บทที่ 178 คลังสมบัติแกนกลางของประเทศไทยสูญสิ้น

บทที่ 178 คลังสมบัติแกนกลางของประเทศไทยสูญสิ้น

【ผลลัพธ์: ผู้ประกอบอาชีพฝ่ายไทยถูกลดค่าประสบการณ์ 20%, อัตราการดรอปไอเทมลดลง 50%】

【ผู้ประกอบอาชีพฝ่ายมังกร “เจิ้งมู่” ทำภารกิจระดับชาติสำเร็จ ได้รับฉายาของนะบบพลังเเห่งโลก  “ผู้มีโชคลาภรุ่งเรือง”】

เสียงคำรามสะเทือนฟ้าดังก้องไปทั่วทั้ง “บลูสตาร์”  โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุนในวินาทีนั้น! ทุกอาชีพ ทุกเผ่าพันธุ์ ทุกประเทศ ต่างชะงักงันไม่กล้าขยับ ท่ามกลางท้องฟ้าที่มีแสงอักษรทองคำส่องสว่างขึ้นกลางอากาศ ข้อความประกาศจากสวรรค์ก็ถูกฉายชัดบนกระจกแสงทั่วโลก พร้อมรายละเอียดรางวัลของ “เจิ้งมู่” ที่ถูกเปิดเผยให้เห็นโดยพร้อมเพรียงกัน!

….

ณ พระราชวังศักดิ์สิทธิ์ “ไวท์เจด” แห่งสหรัฐอเมริกา

“วอทเดอะฟัค!?”

เสียงสบถดังลั่นห้องประชุมใหญ่ ข้าราชการและนายพลทั้งหลายลุกฮือขึ้นแทบจะพร้อมกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

“พวกคุณแน่ใจแล้วเหรอว่าข้อมูลทั้งหมดนี่ ‘จริง’? เรื่องบ้าแบบนี้... มันเป็นไปไม่ได้! หรือว่า... พระเจ้าทรงทอดทิ้งสหรัฐอเมริกาของเราแล้วจริง ๆ กันแน่!?”

“ทำไมสิ่งมหัศจรรย์ระดับนั้นถึงไปปรากฏในประเทศล้าหลัง ปิดกั้น และไร้เสรีอย่างประเทศมังกรได้!? ของแบบนั้นควรเป็นของพวกเราสิ!”

เสียงแผ่นเอกสารถูกพลิกกระแทกโต๊ะดังแปะ ๆ ก่อนกระจายเกลื่อนพื้น กษัตริย์สหรัฐอเมริกาขยี้ผมตัวเองด้วยความหัวเสีย สายตาของเหล่าข้าราชการและแม่ทัพสะท้อนความสับสนและแตกตื่นเต็มขั้น

แม่ทัพจากหน่วยข่าวกรอง CIA รายงานเสียงเคร่งเครียด

“ฝ่าบาท เพื่อได้ข้อมูลพวกนี้มา พวกเราต้องสละสายลับที่ฝังตัวในประเทศมังกรมานานกว่าสิบปี! ในจำนวนนั้นยังมีนักฆ่าระดับ S สองคน... พวกเขาถูกจับและประหารไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

“เราได้ตรวจสอบร่วมกับเครือข่ายข่าวจากซากุระคุนิ ผลออกมาตรงกันทุกประการ  ทุกอย่างในรายงานนี้เป็นของจริง และนั่นแหละคือเหตุผลที่ประเทศมังกรกล้าท้าทายประเทศรอบข้าง รวมถึงพวกเราด้วย!”

“พวกมันมีเทคโนโลยี ‘แขนกลชีวภาพ’ ที่สามารถทำให้นักรบพิการกลับมาสู้ได้อีกครั้ง!”

เสียงนั้นดังก้องสะท้อนไปทั่วห้อง บรรยากาศเริ่มเย็นเยียบราวกับถูกแช่แข็ง

หลังการสืบหาหลายวัน สหรัฐอเมริกาเพิ่งต่อจิ๊กซอว์ความจริงได้ครบ  ว่าประเทศมังกรสามารถทำให้ “ทหารพิการนับล้านคน” กลับมามีศักยภาพต่อสู้ได้อีกครั้ง!

อีกทั้งพวกเขายังจ่ายในราคาที่หนักมหาศาล เพื่อชิง “อวัยวะกลจักร” มาจากประเทศมังกรได้เพียงสองชิ้น...

