- หน้าแรก
- เกิดใหม่ในฐานะบรรพชนตัวร้ายพร้อมกับระบบ
- 304.ราชันย์ดอกดาราเงิน “อาซิง”!
304.ราชันย์ดอกดาราเงิน “อาซิง”!
304.ราชันย์ดอกดาราเงิน “อาซิง”!
ชายวัยกลางคนเดินทางไกลมาอย่างยาวนานจนมาถึงใจกลางของดินแดนภูเขาสวยงามน้ำใสแห่งนี้
ที่นี่มีดอกดาราเงินต้นหนึ่งที่ใหญ่กว่าตัวอื่นๆหลายเท่าเติบโตอยู่
นางคือราชันย์แห่งดอกดาราเงิน “อาซิง”!
เหตุใดหลังจากแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้สำเร็จแล้วกลับกลายเป็นสภาพเช่นนี้ในปัจจุบัน
เรื่องนี้ต้องเริ่มเล่าจากความแค้นระหว่าง “อาซิง” กับวิหารจ้าววิญญาณ!
ราชันย์ดอกดาราเงินผ่านการฝึกฝนหนึ่งแสนปีจึงแปลงร่างเป็นสตรีงาม
เพราะอยากรู้อยากเห็นโลกภายนอกจึงออกเดินทางท่องเที่ยวทั่วหล้า
ระหว่างการเดินทางนางได้พบชายหนุ่มนามถังจง
ผ่านเหตุการณ์มากมายทั้งสองเกิดความรักใคร่
ต่อมาไม่เพียงแต่กลายเป็นคู่ครองอาซิงยังให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่งแก่ถังจง!
ความฝันของครอบครัวคือการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป
แต่หากปล่อยให้ความฝันนั้นเป็นจริงผู้เขียนนิยายต้นฉบับจะเขียนต่อไปได้อย่างไร?
ดังนั้นครอบครัวที่ “มีความสุข” นี้จึงต้องผ่านเหตุการณ์บางอย่าง!
ในโอกาสบังเอิญครั้งหนึ่งอาซิงได้มาซึ่งสมบัติลับชิ้นหนึ่ง!
สมบัตินี้แข็งแกร่งมากสามารถมอบพลังที่ท้าทายสวรรค์ได้
อาซิงก็รู้ดีว่าหากเรื่องการครอบครองสมบัตินี้รั่วไหลออกไป จะนำภัยพิบัติมาให้
นางจึงตั้งใจปิดปากเงียบแต่เรื่องราวไหนจะง่ายขนาดนั้น?
วิหารจ้าววิญญาณที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน ต้องการครองทั้งโลก
ในที่สุดก็รู้เรื่องสมบัติลับ!
ประมุขวิหารจ้าววิญญาณรุ่นก่อน หมิงหว่านเต้า นำนักสู้วิญญาณขั้นเก้าสิบกว่าคนมาซุ่มโจมตี “ครอบครัว”
ต้องยอมรับว่าในฐานะบิดาของตัวเอกแห่งโชคชะตาถังจงก็มีพลังไม่ธรรมดา
แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ยังพาบุตรชายคนเดียวฝ่าออกมาได้
แต่เสียดายที่อาซิงถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสต้องกลับคืนร่างดอกไม้เดิม!
ก่อนจากไปถังจงเพื่อหลบหนีการไล่ล่าของวิหารจ้าววิญญาณ
จึงพาบุตรชายไปซ่อนตัว
ตลอดชีวิตดำเนินชีวิตอย่างต่ำต้อยแต่มีสิ่งหนึ่งที่ถังจงทำทุกปีโดยไม่เคยขาด!
ไม่ว่าจะฝนตกแดดออกในวันชิงหมิงเขาจะมาที่นี่เพื่อเยี่ยมอาซิงเสมอ
แน่นอนว่าไม่ใช่การกวาดหลุมศพแต่หวังว่าสักวันอาซิงจะฟื้นคืนชีพแปลงร่างเป็นมนุษย์อีกครั้งแล้วกลับมาอยู่เคียงข้างตนและบุตร!
ในช่วงที่ถังเสี่ยวฉีออกเดินทางฝึกฝนในโลกแห่งการบ่มเพาะถังจงแท้จริงแล้วแอบติดตามบุตรชายอยู่ตลอด
เหตุใดตอนเฉินเลี่ยทำร้ายถังเสี่ยวฉี ถังจงจึงไม่อยู่?
ก็เพราะใกล้ถึงวันชิงหมิงแล้วถังจงต้องกลับมาเยี่ยมอาซิง!
มีคำพูดมากมายที่อยากบอกอาซิง
ถังจงอยากบอกอาซิงว่าบุตรของพวกเรากำลังเติบโตแล้ว!
