423.ชะตากรรมของป้าหนิง!
423.ชะตากรรมของป้าหนิง!
เมื่อได้ยินซ่งชิงหนิงถามด้วยความอยากรู้ว่าชะตากรรมและอนาคตของนางจะเป็นอย่างไร
ในชั่วขณะนี้เฉินเลี่ยก็ไม่พูดวกวนอีกต่อไป
“จริงๆแล้ววันนี้แม้ข้าไม่เข้ามาช่วยท่านออกหน้า”
“คนตระกูลซ่งก็คงไม่ฆ่าท่านโดยตรงอยู่ดี!”
“พวกมันจะเลือกใช้วิธีอื่นในการจองจำท่าน”
“แต่สุดท้ายท่านจะต้องตายในมือของคนรับใช้ชื่อหยุนเฉินคนนี้!”
ตายในมือของคนรับใช้ชื่อหยุนเฉิน?
ซ่งชิงหนิงไม่ได้พูดว่าจะเชื่อหรือไม่เชื่อแต่กลับถามด้วยน้ำเสียงสนุกสนาน
“เจ้ามั่นใจในคนรับใช้ชื่อหยุนเฉินคนนี้ขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ก่อนหน้านี้ตอนข้าสอบสวนมันก็ไม่ได้พบอะไรผิดปกติเลยนะ!”
ยังไม่ทันที่ซ่งชิงหนิงจะพูดจบเฉินเลี่ยก็เอ่ยขึ้นทันที
“ตอนยังมีชีวิตอยู่ย่อมมองไม่ออกว่าผิดปกติ”
“แต่พอฆ่ามันตายไปหนึ่งครั้งความผิดปกติก็จะปรากฏออกมาเอง!”
ทำไมเฉินเลี่ยถึงพูดว่าหยุนเฉินต้องตายไปหนึ่งครั้งก่อนความผิดปกติถึงจะแสดงออกมา?
เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปที่โชควาสนาท้าทายสวรรค์ที่เขาได้รับเมื่อไม่นานมานี้!
ในโลกเบื้องบนจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุดย่อมเป็นผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของปิรามิดแห่งโลกเซียนอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่ในโลกเบื้องบนอันกว้างใหญ่ไพศาลก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีสิ่งมีชีวิตที่ยืนเคียงข้างจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุดได้!
เช่น ผู้สูงสุด,จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่,บรรพชนเทพ ล้วนมีพลังต่อสู้ไม่ด้อยกว่าเลย
ตอนนี้ข้าจะไม่พูดถึงถึงผู้สูงสุดและบรรพชนเทพก่อนขอพูดแค่ความแตกต่างระหว่างจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุดกับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก็พอ!
ทั้งจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุดและจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ล้วนเลื่อนขั้นมาจากจักรพรรดิเซียนธรรมดา
ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุดไม่ได้อยู่แค่พลังต่อสู้อย่างเดียว
พวกเขาจะฝาก “เศษเสี้ยววิญญาณเซียน” ไว้บนเต๋าสวรรค์ตราบใดที่เต๋าสวรรค์ไม่พินาศหินเต๋าสวรรค์ไม่แตกก็ยากที่จะฆ่าพวกเขาได้
เพราะจุดนี้เองจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุดจึงแข็งแกร่งกว่าจักรพรรดิเซียนธรรมดามาก!
แต่หินเต๋าสวรรค์ที่ใช้ฝากวิญญาณเซียนได้ตั้งแต่ยุคโบราณมาจนถึงปัจจุบันมีทั้งหมดเพียงสิบก้อนในฟ้าดิน
และทั้งสิบก้อนนั้นล้วนมีเจ้าของแล้ว
ในสถานการณ์เช่นนี้จักรพรรดิเซียนธรรมดาที่ไม่สามารถทะลวงขั้นต่อได้จะทำอย่างไร?
ก็ต้องหาวิธีอื่น!
เพราะคนที่ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิเซียนได้ใครเล่าจะไม่ใช่อัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่และมีความทะเยอทะยาน?
พวกเขาไม่มีทางยอมหยุดนิ่งทุกคนล้วนมีความทะเยอทะยานอยากแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
หินเต๋าสวรรค์มีจำกัดแต่ต้องมีวิธีไหนสักอย่างที่ทำให้จักรพรรดิเซียนธรรมดาทะลวงต่อได้!
