264.เจียงถานเอ๋อร์ผู้ยอมตามทุกอย่าง!
264.เจียงถานเอ๋อร์ผู้ยอมตามทุกอย่าง!
อาจเพราะเบื่อที่สหายสนิทชอบพูดอ้อมค้อมเกินไป
ยังไม่ทันที่เฉินเลี่ยจะได้พูดอะไรต่อ
หยุนจีก็รับช่วงต่อทันที โดยไม่รอช้า
นางอธิบายให้เฉินเลี่ยฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน
“เลี่ยเอ๋อร์ความหมายของป้าหนิงก็คือใช้โลกใบเล็กนั้นมาพนันกับอนาคตของเจ้า!”
“เจ้าครอบครองร่างศักดิ์สิทธิ์คู่ ร่างสูงสุดคู่ แถมยังมีเนตรศักสิทธิ์อีก”
“พรสวรรค์เช่นนี้หายากยิ่งนักในยุคสมัยแม้จะบอกว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเทียบได้ตลอดกาลก็ยังได้”
“ไม่ว่าจะในสายตาข้าหรือในสายตาป้าหนิงของเจ้าล้วนเชื่อมั่นว่าแม้แต่ขอบเขตเซียนปฐพีก็อาจยังไม่ใช่จุดสูงสุดของเจ้า!”
“ตราบใดที่เจ้ายอมสัญญาว่าพอมีพลังเพียงพอแล้วจะช่วยนางสังหารบรรพชนชางหมิงนางก็จะมอบพิกัดของโลกใบเล็กนั้นให้เจ้าโดยตรง!”
หลังจากหยุนจีพูดจบไม่รู้ว่านึกอะไรขึ้นมา
ซ่งชิงหนิงก็ตามน้ำตามคำของหยุนจียิ้มหวานแล้วเสริมต่อ
“ถ้าเป็นคนอื่นข้าคงไม่เชื่อใจหรอก!”
“ต้องให้ทำเรื่องก่อนถึงจะได้ของดีจากข้า!”
“แต่ใครจะไปคิดว่าเลี่ยเอ๋อร์คือบุตรเขยของหยุนจีล่ะ!?”
“มีหยุนจีค้ำประกันแบบนี้ข้าถึงยอมเชื่อใจเจ้าให้ครั้งหนึ่ง ปล่อยให้เจ้าได้ของดีก่อนแล้วค่อยทำเรื่องทีหลัง!”
“เป็นไงล่ะข้าพูดถึงขนาดนี้แล้วนะ”
“เลี่ยเอ๋อร์เจ้าพร้อมจะทำ ‘ข้อตกลงลับ’ กับข้าในที่ลับๆหรือยัง?”
เมื่อซ่งชิงหนิงพูดถึงขั้นนี้แล้ว
เฉินเลี่ยจะไปพูดอะไรอีกเล่า?
รอให้พลังบ่มเพาะของตนสูงขึ้นไม่ต้องพูดถึงฆ่าบรรพชนชางหมิงคนเดียว
ต่อให้ทำลายทั้งตระกูลเซียนโบราณทั้งหมดก็เป็นแค่เรื่องพูดคำเดียวเท่านั้น!
ดังนั้นในชั่วขณะนี้เฉินเลี่ยจึงตอบรับโดยตรง
“ไม่มีปัญหาเรื่องนี้ข้ารับคำ!”
“พอข้าพลังถึงระดับที่สมควรข้าจะช่วยท่านกำจัดบรรพชนชางหมิงให้!”
“ตอนนี้ท่านสามารถบอกพิกัดของโลกใบเล็กระดับ【อันตราย】 ที่ท่านพูดถึงได้แล้วใช่ไหม?”
เมื่อเห็นเฉินเลี่ยตอบตกลง
ซ่งชิงหนิงก็ไม่รีรออีกต่อไป
นางเอียงตัวเข้าใกล้กระซิบข้างหูเฉินเลี่ย
ริมฝีปากแดงระเรื่อขยับเบาๆ
ไม่เพียงบอกพิกัดของโลกใบเล็กนั้นให้เฉินเลี่ยอย่างชัดเจน
ยังเล่ารายละเอียดที่ตนเองรู้เกี่ยวกับโลกใบเล็กนั้นให้ฟังทุกประการไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว!
...........
ยามค่ำคืนในตำหนักแห่งหนึ่งของหอทองแดงนกกระเรียน
หลังจากผ่านศึกใหญ่มาอย่างดุเดือด
ท่ามกลางเสียงหอบแผ่วเบาอันอ่อนหวาน
เฉินเลี่ยจึงค่อยปล่อยเจียงถานเอ๋อร์ในอ้อมแขนให้หญิงงามได้หายใจหอบเล็กน้อย
“สามี...อย่าทำอีกเลย!”
