244.สตรีศักดิ์สิทธิ์หลู่โกรธแล้ว!
244.สตรีศักดิ์สิทธิ์หลู่โกรธแล้ว!
แคว้นเฟิงหมิง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียน
ไม่รู้ว่าเริ่มต้นตั้งแต่เมื่อไหร่ทันใดนั้นก็มี “ข่าวลือ” เรื่องหนึ่งแพร่สะพัดออกไป
“สตรีศักดิ์สิทธิ์จะแต่งงานแล้วหรือ?”
ข่าวลือนี้ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเดิมทีแพร่เพียงในหมู่ศิษย์ระดับล่าง
แต่ใครจะคาดคิดภายในเวลาไม่ถึงไม่กี่วัน
ข่าวอันน่าตกตะลึงนี้ถึงกับทำให้ผู้อาวุโสระดับสูงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายตื่นตระหนก!
“เซียนเหยาจะแต่งงานจริงๆหรือ?”
“มีคนยอมรับนางจริงๆเหรอ?”
“อ๊ากกก นี่มันดีเกินไปแล้วรอคอยมาหลายปีในที่สุดก็จะได้ส่งนางออกไปแต่งงานซะที!”
“ขอบคุณสวรรค? ขอบคุณบรรพชนทั้งหลายที่คุ้มครอง!”
“ข้าดีใจจนเกือบร้องไห้ออกมา!”
“ไม่ต้องเอาสินสอดขอแค่ส่งฟรีก็ได้ขอเพียงให้เซียนเหยาแต่งงานออกไปจากที่นี่โดยเร็ว!”
“ชายใดกันที่ยอมรับนางไป?ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นต่อจากนี้เขาคือผู้มีพระคุณต่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนเรา!”
มนุษย์สัมพันธ์ของหลู่เซียนเหยาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนนั้น “ไม่เลวเลยทีเดียว”!
แต่เหตุใดตั้งแต่ระดับบนลงล่างของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนทุกคนถึงอยาก “ส่งนางออกไปแต่งงาน” ให้เร็วที่สุด?
นี่ก็เกี่ยวข้องกับสิ่งที่นางเคยทำไว้
งามสง่า สดใส พรสวรรค์สูงส่ง และยังเป็นคนตรงไปตรงมา
แต่ที่นางมี “นิสัยเสีย” ข้อหนึ่งที่ทำให้คนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนไม่รู้จะบรรยายอย่างไร
ก็คือชอบ “ลวนลาม” สตรีอื่น!
จากชื่อก็เห็นได้ชัดว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนเป็นขุมอำนาจฝึกฝนที่เน้นสตรีเป็นหลัก
ในสำนักอะไรก็ไม่เยอะแต่สาวงามนั้นมีล้นหลาม
ด้วยฐานะสตรีศักดิ์สิทธิ์นางไม่เคยเกรงใจที่จะ “หยอกล้อ” ศิษย์น้องบริสุทธิ์น่ารักๆเหล่านั้น
“เซียนเหยาศิษย์น้องหวังของเจ้ามาอีกแล้ว”
“บอกว่าวันก่อนเจ้าดึงนางไปอาบน้ำด้วยกันแล้วยังบีบหน้าอกของนางจนบวม!”
“ทำให้ศิษย์น้องหวังร้องไห้ทั้งวันตอนนี้แม้แต่ฝึกฝนยังไม่มีจิตใจ!”
“เรื่องนี้เป็นความจริงหรือไม่?”
“...........”
ตั้งแต่ประมุขศักดิ์สิทธิ์ลงมาถึงอาจารย์ของหลู่เซียนเหยา ไม่เคยขาดการตำหนินางเพราะเรื่องนี้
ทุกครั้งที่นางถูกตำหนิหลู่เซียนเหยาจะทำท่าเหมือนลูกแมวน้อยหน้าตาน่าสงสารยอมรับอย่างว่าง่าย
แต่ทันทีที่ออกจากห้องก็กลับมาเป็นตัวตนเดิมทันที
ลวนลามศิษย์น้องในสำนักก็ยังพอว่า
หลู่เซียนเหยายังเคยทำเรื่องแบบเดียวกันนี้ข้างนอกอีกมากมาย
กระทั่งทั้งแคว้นเฟิงหมิงยังมีข่าวลือว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์หลู่แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนเป็น “สตรี” ชอบสตรี!
