309.คนที่ฆ่าถังจงคือหมิงหว่านเต้าจะเกี่ยวกับข้าเฉินเลี่ยได้ยังไง?
309.คนที่ฆ่าถังจงคือหมิงหว่านเต้าจะเกี่ยวกับข้าเฉินเลี่ยได้ยังไง?
“ต้าเฟย!”
“อ้าวหลี่อ้าว!”
“เสี่ยวเถียว!!”
เมื่อเห็นพี่น้องสนิทของตนถูกหมิงเย่เสวี่ยสังหารด้วยมือตนเองต่อหน้าต่อตา
ถังเสี่ยวฉีถึงกับตาแดงก่ำน้ำตาแห่งความโกรธไหลอาบแก้ม
ไม่รู้ว่าเพราะถูกบีบจนถึงขีดสุดหรือไม่ตัวเอกแห่งโชคชะตาย่อมมีการระเบิดพลังในช่วงวิกฤต
ในช่วงเวลาสำคัญถังเสี่ยวฉีถึงกับเลื่อนขั้น!
แต่ที่น่าเสียดายคือเจอศัตรูตัวฉกาจจากนิยายต้นฉบับเร็วเกินไป
ถังเสี่ยวฉีที่เลื่อนขั้นแล้วต่อหน้ามิงเย่เสวี่ยก็ยังเป็นเพียงมดที่แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
ยังคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหมิงเย่เสวี่ย
เมื่อเห็นบุตรชายของตนใกล้จะตายอย่างน่าสังเวชในมือหมิงเย่เสวี่ย
ถังจงถึงกับควบคุมอารมณ์ไม่ได้อีกต่อไป
“นางมาร! กล้าทำร้ายบุตรชายข้าวันนี้ข้าต้องสังหารเจ้าให้ได้!!!”
ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นพุ่งเข้าใส่หมิงเย่เสวี่ยอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นอายที่น่ากลัวที่แผ่ออกมาจากร่างถังจง
แม้สีหน้าของหมิงเย่เสวี่ยจะเคร่งเครียดแต่ก็ไม่ถอยแม้แต่น้อย
เมื่อมีตัวถ่วงใจแบบนี้รบกวนจิตใจหมิงหว่านเต้าจะปล่อยโอกาสดีๆหลุดมือได้อย่างไร?
เขาหัวเราะเย็นชาแล้วลอบโจมตีเข้าหลังถังจงในชั่วพริบตา
เพียงหนึ่งกระบวนท่าก็เจาะทะลวงอกของถังจง
เมื่อเห็นภาพนี้หัวใจถังเสี่ยวฉีถึงกับแตกสลาย
ร้องไห้ตะโกนออกมาดังลั่น
“ท่านพ่อ!!!”
ริมฝีปากถังจงขยับราวกับต้องการพูดอะไรบางอย่าง
แต่ในเวลานี้เขาพูดอะไรไม่ออกแล้ว
ทุกคนที่ขวางทางข้าต้องตาย
หมิงหว่านเต้าหัวเราะเย็นชาแล้วพูดขึ้น
“ก่อนหน้านี้ถือว่าเจ้าโชคดี!”
“ถังจงวันนี้ข้าจะให้เจ้ากับบุตรชายที่ดีของเจ้าไปลงนรกด้วยกัน!”
หมิงหว่านเต้าเป็นคนโหดร้ายในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้จะไว้ชีวิตได้อย่างไร?
ในชั่วขณะนั้นเขาใช้กระบวนท่าสังหารฟันทั้งถังจงและถังเสี่ยวฉีโดยตรง
ในช่วงวิกฤตถังจงพุ่งมาขวางหน้าถังเสี่ยวฉี
แต่ไร้ประโยชน์
กระบวนท่าสังหารของหมิงหว่านเต้าไม่เพียงทะลวงร่างถังจง
แต่ยังทำให้ถังเสี่ยวฉีที่ถูกปกป้องอยู่ด้านหลังได้รับผลกระทบตามไปด้วย
กระอักเลือดออกมาเต็มปากแล้วล้มลงพื้นหมดสติไม่รู้เป็นตายอย่างไร!
เมื่อเห็นศัตรูตัวฉกาจคนหนึ่งอย่างถังจงตายตกในมือตนในที่สุด
หมิงหว่านเต้าก็หัวเราะอย่างสะใจดังลั่น
“ถังจงต่อให้เจ้ามีพลังต่อสู้แข็งแกร่งแล้วอย่างไร?”
