บทที่ 146 ยิงปืนสร้างคลองให้ประเทศเกาหลี?

บทที่ 146 ยิงปืนสร้างคลองให้ประเทศเกาหลี?

“ตูมม ครื่นนนน—!”

เสียงระเบิดดังก้องสะเทือนฟ้าดิน! แสงสีเงินขาวเป็นลำพุ่งพรวดออกมา เส้นผ่านศูนย์กลางไม่ต่ำกว่าห้าสิบถึงแปดสิบเมตร พลังงานทั้งหมดรวมตัวกันถึงขีดสุด ก่อนจะพุ่งแหวกอากาศออกไปอย่างบ้าคลั่ง!

แสงนั้นสว่างจ้าเสียจนแสบตา พุ่งตรงไปเป็นระยะหลายสิบกิโลเมตรจนทะลุขอบจอของ “ระบบถ่ายทอดสดของพลังเเห่งโลก” ที่ทุกคนกำลังดูอยู่

จากท้องฟ้าเหนือเมืองฮันซอง ลำแสงนั้นทะลวงตรงไปทางเหนือ เข้าสู่ดินแดนของประเทศเกาหลี!

เสี้ยววินาทีก่อนหน้า “ลีแจฮยอง” ยังอยู่บนหลังมังกรโลหิต ขับมันทะลวงเข้าใส่แนวพลังของ “ออพติมัสไพรม์” ด้วยใบหน้าเปื้อนเหงื่อ และเสียงร้องขอชีวิตอย่างสิ้นหวัง

ทว่าชั่วอึดใจถัดมาเขาก็ถูกกลืนหายไปในทะเลแห่งแสงอันน่าสะพรึงนั้นในพริบตา!

ทันใดนั้น หน้าจอสถานะของเจิ้งมู่ก็ปรากฏข้อความรัว ๆ

【คุณได้สังหารผู้ปลุกอาชีพฝ่ายเกาหลี ลีแจฮยอง เลเวล70 ได้รับค่าประสบการณ์ 596,000】

【ได้รับ “ศิลาแห่งมรดกอัศวินโลหิตระดับ SSS”】

【คุณได้สังหารผู้ปลุกอาชีพระดับ SSS ได้รับรางวัลพิเศษจากพลังเเห่งโลก】

【ได้รับแต้มสวรรค์ +3】

【ได้รับแบบพิมพ์เขียว 《ชุดบินปีกเหล็กเทวา》】

【อัตราการปลุกพลังของผู้ปลุกอาชีพระดับ SSS ฝ่ายมังกร เพิ่มขึ้น 100%】

เจิ้งมู่หรี่ตา แสงสะท้อนจากจอทำให้ในดวงตาของเขาปรากฏประกายเย็นเยียบ แต่ถึงจะตกตะลึงกับชุดรางวัลที่ได้รับ ทว่าสายตาของเขาก็ยังจับจ้องอยู่กับเพียงบรรทัดนั้น...

“ชุดบินปีกเหล็กเทวางั้นเหรอ...” เขาพึมพำ พลางยิ้มจาง ๆ แฝงแววเย็นชา

ขณะเดียวกัน ที่เมืองชิงอันทางตอนเหนือของฮันซอง... ค่ำคืนนี้ไม่มีใครหลับลงได้เลย! ทั้งเมืองจมอยู่ในความเงียบงันและความกลัว ทุกคนเฝ้าดูภาพถ่ายทอดสดจากพลังเเห่งโลกด้วยใบหน้าซีดเผือด

“ท่านครับ... เราจะ... จะต้านมันได้ไหม?”

“ราชวงศ์ของเรายังมีไพ่ตายอยู่แน่ใช่ไหม...?”

“เขาคงไม่บุกมาถึงที่นี่หรอก... ใช่ไหม?”

เสียงกระซิบดังขึ้นตามตรอกซอกซอย บางคนถึงกับเอามือปิดปากตัวเองด้วยความสั่นกลัว

หากเป็นเมื่อก่อน แค่ได้ยินคำพูดแบบนี้ พวกผู้ปลุกอาชีพของเกาหลีคงตบหน้าพวกชาวบ้านพวกนี้ไปแล้ว “ซิบาฮ์! พวกหนอนอย่างพวกแก มีสิทธิ์ตั้งคำถามกับเราเรอะ!”

แต่ตอนนี้... ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะพูดเสียงดัง ชายหนุ่มผู้ถูกถามในตอนนี้ยืนนิ่ง มองท้องฟ้าที่ถูกแสงสีเงินฉีกขาดออกครึ่งหนึ่ง ริมฝีปากของเขาขยับ แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา เพราะเขาเองก็รู้ดี ว่าคำตอบมันโหดร้ายเกินเอื้อนเอ่ย

ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยหัวเราะเยาะเจิ้งมู่ว่าเป็นแค่ช่างกลที่ไร้ค่า... แต่เมื่อสิ่งประดิษฐ์จักรกลสงครามของเขาเริ่มบุกโจมตีในฮันซอง เมื่อแม้แต่ “ลีแจฮยอง” เทพผู้พิทักษ์ของชาติยังพ่ายย่อยยับ ทุกคนก็เหมือนถูกสาดด้วยน้ำเย็นจัด!

