทศญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้! และเรียกอาทิตย์กับหน่วยจักรกลเข้าช่วยโดยเร็วที่สุด!”

ในศูนย์บัญชาการกลาง “เมืองเสิ่นตู” สีหน้าของเหล่าผู้เฒ่าผู้ชรากลับซีดเผือด บนหน้าจอ ก็อดซิลล่าถูกโจมตีเต็มแรง  แต่หลอดพลังชีวิตก็ลดไปเพียง 5% เท่านั้น!

“พระเจ้า... โดนตรง ๆ ยังขยับได้อีกเหรอ?!”

ขณะนั้น กองทัพหุ่นกลของเจิ้งมู่เริ่มเคลื่อนไหว ออพติมัส ไพรม์ และ เมกะทรอน กฌนำกองดิโนบ็อททั้งห้า รวมร่างเป็น “ซูเปอร์เมกะซอร์ด” พุ่งเข้าสมทบศึก!

แต่แม้จะมีพวกมันอยู่ด้วย  สีหน้าของท่านหลีก็ยังคงตึงเครียด เพราะต่อหน้าภาพนั้น... ก็อดซิลล่าและจิ้งจอกเก้าหางกำลังปะทะพลังลมหายใจของเทพ!

“บึ้มมมม——!!!”

ท้องฟ้าแตกกระจายด้วยพลังงานสีแดงและน้ำเงิน แรงระเบิดมหาศาลทำให้เมฆแตกออก อากาศกลายเป็นสุญญากาศในรัศมีหลายกิโลเมตร ทุกสิ่งถูกเผาไหม้จนกลายเป็นขี้เถ้า

บนจอ ข้อมูลใหม่ปรากฏขึ้น  ข้อมูลของก็อดซิลล่า ที่ทั้งโลกมองเห็นพร้อมกัน

【ชื่อ: ราชันย์แห่งอสูร - ก็อดซิลล่า】

【ประเภท: สิ่งประดิษฐ์จักรกล (ผลงานของช่างกล เจิ้งมู่)】

【ระดับ: สีส้มระดับตำนาน】

【พลังชีวิต: 11,000,000 / 11,000,000】

【พลังโจมตี: 3,600 – 18,000】

【พลังป้องกัน: 11,000】

【สกิล:1 ลมหายใจอะตอม — ยิงลำแสงรังสีอะตอมความเข้มสูง สร้างความเสียหายร้ายแรง (กระสุน 20 นัด) 】

【สกิล:2 คมสันเขาโลหะ — เปิดเกราะคมสันหลัง เพิ่มพลังโจมตีแบบไม่มีคูลดาวน์ 】

【สกิล:3 สนามสลายพลังเวท — ลดดาเมจจากเวท 30–50% (คูลดาวน์ 3 นาที) 】

【สกิล:4 เตาแดงบัวเพลิง — เข้าสู่โหมดบัวแดง พลังโจมตี +200% (ระยะเวลา 5 นาที)】

แต่ตอนนี้ไม่มีใครสนใจรายละเอียดพวกนั้นแล้ว  เพราะทุกสายตาจับจ้องเพียง “แถบพลังชีวิต”

HP -40w

HP -73w

HP -80w

ทุกวินาที เลือดของก็อดซิลล่าจะลดลงทีละหลักหมื่น พลังปีศาจของจิ้งจอกเก้าหางเริ่มกลืนกินพลังอะตอม แสงแดงค่อย ๆ ล้ำเข้าใกล้ร่างมหึมา

ทั่วโลกกลั้นหายใจ นักรบทุกชาติรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น

“พระเจ้า... ถ้าเราอยู่ตรงนั้น คงไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน...”

“สัตว์พวกนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะต่อกรได้อีกแล้ว!”

“หมดกัน... ถ้าก็อดซิลล่าแพ้ โลกของเราคงจบสิ้น!”

ขณะที่ความสิ้นหวังปกคลุมโลก  จู่ ๆ เสียง “ตึง... ตึง... ตึง...” ก็ดังก้องราวแผ่นดินไหว

จากด้านหลังก็อดซิลล่า เงาร่างยักษ์สูงหลายสิบเมตรพุ่งทะลวงม่านควันออกมา! ร่างนั้นหุ้มเกราะหนาแน่น ราวกับหุ่นสงครามจากนรก ไอน้ำพวยพุ่งทั่วตัว มันยกโล่สีขาวทองขนาดเท่ากำแพงเมืองขึ้นเหนือหัว  แล้วฟาดลงบนหัวจิ้งจอกเก้าหางอย่างจัง!!

“ปังงงงง!!!”

เสียงชนดังสนั่นราวกับรถไฟความเร็วสูงสองขบวนที่พุ่งเข้าชนกัน หัวของจิ้งจอกเก้าหางสะบัดกลับ และในเสี้ยววินาทีนั้น ลำแสงอะตอมของก็อดซิลล่าก็ยิงซ้ำอีกครั้ง!

แรงระเบิดกระแทกร่างมันกระเด็นข้ามกำแพงเมืองไปหลายกิโลเมตร เสียง “ตู้ม!” ดังสะเทือนแผ่นดิน

กล้องทุกตัวจับภาพร่าง “ยักษ์เกราะขาวทอง” ที่ยืนขวางหน้าก็อดซิลล่า โล่ในมือปักลงพื้นราวเทพสงครามที่เพิ่งอุบัติจากสวรรค์

【ชื่อ: ชุดเกราะต้านอสูร - ยักษ์แห่งเกราะ】

【ประเภท: สิ่งประดิษฐ์จักรกล (ผลงานของช่างกล เจิ้งมู่)】

【ระดับ: สีส้มระดับตำนาน】

【พลังชีวิต: 30,000,000 / 30,000,000】

ทั่วโลกอ้าปากค้าง “เชี่ย... นั่นมันอะไรอีกวะเนี่ย?!”

“เก้าหางเหรอ? ไม่สิ... ของจริงคือไอ้เด็กจากประเทศมังกรนั่นต่างหาก!”

“ไอ้เจิ้งมู่มันไม่ใช่มนุษย์แล้ว  มันคือพระเจ้าชัด ๆ!!”

เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกันทั่วโลก ทุกสายตาจับจ้องภาพเดียว  ชายผู้สร้างอสูรที่ต่อกรสัตว์เทพได้ด้วยมือของตนเอง

เจิ้งมู่  ช่างกลแห่งประเทศมังกร คือผู้สร้าง “พระเจ้า” ด้วยเครื่องจักร!