ไม่เพียงมีวิญญาณยุทธ์ประจำตัวของตนคือกระบี่เสวียนหยวนแต่ยังมีดอกดาราเงินของนางด้วย
(ถ้าในต้นฉบับคือค้อน555)
เชื่อว่าบุตรชายในอนาคตจะต้องกลายเป็นผู้แข็งแกร่งแน่นอน
และหวังว่าอาซิงจะฟื้นคืนชีพโดยเร็วแล้วกลับมาอยู่เคียงข้างพ่อลูกพวกเขา
เพียงแต่เมื่อถังจงมาถึงใจกลางดินแดนภูเขาสวยงามน้ำใสแห่งนี้
ยังไม่ทันได้พูดอะไรวินาทีต่อมาดวงตาของถังจงก็แดงก่ำ!
เสียงคำรามด้วยความโกรธดังก้องทั่วหุบเขา
“ไอ้สารเลว!”
“ใครกันที่พาอาซิงไป!”
“อย่าให้ข้ารู้ว่าเป็นเจ้า”
“มิเช่นนั้นข้าถังจงจะสังหารเจ้าให้ได้ทำให้เจ้าต้องทรมานยิ่งกว่าตาย!!”
ดอกดาราเงินยังคงบานสะพรั่งอยู่ทั่วบริเวณ
แต่ราชันย์ดอกดาราเงินที่ปลูกอยู่ใจกลางกลับหายไป
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถังจงถึงโกรธขนาดนี้
เขากำหมัดทุบลงพื้นเกือบจะทำให้พื้นดินเป็นหลุมใหญ่!
แล้วในขณะที่ถังจงเศร้าโศกและโกรธจัดถึงขีดสุด
จู่ๆเขาก็พบจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่บนพื้น!
“หากต้องการหาอาซิงจงไปยังสำนักศึกษาอู๋ตี้!”
???
สำนักศึกษาอู๋ตี้?
นั่นไม่ใช่สถานที่ที่บุตรชายกำลังเรียนอยู่หรอกหรือ?
ในชั่วขณะนั้นถังจงไม่สนใจเรื่องอื่นใดอีกแล้ว
เขาต้องการรู้เพียงว่าใครกันที่พาอาซิงไป
ไม่ว่าเป็นใครเขาจะต้องสังหารให้สิ้น!
คิดได้ดังนั้นถังจงจึงไม่รีรออีกต่อไปรีบใช้ความเร็วสูงสุดมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของสำนักศึกษาอู๋ตี้!
เพียงแต่ตอนนี้ถังจงคงไม่เคยฝันเลยว่า
ไม่เพียงแต่ “อาซิง” ของเขาที่เกิดเรื่อง!
..................
“เสี่ยวฉีเจ้าทำให้ข้าผิดหวังอย่างยิ่ง!”
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าไม่ใช่ศิษย์ของข้าเฉินกังอีกต่อไป”
“และไม่ใช่นักเรียนของ【สำนักศึกษาอู๋ตี้】อีกแล้ว!”
“เจ้าควรไปฝึกฝนที่อื่นเถอะ!”
“สำนักศึกษาอู๋ตี้ของเราเป็นสถานที่เล็กๆไม่อาจรับคนเช่นเจ้าได้!”
“อย่ากลับมาที่นี่อีก!”
ทำไมเฉินกังถึงเลือกไล่ถังเสี่ยวฉีออกจากสำนักศึกษาอู๋ตี้?
ก็เพราะเหตุการณ์ต่อสู้เมื่อวานนี้ในสำนัก!
อย่าคิดผิดในเรื่องนี้เฉินเลี่ยไม่ได้วางแผนอะไรทั้งสิ้น
ทั้งหมดเป็นเพราะถังเสี่ยวฉีใจร้อนทำด้วยตนเอง!
นักเรียนในสำนักศึกษาอู๋ตี้แม้จะไม่มากแต่ก็มีหลายร้อยคน
เห็นถังเสี่ยวฉีและพวกได้รับความโปรดปรานจากอาจารย์ทุกท่านพูดว่าไม่มีใครอิจฉาเลยก็คงไม่ได้
แต่ก่อนหน้านี้เพราะถังเสี่ยวฉีและพวกแข็งแกร่งสหายร่วมสาบานทั้งเจ็ดก็สามัคคีกันมาก
คนอื่นสู้ไม่ได้จึงได้แต่เก็บความอิจฉาไว้ในใจ
แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว!
“พวกเจ้าเร็วเข้าดูนั่นสิไม่ใช่ถังเสี่ยวฉีกับพวกหรือ?”
“ก่อนหน้านี้ในสำนักไม่ใช่เย่อหยิ่งมากหรือ?”
“ตอนนี้ทำไมแต่ละคนถึงกลายเป็นสภาพห่อเหี่ยวแบบนี้กันหมด?”
“เอ๊ะ? สหายพวกเจ้ายังไม่รู้หรือ?”
