บทที่ 15

บทที่ 15 - หนูทดลอง

༺༻

ทันทีที่ลีออนก้าวเข้ามาในบ้าน เสียงน้ำไหลเบาๆ ก็ดึงความสนใจเขา เอเลนยืนอยู่ในครัว สะโพกส่ายไหวเล็กน้อยขณะล้างจาน โดยไม่รู้ตัวว่าเขากลับมาแล้ว สายตาของลีออนจับจ้องอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปทางห้องนอน ความคาดหวังคุกรุ่นอยู่ในอก รอยยิ้มมุมปากกระตุกขึ้น

แอ๊ด

เมื่อผลักประตูเปิดออก สายตาของลีออนก็ตกไปที่เซลีนทันที เธอนั่งขัดสมาธิอยู่บนฟูก ลูกสาวตัวน้อยดูดนมจากเต้าเธออย่างกระตือรือร้น หน้าอกอวบอัดหนักอึ้งขยับตามลมหายใจเข้าออก ยอดอกสีชมพูบวมเป่งเล็กน้อยจากการให้นม

หยดน้ำนมเกาะพราวอยู่ที่หัวนมอีกข้างที่ว่างอยู่ เป็นประกายตัดกับผิวขาวซีด เสียงดูดจ๊วบจ๊าบผสมผสานกับลมหายใจแผ่วเบาของเซลีน เติมเต็มห้องเงียบๆ ด้วยจังหวะแห่งกามารมณ์

จ๊วบ-จ๊วบ-จ๊วบ

แต่คืนนี้... มีบางอย่างต่างออกไป

ทันทีที่สายตาของเซลีนสบกับลีออน ความร้อนวูบหนึ่งก็แล่นพล่านผ่านร่างเธอ รุนแรงและกะทันหัน ชีพจรเธอเต้นเร็ว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงขณะความอุ่นวาบก่อตัวขึ้นระหว่างขา ทำให้กางเกงในเปียกชุ่มอย่างน่าละอาย

หัวนมของเธอที่ไวต่อสัมผัสอยู่แล้วจากการให้นม แข็งชันขึ้นอีก ส่งกระแสความเสียวซ่านผ่านหน้าอกลงไปถึงมดลูก

'ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้?' เธอคิด กัดริมฝีปากล่างกลั้นเสียงคราง

'เป็นเพราะลีออนเหรอ? ไม่... เป็นไปไม่ได้ ฉันแค่... ขาดเรื่องอย่างว่ามานานเกินไป แต่... หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกนั่น—'

"หน้าเป็นอะไรน่ะ? แดงเถือกเลย" เสียงทุ้มต่ำของลีออนสั่นสะเทือนเข้าไปในร่างเธอ เขาก้าวเข้ามาใกล้ และกลิ่นกายชายจางๆ จากเหงื่อของเขาก็ลอยมาแตะจมูกเธอ—ดิบเถื่อน มัวเมา และปลุกเร้าอารมณ์อย่างเหลือเชื่อ

ต้นขาของเซลีนบีบเข้าหากันแน่นเมื่อระลอกความร้อนใหม่ปะทุขึ้นภายใน

น้องสาวของเธอขมิบตัวด้วยความต้องการที่ทำให้เธอนิ้วเท้าจิกเกร็ง ลมหายใจสะดุดขณะขยับตัว กางเกงในชื้นแฉะแนบชิดกับกลีบเนื้อที่ไวต่อความรู้สึก ยิ่งทำให้ความปวดร้าวทรมานมากขึ้น

'ไม่... ฉันปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้ มันผิด แต่... กลิ่นของเขา... มันทำให้มดลูกฉันเต้นตุบๆ ร่างกายฉันไม่มองว่าเขาเป็นน้องชายอีกแล้ว แต่มองเป็นเพศผู้ตัวหนึ่ง'

"มะ-ไม่มีอะไร! แค่... ข้างในนี้มันร้อนน่ะ ฮ่าๆ..." เธอตะกุกตะกัก เสียงสั่นเครือขณะฝืนยิ้มแห้งๆ นิ้วมือกำฟูกแน่น จิกเล็บลงไปในเนื้อผ้าขณะพยายามข่มความร้อนรุ่มที่พุ่งพล่าน