“ถานเอ๋อร์ยอมแพ้ให้ท่านแล้วยังไม่พออีกหรือ?”
ตั้งแต่เย่เทียนถูกเจียงถานเอ๋อร์ลงมือสังหารด้วยมือตนเอง
ราวกับว่านางเปลี่ยนไปเป็นคนละคนโดยสิ้นเชิง
ไม่เพียงยอมตามเฉินเลี่ยทุกอย่างยังเชี่ยวชาญในการเล่นสนุกสนานในห้องหออย่างยิ่ง
ทำให้เฉินเลี่ยแทบควบคุมตนเองไม่อยู่
ช่วงหลายวันที่ผ่านมาเขาอยู่ในตำหนักของเจียงถานเอ๋อร์บ่อยครั้งกว่าที่จะไปอยู่กับสตรีอื่นๆมากมาย!
นางเปลี่ยนแปลงบ้างแต่ยิ่งเช่นนี้เฉินเลี่ยกลับยิ่งรู้สึกชอบมากขึ้น
นอกจากนี้ต้องยอมรับว่าสำหรับร่างกายงดงามไร้ที่ติของเจียงถานเอ๋อร์นั้นเฉินเลี่ยหลงใหลจนไม่อยากปล่อยมือจริงๆ!
โดยเฉพาะหลังจากที่นางเปิดรับวิญญาณต้นกำเนิดและแก่นวิญญาณของตนให้เขาโดยทั้งหมด
ปล่อยให้เขาทิ้งตราประทับอันเป็นเอกลักษณ์ของตนลงไป
บัดนี้เพียงเฉินเลี่ยขยับจิตเล็กน้อยนางก็จะอ่อนระทวยไปทั้งร่างไร้เรี่ยวแรงทันที
จุดนี้ช่างน่าสนุกเสียจริง!
คืนนี้ก็ยังคงค้างคืนในตำหนักของเจียงถานเอ๋อร์เช่นเคย
หลังจากความสุขอันไร้ที่สิ้นสุด
เฉินเลี่ยโอบรอบเอวเรียวของนางนอนเคียงข้างกันบนเตียง
มือลูบไล้ไปตามขาเรียวยาวที่สวมถุงน่องสีดำของนาง
เมื่อเห็นสีหน้านางแดงระเรื่อพร้อมเสียงที่เอ่ยยอมแพ้
เฉินเลี่ยอดไม่ได้ที่จะบีบแก้มนางเบาๆ
“ข้ายังไม่ได้เริ่มเลยนะเจ้าก็ทนไม่ไหวแล้ว?”
“ดูท่าพลังของเจ้าก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ!”
“ไม่ใช่เพราะถานเอ๋อร์พลังอ่อนแอแต่เพราะสามีของข้าทรงพลังเกินไปต่างหาก!”
เมื่อเห็นเฉินเลี่ยยังคิดจะแกล้งนางต่อเจียงถานเอ๋อร์รีบกดมืออันซุกซนของเขาไว้
“สามีอย่ามาแกล้งถานเอ๋อร์อีกเลย!”
“ตอนที่ท่านมาไม่ได้บอกหรือว่ามีเรื่องอยากถามถานเอ๋อร์?”
“เดี๋ยวก็ใกล้รุ่งสางแล้ววันนี้ท่านคงยังมีเรื่องต้องจัดการอีกมากใช่ไหม?”
“สามีควรเล่าเรื่องสำคัญให้ถานเอ๋อร์ฟังก่อนดีกว่า!”
“สามีมาหาถานเอ๋อร์อยากถามอะไรกันแน่?”
เดิมทีเฉินเลี่ยยังคิดจะหยอกล้อต่ออีกสักพัก
แต่เมื่อเห็นเจียงถานเอ๋อร์ถามถึงเรื่องที่เขามาหานาง
เขาก็หยุดแกล้งนางแล้วหันมาพูดเรื่องจริงจัง
“วันนี้ข้าไปกับท่านแม่ที่เมืองลอยฟ้าไปพบสตรีคนหนึ่งชื่อซ่งชิงหนิงแล้วทำข้อตกลงกันหนึ่งอย่าง!”
หืม? ซ่งชิงหนิง?
เมื่อได้ยินชื่อนี้เจียงถานเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะถามกลับ
“ท่านแม่พาท่านไปพบป้าหนิงทำไมหรือ?”
