427.ร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยาง!
427.ร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยาง!
คัมภีร์บ่มเพาะคู่ที่เกิดขึ้นในโลกนี้ล้วนมีขีดจำกัด
ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางเติมเต็มซึ่งกันและกันหรือเส้นทางดูดซับตราบใดที่ขอบเขตการบ่มเพาะของอีกฝ่ายสูงกว่าเจ้าก็ดูดซับได้ในครั้งเดียวไม่มากนัก!
แต่สิ่งที่น่ากลัวของร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางก็คือการดูดซับนั้นไม่มีขีดจำกัด!
ก่อนอื่นขอวางเรื่องผ่านทัณฑ์สวรรค์ไว้ก่อน
พูดแค่เรื่องการเพิ่มขอบเขตการบ่มเพาะผ่านการดูดซับจากคู่ครอง
ตราบใดที่ผู้มีร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางทำคู่กับคนที่ยินดีมอบพลังการบ่มเพาะให้
เจ้าของร่างนี้ก็จะก้าวขึ้นสู่สวรรค์ในก้าวเดียวได้!
ยกตัวอย่างง่ายๆก็จะเห็นความแตกต่างระหว่างร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางกับคัมภีร์บ่มเพาะคู่ธรรมดา
สมมติว่ามีผู้บ่มเพาะขอบเขตนักบุญขั้นสมบูรณ์บ่มเพาพคู่กับเจ้าของร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางที่ยังไม่มีขอบเขตการบ่มเพาะเลย
เขาจะทำให้อีกฝ่ายในคืนเดียว...ทะลวงถึงขอบเขตนักบุญขั้นสมบูรณ์ได้เลย!
จากตรงนี้ก็เห็นความน่ากลัวของร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางแล้วใช่ไหม?
แน่นอนก่อนหน้านี้เคยกล่าวไว้แล้วว่าทุกสิ่งในโลกย่อมมีทั้งหอกและโล่ถ้ามีข้อดีก็ต้องมีข้อเสีย
ถ้าสามารถดูดซับพลังการบ่มเพาะจากคู่ครองได้ไม่จำกัดจริงๆร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางนี้ก็คงไร้เทียมทานไปแล้วกระมัง?
แต่ในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่ไร้เทียมทานอย่างแท้จริง
ทุกอย่างล้วนมีกฎเกณฑ์จำกัด!
ยกตัวอย่างเช่นแทนที่จะเรียกร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางว่าเป็น “ร่างบ่มเพาะคู่”
เรียกมันว่า “ร่างแห่งการมอบให้” และ “ร่างแห่งการมอบของขวัญ” จะเหมาะสมกว่า
เมื่อเจ้าของร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางบ่มเพาะคู่กับใครสักคน
อีกฝ่ายต้องเต็มใจจากใจจริงที่จะถ่ายทอดพลังการบ่มเพาะให้จึงจะรับได้ทั้งหมด
แต่หากคู่ครองมีเจตนาร้ายก็สามารถพลิกสถานการณ์ กลายเป็นฝ่ายดูดซับพลังการบ่มเพาะทั้งหมดของเจ้าของร่างนี้แทนได้!
นี่เป็นเพียงข้อจำกัดข้อแรก
นอกจากนี้ยังมีกฎเกณฑ์อีกข้อหนึ่ง
หากเปรียบเทียบกับคัมภีร์บ่มเพาะคู่ธรรมดาในโลก
การใช้คัมภีร์เหล่านั้นก็สามารถถ่ายทอดพลังการบ่มเพาะได้เช่นกัน
ข้อเสียคือถ่ายทอดให้ได้ไม่มาก
ข้อดีคือหลังจากถ่ายทอดไปแล้วพลังและพลังชีวิตที่ตนสูญเสียไปสามารถฟื้นฟูได้ด้วยการบำรุงเล็กน้อย
แต่สำหรับร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางล่ะ?
มันสามารถรับพลังได้อย่างไม่จำกัดดั่งมหาสมุทรกลืนกินแม่น้ำร้อยสาย
แต่ผู้ที่ถ่ายทอดพลังการบ่มเพาะให้จะต้องจ่ายราคาแพงมหาศาล!