บนถาดเงินตรงหน้าของกษัตริย์ ที่วางอยู่คือ “ขาเทียม” และ “แขนกล” สีดำสนิท ลวดลายโลหะสะท้อนแสงไฟสั่นระยับ

แม่ทัพรายงานอย่างเคร่งเครียด

【ขาเหล็กไวเบรเนียม (ขาขวา): อุปกรณ์สีม่วงระดับหายาก สำหรับผู้ปลุกอาชีพพิการ ใช้แทนขาที่เสีย พร้อมเพิ่มพลังการต่อสู้ สิทธิ์ล็อกเฉพาะ: เซี่ยเหริน นักลอบสังหารระดับ B แห่งประเทศมังกร】

【แขนกลไวเบรเนียม (แขนซ้าย): อุปกรณ์สีม่วงระดับหายาก ใช้แทนแขนที่ขาด พร้อมเสริมพลังต่อสู้ สิทธิ์ล็อกเฉพาะ: หวังตง นักรบคลั่งโลหิตระดับ A แห่งอาณาจักรเผ่าผู้กล้า】

กษัตริย์สหรัฐอเมริกาก้าวลงมาจากบัลลังก์ ชะโงกหน้าไปจ้องอุปกรณ์ทั้งสองตาไม่กะพริบ ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำ “…สุดยอด”

แม่ทัพ CIA รีบแทรกเสียงดัง “สุดยอดสำหรับประเทศมังกรสิฝ่าบาท! แต่สำหรับพวกเรา  มันคือคำสาปของซาตานเลยนะพ่ะย่ะค่ะ!”

“ประเทศมังกรมีทหารพิการนับล้าน! ตอนนี้กองทัพ ‘เทียนอาย’ ของเจิ้งมู่ก็คือกองพันที่รวบรวมคนเหล่านั้นไว้ทั้งหมด! ถ้าเทคโนโลยีนี้แพร่ไปทั่วประเทศ โลกที่เราครองมานับศตวรรษ... จะสั่นสะเทือนถึงแก่น! แม้แต่บัลลังก์ของสหรัฐอเมริกาเองก็อาจจะไม่รอด!”

เสียงในห้องค่อย ๆ แผ่วลง ก่อนมีเสียงหัวเราะเยาะดังขึ้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า โจเอลสัน คุณพูดอะไรของคุณ? จะให้ประเทศมังกรล้มพวกเรางั้นเหรอ? อย่าบ้าไปหน่อยเลย!”

“ถูกแล้ว! อย่าลืมสิ ในพื้นที่มิติ กว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของทั้งโลกอยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐอเมริกา! พวกประเทศมังกรแค่ชนะประเทศกระจอกไปไม่กี่แห่งเอง!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า  คุณพูดเกินจริงไปหน่อยแล้วล่ะ โจเอลสัน!”

แม่ทัพ CIA หน้าขาวซีด แต่ยังฝืนพูดต่อไม่ได้ เสียงหัวเราะค่อย ๆ จางหาย เมื่อชายในสูทหรูยกแขนกลขึ้นพลิกดูช้า ๆ

“แล้วพวกคุณ... ปลดล็อกสิทธิ์มันได้ไหม?”

โจเอลสันถอนหายใจ พลางส่ายหน้า “เราให้บรู๊กลิน ช่างตีเหล็กอันดับหนึ่งของสหรัฐอเมริกาตรวจสอบแล้ว เขาบอกว่ากลไกนี้ถูกล็อกโดย ‘ช่างกลระดับสูง’ เท่านั้นที่จะปลดได้...”

เงียบ... เงียบสนิทราวทั้งห้องไร้อากาศ

“ต้องใช้... ช่างกล?”

คำพูดนั้นเหมือนค้อนหนักกระแทกลงกลางหัวใจของทุกคนในห้อง

สหรัฐอเมริกา... ไม่มี “ช่างกล” อีกแล้ว

ข่าวสุดท้ายเกี่ยวกับอาชีพนี้เกิดขึ้นเมื่อสิบกว่าปีก่อน  วันที่ชายผู้หนึ่ง “ระเบิดตัวเองกลางงานแสดงเทคโนโลยี” เพื่อประท้วงโลกที่ไร้จิตวิญญาณแห่งการสร้างสรรค์... และหลังจากวันนั้น “ช่างกล” ก็สูญพันธุ์ไปจากแผ่นดินนี้ตลอดกาล

แม้จะได้แขนกลมาอีกกี่ชิ้น... พวกเขาก็ไม่มีวันใช้งานมันได้เลย

ทุกคนจ้องแขนขาโลหะเบื้องหน้า  สิ่งที่เปรียบเสมือน “ชีวิตใหม่ของนักรบ”  ด้วยแววตาเจ็บปวดปนโกรธ

กษัตริย์สหรัฐอเมริกากัดฟันแน่น “ไม่ได้! สหรัฐอเมริกาของเราต้องได้สิ่งนี้มา!”

แต่ยังไม่ทันขาดคำ  เสียงฟ้าก็ร้องสนั่น!