ตอนนี้... เมื่อเห็น “ป้อมปราการลอยหฟ้าทำลายล้าง” ที่ราวกับราชันเหนือโลก ก็ไม่มีใครกล้าคิดถึงคำว่า “ต่อต้าน” อีกแล้ว

ภายในจอถ่ายทอดสด เสียงหวีดหวิวของพลังงานแผดดังขึ้น จากปืนหลักของฐานบินยักษ์ แสงสีเงินคำรามออกมาอีกครั้ง!

เมื่อครึ่งวันก่อน ลีแจฮยองยังเป็นวีรบุรุษที่ชาวเมืองส่งเสียงเชียร์ แต่ตอนนี้ เขากับมังกรโลหิตคู่ใจ กลับหายไปจากโลกนี้ราวกับไม่เคยมีอยู่จริง!

เสียง “ตูมมม ตูมมมม ตูมมมม——!” ดังก้องไปทั่วทั้งทวีป

คลื่นแสงพุ่งทะลุจอถ่ายทอดสด จนภาพเหมือนถูกฉีกออกครึ่งหนึ่ง!

พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน ผนังเมืองอันชิงสั่นครืน ผู้คนตะโกนโวยวาย ลุกฮือมองฟ้าอย่างตื่นตระหนกบางคนถึงกับร้องไห้ เพราะคิดว่าลำแสงนั้นกำลังจะมาถึงหัวตัวเอง

แต่ฟ้ายังคงมืด... เงียบงัน... จนกระทั่ง ทางทิศตะวันตกของเมือง ได้ปรากฏแสงสีขาวสว่างจ้าราวกับกลางวัน!

เสียงระเบิดดังก้องสนั่น “ตูมมม！ตูมมม！” พลังงานมหาศาลแผ่กระจายจนกองทัพรักษาเมืองต้องเปิดสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุด

เมื่อพวกเขารีบขับยานหุ้มเกาะไปถึงกำแพงเมืองตะวันตก  สิ่งที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้ทุกคนถึงกับตัวแข็งทื่อไปตามๆกัน

“ตะ... นี่มัน... พระเจ้า...” นายทหารคนหนึ่งทำดาบร่วงลงพื้นเสียงดัง “แกร๊ง!” เสียงกระทบหินดังชัดในความเงียบ

สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังภาพเบื้องหน้า ลำแสงสีเงินลากยาวราวมังกรยักษ์ พุ่งจากทิศใต้สู่ทิศตะวันตก เส้นทางที่มันผ่าน ดินทั้งผืนถูกเผาเป็นหลุมยาวและเรียบสนิทลึกกว่า 40 เมตร!

“ไม่... นี่ต้องเป็นภาพลวงตาแน่...” แม่ทัพประจำเมืองพึมพำออกมา มือของเขาสั่นเทา เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลรินบนหน้าผาก เขามองภาพในจอถ่ายทอดสดที่แสดงให้เห็น “ป้อมปราการลอยฟ้าระดับ”ทำลายล้าง” ก่อนจะหันมามองลำแสงจริงที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร...

ทุกคนแทบทรุดลงตรงนั้น บางคนถึงกับคุกเข่ากับพื้น บางคนถึงกับอาเจียนเพราะความหวาดกลัว

“ล้อกันเล่นหรือไง... ฮันซองอยู่ห่างจากเราตั้งสี่สิบกิโลเมตรนะ!”

…

ณ พระราชวังชงวากุงเมืองหลวงของเกาหลี

กษัตริย์ยังไม่ทันได้หายจากอาการตกตะลึง เมื่อเห็นภาพป้อมปราการลอยฟ้าระดับ “ทำลายล้าง”  ในตอนนั้นข้าราชบริพารคนหนึ่งก็วิ่งหน้าซีดเข้ามาในท้องพระโรง

“ฝะ... ฝ่าบาท!! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! การโจมตีนั่น มัน... มันยิงทะลุแม่น้ำฮันกังแล้วพ่ะย่ะค่ะ!!”

“ว่าอะไรนะ?!”

เสียงฮือฮาดังลั่นไปทั่วท้องพระโรง นายพลบางคนถึงกับกระโดดขึ้นตวาด “คุณกล้าพูดเหลวไหลแบบนั้นต่อหน้าฝ่าบาทได้ยังไง!”

แต่ชายคนนั้นก็ไม่ได้เถียงอะไร เพียงเเค่หยิบ “ผลึกบันทึกภาพ” ขึ้นมาเเล้วขว้างลงพื้น จากนั้นภาพก็ลอยขึ้นกลางอากาศ...

แสงสีเงินพุ่งตัดผ่านกำแพงเมืองทีละแห่ง พร้อมชื่อเมืองที่ปรากฏเรียงราย

“เมืองคยองอัน,เมืองซอกกอน,เมืองซูดง,เมืองวอนจู,เมืองวังยาง...”

จนถึงแม่น้ำฮันกังทั้งหมด!