"งั้นเหรอ..." ลีออนตอบเรียบๆ แต่แววตาขบขันฉายชัดขณะเดินไปที่ฟูกของตัวเองแล้วล้มตัวลงนอน

'เธอกำลังติดสัดชัดๆ' ลีออนคิด มองเธอด้วยหางตา แก้มแดงระเรื่อ ท่าทางขยับขาไปมาเหมือนพยายามบรรเทาความคันคะเยอระหว่างขา—มันชัดเจนเกินไป 'ยิ่งเธอฝืน มันก็จะยิ่งรุนแรง แค่รอเวลาเท่านั้น...' รอยยิ้มชั่วร้ายค่อยๆ ปรากฏบนริมฝีปาก 'หรือ... ฉันจะใช้เธอเป็นหนูทดลองดีนะ มาทดสอบสกิลก่อนใช้กับเอเลนดีกว่า'

"มิสค์..." เขากระซิบเสียงเบาแทบไม่ได้ยิน

"หืม? พูดอะไรหรือเปล่า?" เซลีนถาม เอียงคอเล็กน้อย

"เปล่า ไม่มีอะไร"

ลีออนจ้องมองเพดานขณะหน้าจอโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้า

[เลือกเป้าหมาย...]

โดยไม่ลังเล สายตาเขาตวัดไปที่เซลีน

[ล็อกเป้าหมาย]

[ความคิดจะถูกบันทึกและส่งไปยังจิตใต้สำนึกของเป้าหมาย]

'หัวนมเธอไวต่อความรู้สึกเกินไปแล้ว... เปลี่ยนข้างซะ'

[ส่งความคิดเรียบร้อย]

วินาทีผ่านไป หนึ่งนาที สองนาที

'ไม่เวิร์คเหรอ?' ลีออนสงสัย ความหงุดหงิดเริ่มก่อตัวเมื่อเซลีนยังคงให้นมด้วยเต้าเดิม แต่จังหวะที่เขากำลังจะลองใหม่ เธอก็ขยับตัวเล็กน้อย—แล้วเปลี่ยนลูกไปกินนมอีกข้างทันทีโดยไม่ลังเล

ชีพจรลีออนเต้นรัว ความร้อนขดตัวในท้องน้อย 'สำเร็จ...'

แต่ก่อนจะได้ดื่มด่ำกับช่วงเวลา สายตาเขาเหลือบไปเห็นเหยือกน้ำวางอยู่บนชั้นใกล้ๆ

'ต้องเช็กให้ชัวร์...' ลีออนคิดแล้วใช้สกิลอีกครั้ง

"มิสค์"

[เลือกเป้าหมาย]

[เซลีน]

[เป้าหมายใหม่+]

ลีออนเลือกชื่อเซลีนอีกครั้ง คราวนี้ใส่ความเข้มข้นลงไปในความคิด

'คอเธอแห้งผากและริมฝีปากแห้งจากการกินเนื้อพวกนั้น... เธอต้องดื่มน้ำเยอะๆ เดี๋ยวนี้'

[ส่งความคิดเรียบร้อย]

เซลีนขยับตัวแทบจะทันที เลียริมฝีปากเหมือนคนขาดน้ำ ลิ้นสีชมพูเปียกชื้นตวัดเลียริมฝีปากล่างช้าๆ ก่อนจะหายกลับเข้าไป

"นี่... ช่วยส่งเหยือกน้ำนั่นให้หน่อยได้ไหม?" เธอถาม น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย หอบหน่อยๆ ด้วยนัยแฝงที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว

เสียงชีพจรเต้นตึบๆ ในหูลีออน ความร้อนรุ่มหนักอึ้งก่อตัวในท้อง 'มันได้ผล... หึหึหึ'

เขาเริ่มถักทอความคิดที่จะส่งเข้าไปในหัวของเอเลนทันที ขณะที่เธอกำลังถูกปลุกเร้าด้วย 'สัมผัสราคะ'

༺༻