【ประเทศไทยสูญเสียคลังสมบัติแกนกลาง — พลังเเห่งโลกขอประกาศ โชคชะตาแห่งชาติสูญเสียครั้งใหญ่!】

【ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผู้ปลุกอาชีพฝ่ายประเทศไทยจะได้รับค่าประสบการณ์ลดลง 20% และอัตราการดรอปของวัตถุดิบ อุปกรณ์ และไอเท็มทุกชนิดลดลง 50%】

【ช่างกลฝ่ายประเทศมังกร — เจิ้งมู่ ได้รับฉายา “โชคลาภรุ่งเรือง”】

หน้าจอแสงทั่วห้องฉายขึ้นมา พร้อมทั้ง “รายละเอียดฉายา” ขึ้นพร้อมกัน

【ฉายา “โชคลาภรุ่งเรือง”  ค่าประสบการณ์จากการสังหารศัตรู +20%, โอกาสได้รับของหายากระดับสูง +20%, โอกาสพบเจอ “มิติพิเศษลับ” +50%, อัตราการปลุกระดับ SSS ของอาชีพฝ่ายเดียวกัน +100%, ลูกหลานมีโอกาสปลุกอาชีพ “ช่างกลระดับ C” 100%!】

...

กษัตรอย์สหรัฐอเมริกา: “……”

เหล่าข้าราชการ: “……”

ความเงียบปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง ก่อนจะระเบิดเป็นเสียงโวยวายสนั่น

“โฮลี่เชี่ย! ว่าไงนะ!? คลังสมบัติของประเทศไทย... หายไป!?”

“ฟัค! ไอ้พวกขาวอ้วนปล่อยให้ประเทศมังกรบุกทำลายคลังแกนกลางได้ยังไงวะ!?”

“อีกแล้ว! อีกแล้ว! ไอ้เจิ้งมู่บ้านั่นอีกแล้ว! ทำไมพลังเเห่งโลกถึงให้รางวัลมันไม่หยุดแบบนี้!?”

“ฆ่ามันซะ! ส่งเทพพิทักษ์ชาติของเราบุกไปเลย! รวมทุกประเทศรอบประเทศมังกร บดขยี้มันให้ย่อยยับ!”

“พระเจ้า... ถ้ามันมีลูก ลูกของมันก็จะเป็นช่างกลเหมือนกันงั้นเหรอ!? ฟัค! มันต้องตายก่อนมีลูก!”

เสียงสาปแช่งดังระงมไปทั่ววัง

……

ด้านฝั่ง “ประเทศเกาหลี”

เมื่อผู้นำสูงสุดเห็นข้อความประกาศจากพลังเเห่งโลก ทุกคนก็พร้อมใจกันหันไปมอง “อีคิมฮี” ประธานสมาคมซัมซองที่นั่งนิ่งไม่พูดมานาน  พวกเขายังจำได้ดีว่า... วันที่เจิ้งมู่มอง “อีบูจอง” ลูกสาวของเขา แววตานั้นไม่เหมือนกับมองหญิงสาวทั่วไป...

รัฐมนตรีซนมินโฮก็รีบลุกพรวดขึ้นทันที

“ฝ่าบาท! นี่แหละคือโอกาสของเรา! ถ้าเจ้าหญิงของเราได้ให้กำเนิดบุตรของเจิ้งมู่  ลูกของเขาจะต้องเป็น ‘ช่างกล’ อย่างแน่นอน! ถ้าเราผูกสัมพันธ์ด้วยสายเลือด เราก็จะมีช่างกลของเราเอง!”

กษัตริย์เกาหลีเบิกตากว้าง “อาซีบา! ฟังดูดีไม่เบาเลยนี่!”

….

ขณะเดียวกัน ณ พระราชวังโทกุงาวะ ประเทศญี่ปุ่น

“ประเทศมังกรยังไม่ตอบรับไมตรีของเรางั้นหรือ?” กษัตริย์ญี่ปุ่นเอ่ยเสียงเย็น ขณะเคาะโต๊ะหินอ่อนเป็นจังหวะช้า ๆ สายตาจับจ้องเอกสารข่าวของตระกูลอาชิคางะ ก่อนหันไปหาโยชิดะ ไดโจ

“ท่านจะต้องไปประเทศมังกรด้วยตัวเอง... พาฮิคารุไปด้วย จัดการเรื่อง ‘แต่งงานกับเจิ้งมู่’ ให้เรียบร้อย หากเราผูกสัมพันธ์กับเขาได้... ตระกูลโทคุกาวะของเราก็จะได้ช่างกลมาเป็นของตนเอง!”

แสงจากจอท้องฟ้าส่องสะท้อนใบหน้าของพระเจ้าแผ่นดินญี่ปุ่น  ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความโลภ... และความหวังอันบิดเบี้ยวที่แทบจะกลืนโลกทั้งใบลงไป