และก็อย่างที่เห็นในช่วงเวลาอันยาวนานที่จักรพรรดิเซียนธรรมดานับไม่ถ้วนค้นคว้าและสำรวจอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ในที่สุดก็มีคนค้นพบวิธีนั้นจริงๆ!
เต๋าสวรรค์ถูกแบ่งแยกไปหมดแล้วแต่พลังของมหาเต๋ายังคงอยู่
วิธีทะลวงเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก็คือการหลอมรวมพลังมหาเต๋า!
จักรพรรดิสังสารวัฏก็คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด
ในโอกาสบังเอิญครั้งหนึ่งเขาได้รับพลังต้นกำเนิดส่วนหนึ่งของมหาเต๋าสังสารวัฏ
จากนั้นจึงหลอมรวมเข้ากับตน
ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ทะลวงขอบเขตจากจักรพรรดิเซียนธรรมดากลายเป็นจักรพรรดิสังสารวัฏผู้สั่นสะเทือนสามโลก!
แต่ถึงจะกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แล้วก็ยังหนีไม่พ้นความตาย
จักรพรรดิสังสารวัฏตายในหายนะครั้งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน!
ก่อนตายเขาไม่ยอมจำนนต่อฟ้าดินจึงใช้พลังที่เหลือน้อยนิดสร้างคัมภีร์หนึ่งเล่มขึ้นมา
【คัมภีร์หกวิถีสังสารวัฏ】คัมภีร์ที่หลอมรวมพลังมหาเต๋าสังสารวัฏไว้
ตราบใดที่ฝึกคัมภีร์นี้ถึงขีดสุดก็จะสามารถสัมผัสพลังต้นกำเนิดที่แท้จริงของมหาเต๋าสังสารวัฏได้!
คัมภีร์เล่มนี้นำพาความทรงจำและความยึดติดของจักรพรรดิสังสารวัฏล่องลอยจากโลกเบื้องบนลงสู่โลกเบื้องล่าง!
ส่วนเหตุผลที่มันเลือกหลอมรวมกับคนรับใช้ชื่อหยุนเฉินก็เพราะสัมผัสได้ว่าสายเลือดของหยุนเฉินเหมือนจะมีต้นกำเนิดเดียวกันกับตน!
กล่าวคือจักรพรรดิสังสารวัฏคือบรรพชนของหยุนเฉิน
เพราะเหตุนี้จักรพรรดิสังสารวัฏจึงยอมรับเขา!
ตามไทม์ไลน์ปกติในเวลานี้หยุนเฉินควรจะเริ่มหลอมรวมความทรงจำของจักรพรรดิสังสารวัฏและเริ่มฝึก【คัมภีร์หกวิถีสังสารวัฏ】แล้ว
แผนการเดิมของเฉินเลี่ยค่อนข้างเรียบง่าย
มาที่ตระกูลซ่งจับตัวหยุนเฉินแล้วกลืนกินทั้งวิญญาณและพลังบ่มเพาะของมันให้สิ้นซากเพื่อตัดหน้าคว้า【คัมภีร์หกวิถีสังสารวัฏ】มาเป็นของตน
แต่ใครจะไปคิดว่าเพราะ “ความอยากรู้อยากเห็น” ของสตรีผู้นี้ซ่งชิงหนิง
แผนการของเฉินเลี่ยจึงพังทลายตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้น!
ทำไมหยุนเฉินถึงฟื้นคืนชีพได้?
นี่ก็เกี่ยวข้องกับลักษณะพิเศษของ【คัมภีร์หกวิถีสังสารวัฏ】
คัมภีร์นี้มีทั้งหมดสิบแปดขั้น
ตั้งแต่เริ่มฝึกเมื่อขอบเขตของคัมภีร์เพิ่มขึ้นทีละขั้นจะทำให้หยุนเฉินมี “ชีวิตเพิ่ม” อีกสามชีวิต
ในทางหลักการไม่ว่าจะถูกฆ่าด้วยวิธีใดหยุนเฉินก็สามารถฟื้นคืนชีพได้!
หากฝึกถึงขั้นสูงสุดหยุนเฉินจะมีชีวิตทั้งหมดห้าสิบสี่ชีวิต!
สำหรับผู้บ่มเพาะทั่วไปการตายหมายถึงร่างกายและเต๋าพินาศไม่มีโอกาสเริ่มต้นใหม่
แต่หยุนเฉินกลับมีโอกาสเริ่มต้นใหม่ถึงห้าสิบสี่ครั้งนี่ช่างเป็นสิ่งที่ท้าทายสวรรค์ยิ่งนัก?