“เกิดในสำนักเสวียนหยวนแล้วไง?”
“สุดท้ายก็ยังถูกข้าหมิงหว่านเต้าฆ่าได้อยู่ดี!?”
“ถึงข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าเอาเจ้าอาซิงไปซ่อนไว้ที่ไหนแต่ไม่ช้าก็เร็วข้าจะตามหานางให้เจอไม่เพียงแค่ได้สมบัติลับในมือของนางข้ายังจะส่งครอบครัวของเจ้าไปรวมกันให้ครบทั้งครอบครัว!!!”
ถังจงเหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้าย
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของหมิงหว่านเต้าดวงตาของเขาถึงกับเบิกกว้าง
อะไรกัน?ไม่ใช่หมิงหว่านเต้าที่ลักพาตัวอาซิงไปงั้นหรือ?
แล้วเป็นใครกัน?
ริมฝีปากเปื้อนเลือดขยับราวกับต้องการพูดอะไร
แต่ในขณะนั้นเองเสียงใสกังวานแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธก็ดังขึ้นทันที
“หมิงหว่านเต้า! เจ้ากล้าทำร้ายสามีของข้าวันนี้ข้าต้องสังหารเจ้าให้ได้!”
ในช่วงเวลาวิกฤตเฉินเลี่ยพา “น้องสะใภ้” ของตนมาถึงทันเวลา (น้องสะใภ้จริงๆนะ555)
เมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยนี้
ดวงตาของถังจงก็สว่างวาบขึ้น
อาซิง!?
อาซิงฟื้นคืนชีพแล้วงั้นหรือ?
“เกิดอะไรขึ้น?”
“หมิงหว่านเต้านี่ก็อ่อนหัดจริงๆผ่านไปนานขนาดนี้ยังจัดการพ่อลูกถังจงไม่ได้อีก?”
“สมกับในนิยายต้นฉบับถึงถูกภรรยาตัวเองหักหลังจนตาย”
“ขี้แพ้จริงๆ!!”
ทำไมหมิงหว่านเต้าถึงฟื้นคืนชีพได้?
ใช่แล้วเรื่องนี้ก็เป็นฝีมือของเฉินเลี่ยเช่นกัน
แค่เอาเขาที่ฟื้นคืนชีพมาวางไว้บนเส้นทางที่ถังจงพ่อลูกต้องผ่านใช้แม้แต่ปลายเท้าคิดก็ยังเดาได้ว่าพอพวกเขาพบกันจะเกิดอะไรขึ้น
คนที่ฆ่าถังจงพ่อลูกคือหมิงหว่านเต้า
พวกเขาจะต่อสู้กันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า
นี่ไม่ใช่เรื่องเก่าๆแค้นเก่าของพวกเจ้าเองหรือ?
แต่ทั้งหมดนี้ไม่สำคัญแล้ว!
น้องสะใภ้ถังจงจากไปอย่างน่าเศร้า
แต่เจ้ายังต้องเข้มแข็งมีชีวิตต่อไป
เชื่อว่าก่อนตายนี่คือความปรารถนาสุดท้ายเพียงอย่างเดียวของถังจง
ต่อจากนี้ให้ข้ามาคอยดูแลเจ้าเองเถอะ!
หญิงหม้ายที่สิ้นหวังหากอยู่เคียงข้างตนเอง
ไม่ช้าก็เร็ววันหนึ่งนางจะสัมผัสได้ถึง “ความอบอุ่น” ของข้า
นี่คือกลยุทธ์ที่เฉินเลี่ยใช้ในการพิชิตใจอาซิง
แต่ไม่คาดคิดว่าหมิงหว่านเต้าจะอ่อนหัดขนาดนี้
ข้าให้เวลานานขนาดนั้นถังจงพ่อลูกยังเหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายอยู่
ถึงกระบวนการจะไม่ค่อยสมใจแต่ผลลัพธ์ก็ยังดีอยู่ดี
ถังจงเหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้ายอีกไม่ถึงสิบกว่าวินาทีก็คงสิ้นลม
เมื่อเห็นพลังชีวิตในร่างเขาค่อยๆไหลออกไป
เฉินเลี่ยก็ทำท่าทางเป็นห่วงเป็นใยเดินมาถึงข้างกายเขา แล้วพูดด้วยสีหน้าห่วงใย
“ถังจงเจ้าจงไปอย่างสบายใจเถิดต่อจากนี้พี่ชายจะช่วยดูแลน้องสะใภ้ให้ดีเอง!”