“ห่อเหี่ยวก็เพราะพวกมันถูกทิ้งทั้งหมดไง!”
“พลังแข็งแกร่ง พรสวรรค์ดี ได้รับความโปรดปรานจากอาจารย์ แต่แล้วยังไงคนรักยังถูกคนอื่นแย่งไปอยู่ดี!”
“ถังเสี่ยวฉี อ้าวหลี่อ้าว ถ้าเป็นข้าข้าคงอายจนอยู่ไม่ได้แล้ว!”
“ฮ่าๆ ดูสิต่อไปพวกเจ้าจะยังโอ้อวดได้อีกไหม??”
เรื่องที่หลิวชิงอู่ หลินซีซี และพวกเลือกตัดขาดกับถังเสี่ยวฉีและพวกในที่สุดก็แพร่สะพัดไปทั่วสำนัก!
ไม่เพียงรู้ว่าถังเสี่ยวฉีและพวกถูกทำร้ายจนทิ้งไว้หน้าประตูสำนัก
ยังรู้ว่าพวกเขาถูกทิ้งด้วย
คราวนี้คนที่เคยไม่ถูกชะตากับถังเสี่ยวฉีและพวกก็โผล่มาทั้งหมด!
ในโรงอาหารสำนักมีนักเรียนหลายคนที่เคยไม่ลงรอยกับถังเสี่ยวฉี
ก็พากันเยาะเย้ยเย็นชาทันที
อาจเพราะเยาะเย้ยเกินไป
“สี่พี่น้องร่วมสาบาน” ทนไม่ไหวจึงลงมือทำร้ายกลุ่มนั้นทันที!
อย่าเอาไปเทียบกับคนธรรมดาแบบเฉินเลี่ย
ที่จริงแล้วในกลุ่มนักเรียนของสำนักถังเสี่ยวฉีและพวกมีพลังแข็งแกร่งมาก
พูดอย่างเคร่งครัดเหตุการณ์ทะเลาะกันในสำนักก็เพราะพวกที่เยาะเย้ยมีผิดก่อน
ทำไมถึงเลือกไล่ถังเสี่ยวฉี?
เพราะในตอนที่โกรธจัดถังเสี่ยวฉีลงมือหนักเกินไป
มีนักเรียนสองคนถูกสังหารตายคาที่!
เมื่อเรื่องนี้แพร่สะพัดไปทุกคนจึงโกรธแค้นเฉินกังต่อให้อยากปกป้องถังเสี่ยวฉีและพวกก็ทำไม่ได้แล้ว
และก็เป็นการก่อเรื่องใหญ่จริงๆบวกกับจากเรื่องก่อนหน้า เฉินกังเองก็ผิดหวังในถังเสี่ยวฉีและพวกบ้าง
ด้วยความจำใจเฉินกังจึงยอมรับการลงโทษ “ไล่ออก” ที่สำนักตัดสิน
นี่จึงเป็นเหตุผลที่วันนี้เขาจะเรียกถังเสี่ยวฉีและพวกมาที่ห้อง!
เมื่อเห็นอาจารย์เฉินกังที่ตนเคารพอย่างยิ่งบอกว่าจะไล่ตนออก
ในชั่วขณะนั้นถังเสี่ยวฉีก็ร้องไห้ด้วยความสำนึกผิด
“อาจารย์...จริงๆแล้วเหลียงเสี่ยวหลงและพวกมันเป็นฝ่ายดูถูกข้าก่อน!”
“ข้ารู้ว่าพวกมันดูถูกเจ้าก่อนแต่ต่อให้อย่างไรก็ไม่ถึงกับสังหารคนได้นะ?”
เมื่อเผชิญสายตาผิดหวังของอาจารย์เฉินกัง
ถังเสี่ยวฉีในตอนนี้ก็พูดอะไรไม่ออกเลย
แต่ในช่วงเวลาสำคัญพี่น้องที่ดีของเขากลับยืนออกมาทั้งหมด
ไป๋ต้าเฟยและพวกเปิดปากทันที
“พวกเราก็ลงมือทำร้ายคนด้วยหากจะไล่เสี่ยวฉีก็ไล่พวกเราทั้งหมดไปด้วยเลย!”
ยังไม่ทันที่เฉินกังจะพูดอะไรอาจารย์อีกท่านหนึ่งข้างๆก็พูดเสียงเย็นชา
“พวกเจ้าก็อย่ามาเล่นละคร ‘ร่วมเป็นร่วมตาย’ ในตอนนี้เลย”
“ลงมือทำร้ายคนทุกคนมีส่วนสำนักได้ตัดสินใจลงโทษแล้ว”
“ไม่ใช่แค่ถังเสี่ยวฉีที่ถูกไล่ออก อ้าวหลี่อ้าว ไป๋ต้าเฟย พวกเจ้าก็อยู่ในรายชื่อถูกไล่ออกทั้งหมด!”
“............”