นี่คือ “นิ้วทอง” ที่ใหญ่ที่สุดที่ทำให้หยุนเฉินก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกในที่สุด!
แน่นอนว่าสรรพสิ่งในโลกย่อมมีทั้งหอกและโล่มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
การฆ่าหยุนเฉินให้ตายสนิทโดยสมบูรณ์ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้เลย
พลังมหาเต๋าสามารถใช้พลังมหาเต๋าอีกสายมาควบคุมได้
หากเฉินเลี่ยใช้พลังมหาเต๋ากลืนกินกลืนกินเขาหยุนเฉินก็จะไม่มีทางฟื้นคืนชีพได้อีก!
แผนการเดิมของเฉินเลี่ยคือแบบนี้และเขาก็เตรียมจะทำเช่นนั้น
แต่ตอนนี้ทุกอย่างถูกสตรีงามผู้นี้ทำลายสิ้น!
เจ้าจะบอกว่าเฉินเลี่ยจะไม่ “เคือง” นางได้อย่างไร?
ตอนนี้หลังจากเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ซ่งชิงหนิงฟังจนครบถ้วน
สตรีงามผู้มีร่างศักดิ์สิทธิ์หม้ายดำผู้นี้ก็รู้สึก “อึดอัด” ขึ้นมาบ้าง
นางไม่เคยคิดเลยจริงๆว่าคนรับใช้ตัวเล็กๆคนหนึ่งในตระกูลซ่งจะมีที่มาใหญ่โตขนาดนี้
ไม่เพียงหลอมรวมความทรงจำของจักรพรรดิสังสารวัฏจากโลกเบื้องบนยังได้เรียนรู้คัมภีร์ของอีกฝ่ายด้วย
หากเป็นเช่นนี้ในอนาคตการที่อีกฝ่ายมีคุณสมบัติฆ่านางได้ก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้!
หากเป็นคนธรรมดารู้ว่าชะตากรรมของตนคือ “ตายแน่” คงตื่นตระหนกบ้างไม่มากก็น้อย
แต่ซ่งชิงหนิงกลับไม่ได้แสดงอารมณ์เช่นนั้นออกมาเลย
ตรงกันข้ามนางกลับยิ้มหวานมองเฉินเลี่ย
“คนรับใช้ตัวเล็กคนนี้ทำไมถึงต้องฆ่าข้าด้วยล่ะ?”
“เพราะมันแอบรักคุณหนูใหญ่ของตระกูลซ่งไงล่ะ!”
เมื่อพูดมาถึงขนาดนี้เฉินเลี่ยก็ไม่คิดปิดบังอีกต่อไปจึงเล่าเรื่องที่ซ่งชิงหนิง “ควรจะต้องเจอ” ในชะตากรรมเดิมให้ฟัง
ชั่วขณะถัดมาก็ได้ยินเขาพูดต่อ
“ตามเส้นทางชะตากรรมที่ข้าสังเกตเห็น”
“หลังจากงานประชุมใหญ่ตระกูลซ่งครั้งนี้ท่านจะถูกปลดอำนาจชั่วคราวและถูกจองจำในตระกูลซ่ง!”
“แต่ท่านไม่ได้ท้อถอยกลับเลือกซ่อนตัวอย่างต่ำต้อย พัฒนาตนเองในที่ลับ!”
“ต่อมาตระกูลซ่งเกิดเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จนต้องให้ท่านกลับมาออกโรงอีกครั้ง!”
“ป้ากนิงท่านเก่งมากจริงๆตระกูลซ่งอันยิ่งใหญ่ในที่สุดก็ถูกท่านทำให้ล้มสลายสิ้น!”
“เพราะเหตุนี้ท่านจึงกลายเป็นศัตรูกับซ่งเมี่ยวเอ๋อร์”
“ส่วนหยุนเฉินแอบรักซ่งเมี่ยวเอ๋อร์มาตลอด”
“ตามเหตุผลธรรมดามันก็ต้องมองท่านเป็นศัตรูด้วย!”
“จากนั้นผลลัพธ์สุดท้ายก็คือหลังจากมันแข็งแกร่งขึ้นมันก็ฆ่าท่านเพื่อช่วยตระกูลซ่งแล้วได้กอดสาวงามกลับบ้านอย่างสมหวัง!”