？？？
ก็ดีที่ถังจงไม่มีแรงพูดแล้ว
มิเช่นนั้นอย่างน้อยก็ต้องถามสักประโยค
เจ้าเป็นใคร?
ทำไมถึงเรียกภรรยาข้าเป็นน้องสะใภ้?
เมื่อเห็นลมหายใจของถังจงยิ่งอ่อนลงเรื่อยๆในชั่วขณะนั้น อาซิงก็น้ำตาไหลพรากเดินมาถึงข้างกายเขา
“อาจงทั้งหมดนี้เป็นความผิดของข้าเองข้าทำให้เจ้าต้องเดือดร้อน!”
“เจ้าต้องเข้มแข็งข้าจะหาทางรักษาเจ้าให้ได้แน่นอน!”
พูดจบอาซิงก็หันมาขอความช่วยเหลือจากเฉินเลี่ย
“พี่เฉินอาซิงรู้ว่าท่านมีพลังสูงส่งช่วยข้าด้วยช่วยชีวิตอาจงด้วย!”
“ได้ ข้าจะลองดู!!”
เฉินเลี่ยหยิบโอสถออกมาสองสามเม็ดดูเหมือนขั้นสูงแต่จริงๆแล้วไร้ประโยชน์ต่อการรักษาแผลโดยสิ้นเชิงแล้วยัดใส่มือถังจงทันที
เมื่อเห็นภาพนี้อาซิงถึงกับร้องไห้แทบขาดใจ
สามีของตนขยับตัวไม่ได้เจ้ายัดยาใส่มือเขาทำไม?
อาซิงรีบพูดขึ้นทันที
“พี่เฉินหรือต้องช่วยป้อนยาให้เขา?”
“ดูเหมือนอาจงขยับตัวไม่ได้เลย!”
“อ้อ ดูเหมือนต้องป้อนจริงด้วย!”
เฉินเลี่ยไม่ต้องเสียเวลาลากยื้อเลย
หมิงหว่านเต้าที่อยู่ข้างๆก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ
ถึงไม่รู้ว่าเฉินเลี่ยเป็นใครแต่เขาจะยอมปล่อยให้เฉินเลี่ยช่วยชีวิตถังจงได้อย่างไร
เขาพุ่งเข้ามาทันทีแล้วตะโกนเสียงดัง
“วันนี้ต่อให้ใครมาก็ช่วยถังจงไม่ได้!”
“ชะตากรรมของครอบครัวเจ้ามีแต่การลงนรก!!”
ดูเหมือนโจมตีเฉินเลี่ยแต่จริงๆแล้วหมิงหว่านเต้าใช้หนึ่งกระบวนท่าโจมตีใส่ร่างถังจง
ในชั่วขณะนั้นถังจงกระอักเลือดออกมาอีกคำ
สองมือสุดท้ายก็ร่วงหล่นลงพื้นอย่างอ่อนแรง
เมื่อเห็นลมหายใจของถังจงดับสูญสิ้น
อาซิงถึงกับร้องไห้สุดเสียง
“อาจง!!!!”
เมื่อเห็นถังจงตายกลิ่นอายน่ากลัวก็ระเบิดออกจากร่างเฉินเลี่ยทันที
“หมิงหว่านเต้า! เจ้ากล้าทำร้ายน้องชายของข้าเฉินเลี่ย!”
“วันนี้ข้าต้องส่งเจ้าไปลงนรกให้ได้!!”
คนที่มาพัวพันกับครอบครัวอาซิง
ผู้นี้ย่อมเป็นศัตรูมิใช่มิตร
หมิงหว่านเต้าไม่รู้จักเฉินเลี่ยแต่ก็ขี้เกียจพูดมาก
ในชั่วขณะนั้นเขาโจมตีเฉินเลี่ยทันที
แต่ในวินาทีถัดมาสิ่งที่น่าตกตะลึงก็เกิดขึ้น
ตนเองที่เป็นนักสู้วิญญาณขั้นเก้าถึงกับไม่ใช่คู่ต่อสู้แม้แต่หนึ่งกระบวนท่าของเฉินเลี่ย
เฉินเลี่ยเพียงหมัดเดียวก็ส่งหมิงหว่านเต้าตกลงไปในหุบเหวลึกด้านล่าง!!