181.เจียงเมี่ยวถงที่ถูกทำให้กระอักเลือด
181.เจียงเมี่ยวถงที่ถูกทำให้กระอักเลือด
หญิงสาวงามหยาดเยิ้มผู้ปรากฏตัวด้านหลังเจียงถานเอ๋อร์ผู้นี้มีความงามสูงถึง 98 คะแนนเต็ม
นับเป็นรองเพียงเจียงถานเอ๋อร์เท่านั้นในบรรดาสตรีงามของตระกูลเจียง
นางนามว่าเจียงเมี่ยวถงในแง่ลำดับญาตินับเป็นน้องสาวห่างๆของเจียงถานเอ๋อร์
ทว่าความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเจียงถานเอ๋อร์ตั้งแต่เยาว์วัยจนถึงบัดนี้ล้วนไม่เคยดีงามเลยสักครั้ง!
ที่แท้ภายในตระกูลเจียงก็มีแข่งขันแย่งชิงอำนาจเช่นกัน
อย่างที่เคยกล่าวไว้ก่อนหน้าตระกูลเซียนโบราณเจียงประกอบด้วยสองสาขาใหญ่
คือสาขาเฟิ่งและสาขาหลวน
ตำแหน่งประมุขตระกูลจะเกิดขึ้นเพียงจากผู้นำทั้งสองสาขาเท่านั้น
กล่าวโดยตรงก็คือดูกันที่ผู้ใดแข็งแกร่งกว่าสาขานั้นย่อมได้เป็นผู้ควบคุมตระกูลเจียง
ในช่วงเวลาปัจจุบันสาขาเฟิ่งที่เจียงถานเอ๋อร์สังกัดต่างหากที่ครองอำนาจ
หากกล่าวว่าเจียงถานเอ๋อร์คือคุณหนูใหญ่แห่งสาขาเฟิ่ง
เจียงเมี่ยวถงก็คือคุณหนูใหญ่แห่งสาขาหลวนนั่นเอง!
เจียงเมี่ยวถงมองเจียงถานเอ๋อร์ไม่เข้าตามานานหลายปีแล้ว
นางต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้ ‘เงา’ ของอีกฝ่ายมาโดยตลอด
ทั้งที่ลำดับญาติ การเกิด และระดับการบ่มเพาะใกล้เคียงกันแทบไม่ต่าง
แต่เพียงเพราะร่างพิเศษที่นางปลุกขึ้นมาได้มีเพียงระดับร่างเซียนเท่านั้น
บรรดาผู้อาวุโสในตระกูลจึงทุ่มความสนใจทั้งหมดไปที่เจียงถานเอ๋อร์
เหตุใดผู้อาวุโสถึงได้ตามใจเจียงถานเอ๋อร์ขนาดนี้ไม่เพียงอนุญาตให้นางออกไปข้างนอกได้ตามใจแต่ยังจัดผู้พิทักษ์ให้อีก?
เหตุใดมีเพียงนางเท่านั้นที่สามารถออกไปข้างนอกโดยใช้ชื่อ ‘คุณหนูใหญ่ตระกูลเจียง’ ได้?
ทั้งหมดนี้เพียงเพราะร่างพิเศษของนางต่ำกว่าอีกฝ่ายหนึ่งขั้นหรือ?
เจียงเมี่ยวถงที่รู้สึกอึดอัดจนแทบระเบิดในใจจึงทั้งเกลียดทั้งอิจฉาเจียงถานเอ๋อร์เข้าไส้!
นางมักหาเรื่องรังแกเจียงถานเอ๋อร์อยู่เสมอ
วันนี้ที่นางบุกมาหาเจียงถานเอ๋อร์ย่อมเพื่อเยาะเย้ยและเหยียดหยามเช่นเคย
เมื่อได้ยินเจียงถานเอ๋อร์ถามว่ามาที่นี่มีธุระอันใด
เจียงเมี่ยวถงก็ไม่เกรงใจเอ่ยปากอย่างไม่ปราณีทันที
“ข้ามาที่นี่แน่นอนว่าต้องมาดู ‘สตรีผู้ได้รับพรจากสวรรค์’ แห่งตระกูลเราว่าเมื่อท้องโตขึ้นแล้วจะเป็นอย่างไร!”
“ช่างน่าขยะแขยงจริงๆ!”
“เจียงถานเอ๋อร์...เจ้าบอกมาสิเจ้าจะคู่ควรกับความคาดหวังของตระกูลได้อย่างไร?”