ยกตัวอย่างเปรียบเทียบบุรุษขอบเขตนักบุญขั้นเก้าบ่มเพาะคู่กับสตรีเจ้าของร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางที่ยังไม่มีขอบเขตการบ่มเพาะ
ชายผู้นี้สามารถถ่ายทอดพลังการบ่มเพาะทั้งหมดผ่านการบ่มเพาะคู่ให้สตรีได้
สตรีผู้นี้ก็จะก้าวขึ้นสู่สวรรค์ในก้าวเดียวจริงๆตราบใดที่ผ่านทัณฑ์สวรรค์ที่สอดคล้องกันได้นางก็จะเลื่อนถึงขอบเขตนักบุญขั้นสมบูรณ์ในชั่วข้ามคืน
แต่ชายผู้นั้นล่ะหลังจากถ่ายทอดพลังการบ่มเพาะทั้งหมดไปแล้วเขาจะกลายเป็นคนธรรมดาทันที
ไม่ใช่แค่สูญเสียพลังการบ่มเพาะแต่พลังการบ่มเพาะหายไปจริงๆ
หากอยากฝึกต่อก็ต้องเริ่มจากขอบเขตแรกสุดใหม่อีกครั้ง
แบบนี้คงเข้าใจลักษณะของร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางแล้วใช่ไหม
คือข้าสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ไม่จำกัดแต่ต้องมีคนเต็มใจจากใจจริงมาสละให้ข้า
แต่ปัญหาสำคัญก็อยู่ตรงนี้
การรับพลังแบบมหาสมุทรกลืนกินแม่น้ำร้อยสายของร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางนั้นน่ากลัวจริง
แต่คนโง่เขลาในโลกนี้จะมีสักกี่คนที่ยอมมอบพลังการบ่มเพาะที่ตนฝึกมาอย่างยากลำบากทั้งหมดให้คนอื่น?
ดังนั้นในสถานการณ์ปกติตั้งแต่อดีตกาลมาเมื่อมีผู้มีร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางเกิดขึ้น
ล้วนถูกจับตัวและถูกจัดให้เป็น “เตาหลอม” ที่ถูกดูดซับ
เจ้าฝึกมาเท่าไรข้าก็ดูดให้หมด!
ยังคิดจะให้ข้ามอบพลังการบ่มเพาะให้เจ้าเหรอฝันไปเถอะ!
ในประวัติศาสตร์อันยาวนานก็เคยมีผู้มีร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางเกิดขึ้นหลายคน
โดยไม่ข้อยกเว้นไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็ล้วนไม่ได้มีจุดจบที่ดี
ทุกคนถูกยอดฝีมือจับตัวแล้วใช้เป็นเตาหลอม!
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมก่อนหน้านี้ซ่งชิงหนิงถึงยิ้มหวานๆบอกข้าว่าจะบอก “ความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุด” ของนางให้ข้าฟัง
อะไรกันเนี่ยเธอมี “ร่างหลอมรวมหยินหยาง”จริงๆเหรอ?
นี่ไม่ใช่ความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอเลยเหรอ?
ถ้าเรื่องนี้ถูกคนอื่นรู้เข้า
เธอคงถูกคนลักพาตัวไปนานแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นแม้แต่บรรพชนชางหมิงของตระกูลซ่งเองก็อาจจะคิดริษยาและอยากได้เธอ!
...........
ซ่อนลึกซะจริงๆ
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมซ่งชิงหนิงถึงมั่นใจขนาดนั้นว่าถ้าเฉินเลี่ยยอม “ช่วยเหลือ” เธอ
เธอจะเลื่อนขั้นเป็นเซียนปฐพีได้อย่างรวดเร็ว
บ้าเอ๊ย! เธอมีร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางที่มหัศจรรย์ที่สุดในโลก
สามารถดูดซับพลังการบ่มเพาะจากข้าได้ไม่จำกัดเลย
ตราบใดที่ข้ายอมให้เธอก็สามารถทะลวงขั้นได้ทันทีเลยไม่ใช่เหรอ?
หลังจากค่ำคืนแห่งความสุขอันเร่าร้อนผ่านไปเวลาก็มาถึงเช้าวันถัดไปอย่างรวดเร็ว
บนเตียงเฉินเลี่ยและซ่งชิงหนิงต่างตื่นแล้ว
แต่สีหน้าและสภาพของทั้งคู่กลับตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง
คนแรกหน้าซีดขาวดวงตาไร้ชีวิตชีวาราวกับถูกดูดจนแห้ง
ส่วนอีกคนกลับยิ่งงดงามเย้ายวนมากขึ้นทุกที
นี่คือภาพของ “ฝ่ายหนึ่งถูกดูดซับ” และ “อีกฝ่ายดูดซับมากเกินไป” อย่างชัดเจน!