ทุกคนในท้องพระโรงนิ่งงัน

“ฮะ... ฮะ...” กษัตริย์แห่งเกาหลีทรุดลงกับบัลลังก์ มือกุมหน้าอก หายใจติดขัด สีหน้าเขาซีดขาวราวกับศพ

“ฝะ... ฝ่าบาท!!” บรรดาข้าราชบริพานรีบเข้าไปพยุง ขณะที่นักบวชและแพทย์ประจำราชสำนักก็รีบวิ่งเข้ามา

ทั่วทั้งวังกลายเป็นความโกลาหล แต่ไม่มีใครกล้าพูดคำว่า “สู้ต่อ” อีกเลย

หลังจากนั้นไม่นาน ชายชราผู้หนึ่งในที่ประชุมก็ถอนแว่นออก มือสั่นเทา พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “จากฮันซองถึงฮันชิง... สองร้อยกว่ากิโลเมตร... โลกนี้มีสิ่งที่ยิงได้ไกลขนาดนั้นด้วยเหรอ...”

ไม่มีคำตอบ

เพราะแม้แต่พลังของผู้ปลุกอาชีพระดับ SSS ที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อน ก็ไม่อาจเทียบได้แม้เศษเสี้ยวเดียวกับ “ปืนหลักของป้อมปราการลอยฟ้าระดับ” นี้!

…

เเละเเล้วในเวลานี้ บนกระดานข่าวสารของโลกออนไลน์ทั่วโลก ก็ได้ปะทุเดือดราวกับภูเขาไฟอีกครั้ง!

“โฮลีเชี่ย! เพื่อนของฉันที่อยู่ในเกาหลี เขาบอกว่าลำแสงนั้นยิงได้เกือบ 70 กิโลเมตร!! จนเมืองรอบข้างโดนเปิดกลายเป็นร่องน้ำเลยว่ะ!”

“ตอนแรกฉันไม่เชื่อ จนเห็นรูปกับวิดีโอ... พระเจ้า! หรือพระเจ้าจะส่งปีศาจช่างกลอย่างเจิ้งมู่มาเพื่อลงโทษพวกเรากันแน่?”

“แม่น้ำฮันกังโดนยิงทะลุ! นี่มันบ้าไปแล้ว! นั้นมันสองร้อยกว่ากิโลเมตรเลยนะโว้ย!!”

“นี่มันไม่ใช่พลังของมนุษย์แล้ว! ต่อให้เป็นผู้ปลุกอาชีพระดับ SSS ก็ทำไม่ได้เเบบนี้เเน่!”

เเละทางฝั่งประเทศมังกร

เมื่อภาพเหล่านั้นปรากฏบนจอประชุม ท่านหลี่ก็เงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะลั่นอย่างสะใจ!

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ฟ้าประทานพรให้แผ่นดินมังกรของเราแล้ว!!”

เสียงไม้เท้ากระทบพื้นดัง “ตึง ตึง ตึง!”  ดวงตาของชราส่องประกายราวดาวลุกโชน

“ศึกนี้ เราชนะแล้ว! เกาหลีไม่มีวันต้านได้เเน่นอน!”

ข้างกายเขา “กู่เซิงตง” ถึงกับเกาหัวตัวเองอย่างมึนงง ภาพลำแสงที่เปิดทางน้ำยาวสองร้อยกว่ากิโลเมตรยังฉายอยู่ตรงหน้า เขาได้แต่พึมพำ “…นี่เรายังเป็นมนุษย์อยู่ไหมเนี่ย...”

ตัดมาที่เมืองฮันซอง

ลำแสงของ “ปืนทำลายล้าง” ค่อย ๆ จางหายไป ท้องฟ้าที่เคยสว่างราวกลางวันได้กลับมามืดมิดอีกครั้ง เม็ดฝนแรกตกกระทบหลังคาโลหะของป้อมปราการลอยฟ้าระดับดัง “แปะ แปะ”

จากนั้นเสียงของ “พลังเเห่งโลก” ก็ดังก้องจากเหนือเมฆ

【ผู้ปลุกอาชีพฝ่ายมังกร ‘เจิ้งมู่’ ได้สังหารผู้ปลุกอาชีพฝ่ายเกาหลีในฮันซองได้เกิน 80%】

【อำนาจอธิปไตยของเมืองเข้าสู่ขั้นตอนเปลี่ยนมือ】

【หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงภายใน 7 วัน เมืองฮันซองจะตกเป็นของฝ่ายมังกร】

ทั่วโลกถึงกับเงียบงัน

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน เมืองระดับประเทศถึงขั้นกลับ “เปลี่ยนเจ้าของ”!

แต่ในห้องบังคับการของป้อมปราการลอยฟ้าระดับ “ทำลายล้าง” เจิ้งมู่เพียงหรี่ตา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

“เจ็ดวันเหรอ...” เขาพึมพำเสียงเย็น

“งั้นก็ไม่ต้องรอ เพราะคืนนี้เราจะกวาดล้างพวกที่เหลือในฮันซองให้หมด  พอรุ่งสาง... เป้าหมายต่อไปคือเมืองฮันชิง!”