“ก็ไม่มีอะไรพิเศษแค่ทำข้อตกลงกับป้าหนิงของเจ้านางให้พิกัดโลกใบเล็กระดับ【อันตราย】แก่ข้าแล้วขอให้ข้าช่วยทำเรื่องหนึ่ง!”
พูดถึงตรงนี้เฉินเลี่ยก็ไม่ต้องอ้อมค้อมอีก
“เจ้ารู้จักป้าหนิงคนนี้ดีแค่ไหน?”
“เล่าเรื่องราวของนางให้ข้าฟังได้ไหม?”
แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินเลี่ยถึงถามถึงที่มาของป้าหนิง
แต่เจียงถานเอ๋อร์ที่ถูกเฉินเลี่ยฝึกให้ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง ย่อมไม่มีทางปฏิเสธคำถามของเขา
นางจึงเล่าทุกอย่างที่ตนรู้ให้ฟังอย่างละเอียด
เล่าจบยังเสริมอีกว่า
“สามี ป้าหนิงสนิทกับท่านแม่มากอาจเพราะเหตุนี้นางถึงยอมให้พิกัดโลกใบเล็กแก่ท่านก่อนก็เป็นได้!”
“ดังนั้นสามีไม่ต้องสงสัยว่าจะมีกับดักอะไรในเรื่องนี้หรอกนะ!”
ผู้งดงามซึ่งเป็นแม่ยายแนะนำมาเฉินเลี่ยย่อมไม่สงสัยว่าจะมีกับดักอะไร
สิ่งที่เขาสนใจจริงๆไม่ใช่เรื่องนี้
ในชั่วขณะนี้เขาไม่ได้อธิบายมากนักแต่ถามคำถามที่สองต่อทันที
“ในรุ่นเยาว์ของตระกูลซ่งมีใครบ้างมีเด็กสาวคนหนึ่งชื่อ ‘ซ่งเหมี่ยวเอ๋อร์’ หรือไม่?”
ซ่งเหมี่ยวเอ๋อร์?
เมื่อได้ยินชื่อนี้เจียงถานเอ๋อร์ชะงักไปชั่วขณะแต่ไม่นานก็ตอบทันที
“มีซ่งเหมี่ยวเอ๋อร์ก็คือดวงใจของตระกูลซ่งน่ะสิป้าหนิงคือแม่บุญธรรมของเหมี่ยวเอ๋อร์เรื่องนี้สามีไม่รู้หรือ?”
“...........”
บ้าจริง อย่างที่คิดสุดท้ายก็เกิด “เรื่องใหญ่” ขึ้นจริงๆ!
นิยายต้นฉบับเฉินเลี่ยอ่านไม่ถึงสิบครั้งก็อย่างน้อยห้าครั้งหกครั้งแล้ว
จำนวนตัวอักษรในนิยายต้นฉบับมีจำกัดไม่มีทางบรรยายตัวละครทุกตัวได้หมด
แต่ตัวละครรองและขุมอำนาจที่มีบทบาทสำคัญนั้นผู้เขียนต้นฉบับได้อธิบายไว้อย่างละเอียด
ในตระกูลเซียนโบราณมีตระกูลซ่งจริงๆ
แต่ไม่มีตัวละครชื่อซ่งชิงหนิงหรือซ่งเหมี่ยวเอ๋อร์เลยสักคน
ตระกูลซ่งในเรื่องแทบจะเป็นผู้ชายล้วน
ตรงกันข้ามซ่งชิงหนิงและซ่งเหมี่ยวเอ๋อร์เป็นตัวละครจากนิยายอีกเรื่องหนึ่ง
ชื่อเรื่อง【อมตะนิรันดร์】
ตัวเอกชื่อ หยุนเฉิน
เดิมทีเขาเป็นเพียงคนรับใช้ธรรมดาในตระกูลซ่งควรจะใช้ชีวิตธรรมดาไปตลอดกาล
แต่บังเอิญได้รับความทรงจำทั้งหมดของจักรพรรดิสังสารวัฏจากโลกเบื้องบน
ตั้งแต่นั้นมาหยุนเฉินเริ่มฝึก【วิชาหกวิถีสังสารวัฏ】 แล้วเริ่มต้นชีวิตที่ “แตกต่างจากคนอื่น” อย่างสิ้นเชิง
บัดซบ! ตัวละครจากนิยาย【อมตะนิรันดร์】มาปรากฏในนิยาย【ข้าเท่านั้นคือผู้ยิ่งใหญ่】ได้ยังไงกัน?