เมื่อเห็นเฉินเลี่ยมองมาด้วยสีหน้าอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออกแล้วบอกว่านาง “วางแผน” เขา
ในชั่วขณะนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่งชิงหนิงก็ยิ่งสดใสเปล่งประกาย
“เจ้าเด็กแสบคิดว่าข้าวางแผนใส่เจ้าเหรอ?”
“พลังการบ่มเพาะทั้งหมดที่ข้ามีตอนนี้ไม่ใช่เจ้าที่เต็มใจมอบให้ข้าด้วยความจริงใจหรือไง?”
คำพูดนี้ซ่งชิงหนิงไม่ได้โกหกเลย
อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้
ร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยางเป็นดาบสองคมสามารถรับพลังการบ่มเพาะที่อีกฝ่ายถ่ายทอดให้ได้อย่างไม่จำกัดดั่งมหาสมุทรกลืนแม่น้ำร้อยสาย
แต่หากอีกฝ่ายมีเจตนาร้ายก็สามารถพลิกสถานการณ์ดูดซับพลังการบ่มเพาะทั้งหมดของเจ้าของร่างนี้กลับคืนได้
ตอนนี้ที่เธอได้รับพลังและการบ่มเพาะจากเฉินเลี่ยได้ก็เพราะเฉินเลี่ยเต็มใจมอบให้เองหากเขาไม่ยอมเธอก็ดูดซับไม่ได้!
เมื่อคืนที่ผ่านมาเขาเต็มใจมอบพลังการบ่มเพาะเพียงหนึ่งในหมื่นส่วนให้ซ่งชิงหนิง เฉินเลี่ยจึงไม่ได้ใส่ใจอะไรกับส่วนนี้
สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกอึ้งที่สุดตอนนี้คือผู้หญิงคนนี้ซ่อนลึกเกินไปก่อนหน้านี้เขาไม่เคยสังเกตเลยว่าเธอมีร่างกายพิเศษแบบนี้!
ไม่รู้คิดอะไรขึ้นมาเฉินเลี่ยอดไม่ได้ที่จะถามออกไป
“ท่านแม่ยายของข้ารู้ไหมว่าท่านมีร่างศักดิ์สิทธิ์หลอมรวมหยินหยาง?”
“รู้สิก่อนเจ้าเธอคือคนเดียวที่รู้ว่าข้ามีร่างศักดิ์สิทธิ์นี้และเจ้าก็เป็นคนที่สอง!”
พูดจบซ่งชิงหนิงยังยิ้มหวานๆแล้วเสริมอีกประโยค
“ไม่งั้นเจ้าคิดว่าทำไมแม่ยายผู้งดงามของเจ้าถึงคิดจะแนะนำสหายสนิทของเธอให้เจ้า?”
“เจ้าเด็กแสบเจ้าคิดจริงๆเหรอว่าแม่ยายผู้งดงามของเจ้าแค่หวังจะได้คัมภีร์โบราณสู่สวรรค์ของตระกูลซ่ง?”
“ที่จริงแล้วเธอทำทุกอย่างนี้มีส่วนใหญ่ก็เพราะข้าเลยนะ!”
“อาจจะอยากให้ข้าได้มีที่พึ่งพิงสักคนก็ได้!”
ความลับแตกแล้วในที่สุดก็ไขความลับได้
เฉินเลี่ยเข้าใจในที่สุดว่าทำไมท่านแม่ยายผู้งดงามถึงเปลี่ยนท่าทีผิดปกติเมื่อพูดถึงนาง
ก่อนหน้านี้แม่ยายผู้งดงามให้เขาจีบซ่งชิงหนิงโดยบอกว่าเพื่อจะได้คัมภีร์โบราณสู่สวรรค์ของตระกูลซ่งเฉินเลี่ยยังเข้าใจได้
แต่ภายหลังเขาเลื่อนเป็นเซียนปฐพีแล้วไม่จำเป็นต้องใช้ของสิ่งนั้นอีก
แต่หยุนจียังคงช่วยผลักดันระหว่างเขากับซ่งชิงหนิงอย่างจงใจ
ที่แท้ไม่ใช่แค่เพื่อเซอร์ไพรส์เขาเท่านั้น
แต่ยังเพื่อให้มีคนปกป้องสหายสนิทของเธอด้วยใช่ไหม?
บัดซบ! แม่ยายนี่สุดยอดจริงๆ
เพื่อเขา เพื่อป้าหนิงและเพื่อ “ความสุข” ของทั้งคู่แม่ยายผู้งดงามนี่ทุ่มเทหัวใจจริงๆ!