“ได้รับความรักใคร่จากผู้อาวุโสในตระกูลมากมายแต่กลับไม่รู้จักรักษาความบริสุทธิ์ของสตรีแม้แต่น้อย!”
“ข้าช่างอับอายแทนเจ้าเสียจริง!”
“มีร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์ในตัวกลับปล่อยให้บุรุษทำลายความบริสุทธิ์ได้อย่างง่ายดาย”
“สตรีลามกที่ทนความเหงาไม่ไหวอย่างเจ้าไม่คู่ควรเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเจียงเราเลย!”
“หากข้าเป็นเจ้าท้องโตขนาดนี้จะมีหน้ากลับมาตระกูลได้อย่างไร?”
“ตระกูลได้อบรมสั่งสอนมาอย่างดีแต่ถูกสตรีไร้ยางอายอย่างเจ้าทำให้เสื่อมเสีย!”
“ข้าจะบอกให้เจ้าควรหาที่เงียบๆแล้วผูกคอตายไปซะจะกลับมาทำให้เสียชื่อเสียงทำไม?”
“หรืออยากลากตระกูลเจียงเราลงไปเป็นที่หัวเราะเยาะของผู้อื่นด้วยกัน?”
สตรีผู้นี้ช่างน่ารำคาญจริงๆไม่หาเรื่องตนสักวันก็ไม่สบายใจหรืออย่างไร?
เจียงถานเอ๋อร์ไม่เคยตามใจเจียงเมี่ยวถงเลย
เมื่อเห็นอีกฝ่ายใช้คำพูดร้ายกาจมาหยามตน
ในชั่วขณะนี้บนใบหน้าของเจียงถานเอ๋อร์ก็ผุดรอยยิ้มเย็นชาขึ้นมา
“เจียงเมี่ยวถงเจ้าพูดเช่นนี้...เป็นเพราะอิจฉาข้าหรือริษยาข้ากันแน่?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเจียงเมี่ยวถงแทบระเบิดโทสะน้ำเสียงแหลมสูงขึ้นทันใด
“สตรีไร้ยางอายที่ยอมให้บุรุษล่อลวงได้ง่ายๆอย่างเจ้าแถมยังตั้งครรภ์บุตรของเขาเสียอีก”
“ข้าจะไปริษยาเจ้าได้อย่างไร?”
เมื่อเห็นเจียงเมี่ยวถงโกรธจนตัวสั่น
มุมปากเจียงถานเอ๋อร์ยกยิ้มเล็กน้อยรอยยิ้มเย็นชายิ่งเข้มข้นขึ้น
ในชั่วขณะนี้นางเอ่ยเพียงประโยคเดียว
“ข้าตั้งครรภ์ร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์!”
เจียงเมี่ยวถงกัดฟันกรอดเอ่ยเสียงสั่น
“ตั้งครรภ์ร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์แล้วอย่างไรจะกลบเกลื่อนความเสื่อมเสียตระกูลของเจ้าได้หรือ?”
“ข้าตั้งครรภ์ร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์!”
“เจียงถานเอ๋อร์เจ้าสตรีไร้ยางอายผู้นี้ไม่ได้ยินหรือว่าข้าต้องการสื่ออะไรข้ากำลังพูดถึงการทำให้เสื่อมเสียประเพณีตระกูลและความทนความเหงาไม่ได้ของเจ้า!”
“ข้าตั้งครรภ์ร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์!”
“เจียงถานเอ๋อร์...เจ้า!”
“ข้าตั้งครรภ์ร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์!”
เจียงเมี่ยวถงแทบจะกระอักเลือดออกมา
“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังตั้งครรภ์ร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์! เจียงถานเอ๋อร์เจ้าจะพูดซ้ำเรื่องนี้ต่อหน้าข้าทำไมข้าหูหนวกหรือตาบอดกันแน่?”
เจียงถานเอ๋อร์ยิ้มบางๆในชั่วขณะนี้ถึงเปลี่ยนคำพูดจริงๆ
“ไม่เพียงมีร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์บุตรในท้องข้ายังปลุกสายเลือดสูงสุดได้อีก!”
“.........”
เมื่อเห็นเจียงเมี่ยวถงมองตนด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ
เจียงถานเอ๋อร์หัวเราะเยาะเย้ย
“เจียงเมี่ยวถงข้ารู้ดีว่าเจ้าบุกมาหาข้าเพื่ออะไร!”
“ก็เพราะหาจุดที่ตนเองเหนือกว่าข้าไม่ได้นี่หรือ?”
“ได้ข้ายอมรับว่าในเรื่องรักษาความบริสุทธิ์ข้าแพ้เจ้าก็พอใจแล้วใช่ไหม?”