ชื่อเสียงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนเกือบจะถูก “สตรีศักดิ์สิทธิ์หลู่” ทำลายจนเหม็นเน่า
ด้วยเหตุนี้ผู้อาวุโสระดับสูงตั้งแต่บนลงล่างถึงได้จับตาดูอย่างตาไม่กระพริบรอคอยวันที่จะ “ส่งนางออกไปแต่งงาน” โดยเร็วที่สุด?
“ตัวอันตราย” ผู้นี้ใครอยากรับไปก็รับไปเลย
ไม่ต้องเอาของสินสอดส่งฟรีก็ได้
ขอเพียงกอบกู้ชื่อเสียงของสำนักให้กลับมาได้ก็พอ!
จากตรงนี้ก็เห็นได้ชัดว่าเหตุใดดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนถึง “คลั่งไคล้” ข่าวลือ “สตรีศักดิ์สิทธิ์จะแต่งงาน” ขนาดนี้ และเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างยิ่งใหญ่!
.............
“ประมุขศักดิ์สิทธิ์พวกเขาพูดไร้สาระทั้งนั้น!”
“ข้าหลู่เซียนเหยาเป็นคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนตายก็เป็นวิญญาณของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียน!”
“ข้าไม่ได้คิดจะแต่งงานเลยสักนิด!”
“ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้นข้าจะฝังรากอยู่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนตลอดไป!”
“ประมุขศักดิ์สิทธิ์ท่านอย่าหลงเชื่อคำนินทาเหล่านั้นเลย”
“ศิษย์น้องทั้งหลายพวกนางพูดไร้สาระทั้งนั้นนะเจ้าค่ะ!”
“ข้าซื่อสัตย์ต่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนขนาดไหนคนอื่นไม่รู้แต่ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์ไม่รู้หรือ?”
เมื่อได้ยินข่าวลือที่แพร่สะพัดในสำนัก
ประมุขศักดิ์สิทธิ์หลิวหมิงเยว่จึงออกจากการปิดด่านโดยเฉพาะแล้วเรียกหลู่เซียนเหยามา
จุดประสงค์ก็เพื่อถามให้แน่ชัดว่าเรื่องที่นางจะแต่งงานเป็นความจริงหรือไม่
หากเป็นจริงนางก็จะเป็นตัวแทนดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนจัด “สินสอด” ให้อย่างสมเกียรติ!
แต่ไม่คาดคิดพอเพิ่งเอ่ยถามเรื่องนี้
หลู่เซียนเหยาก็ระเบิดอารมณ์ทันที
ทั้งตำหนักใหญ่แทบได้ยินเพียงเสียง “คำราม” ของนางคนเดียว
เหตุใดถึงระเบิดอารมณ์ต่อหน้าประมุข?
ก็เพราะตอนนี้จิตใจของหลู่เซียนเหยาใกล้พังทลายแล้วนั่นเอง!
เมื่อหลายวันก่อนหลังจากได้รับความช่วยเหลือจากเฉินเลี่ยจนกำจัดเย่เทียนได้อย่างสิ้นซาก
หลู่เซียนเหยาจึงพาเฉินเลี่ยกลับมาที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนเป็นแขก
เพียงเพราะพาชายคนหนึ่งกลับมา
ก็ไม่รู้ว่าไอ้ลูกเต่าตัวไหนถึงได้ป้ายสีใส่ตน
แต่งงานยังถือว่าดี
แต่ยังมีข่าวลือว่าตนเองมีบุตรกับชายคนหนึ่งข้างนอกแล้ว!
ตนยังเป็นสาวน้อยบริสุทธิ์จะทนความอัปยศเช่นนี้ได้อย่างไร?
ไม่คาดคิดว่าตอนนี้แม้แต่ประมุขศักดิ์สิทธิ์ยังถูกข่าวลือเหล่านี้หลอกหลอนแถมเพิ่งถามว่าอยากเอาสิ่งใดไปเป็นสินสอดอีก
หลู่เซียนเหยาจะไม่พังทลายจนอยากร้องไห้ได้อย่างไร?
ในขณะนี้ในตำหนักใหญ่ที่กว้างขวางไม่ได้มีเพียงหลู่เซียนเหยาและหลิวหมิงเยว่เท่านั้น
ยังมีผู้อาวุโสหลายท่านที่มาด้วยความอยากรู้อยากเห็นโดยเฉพาะ
เมื่อได้ยินหลู่เซียนเหยาคำรามว่าตนเกิดเป็นคนของสำนัก ตายเป็นวิญญาณของสำนัก
ผู้อาวุโสหลายท่านหน้าซีดเผือดเปลี่ยนเป็นสีเขียวในทันใด
“เซียนเหยา...เจ้าอย่าคิดแบบนั้นเด็ดขาด!”
“เจ้ามีความจงรักภักดีต่อสำนักนี่คือเรื่องดี!”
“แต่ก็ไม่จำเป็นต้องผูกมัดตัวเองไว้ที่นี่ตลอดชีวิต!”
“โลกกว้างใหญ่ขนาดนี้เจ้าควรออกไปเห็นโลกให้มากกว่านี้!”
“พวกเราไม่ได้รังเกียจนะเพียงแต่รู้สึกว่าพรสวรรค์ของเจ้า หากอยู่แต่ในสำนักก็เสียของจริงๆ!”
“...........”
เมื่อได้ยินคำพูดจากผู้อาวุโสสตรีท่านนั้น
หลู่เซียนเหยาก็มีน้ำตาคลอเบ้าในทันใด
“ท่านคิดว่าข้ากินเก่งเกินไปหรือ?”
“ต่อไปข้าจะกินน้อยลงก็ได้นะเจ้าค่ะ”
“ขอเพียงอย่าส่งข้าไปแต่งงานเลย!”
“ข้าไม่คิดจะแต่งงานจริงๆ!”
หากปล่อยให้หลู่เซียนเหยาอยู่ในสำนักต่อไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนคงถูกนางนำทางให้ “เบี่ยงเบน” ไปไม่ช้าก็เร็ว
วินาทีต่อมาผู้อาวุโสสตรีอีกท่านก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรขึ้นมา
จึงเอ่ยขึ้นตรงๆ
“เซียนเหยาพวกเราไม่ได้รังเกียจที่เจ้ากินมากแต่รู้สึกจริงๆว่าในฐานะสตรีการได้พบสามีที่ดีเป็นเรื่องที่น่ายินดีนัก!”
“คุณชายเฉินพวกเราได้พบแล้ว”
“ไม่ว่าจะรูปโฉมหรือคุณธรรมล้วนเป็นหนึ่งในร้อย!”
“โลกที่เขาอยู่นั้นแม้แต่พวกเรายังสัมผัสไม่ถึง”
“เจ้าสามารถได้รับความชื่นชอบจากเขานี่มิใช่เรื่องมงคลหรือ?”
คุณชายเฉิน?
คุณชายเฉินคนไหน?
ขณะที่หลู่เซียนเหยางงงวย
วินาทีต่อมานางก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้
สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
จากนั้นก็ได้ยินนางคำรามด้วยความโกรธ
“ข้าเข้าใจแล้ว!”
“ที่แท้ข่าวลือทั้งหมดนี้ก็มาจากเจ้าเฉินเลี่ยตัวดีนั่นเอง!”
“เพราะข้าปฏิเสธเขาหลายครั้งเขาจึงแก้แค้นข้าเช่นนี้?”
“ประมุขศักดิ์สิทธิ์ อาจารย์ ท่านทั้งหลายกลัวเฉินเลี่ยแต่ข้าไม่กลัวเขา!”
“ต้องเป็นเขาใช้อำนาจบังคับพวกท่านจึงทำให้ท่านพูดแทนเขาใช่ไหม?”
“เรื่องนี้ท่านไม่ต้องยุ่ง!”
“ตอนนี้ข้าจะไปหาเจ้านั่นมาคิดบัญชีเดี๋ยวนี้!”
เมื่อเห็นหลู่เซียนเหยาโกรธจัดจนจะพุ่งไปหา “ใครบางคน” เพื่อคิดบัญชี
หลิวหมิงเยว่ตกใจรีบขวางนางไว้ทันที
“เซียนเหยา...เจ้าเข้าใจผิดแล้วคุณชายเฉินไม่ได้บังคับพวกเรา!”
“ไม่บังคับแล้วท่านทั้งหลายจะรีบร้อนส่งข้าไปแต่งงานขนาดนี้?”
“ประมุขศักดิ์สิทธิ์ท่านไม่ต้องพูดมากแล้วเรื่องนี้ข้าจะจัดการให้พวกท่านได้ความยุติธรรม!”
“ตอนนี้ข้าจะไปไล่เจ้านั่นออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาเถียนของเราเดี๋ยวนี้!”