“แล้วเหตุใดเมื่อร่างกายข้าถูกทำลายผู้อาวุโสในตระกูลกลับห่วงใยข้ามากยิ่งขึ้น?”
“ยังย้ายที่พำนักของข้าจากกลางเขาขึ้นมาถึงยอดเขานี้เลย?”
“พูดไปแล้วเจ้าก็น่าสมเพชจริงๆร่างพิเศษสู้ข้าไม่ได้”
“บัดนี้แม้แต่บุตรในท้องข้าก็ยังสู้ไม่ได้!”
“อย่าว่าแต่สายเลือดสูงสุดเลยแม้แต่ร่างศักดิ์สิทธิ์หงส์สวรรค์เจ้าก็ไม่มีวันกล้าฝันจะเทียบเคียงได้”
“ข้าจึงไม่เข้าใจเลยเจ้าเอาใจกล้าจากไหนถึงกล้ามาเหยียบย่ำและเยาะเย้ยข้าต่อหน้าเช่นนี้?”
“หรือข้าจะไปรายงานต่อผู้อาวุโสในตระกูลเดี๋ยวนี้เลยว่าเจ้าชอบมาชักชวนให้ข้าทิ้งบุตรในท้อง?”
คำพูดของเจียงถานเอ๋อร์ทำเอาเจียงเมี่ยวถงตกใจจนหน้าซีดเผือดจริงๆ
ในชั่วพริบตาสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป
หากเพียงมาหาเรื่องเยาะเย้ยผู้อาวุโสในตระกูลอาจหัวเราะผ่านไป
แต่หากเกี่ยวข้องกับบุตรในครรภ์
ต่อให้ใช้ปลายเท้าคิดก็รู้ว่าตนเองจะถูกผู้อาวุโสในตระกูลตำหนิอย่างหนักแน่นอน
ก็ไม่แปลกเจียงถานเอ๋อร์พูดถูกประการหนึ่ง
ใครจะให้บุตรในท้องของนางไม่ยอดเยี่ยมเล่า?
ทั้งตระกูลเจียงตั้งแต่บนลงล่างก็ไม่มีใครหวังให้เด็กคนนี้เกิดเรื่อง!
“เจียงถานเอ๋อร์...เจ้าอย่าทำเกินเลยนักพูดเช่นนี้เจ้าตั้งใจขู่ข้าด้วยหรือ?”
เมื่อเห็นเจียงเมี่ยวถงกัดฟันกรอดจ้องตน
เจียงถานเอ๋อร์ยิ้มบางๆแล้วตอบ
“เจ้าจะตีความคำพูดข้าว่าเป็นการขู่หรือเป็นการข่มขู่ก็แล้วแต่เจ้า!”
“บัดนี้ข้าให้เจ้าสองทางเลือก”
“หนึ่ง คือรีบหายไปจากสายตาข้าเดี๋ยวนี้”
“สอง คือข้าจะไปหาผู้อาวุโสและบรรพชนทั้งหลายบอกบอกว่าน้องสาวของข้าคิดจะทำอันตรายต่อบุตรในท้องข้า!”
คำพูดนี้ทำเอาเจียงเมี่ยวถงหน้าซีดเผือดใจเต้นระรัว
ถึงจะรู้สึกอึดอัดจนแทบระเบิดแต่ก็ไม่กล้าอยู่ต่ออีก
“เจียงถานเอ๋อร์...ข้ารู้ดีว่าบุตรในท้องเจ้ายอดเยี่ยม”
“แต่เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเจ้า? เจ้าแค่โชคดีเท่านั้นเอง!”
“ก็เปลี่ยนแปลงไม่ได้หรอกว่าเจ้าไม่รักษาความบริสุทธิ์ของสตรี!”
“ก็แค่ได้ชายหนุ่มอัจฉริยะสูงสุดคนหนึ่งเท่านั้นไม่ใช่หรือ?”
“บอกให้รู้ไว้วันหน้าข้าจะหาบุรุษที่ยอดเยี่ยมกว่านั้นมาให้ได้!”
“แล้วให้กำเนิดบุตรที่เหนือกว่าบุตรในท้องเจ้า!”
“เจ้าอย่าหวังดีนัก!”
“สักวันหนึ่งข้าจะทำให้ผู้อาวุโสในตระกูลเห็นว่าเจียงเมี่ยวถงต่างหากที่เป็นความหวังของตระกูลเจียง!”
“เจ้าจงรอวันนั้นเถิด!!!”